Headless Hunter

Headless Hunter, Daemorthan en Nephylim

Heavy Hangout in Willem Twee poppodium thrash till death or is it with Death?

Headless Hunter, Daemorthan en Nephylim staan in een sfeervolle Willem Twee, en voor degenen die er niet bij waren….jullie hebben wat gemist!

Headless Hunter
Headless Hunter
Headless Hunter

De jonge honden van Headless Hunter trappen vandaag af in Willem Twee Poppodium met een tokkelend basloopje dat overgaat in onvervalste thrash metal. Het is een feest van herkenning en al bij de tweede song doet het publiek enthousiast mee. ‘Hey, hey, hey’ scandeert de band en ze krijgt het publiek direct goed mee.

De muziek van Headless Hunter is het best te omschrijven als Thrash meets hardcore en de term Speedmetalcore lijkt mij een goede omschrijving. Met name de zang herinnert me aan bands als Pro-pain en Hatebreed maar ook aan bands als Discharge en Overkill.

Veel herkenning, niks nieuws maar wel lekker en dat vindt het publiek ook en al vroeg ontstaat er een heuse moshpit. Het is dan ook lekker druk en iedereen heeft er in. Lekker mee blèren en moshen, yeah!

Speciaal voor Bassist Kiko speelt Headless Hunter het nummer Kiko is stoned. en dat is net zo kort als de gemiddelde S.O.D song. Een lekkere opener.

Daemorthan
Daemorthan
Daemorthan

Ik ben zeer benieuwd naar de volgende band want dat is de band Daemorthan van onze eigen Michel Steenbekkers. Ik heb eerder Michel geïnterviewd en al het een en ander opgevangen van dit project en dat maakt nieuwsgierig.

Daemorthan opent zeer stevig met het nummer Shadow World, een lekker stevig agressief nummer met sneller dan snel dubbele bas van drummer Dennis. Wanneer de band is opgericht is duidelijk bij het tweede nummer Pandemic.
Mij valt op dat Daemorthan als een geoliede machine staat te spelen maar dit is toch echt de eerste gig. Respect!

De twee zeven snaar gitaristen Sjim en Ian en Michel op een vijf snaar Dingwall bas passen helemaal bij het moderne death geluid, want Daemorthan is bovenal modern wat de sound betreft.

Men beschrijft het als Thrash/Death met black invloeden, maar de black invloeden hoor ik niet echt terug. De mix is druk en kleine nuances gaan ietwat verloren, helaas. Al dit geweld is ook niet echt makkelijk voor de mixer. De death & trash daarentegen die is er wel degelijk, snel hard en meedogenloos, super agressief.

De grunt van Jack Is ook van de moderne variant en meermaals moet ik denken aan een band als Lamb of God, oude Soilwork en Behemoth. Geen flauwe bands natuurlijk.

Daemorthan
Daemorthan – Heavy Hangout

Als je dit in een mixer doet kom je aardig in de buurt bij het geluid van Daemorthan wellicht is NEO death Thrash een mooie term hiervoor… Jack spreekt het publiek nog toe, hoe gelukkig hij is dat ‘de kut corona voorbij is en we weer kunnen spelen’! En hoe fijn dat is blijkt vanavond wel, zowel publiek als band gaan helemaal los.

Bij het nummer Descending – een cover van Lamb of God – denk ik bij het intro aan Gojira, een lekkere vette song.  Bij Excavations doet het publiek mee op het slepende tussenstuk en is het tijd voor het laatste nummer Death Dance dat opgedragen word aan iedereen in de Oekraïne, een lekker staccato nummer met een tappende gitarist met melodie in het middenstuk.

Daemorthan laat een hele goede indruk achter hier in de Willem Twee. Laat die plaat maar snel komen.

Nephylim
Michel Steenbekkers
Nephylim

Dan is het tijd voor Nephylim dat in 2020 een geweldige plaat uitbracht (zie review) en vanavond gaan we dat eindelijk live zien. De band begint zoals op de plaat met intro Reminescence en dat loopt mooi door in Forsaken. Helaas laat de techniek hier een steekje vallen en heeft de gitarist geen geluid meer. Uit alle macht wordt er gezocht naar een oplossing en dat duurt wat langer. Jammer, maar het is live dus dat kan gebeuren.

