De muzikale reis die Popronde heet, begint voor deze redacteur van dienst traditiegetrouw bijna altijd bij Knillispoort. Hier vind je vaak goede gitaarbands. Zo ook nu dus in de gedaante van Helen Jewett.
Helen Jewett
Anders dan de bandnaam doet vermoeden is het een driemansformatie. Geen vrouw in de band dus. De naam Helen Jewett komt van een negentiende eeuwse prostituee, die op gruwelijke wijze is omgebracht door één van haar vaste klanten. Dus dat klinkt alvast niet zo gezellig.
De muziek die de jonge mannen maken is ook niet zo vrolijk en houdt het midden tussen shoegaze en postpunk en soms hoor ik Fontaines DC klanken erin. Het is een mooie balans tussen rustige stukken en harde gitaarpartijen. Het zijn mooie composities die eigenlijk vaak wel wat langer hadden mogen zijn. Dat is een goed teken zou ik zeggen.
Helen Jewett timmert al lekker aan de weg en hebben al shows mogen supporten voor onder andere Personal Trainer en gaan ook op tour met Paceshifters.
bijzondere vibrato
Het is een energiek optreden en vooral de bassist, die ook enkele zangpartijen voor zijn rekening neemt, is lekker beweeglijk. Zanger/gitarist Gijs Stuivenberg heeft een bijzondere vibrato in zijn stem en maakt veelvuldig gebruik van zijn tremolo handle, waardoor de lang uitklinkende gitaargeluiden een extra spannende vibratie krijgen.
Het is lekker druk in de Knillispoort zo vroeg op de avond en iedereen, jong en oud, staat lekker mee te bewegen op de aanstekelijke klanken van de band. Het is een mooi begin van de Popronde en dat belooft wat voor de rest van de avond. De lat ligt hoog.
The Haunted Youth uit België zou je kunnen omschrijven als een dromerige indie pop/rockband, met een vleugje shoegaze met de opvallende verschijning van Hanne Smets achter de toetsen in de Phoenix stage.
The Haunted Youth
België is al jaren vruchtbare grond voor de betere alternatieve muziek. Wat dacht je van dEUS en Triggerfinger, of wat recenter, Whispering Sons, en Ramkot bijvoorbeeld. The Haunted Youth is een wat meer elektronische band, kort door de bocht, veel synths en galm. Maar dat klinkt oneerbiedig en daar wordt de band te kort mee gedaan.
The Haunted Youth
Je kunt de muziek omschrijven als dromerige indie pop/rock, met een vleugje shoegaze. Muzikaal klinkt het soms als The Cure in een modern jasje en zanger Joachim Liebens zou zo kunnen invallen bij MGMT, mocht dat nodig zijn. Hij kan ook nog eens een aardig potje gitaarspelen, evenals gitarist Tom Stokx.
Het nummerBroken is een lekkere binnenkomer, gevolgd door het iets meer uptempo In My Head, maar altijd met de stuwende ritmesectie van drummer Nick Caers en bassist Stef Castro. Het nummer wordt steeds opzwepender met een flitsende lichtshow en ontspoort op fantastische wijze en hij kan ook lekker schreeuwen die Joachim. Stilstaan is geen optie.
Hanne Smets
Stiekem hebben deze Belgen al best wat singles uitgebracht, wie kent het nummer Teen Rebel bijvoorbeeld niet. De opvallende verschijning Hanne Smets achter de toetsen, is heel bepalend voor het karakteristieke synth geluid van de band en zingt ook regelmatig mee.
Dan volgt een intens mooi, lang instrumentaal stuk met een climax waar langzaam naartoe wordt gewerkt. Dit had niet misstaan op een van zwartgalligste platen van, daar heb je ze weer, The Cure.
Tijdens het nummer Coming Home is het alweer tijd om te gaan, want Kensington gaat zo beginnen in de Apollo en er is een risico dat je, ondanks die gigantische tent, niet meer binnen kunt als het vol is. Ja, hoe was Kensington eigenlijk? Dat, lieve mensen, is weer een ander verhaal…
Het grootste reizende muziekfestival Popronde gaat er vrijdag 7 oktober vol in. In het centrum van Den Bosch en op de Tramkade gebeurt het allemaal. Kapperszaken, horeca, kerken, muziekpodia, ja zelfs een coffeeshop doet dit jaar voor de eerste keer mee. In The Grass Company op het Emmaplein zijn er drie hiphop gigs gepland. Dat zijn Q’n, Gijs en BrooksJourney. Een fiets is wel een must anders kom je niet op tijd.
Grootste reizende muziekfestival
Popronde bus reizende muziekfestival
Deze bus staat bij de Popronde infostand op de Markt pal naast P79 waar om klokslag 19:20 Baardvader van leer zal trekken. En hoe. Als een langzaam op stoom rakende locomotief dendert de band met meeslepende rock riffs, hypnotiserende bas en dreunende drumslagen hun show door. De drummer beukt tomeloos op zijn toestel. Het is wonderlijk dat daar na afloop van de gig nog iets van over is. Traag doch onverbiddelijk stort de band zijn energie over de hoofden van het gewillige publiek.
