Matthews Southern Comfort

Matthews Southern Comfort zingt meerstemmige life songs

Vier door de wol geverfde musici weven op ingenieuze wijze huidig repertoire met songs van destijds

Matthews Southern Comfort moest vorig jaar nog annuleren jaar want Iain Matthews was geveld door keelontsteking, maar vanavond staat hij er toch echt. Iain Matthews, sinds 1968 zanger en gitarist van Fairport Convention. Hij verliet de band en startte Matthews Southern Comfort samen met legendarische figuren als Dave Swarbrick en Dave Mattacks.

Matthews Southern Comfort
Iain Matthews

De 73 jarige Matthews woont inmiddels al 20 jaar in Nederland, trouwde met een Limburgse en kreeg met haar een dochter. Matthews Southern Comfort bestaat naast Matthews uit drie door de wol geverfde muzikanten/singer-songwriters; BJ Baartmans (snaren), Bart de Win (toetsen) en Eric Devries (gitaar). Het viertal zingt ook nog eens zeer verdienstelijk, wat veel meerstemmige mooi op elkaar afgestemde songs oplevert. Dit tot groot genoegen van de fans die voor een uitverkochte zaal zorgden.

Deze diashow vereist JavaScript.

Matthews Southern Comfort

Het eerste nummer is het rustige driestemmig gezongen Letting The Mad Dogs Lie, van het album Kind of New uit 2010 en These Days van hetzelfde album (destijds met Terri Binion)

The New Mine is de tourtitel en tevens de naam en titelsong van het nieuwe album. BJ speelt het intro op zijn St. Blues gitaar en De Win begeleidt op keyboards.

Van het tweede album Second Spring uit 1969 het nummer D’arcy Farrow (Steve Gillette), mooi tweestemmig gezongen met indrukwekkend tussenspel van Baartmans (slide) en De Win. Bits & Pieces, van het album Like A Radio uit 2017, wordt vet ingezet door Baartmans’ Fender Stratocaster. Lekker vintage klinkend door de samenzang van Devries en Matthews.

Matthews Southern Comfort
Matthews Southern Comfort

Dan een nieuwe song, The Hole, geschreven samen met Baartmans (BJ de muziek en Iain de tekst). In mijn notities lees ik Freebird van Lynyrd Skynyrd. Mijn muzikale bewustwording floreerde ergens tussen de late 60’s en early 70’s dus dan komt er vanavond nogal eens een associatie voorbij. Zoals Age Of Isolation, een co-productie met Devries, met een knipoog naar Joni Mitchell’s Woodstock en omgeven door Stardust. Met Baartmans op de Gretsch gitaar.

Voor de pauze de, volgens Matthews, “best love song in popmusic”, Terri Binion’s Perfect Love. Mooi intro, hoge meerstemmige zang met een vleugje Mike Oldfield en prachtig begeleid op gitaar, piano en mandoline.

Tweede Set

Matthews Southern Comfort
Blue Room Sessions

Tweede set
De tweede Matthews Southern Comfort set begint met wat genoteerd staat als Amigo, met De Win op een Hammond 44 Melodion. Het ziet er indrukwekkend uit en klinkt ook zo. Gevolgd door een Carole King song To Love van het derde MSC album Later That Same Year uit 1970. Het nummer is inmiddels omgezet van up tempo naar een ballad. Wat ik er weer zo mooi aan vind is het tijdsbeeld dat dit oproept. Stealers Wheel, Beatles en zelfs het psychedelische Stones nummer 2000 Lightyears From Home …dit alles vertegenwoordigd in één nummer met een fors einde op de Stratocaster.

Matthews Southern Comfort
Iain Matthews

Like A Radio, de titelsong van het album uit 2017, wordt door Matthews erg knap vertolkt. De Win speelt als een ware Ray Manzarek (Doors) op de keyboard.

Voor de eerste keer live vertolkt in the Blue room Sessions, de als Mythical Single aangekondigde song Feed It. Het klinkt aanstekelijk. Overgaand in het rustige Right As Rain, waarin De Win een indrukwekkende jazzy solopartij speelt. En van jazzy naar folky; een nummer van de te vroeg overleden Richard Farina Blood Red Roses, van het album Second Spring uit 1969. Ook weer schitterend driestemmig gezongen.

Matthews Southern Comfort
Matthews Southern Comfort

Nog een pakkende song van het aankomende album met de (letterlijk van de setlist overgenomen) titel Sacraficial. Fraai samenspel van drie gitaren waaronder de Fender van Baartmans. De diverse Matthews klinkt deze keer als ‘Waterboy’ Mike Scott.

Nummer 1 hit
Per toeval belandde het op een na laatste nummer Woodstock in Engeland op de eerste plaats. Na een drietal nummers te hebben gespeeld in de open studio van BBC Radio was er wat ‘needle drop time’ over. In plaats van vinyl speelden zij als vierde song Joni Mitchell’s nummer maar dan in hun eigen versie. Niet lang daarna stond de telefoon roodgloeiend en the rest is history.

Matthews Southern Comfort
Matthews Southern Comfort

Als toegift de ‘going home song’ Road to Ronderlin van het album Later That Same Year uit 1970. En dan is het toch echt het einde. Staande ovatie, luid applaus.
In mijn beleving is het Matthews Southern Comfort gelukt om het huidige repertoire op ingenieuze wijze te verweven met de songs van destijds.


