World Skate Center (WSC) opent Popronde Den Bosch met het ‘meedogenloze’ STROOMSTOOT. Het WSC ontwikkelt zich steeds meer tot hét podium voor het zwaardere werk in Den Bosch en met Popronde Den Bosch bevestigt het die rol overtuigend.
STROOMSTOOT
Het programma van WSC op deze Popronde avond is STROOMSTOOT, Grote Geelstaart, Gallamesh en Inherited als afsluiter. Wat deze vier bands gemeen hebben is de drang om het absorptievermogen van het publiek uit te testen. Het volume wordt volledig opengedraaid. Oordopjes zijn geen sinecure.
STROOMSTOOT – WSC
STROOMSTOOT staat om 19:30 op de rol en ondanks dat vroege uur is er veel volk op de been. De komst en faam van de band met frontman Isai Elia is hen vooruit gesneld. De soundcheck is blijkbaar al van tevoren afgerond en zonder overbodige intro’s davert de band door de hal van WSC met het openingsnummer Meltdown meteen gevolgd door Weg Van Hier en Alleen In De Avond. Het gaat verder en nummers zoals Riot, Nu Of Nooit of Catastrophe zeggen meer dan genoeg. De toon voor de rest van de avond is gezet.
Alleen In De Avond
Grote Geelstaart
Een vreemde naam voor een band, Grote Geelstaart. Het is de naam van een grote vis met een gele staart die bekend staat als een van de sterkste vissen van de Atlantische Oceaan, Stille Oceaan en Middellandse Zee. Klaarblijkelijk vereenzelvigen zij zich met die vis vanwege zijn kracht. Dat de band uit Zeeland komt, verklaart misschien een en ander.
Grote Geelstaart – WSC
Het lijken wel corpsstudenten die hier bij WSC op het podium staan met hun witte, gestreken bloezen en stropdassen. Schijn bedriegt want deze jongemannen zetten je te vaak op het verkeerde been met hun ontregelende nummers en performance. Bijzonder is ook dat een van de gitaristen nu en dan achter de tweede drumkit plaatsneemt. De power van de nummers neemt dan alleen maar toe.
nog meer power
De zanger/gitarist trekt rare gezichten en maakt vreemde bewegingen en personaliseert op die manier de ontregelende structuur van de nummers. Hij springt van het lage podium de zaal in en loopt door het publiek. Is het pop, jazz, rock, noise, punk? Het doet er niet toe. Grote Geelstaart heeft een unieke sound en zet het WSC op zijn kop.
Een routeplanner maken voor Popronde is voor redacteuren en fotografen meer dan noodzakelijk. Het aantal artiesten en bands, de verspreiding van de locaties en het strakke tijdschema maken dat je keuzes moet maken. De grote diversiteit aan genres – en je wil toch eigenlijk zoveel mogelijk verschillende smaken proeven – maakt het plannen nog lastiger. En zoals elk jaar streep je noodgedwongen een aantal acts weg.
Popronde Den Bosch 2025
Stroomstoot – WSC
De route voor deze Popronde editie brengt mij eerst naar het World Skate Center (WSC) waar Stroomstoot om halfacht begint, eigenlijk veel te vroeg voor zo’n band. Toch komt er genoeg volk voor op de been. Stroomstoot houdt niet van half werk en grijpt het publiek meteen bij de strot.
Na al deze tomeloze energie is het contrast met Oliv Oliv in Willem Twee Toonzaal wel heel groot, toch ook welkom wat er staat een en ander nog te wachten. Oliv Oliv is de artiestennaam van Olivier Terpstra die zijn debuutalbum Tehran Mountains in deze prachtige zaal presenteert. De muziek en de videobeelden plus de donkere setting van de Toonzaal dompelen je in een spirituele roes. Wie wil dat nou niet?
Oliv Oliv – Toonzaal
Weer terug naar de Tramkade door een levendige Bossche binnenstad want Popronde trekt altijd veel publiek. Bij WSC wacht mij Grote Geelstaart, een noiserock band uit Zeeland maar die omschrijving schiet tekort. De vijfkoppige band is dé verrassing van de avond. Telkens zetten ze met hun spel het publiek op het verkeerde been.
Grote Geelstaart – WSC
Weer terug naar de binnenstad waar ik langs Kinki Kappers kom. Bij deze kapsalon maken ze met Popronde er altijd een feest van. Zo ook nu met het duo M2K. Dat zijn Marnix Bausch (keyboards/synth) en Sam Kemner (drummer). Sam drumt lekker strak op de dance van Marnix.
M2K – Kinki Kappers
Even verderop in de Korenbrugstraat speelt een band met de naam Fellatio in café Het Veulen. Ondanks de nogal frisse temperatuur zijn alle terrasjes in de Uilenburg volzet en kost het mij moeite in het café te komen. Dat lukt deels, ik blijf bij de ingang staan. Fellatio speelt pal achter de deur, dus ik kan ze zien, maar dat is dan ook alles wat ik van deze disco-punk band uit Tilburg opneem.
Fellatio – Het Veulen
Het Design Museum heeft haar deuren geopend voor twee acts. De avant-pop, trip hop en elektronica van Flora Sophi eerder op de avond en Crybabies die ik kan karakteriseren als een melancholische rockband. De vier bandleden hebben zich opgemaakt met glinsterende make-up en zilverachtige versierselen. Rustige en weemoedige stukken wisselen ze af met steviger en ritmisch werk in de grote entreeruimte van het museum.
Crybabies – Design Museum
Terug naar Kinki Kappers waar de Amsterdamse artiest Subject Sue bezig is haar set vorm te geven. Gehuld in een zwart geplastificeerde blouson zingt zij zachtjes in de mic en produceert zij soundscapes en ambient echo’s uit haar Korg synthesizer/keyboards. De kleine kapsalon vult zich snel met passerende bezoekers en fans van dit mix-techno genre.
Subject Sue – Kinki Kappers
Op weg naar café De Palm aan de Hinthamerstraat hoor ik uit de Knillispoort aan de Korte Waterstraat zware bass-beats en strakke drums komen. Die band staat niet op mijn Popronde planner maar Who Cares? Het is ILÆNDER uit het Oosten van het land. Twee gitaristen, bassist, drummer en een krachtige frontman staan garant voor ongepolijste metal met een alternatieve benadering. De zanger heeft een groot bereik en gezien het vele headbangen om mij heen, valt het in zeer goede aarde.
ILÆNDER – Knillispoort
Het is zaak om vroeg bij café De Palm aan te komen want anders kom je niet verder dan de deur. Bands treden hier met Popronde altijd helemaal achterin op. C’est Qui? is nog volop bezig met de opbouw en opmaak van het podium. Er is wat lichte paniek. De bassist is zijn basgitaar vergeten (😳) mee te nemen. Gelukkig komt na een minuut of tien iemand binnen die zijn bas uitleent. Het feest kan beginnen en meteen breekt dan ook de hel los.
Cest Qui – café De Palm
C’est Qui? speelt niet hard maar speelt ultra hard, zonder mededogen. De frontwoman is tomeloos furieus en slaakt een spervuur aan geluid in de mic terwijl ze met haar hele lichaam schudt. De drummer slaat zowat de vellen van de trommels en de basgitarist ramt op de geleende basgitaar. Er is geen korte pauze tussen de nummers, alles gaat in één razend tempo door. Een betere afsluiter van mijn Popronde 2025 routeplanner is niet denkbaar.