Ondanks het vroege tijdstip komt veel volk opdagen. En dat zal op mijn hele rondgang van dit reizende muziekfestival ook zo blijven. Popronde Den Bosch 2022 trekt meer mensen aan dan gewoonlijk, is mijn indruk.
Baardvader in P79
Om 20:00 uur staat Charlot op mijn lijstje. Zij speelt in De Azijnfabriek. Collega Johan Kramer heeft over haar optreden een fijne review geschreven. Ga dat lezen, luidt mijn advies. Ook hier blijft een aanhoudende stroom belangstellenden binnenkomen.
Na 20 minuten spoed ik me naar bar De Rooie Haen in de Kerkstraat. Het is een smalle bar dus je kan er beter te vroeg komen anders kan je er niet meer in. De post-punk band Marathon uit de hoofdstad staat geprogrammeerd om 20:30 uur.
Marathon – De Rooie Haen
Het is druk maar ik kan vlot naar binnen, helemaal naar het einde van de bar waar de band bezig is met de soundcheck. Maar eenmaal klaar met die check gaat het hard, heel hard. Wat de mensen niet belet om even te kijken en de band toe te schreeuwen. Marathon speelt met overgave (h)eerlijke punk. Intussen kan niemand er meer bij in de bar. Het is hutjemutje vol en plakkerig warm. Dé ingrediënten voor een band zoals Marathon.
Op naar de volgende band met drie Haagse ‘babes en een dude’. IvyVox, die om 21:30 in de Knillispoort te zien zijn.
Ivyvox in de Knillispoort
Er is wat aan de hand met het geluid. Na zo’n tien minuten besluit de band om er voor te gaan. De geluidsinstallatie snerpt er in het begin nog doorheen maar daarna gaat het goed. Gelukkig want Ivyvox maakt zeer aanstekelijke punkpop. De drie vrouwen zijn energiek en waar de bassist in veel bands stoïcijns voor zich uit staart, is deze bassiste volop in beweging.
Over beweging gesproken, een fiets is een absolute must wil je op tijd zijn voor een act. Het recenseren van dit reizende muziekfestival is geen sinecure. Ik haast me dan ook naar café Herman in de Watertoren. Daar komt soulzangeres Bella Luna om 21:30. Ook hier volle bak. Het podium is op de eerste etage en aan de bar staan de mensen geduldig te wachten.
Bella Luna
Wat dit reizende muziekfestival ook zo leuk maakt, zijn de vele genres. Sommige genres komen natuurlijk meer aan bod zoals punk, electro, rock en hiphop maar dan nog is er genoeg te kiezen. Na al die punk is het prima om naar de mellow soul van Bella Luna te luisteren. Zij wordt begeleid door drie musici. Jammer genoeg kan ik niet haar hele show zien, want de volgende act Jaro dient zich om 22:15 aan bij Kinki Kappers.
Jaro – Kinki Kappers
Kinki Kappers is voor dit reizende muziekfestival leeggemaakt. Achterin heeft Jaro zijn synthesizers en keyboards opgesteld. Hij maakt een mix van live en electro wat wel uniek is. Met de dansbaarheid van zijn composities zit het ook wel snor. Jaro start later dan gepland. Na drie nummers moet ik helaas weg. Bumble B. Boy begint om 23:00 in café De Palm. En daar is het altijd ramvol.
Bumble B. Boy – café De Palm
Het podium is in De Palm altijd helemaal achterin en staat erom berucht dat de verlichting/belichting uiterst minimaal is. Er draait een machine aan het plafond met kleurlichtjes. That’s it. Daar moet ik het mee doen. Het reizende muziekfestival gaat niet over het licht.
Bumble B. Boy begint op tijd. Drie gestaltes komen van de bovenverdieping de bar in. Ze hebben witte pakken aan en witte kappen op met gaas voor het gezicht. Het zijn imker pakken en vandaar de naam Bumble B. – bumble bee. Eerst draait er een tape met een gek stemmetje of iedereen zin heeft in wat fun. En als het publiek JAAA! brult, gaat het los. Wat volgt is een anarchistische punk show zonder weerga. Deze act is uitermate geschikt voor een wild kinderfeestje. Op naar Knife Massage bij de Bossche Brouwers.
De drieman formatie Knife Massage start met een lange lo-fi gitaarintro. De toon is gezet en een volle tent staat in gespannen afwachting. Pas als de drummer drie keer tikt met de drumsticks barst het los om nooit meer tot rust te keren. De voorste rijen van het publiek laten zich meteen meeslepen. Knife Massage is de laatste op mijn lijst. Er is nog een afterparty in de Willem Twee die op het punt van beginnen staat. Ik besluit echter dit reizende muziekfestival te verlaten en huiswaarts te keren.
