Sea Girls

Sea Girls luidt de zaterdagavond van Paaspop in

Ruige Britse indie-band is niet bang voor een poppy randje

Hoewel Sea Girls in hun thuisland Engeland genoeg aandacht krijgt van onder andere de BBC, zal er bij het Nederlands festivalpubliek niet direct een belletje gaan rinkelen bij hun naam; niet te verwarren met ‘seagulls’. Toch is het deze band die de zaterdagavond aftrapt voor het publiek dat Bente of Rowwen Hèze liever overslaat.

Sea Girls

Vijf minuten voor aanvang is de tent – voorheen bekend als ‘de Jack Daniels’ en inmiddels omgedoopt tot ‘The Shelter’ – nog halfleeg. Of is het halfvol? Laten we voor dat laatste gaan, want net voor de eerste tonen klinken, blijken de gaten op de dansvloer gevuld. Het publiek verwelkomt de bandleden met een braaf applaus. 

Sea Girls
Sea Girls

Sea Girls, bestaande uit vier mannen – of jongens, zou je haast zeggen – spelen naar eigen zeggen hun eerste festival van het seizoen. Inkomen hoeven ze echter niet: ze knallen er meteen vol in. Wanneer je de band voor het eerst hoort, ervaar je misschien een lichte verwarring tussen hun uiterlijk en hun geluid.

Want hoewel ze eruitzien als ruige rockers – zwarte kleding, warrige kapsels, zilveren kettingen – is hun sound verrassend poppy. Je zou zelfs associaties kunnen hebben met zoete Amerikaanse popbands. Toch buldert de kwaliteit van de Britpop-heritage daar dwars doorheen en is de act allerminst corny. Hier staat gewoon een indieband van niveau, waar de Paaspoppers goed van kunnen genieten.

Sea Girls
Henry Camamile

Dat het echte ambachtslui zijn, blijkt al aan het begin van het optreden, wanneer zanger Henry Camamile allerlei signalen geeft aan de technici. Die blijken uiteindelijk niet voldoende, want halverwege het concert kiest hij voor een directere aanpak: “Can you turn the volume on this thing down, ‘cause it’s fucking loud.” De technische ongemakken doen gelukkig weinig af aan de performance: nummers als I Want You to Know Me, Superman en Violet worden met verve gespeeld.

Ambachtsmannen of niet, de zaal blijft relatief kalm. Maar wat wil je, met een publiek van het type introverte muziekliefhebber? Feit is dat er tijdens het concert weinig mensen zijn weggelopen. Zou Bente – die op hetzelfde moment in de Roxy stond – dat ook gelukt zijn?


KLANKGAST is Perla van Kessel | foto’s Perla van Kessel



Son Mieux

Son Mieux steeds meer een echte stadion-act

De band klinkt sowieso als een klok en Tell Me More is de perfecte opening van de show

Vrijdagavond Paaspop 2025 staat Son Mieux in de gloednieuwe Apollo-tent. En die is giga-groot. Begin dit jaar speelden ze nog twee keer in de Ziggodome, dus hebben ze wel ervaring met een groot publiek. Om half acht spelen kun je wel prime time noemen en de Apollo is ook goed vol.

Paaspop

Son Mieux
giga Apollo – ©Bart Heemskerk

Als Paaspop een afspiegeling zou zijn van onze wereld, dan zou vrede binnen handbereik zijn. Hier zie je mensen met allerlei verschillende smaken muziek, politieke voorkeur en kledingstijl, samen genieten van hun eigen muziek, theater en versnaperingen.

Paaspop 2025
genieten van versnaperingen – ©Bart Heemskerk

Het aanbod is erg divers en voor bijna elk wat wils. Want zeg nou zelf, waar zie je Corrie Konings en Gerard Joling op hetzelfde affiche staan als Dool en The Haunted Youth? Maar eerlijk is eerlijk, bij die eerste twee genoemde artiesten zul je deze redacteur van dienst niet tegenkomen. Bij die andere twee namen wel. 