Setlist Matthews Southern Comfort: Letting The Mad Dogs Lie, These Days, The New Mine, D’arcy Farrow, Bits And Pieces, The Hole, The Age Of Isolation, Perfect Love. 2e Set: Amigo, To Love, Like A Radio, Feed it, Right As Rain, Blood Red Roses, Sacraficial (i), Woodstock, Road to Ronderlin.

Fotografie: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Anne Soldaat Yorick van Norden

De helden van Anne Soldaat en Yorick van Norden

Unsung Heroes is een prachtige ‘trip down memory lane’

Anne Soldaat en Yorick van Norden presenteren onder de noemer Unsung Heroes een vijftiental songs. Het is een ander optreden dan gebruikelijk voor Blue Room Sessions. Met heel veel vaart in woord en beeld wordt het publiek deelgenoot van wat de beide heren ooit heeft geraakt en waarom juist déze songs.

Eerste set

Anne Soldaat Yorick van Norden
Anne Soldaat

Anne Soldaat en Yorick van Norden beginnen met Tight Rope van Leon Russell (1942-2016), die samenwerkte met onder meer Phil Spector, Joe Cocker enThe Byrds. Ook speelde Russell op het Concert voor Bangladesh opgezet doorr Beatle George Harrison. Dan volgt Lydia, een “one-hit-wonder” van Dean Friedman met Van Norden op piano en Soldaat op elektrische gitaar.

Anne Soldaat Yorick van Norden
Yorick van Norden

Van de experimentele Welshman John Cale (ook uit 1942) speelt het duo I Keep A Close Watch. Cale studeerde altviool en ontmoette in 1965 tegenpool Lou Reed wat resulteerde in de Velvet Underground. “Moet je oude helden nog willen zien” vraagt Yorick van Norden zich hardop af nadat hij onlangs nog een concert bezocht.

Er zijn vanavond ook vrouwelijke helden. Een daarvan is de helaas te vroeg overleden Sandy Denny van folkband Fairport Convention. Geen makkelijke vrouw maar een wandelende vulkaan aldus de heren… “She would eat you for breakfast”. Fotheringay gaat over de overpeinzingen van Mary Queen of Scots in het gelijknamige kasteel vlak voor haar executie. Mooi hoog gezongen door Anne Soldaat.

Anne Soldaat Yorick van Norden
Anne Soldaat

De eveneens te vroeg overleden Tim Buckley passeert daarna de revue met Song For The Sirens. Deze song kreeg meer bekendheid door de uitvoering van This Mortal Coil.
Naast oude helden ook een eigen “happy song” van Van Norden. Song for You van het het album The Jester (vernoemd naar hofnar Yorick uit Shakespeare’s Hamlet). Van Norden is overigens genomineerd voor een Edison.

Anne Soldaat Yorick van Norden
Yorick van Norden – The Jester

De eerste set sluit af met How Sweet To Be an Idiot  van Neil Innes van Bonzo Dog Doo-Dah Band, een parodie op The Beatles wat hem voor de rechter bracht. Mooie Beatle-waardige samenzang met indrukwekkend gitaarspel.

Tweede set
Een andere held is de door drank en wanderlust geteisterde Gerry Rafferty. Het uit de tijd van The Humblebums stammende Over The Hill And Far Away wordt voorafgegaan door een terugblik op een tienjarige Yorick Van Norden die de platenzaak ‘Het Schijfhuis’ van de excentrieke Menno bezocht. Daar kon alles, zelfs de junks brachten er vaak de nacht door. Weldoener Menno zat achter in zijn zaak tussen de lavalampen en gaf Yorick stapels platen mee om thuis te luisteren. Het begin van een intensieve muzikale interesse.

Anne Soldaat Yorick van Norden
Platen luisteren van Het Schijfhuis

De beschrijving ‘held van de avond’ is voor Michael Farneti met Goodmorning Kisses. Deze man leed onder het gebrek aan erkenning, maar vanavond wordt dat goedgemaakt inclusief een opzwepende beat. Dan het relaas van pianist Nicky Hopkins, de beste popartiest die ooit geleefd heeft, aldus Van Norden. Hij speelde onder andere met The Kinks en The Rolling Stones en dan voornamelijk de mineur partij die Ian Stewart (Stones) weigerde te spelen. Deze golfliefhebber moest vaak wachten tijdens opnames…vandaar het vrolijke nummer Waiting For The Band, met Van Norden op de Höffner vioolvormige basgitaar, het model dat bekend werd door Paul McCartney in zijn Beatles-periode en daarna.

Anne Soldaat Yorick van Norden
Höffner basgitaar

Nog meer helden volgen, zoals Vashti Bunyan met Winter Is Blue, mooi twee-stemmig uitgevoerd. Zelfs ‘onze’ Louis Couperus verschijnt op het scherm tijdens Another Day In London Town van het nieuwe album The Jester. Uitstekend gitaarspel van Anne Soldaat die indrukwekkend hoog kan zingen.

Anne Soldaat Yorick van Norden
Anne Soldaat

Met een perfecte intro van twee gitaren en Byrds-achtige zang volgt The Door Into Summer van Michael Nesmith, lid van de legendarische groep The Monkees (die toch écht heel goed konden zingen al werd het tegendeel wel eens beweerd). Leuke bijkomstigheid…Nesmith’s moeder werd schatrijk na de uitvinding van Tipp-ex.

Met een toegift van Gerry Rafferty’s Late Again eindigt deze heldentrip down memory lane… een boeiende inkijk in de muzikale smaak van Anne Soldaat en Yorick van Norden, twee zeer begaafde muzikanten.

Anne Soldaat Yorick van Norden
Blue Room Sessions

Foto’s: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar
Meer info op Blue Room Sessions