De band lost het op door wat stukjes Iron Maiden en Judas Priest te spelen waarbij de zaal roept, SLAYER! Dus volgt er een stukje Slayer. Nephylim besluit dan toch om met één gitaar door te gaan en zet Eye of the storm in. Zoals ik heb begrepen was de gitarist van Daemorthan, Ian, uiteindelijk de reddende engel en kan de band halverwege deze song op volle kracht verder. Het publiek gaat helemaal uit zijn dak en de sfeer zit er direct weer goed in.

Nephylim
Nephylim – Tijn Bosters

De nieuwe zanger Tijn Bosters is echt een aanvulling. Bij mijn plaat recensie verwachtte ik ook een vooruitgang met zijn komst en dat blijkt. Met zijn diepe grunts maar ook screams is het een gevarieerder geheel. Tijn zei mij na afloop dat de band met de zang nog meer wil gaan experimenteren. Ben benieuwd. Ook bij Nephylim is de mix niet altijd top en gaan stukjes tweede stem en gitaar verloren, maar dat mag de pret niet drukken en bij de circle pit springt Tijn het publiek in en gaan band en publiek los.

Nephylim eindigt met Fractured Existence en dat is natuurlijk een geweldig nummer om de set af te sluiten.

Nadien is het erg druk bij de merchandise stand dus heeft Nephylim er weer nieuwe fans bij na dit geweldige spontane professionele optreden. Ben benieuwd naar de volgende stap in de carrière van de band.


Wat kunnen we toch trots zijn dat wij zulke bands in Den Bosch (Brabant) hebben, van internationale klasse en dat in de mooiste zaal van NL, met het leukste publiek. Meer van dit graag.

Bar Willem Twee poppodium
Bar Willem Twee poppodium

PS beste Willem Twee poppodium: graag willen wij metalheads ook contant munten kunnen kopen. Veel van ons zouden hier heel blij mee zijn (meermaals gehoord deze avond namelijk). Voor sommigen eigenlijk noodzaak, om nog maar niet te spreken over het “uitleggen” met vrienden, want dat gaat met pin al helemaal niet. Dus één muntmachine met cash betaling retour a.u.b.


Headless Hunter : Headless Hunter | Facebook
Daemorthan : Daemorthan | Facebook
Nephylim : Nephylim – Dutch Melodic Death

Scarlet Stories

Dubbele headline show Golden Caves & Scarlet Stories

Prog rock/metal geïnspireerd door heavy metal, soundtracks, doom en ambient

Willem Twee poppodium zet de bands Golden Caves en Scarlet Stories in een zogenaamde dubbele headline show. De bands vullen elkaar aan qua muziekgenre (progrock) en stage performance. Twee voor de prijs van een, dat is een aanbieding die je niet afslaat.

Golden Caves

Golden Caves
Golden Caves

Vanavond ben ik ‘fahsionable late’ zoals ze dat zo mooi zeggen. Tegen een last minute van Willem Twee daar zeg ik geen nee tegen. Haast gemaakt met krullen en stijlen maar heb het net niet gered en ik mis dan ook de eerste nummers van Golden Caves.
De zaal is redelijk gevuld als ik binnenkom en aan het applaus te horen zijn het allemaal liefhebbers. Dat maakt mij nieuwsgierig. Golden Caves komt uit Rotterdam en heeft al een award in de pocket voor Greatest Talent in de UK bij de progressive music awards. Dus dat belooft veel. Eindelijk kunnen ze nu hun tweede album Dysergy promoten en ze hebben er zin.

Het eerste nummer doet mij sterk denken aan Alex Henry Foster (check maar eens), de voordragende stem van Romy Ouwerkerk is fijn en haar looks doen mij denken aan Victoria van Maneskin. De band heeft ook wel een soort van poprandje in hun nummers verwerkt, een eigenzinnige mix die veel liefhebbers kan aanspreken.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Wat mij daarna wel opvalt is dat de koortjes/samenzang helaas vanavond niet zuiver zijn en dat is jammer. Dit is echt wel iets waar ze aan moeten werken – of geen koortjes 😉  – want verder staat er een hele toffe band.