Het is altijd interessant om nieuw onbekend talent te ontdekken en ook daarvoor kun je op Paaspop goed aan je trekken komen. Al ben ik ook benieuwd wat gevestigde namen doen, die Ziggodome en Afas Live kunnen vullen. Komt het hier net zo goed uit de verf en trekken ze ook veel volk? Een topband als Editors speelde hier vorig jaar voor een halflege Apollo. En die tent is nu nog een stuk groter. 

Son Mieux

Son Mieux
Son Mieux – ©Bart Heemskerk

We nemen op vrijdag de proef op de som bij Son Mieux. Begin dit jaar speelden ze nog twee keer in de Ziggodome, dus hebben ze wel ervaring met een groot publiek. Om half acht spelen kun je wel prime time noemen en de gigantische tent is ook goed vol. Tell Me More is de perfecte opening van de show.

En een show is het! Die live saxofoon doet het ook goed. De band klinkt sowieso als een klok en is terecht een stadion act aan het worden. Soms hoor ik een vleugje E Street Band, door die sax waarschijnlijk, een mespuntje Robbie Williams, Let Me Entertain You, en aan het einde van Nothing dacht ik bijna het einde van Hey Jude te herkennen. Er zijn mindere Goden als referentie te verzinnen lijkt me. 

Apollo
vleugje E Street Band – ©Bart Heemskerk

Het verdient respect dat Son Mieux het aandurft om ook een klein liedje als Have A Little Faith hier te brengen op dat gigantische podium. The Dutch Disease is hier natuurlijk ook nog niet genezen en al dat spraakwater, wat naar alle waarschijnlijkheid is genuttigd, is niet het goede medicijn voor die aandoening. Er wordt namelijk gewoon volop geouwehoerd door dat rustige nummer heen. Gelukkig zijn er ook genoeg fans in de zaal, die lekker meezingen. 

Camiel Meiresonne – ©Bart Heemskerk

Daarna wordt er weer gewoon gefeest met één van de vele hits die Son Mieux inmiddels op zijn naam heeft, Multicolor. En die wordt dan ook uit volle borst meegezongen. This Is The Moment sluit daar perfect op aan, maar dat is dan ook het moment om te gaan, want Dool met Raven van Dorst staat op het punt van beginnen in The Shelter. En die heeft een vette nieuwe plaat uitgebracht afgelopen jaar, dus daar moet ik bij zijn. 


Fotografie: Bart Heemskerk, met dank aan Paaspop



Sef

Karakteristieke rapstijl van Sef is altijd herkenbaar

Hij combineert zijn raps en zang vandaag met twee mannen achter de toetsen en een fantastische drummer

De best wel zonnige zondagmiddag van Paaspop is het moment waarop Sef met zijn band in de Phoenix mag aantreden. Met zijn karakteristieke rapstijl, vaak persoonlijke en soms maatschappijkritische teksten is Sef altijd herkenbaar, maar desondanks niet per se gebonden aan één speciaal muziekgenre.

Sef

Sef
Sef

Hij combineert zijn raps of zang soms met verschillende muzikale begeleiding. Op Best Kept Secret Festival een paar jaar geleden, stond ie op het podium met Het El Salvador Ensemble bijvoorbeeld, een heel orkest, compleet met achtergrondzangeressen.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over zijn vele collabs met een breed pallet van kleurrijke collega’s, waaronder bijvoorbeeld Willem van The Opposites, Faberyayo van De Jeugd en heeft hij onlangs nog een album opgenomen met Abel van Hang Youth.

Sef
prima begeleiding

Hier en vandaag wordt ie begeleid door twee mannen achter de toetsen en een fantastische drummer. Flarden van teksten zijn te lezen op het scherm achter het podium, niet per se van het nummer wat op dat moment bezig is, maar wel ermee te maken zouden kunnen hebben.

Het relaxte nummer Als Een Boom Valt, past goed bij dit zonnige weer, met passende teksten als, “Ik heb een glas in mijn hand…” Tijdens het nummer Niks Missen is er F.O.M.O. (Fear Of Missing Out) te lezen op het grote scherm, heel toepasselijk. 

