Pizzatramp is een punkband uit Zuid-Wales maar qua hardheid en grofheid doen zij zeker niet onder voor hun grootstedelijke evenbeelden. Sterker nog, zelden heb ik zoveel gevloek en getier aangehoord. Naarmate hun gig vordert, vermindert dat allemaal en komt het spel meer aan bod. En die is energiek als een stalen muur. Punk van het zuiverste water brengt supportact No Way, een band van drie dertienjarige Bosschenaren. Plaats van al deze handelingen is café De Vaart Bossche Brouwers.
Pizzatramp
Ik sprak vooraf even met de bassist van Pizzatramp, vroeg hem naar de setlist. “Ow, we don’t know. It’s a surprise. Even for us.” Geen setlist, geen vaste programmering, laat het helemaal over aan het moment, het toeval, de ingeving. Meer punk dan dit zul je niet sneller krijgen. De band schrijft er dit over op Facebook: “Den Bosch was wicked late night, carnage and beer galore, heavy hangovers galore.”
Frontman Jimmy No Whammy opent de show en zegt dat het eerste nummer een tribute is aan …Tom Cruise. Ik denk dat Cruise niet bijster ingenomen zal zijn met deze tribute die bol staat van razernij en gevloek. Het publiek lacht en juicht instemmend mee. Een aantal fans maakt zich op voor een moshpit die de hele show voortduurt. Tot verbijstering van vijf meisjes die op barkrukken angstig toekijken. Het is ook niet niks, al die hanekammen, stagedive, moshen. En de tomeloze energie die de band uitspuwt die aan het eind van deze korte show – hooguit 35 minuten – een geluidsmuur optrekt waar geen doorkomen aan is. Een geluid van staal.
No Way
Punk is niet dood te krijgen. Onmogelijk. No Way. Niet als het aan de drie jonge bandleden van support act No Way ligt. Alle drie zijn geboren in het jaar 2008 en komen uit Den Bosch. Hun nummers zijn fel, hard en kort. Zelden zal een nummer langer duren dan 1 minuut. Zoals het een echte punkband betaamt.
Ouders en buurtvrienden komen kijken en er ontstaat zelfs een (bescheiden) moshpit. Er zijn veel kleine kinderen die her en der rondlopen. Een gezellige vrijdagavond met veel families zo lijkt het. Maar het gaat hier wel om een echte punk avond in het café. De stemming zit er goed in en dat blijft zo.