Golden Caves
Romy Ouwerkerk

Ik hoor vervolgens invloeden van The Gathering, tijden van het album How to Pleasure a Planet en bij Happy Dreams hoor ik zowaar een van mijn favorieten voorbijkomen namelijk: Anathema. Het repeterende heeft veel weg van deze band en dat is een compliment.

Veel variatie in stijlen, met slide gitaar blues, indie rock en pop. Ook techniek wordt niet geschuwd en de band start drie keer opnieuw met een nummer hierdoor, maar de charmante Romy vangt dat hartstikke leuk op en krijgt de zaal op de hand. In het nummer Somehow van het laatste album blijven de koren een probleem.

Een cover van Billie Eilish genaamd Ocean Ice verpakt in een Golden Caves sausje is best lekker. De afsluiter Keep Running is van hun debuutalbum Collision. Al bij al een fijn optreden en een goede reactie uit de zaal.

Golden Caves is een verfrissende band met een eigen aanpak die ik zeker zou checken zowel op plaat als live. Ik wil ook nog graag de lichtman speciaal vermelden. Wat een show maakt die zeg. Met zoveel passie en enthousiasme tilt hij de show naar internationale hoogte.

Scarlet Stories

Scarlet Stories
Scarlet Stories

Na een korte pauze is het tijd voor Scarlet Stories. Op 22-09-2019 hebben ze hier in Willem Twee hun debuutalbum Necrologies gepresenteerd en zijn zij medeverantwoordelijk voor het feit dat ik voor KLANKGAT recenseer. Mijn collega Johan Kramer heeft mij min of meer voor het blok gezet, haha. Lees zijn recensie.

De plaat is natuurlijk nog steeds actueel en voor veel luisteraars waarschijnlijk alleen maar gegroeid. Necrologies was toch wel het debuut van het jaar. Scarlet Stories trapt af met Vingt Mille Lieus Sous Les Mers en ik hoor vooral groei en volwassenheid. De diversiteit van Scarlet Stories is gelijk goed te horen in dit nummer van ruim 11 minuten.

De band speelt strak en de samenzang is spot on. Wat een stem heeft Lisette van den Berg toch, betoverend, mooi, zwoel, breekbaar, verhalend en haar uitstraling past daar goed bij, ingetogen en mysterieus. Dit is natuurlijk een visitekaartje eerste klas en wij worden meegenomen op een reis in de wereld van Scarlet Stories: progressieve dynamische rock/metal, met veel sfeer en originaliteit.

Scarlet Stories
Lisette van den Berg

De band staat strak te spelen. Met een geweldig geluid is dit genieten in optima forma. Bij The Tell-Tale Heart dat klein begint en steeds meer opbouwt, valt niet alleen de stem op van Lisette maar vooral het geweldige gitaarspel van Bram te Kamp. Gaande van een heavy metal riff naar een melodieuze solo met gevoel, alle noten raak op zijn zevensnarige PRS. Ja hier wordt gemusiceerd op hoog niveau!

Lisette wisselt bijvoorbeeld regelmatig tussen twee microfoons waarbij één zorgt voor het duistere onheilspellend effect. Violiste Sophie Ansems mag ook niet onvermeld blijven. Viool is cool en voegt veel toe aan het al zo dynamische geluid van Scarlet Stories.

Lisette bedankt de medewerkers van Willem Twee poppodium en kondigt de laatste song aan namelijk de titelsong Necrologies en dan is éen ding duidelijk, wat een originele top band is dit. Ik ben erg benieuwd naar waar dat allemaal naar toe gaat. En ik hoop ze nog een keer in de Willem Twee te zien…

De thuisblijver heeft wat gemist vandaag!


Golden Caves

Romy Ouwerkerk – zang
Alex Ouwehand – gitaar
Erik Stein – drums
Max Abel – bas
Elis Pol – toetsen

Scarlet Stories

Lisette van den Berg – zang
Carmen Raats – gitaar
Bram te Kamp – gitaar
Maarten Grimm – bas
Tim Kuper- drums
Sophie Ansems – viool

Inferum

Furieuze start Inferum Popronde Den Bosch 2021

De death en/of djent metal wordt hard en strak de zaal van Willem Twee ingeslingerd

Popronde Den Bosch gaat door, en hoe want Inferum – één van de grote beloftes in metal land – trapt af in de Grote Zaal van Willem Twee. Aaaarghhh yeah! Het woord inferum komt uit het Latijn en betekent het “ding uit de onderwereld”. En, hoe waar is dat!