Dan wordt het donker op het podium en zien we Sef met een Duitse helm met allemaal kleine spiegeltjes erop als een soort van glitterbol. Het tempo gaat iets omhoog met het nummer Shirt Uit, normaal gesproken een samenwerking met Jungle By Night. Die zijn er nu niet, maar later op de dag wel in de Roxy.

Wie weet mag Sef daar ook wel weer acte de presence geven. Bijna iedereen schijnt dit nummer, met bijbehorend dansje, te kennen. “Shirt uit! Shirt uit! Helikopterpiloot! En zwaai hem boven je hoofd!”, dat is zo’n beetje de tekst van het refrein. Je hebt beeld, kan ik me voorstellen. Simpel maar doeltreffend. 

Paaspop
shirt uit

“Willen jullie meer?” vraagt Sef. Natuurlijk willen we meer. De Leven bijvoorbeeld. En die komt ook. Net als De Machine, normaal gesproken een nummer samen met Abel van Hang Youth, maar je kunt natuurlijk niet al die muzikanten invliegen voor één nummer.

Daarom is ook de afsluiter Voor Alles Bang, die laatste nieuwe samen met Wende, zonder Wende. Maar die heb ik hier vorig jaar al gezien, dus daar kan ik mee leven. En nu tevreden de zon weer opzoeken, dan ga ik zometeen even bij Maan kijken.


The Haunted Youth

Zanger van The Haunted Youth kan lekker schreeuwen

Stiekem hebben deze Belgen al best flink wat singles uitgebracht

The Haunted Youth uit België zou je kunnen omschrijven als een dromerige indie pop/rockband, met een vleugje shoegaze met de opvallende verschijning van Hanne Smets achter de toetsen in de Phoenix stage.

The Haunted Youth

België is al jaren vruchtbare grond voor de betere alternatieve muziek. Wat dacht je van dEUS en Triggerfinger, of wat recenter, Whispering Sons, en Ramkot bijvoorbeeld. The Haunted Youth is een wat meer elektronische band, kort door de bocht, veel synths en galm. Maar dat klinkt oneerbiedig en daar wordt de band te kort mee gedaan.

The Haunted Youth
The Haunted Youth

Je kunt de muziek omschrijven als dromerige indie pop/rock, met een vleugje shoegaze. Muzikaal klinkt het soms als The Cure in een modern jasje en zanger Joachim Liebens zou zo kunnen invallen bij MGMT, mocht dat nodig zijn. Hij kan ook nog eens een aardig potje gitaarspelen, evenals gitarist Tom Stokx. 

Het nummer Broken is een lekkere binnenkomer, gevolgd door het iets meer uptempo In My Head, maar altijd met de stuwende ritmesectie van drummer Nick Caers en bassist Stef Castro. Het nummer wordt steeds opzwepender met een flitsende lichtshow en ontspoort op fantastische wijze en hij kan ook lekker schreeuwen die Joachim. Stilstaan is geen optie. 

The Haunted Youth
 Hanne Smets

Stiekem hebben deze Belgen al best wat singles uitgebracht, wie kent het nummer Teen Rebel bijvoorbeeld niet. De opvallende verschijning Hanne Smets achter de toetsen, is heel bepalend voor het karakteristieke synth geluid van de band en zingt ook regelmatig mee.

Dan volgt een intens mooi, lang instrumentaal stuk met een climax waar langzaam naartoe wordt gewerkt. Dit had niet misstaan op een van zwartgalligste platen van, daar heb je ze weer, The Cure. 

Phoenix
Phoenix – ©Bart Heemskerk

Tijdens het nummer Coming Home is het alweer tijd om te gaan, want Kensington gaat zo beginnen in de Apollo en er is een risico dat je, ondanks die gigantische tent, niet meer binnen kunt als het vol is. Ja, hoe was Kensington eigenlijk? Dat, lieve mensen, is weer een ander verhaal…