Focus, een band die zijn hoogste roem haalde in de jaren ’70 van de vorige eeuw. Fluitist/organist/vocalist Thijs van Leer (zie foto boven) en drummer Pierre van der Linden zijn gebleven uit de oorspronkelijke groep waar de beroemde gitarist Jan Akkerman deel van uitmaakte. Maar Focus is nog steeds een unieke band en verre van uitgerangeerd.

Support act Golden Caves

Openen voor de legendarische band Focus, je kunt het slechter treffen. De Nederlandse female fronted progrock band Golden Caves deed het met verve. De vergelijkingen met Whithin Temptation of The Gathering hoorde ik om me heen al gemaakt worden. Romy Ouwerkerk heeft dan ook wel een geschoolde stem, maar de strakke band is meer prog in de sfeer van Porcupine Tree dan metal. Ook al schuurt het zo nu en dan wel tegen de stem aan van Anneke van Giersbergen, is dat zeker geen diskwalificatie.

Dat de kwaliteiten van Romy acht jaar geleden niet herkend werden door volkszangers Jeroen Van De Boom en Nick en Simon tijdens de blind auditions van The Voice Of Holland zegt natuurlijk helemaal niks, dat blijkt nu wel weer. Een dijk van een stem heeft deze charismatische frontvrouw, die af en toe ondersteund wordt door de ietwat rauwere stem van toetseniste Elise die op bescheiden geluidsniveau meezingt.

Afgelopen jaar hebben ze hun cd Collision uitgebracht. Het materiaal hiervan kwam vanavond uitgebreid aan bod.
Wie Golden Caves nog live wil zien voordat ze gaan toeren in Groot Brittannië, en dat wil je, adviseer ik op zaterdag 6 oktober naar Baarlo af te reizen. Daar spelen ze op het Progpower Europe Festival.

Focus

De uitgebreide soundcheck heeft zijn vruchten afgeworpen, want het geluid klinkt als een klok. Dat Focus meer is dan alleen Hocus Pocus mag duidelijk zijn. Focus is ook meer dan alleen Thijs van Leer, die samen met de weergaloze drummer Pierre van der Linden, nog van de originele bezetting is. Gitarist Menno Gootjes en bassist Udo Pannekeet maken het Focus van nu compleet.

Ik zeg bewust het Focus van nu, want de band heeft gewoon een heel modern geluid en voert je eigenlijk pas echt terug naar de jaren zeventig als Thijs van Leer zich nadrukkelijk laat horen in een nummer met zijn Hammond orgel, dwarsfluit en zijn veelal tekstloos gezang. Focus is nog steeds een unieke band en rijgt de verschillende genres blues, jazz en progressieve rock moeiteloos aan elkaar.
Er gebeurt van alles op het podium. Iedereen komt aan bod. Thijs van Leer natuurlijk, die tijdens het spelen van zijn Hammond ook nog even zijn dwarsfluit ter handen neemt en tussendoor nog op zijn theatrale manier zingt.

Later komt hij achter zijn orgel vandaan om centraal op het podium te scatten. Gitarist Menno soleert er regelmatig heerlijk op los en zelfs bassist Udo krijgt het spotlicht op zich gericht als ook hij soleert op zijn zessnarige bas. In het slotstuk van de set wordt natuurlijk Hocus Pocus gespeeld, waarin de hoogste noten niet gezongen worden, maar vakkundig gespeeld worden op de gitaar. In het nummer zit ook een minutenlange drumsolo van Pierre van der Linden die door veel mensen met open mond wordt gadegeslagen. Erg indrukwekkend.
Andere klassiekers die de revue passeerden waren House Of The King, Focus 2, het wat stevigere All Hands On Deck en het bijzondere Franstalige nummer La Cathédrale de Strassbourg.

Na afsluiter Hocus Pocus blijft het, overigens zeer respectvolle publiek wat zeker niet alleen uit grijze koppen bestaat, minutenlang joelen en komt Focus nog terug voor een toegift. Het was een bijzondere avond en ik gun dit Focus, dat nog lang niet afgeschreven is, een groter podium.
Briljant.

Foto’s: Wies Luijtelaar