Maakt Inferum de grote belofte waar?
Inferum
Inferum

Tjee wat is het fijn om weer normaal (na de verplichte check) in de Willem Twee te staan, biertje erbij en eindelijk weer lekker bijkletsen met iedereen zonder belemmeringen, heerlijk!
De Grote Zaal is op dit vroege tijdstip – 19:10 – nog akelig leeg als Inferum start met een spooky intro en veel feedback gitaren. Ik zelf heb het ook maar net gered. Dit vroege tijdstip heeft natuurlijk alles te maken met het verplichte einde van 24:00 bij de Popronde.

Furieus

Inferum
furieus van start

Inferum gaat gewoon furieus van start met David K (werktitel) en dat belooft wat. De bandleden komen allemaal van de Metalfactory in Eindhoven, hebben optredens achter de rug op Wacken Open Air en Stonehenge en dat wil wat zeggen. We hebben te maken met een geoliede machine. Bij Surgical Schizophrenia van het laatste album Human Disposal valt met name op dat de death/djent metal hard en strak de zaal ingeslingerd wordt.

Morrison grunt
grunt

Morrison de Boer in hardcore outfit grunt zwaar diep en agressief, de nieuwe guitarist David Luiten met acht snaren op zijn gitaar laat zijn kunsten goed zien en Lars Deelman speelt met lipstick elementen. Die zijn natuurlijk geweldig voor de vele feedback, maar ik moet zeggen door mij nog niet gezien bij een death metal band. Waarschijnlijk is dat ook het eigenzinnige van Inferum, de deathmetal is doorspekt met breaks veel phaser geluiden en soms denk ik is dat een synth of gitaar? en dat maakt het nou net interessanter. Jammer dat het geluid dit niet optimaal uit versterkt maar het is er wel.

mix van djent
mix van djent

Met Beyond Reach van hetzelfde album knallen de mannen lekker door en doet het begin mij zelfs aan Tool denken, de breaks aan Meshuggah en dat gemixt met djent en zie hier een mooie omschrijving van Inferum. Bij Locked In gaat Ozzy Voskuilen, eerste gitarist, helemaal los met drummer Wouter Macare en dit is een hele strakke ritme sectie. Wouter beheerst zijn dubbele bas als geen ander.

Afsluiten doet de band  met het titel nummer van de eerste EP Modern Massacre en dan zit het er weer op. Het gerenommeerde tijdschrift Aardschok schreef het al eens. Inferum is dé metal sensatie van Nederland voor de komende jaren. Ik ben in ieder geval benieuwd wat voor moois er nog gaat komen.

Inferum
metal sensatie

Het mooie van de Popronde is natuurlijk dat er van alles wat is en zo sta ik na dit brute deathmetal geweld in de Kleine Zaal naar Some te kijken, een knappe dame die alleen zingt met een engelen stem. Groter contrast is niet mogelijk, gezellig is het wel.


Inferum:
  • Morrison de Boer – vocals
  • Lars Deelman – gitaar
  • David Luiten – gitaar
  • Ozzy Voskuilen – basgitaar
  • Wouter Macare – drums
The Peterlees

The Peterlees zetten Bossche poppodium in vuur en vlam

Online genieten met Popronde want hardcore punk doet Covid even vergeten

The Peterlees zetten Willem Twee poppodium zondag 2 mei in vuur en vlam en doen Covid-19 voor even vergeten. Het is online genieten met de Popronde Livestream Den Bosch.

The Peterlees

Super om het vertrouwde podium in Willem Twee poppodium weer te kunnen aanschouwen, weliswaar achter mijn laptop, maar je wordt daar toch wel blij van. Ik kan niet wachten om weer met een biertje in de zaal te staan.

