Tributeband A Perfect Tool was op een doordeweekse dag hier in Den Bosch in Willem Twee Poppodium. Ik word onwillekeurig een beetje sceptisch, als ik het woord ‘tributeband’ hoor. In een periode waarin het lijkt dat tributebands weliger tieren dan ooit, met zelfs hier aan gewijde festivals, zoals het meerdaagse Hoge Bomen-festival, is er veel over te zeggen. Zowel tegen als voor.
A Perfect Tool
Mijn eerste gevoel bij dit soort bands is altijd, dat ze pronken met andermans veren. Er zijn voor hen muzikanten bezig geweest om met ziel en zaligheid hun gevoelens om te zetten naar muziek. Zoals een oude reclamespreuk ooit zei: ‘Hoedt u voor namaak’.
Ook heb ik nog wel de romantische opvatting dat, als er toch een zaal vrij is, daar ook een beginnend bandje had kunnen spelen en geen tributeband. Maar een en ander zal ook wel weer samenhangen met kosten en verwachte bezoekersaantallen.
Aan de andere kant biedt een tributeband de gelegenheid om voor een fractie van de prijs, die je voor de originele band zou betalen, wel de muziek live kan beleven. Ook kun je op een kleiner podium beter meekijken ‘in de keuken’. Of als het onmogelijk is om de originele band nog te zien, zoals bijvoorbeeld Joy Division, toch een live-ervaring te hebben.
Met deze mengeling van gevoelens sta ik woensdagavond 20 november in de Willem Twee concertzaal voor een optreden van A Perfect Tool, een Amerikaanse tributeband van Tool. Oudere lezers onder ons herinneren zich wellicht nog dat de originele Tool nog eens in Den Bosch heeft opgetreden, voor nop, op het fijne Popwerk-festival. Dat was ter promotie van hun plaat Undertow.
Ik heb ze daarna nog een aantal keer live kunnen zien, tot de laatste tour. Daarvan waren de toegangsprijzen dusdanig gortig dat ik niet ben gegaan, omdat ik te gierig, te nuchter of simpelweg te ‘skeer’ was.
A Perfect Tool speelt vanavond voornamelijk nummers uit de beginperiode van Tool. Met één uitzondering, een nummer van Tools laatste, kan ik me gelukkig prijzen: de laatste twee platen komen bij mij nauwelijks aan luisteren toe, de platen ervoor spreken mij veel meer aan.
Als de zanger opkomt, met facepaint en gecopiëerde maniertjes van Maynard James Keenan, steekt de scepsis weer de kop op… maar het voordeel van de twijfel wordt gegeven. De band speelt technisch de nummers vrijwel feilloos, af en toe een klein foutje daargelaten. Waar Keenan van Tool de hardere zangpartijen met hard zingen aan kan, wordt de zanger van A Perfect Tool vaker tot schreeuwen verleidt, hoewel hij verder de originele zang bijna tot in de puntjes benadert.
Het ware feest vanavond bestaat er uit de fantastische muziek van Tool weer eens live te zien en horen. Wat een weergaloze nummers heeft die band geschreven. Een prachtige mix tussen gevoel en technisch kunnen, waarbij de virtuositeit steeds ten dienste staat van de emotie die gedeeld wil worden.
De stem van A Perfect Tools zanger komt gedurende het concert steeds wat dichter bij die van Keenan. En ook de band begint wat losser te worden, binnen de grenzen die ze natuurlijk hebben. De band krijgt in ieder geval de goed gevulde zaal mee, elk nummer wordt na afloop met luid applaus geëerd. En wel terecht, want er wordt goed gespeeld.
Misschien ben ik wel te cynisch, en is een tributeband gewoon bedoeld als eerbetoon, gespeeld door muzikanten die een band gewoon gaaf vinden, en er lol in hebben deze muziek zelf te spelen. Maar ik kan mezelf niet losmaken uit de spagaat.
Fotografie: Marcel Bruinshoofd
