Pizzatramp

Pizzatramp en Jodie Faster doen World Skate Center aan

Kort, hard, snel en genoeg te lachen met twee hardcore-punkbands

Rechttoe rechtaan of recht door zee, het maakt voor Pizzatramp uit Wales en Jodie Faster uit Frankrijk allemaal niks uit, als het maar snel en hard gaat.

Vrijdag één november; na een week hard werken heb ik weinig puf om er op uit te gaan. Maar, het bloed kruipt… dus hop, op het fietske naar de ‘skatehal’ waar vanavond twee hardcore-punkbandjes op de planken staan.

Pizzatramp

Pizzatramp
Pizzatramp

De drie heren van Pizzatramp zijn geen onbekenden in het Bossche. Al een aantal keren stonden ze eerder hier te spelen, en vanavond staan ze met een nieuwe plaat onder de arm in het World Skate Center.

De Welshmen spelen rechttoe recht aan, met in en tussen hun nummers veel plek voor grappen en grollen. Millions Of Dead Goths, I Got Work In The Morning, een blokje in hun set met ‘nummers’ van een paar maten lang, over onderwerpen als de voordelen van Brexit en als kers op de taart een jongedame uit het publiek die een nummer mee mag schreeuwen. En of ze mee op tour wil.

Een set lang glim-en schaterlachen met de bravoure waar Pizzatramp een behoorlijke schare fans mee op de been weet te krijgen vanavond.

Jodie Faster

Jodie Faster
Jodie Faster

Tourmaatjes voor deze tour van Pizzatramp, en opener van de avond, is het Franse Jodie Faster. In tegenstelling tot wat vaak gebruikelijk is: niet de zanger maar de bassist is de woordvoerder van Jodie Faster. Naar verluidt omdat hij de enige is, die een woordje Engels spreekt.

De heerlijk flauwe knipoog in de bandnaam verwijst duidelijk naar hun stijl van muziek. Of zoals de zanger van Pizzatramp ons in de pauze licht vertwijfeld vroeg: ‘How the fuck are we gonna top that?’ Hardcore ís snel, Jodie Faster heeft een extra versnelling uitgevonden!

Jodie Faster
ziel en zaligheid

En dat geldt niet alleen voor de recht door zee stukken, maar ook voor de breaks die ze in hun nummers verwerken. Het is heerlijk om te zien en horen hoe deze jongemannen hun ziel en zaligheid in hun nummers proppen. En dat ondanks een bepaalde brakheid, door de slechte invloed van bepaalde Welshe vrienden…

Ik ben benieuwd hoe ze klinken als ze wel fit zijn; hopelijk gaat dat in de toekomst nog eens gebeuren. Dit is in elk geval een zeer overtuigende eerste kennismaking!


Pizzatramp

Jodie Faster

Pizzatramp

De stalen geluidsmuur van punkband Pizzatramp

Bossche supportact No Way doet zeker niet onder voor de grote broers uit Zuid-Wales

Pizzatramp is een punkband uit Zuid-Wales maar qua hardheid en grofheid doen zij zeker niet onder voor hun grootstedelijke evenbeelden. Sterker nog, zelden heb ik zoveel gevloek en getier aangehoord. Naarmate hun gig vordert, vermindert dat allemaal en komt het spel meer aan bod. En die is energiek als een stalen muur. Punk van het zuiverste water brengt supportact No Way, een band van drie dertienjarige Bosschenaren. Plaats van al deze handelingen is café De Vaart Bossche Brouwers.

Pizzatramp

Pizzatramp
Pizzatramp – Sammy Two Cabs

Ik sprak vooraf even met de bassist van Pizzatramp, vroeg hem naar de setlist. “Ow, we don’t know. It’s a surprise. Even for us.” Geen setlist, geen vaste programmering, laat het helemaal over aan het moment, het toeval, de ingeving. Meer punk dan dit zul je niet sneller krijgen. De band schrijft er dit over op Facebook: “Den Bosch was wicked late night, carnage and beer galore, heavy hangovers galore.”

Pizzatramp
Pizzatramp – Jimmy No Whammy

Frontman Jimmy No Whammy opent de show en zegt dat het eerste nummer een tribute is aan …Tom Cruise. Ik denk dat Cruise niet bijster ingenomen zal zijn met deze tribute die bol staat van razernij en gevloek. Het publiek lacht en juicht instemmend mee. Een aantal fans maakt zich op voor een moshpit die de hele show voortduurt. Tot verbijstering van vijf meisjes die op barkrukken angstig toekijken. Het is ook niet niks, al die hanekammen, stagedive, moshen. En de tomeloze energie die de band uitspuwt die aan het eind van deze korte show – hooguit 35 minuten – een geluidsmuur optrekt waar geen doorkomen aan is. Een geluid van staal.

Pizzatramp
Pizzatramp – Danny Banger
No Way
No Way
No Way

Punk is niet dood te krijgen. Onmogelijk. No Way. Niet als het aan de drie jonge bandleden van support act No Way ligt. Alle drie zijn geboren in het jaar 2008 en komen uit Den Bosch. Hun nummers zijn fel, hard en kort. Zelden zal een nummer langer duren dan 1 minuut. Zoals het een echte punkband betaamt.

Ouders en buurtvrienden komen kijken en er ontstaat zelfs een (bescheiden) moshpit. Er zijn veel kleine kinderen die her en der rondlopen. Een gezellige vrijdagavond met veel families zo lijkt het. Maar het gaat hier wel om een echte punk avond in het café. De stemming zit er goed in en dat blijft zo.