The Peterlees
The Peterlees – Popronde Livestream Den Bosch

De camera’s gaan snel net als The Peterlees. Die knallen er gelijk hard in en inderdaad pure fucking energy!

The Peterlees
fucking energy

Als de zanger na het eerste nummer praat, hoor ik het wat minder want dat staat vrij zacht. Maar het geluid is tijdens het spelen perfect en de hardcore punk komt goed tot zijn recht.

Drums, guitar en bass zorgen voor een geluidsmuur en ondersteunen de zanger die een beetje tussen screams en grunten inzit. Niet altijd even zuiver maar wel met enorme energie en dat is knap. Zo zonder fysiek publiek je toch helemaal geven, dat doen ze goed.

Na afloop van de live-act werden twee bandleden geïnterviewd door Wouter van Heeswijk van Radio Koudijs. Daar gaven ze aan al meer dan een jaar niet te hebben gespeeld op een podium. “Rust roest,” zei de gitarist. Maar punk is net als zwemmen of fietsen. Je verleert het niet.

Complimenten trouwens aan Wouter van Heeswijk die zijn huiswerk goed heeft gedaan. Uit zijn vragen merk je dat hij zich goed heeft voorbereid op elke artiest, hoe verschillend ze ook zijn. Hij stelt ze allen op hun gemak door zijn goede vragen en de vriendelijke toon van de interviews.

PTRLS
drums, guitars & bass

Als de band een “ballade” inzet, is dit wel merkbaar. Wellicht moeten ze er ook weer inkomen, zo na Covid. De ballad is een rock/punk nummer waar zowaar een stonerrock gevoel in te herkennen is als ze naar het einde toe werken. Het nummer duurt ook wat langer dan de anderhalve minuut die de meeste nummers duren. Dat hoort bij punk, kort hard en krachtig. Bam!

Soms hoor ik in de solo(tjes) de Ramones terug, simpel maar passend bij de nummers zoals bij Jezus(?). Snel blijft het daarna met hier en daar een wat rustiger break. In rap tempo gaat de band dan ook door met Luckiest Man Alive van het album PTRLS of is het een EP?

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het gas blijft erop en met een instrumentaal nummer is er aan het einde van de show wat meer variatie te ontdekken met het nummer You Should Know. The Peterlees eindigen na een half uur met Fuck You Up in de traditie van de punk. Hard snel en kort en doet mij verlangen naar de live shows, met een biertje in de zaal. Ga dat zien.


Screenshots The Peterlees Popronde Livestream Den Bosch

Hein Willekens

Hein The Riffmachine Willekens ziet nieuwe kansen

The Riffmachine prikkelt mij om andere stijlen te ontdekken en uit te zoeken

Met de nieuwe middelen die voorhanden zijn en veelvuldig gebruikt worden in Covic tijd, zoals Messenger video call, had ik een tof gesprek met Hein ‘The Riffmachine’ Willekens. Bekend van onder andere Splinterbomb, The Lucifer Principle, Legion of the Damned waar hij jarenlang deel van uitmaakte en Up the Irons waar hij nog steeds in speelt. En natuurlijk van zijn live streams als The Riffmachine via Facebook.

Splinterbomb
Hein Willekens – foto: ©Rob Verbrugge Rover Photography

KLANKGAT begint een rubriek waar we Bossche bands en artiesten interviewen over het afgelopen jaar. Hoe de corona crisis hun muziek heeft beïnvloed, wat de eigenlijke plannen waren, hoe ze aankijken naar volgend jaar. Een terugblik naar een moeilijk 2020 en een vooruitzicht naar een onzeker 2021.

Normaal zie en spreek ik Hein Willekens regelmatig bij onze concert bezoekjes, onder het genot van een biertje en live band. Lekker kletsen over muziek en waar hij allemaal mee bezig is. Zoals jullie weten is dat helaas momenteel niet mogelijk en grijp ik de kans om Hein via Messenger (het programma wat aan Facebook gekoppeld is om te chatten met elkaar) aan de tand te voelen.

Interview met Hein Willekens

Hein Willekens
Hein Willekens in actie – foto: ©Wendy Janssens

KLANKGAT: Hoe heeft Covid het jaar van Hein Willekens beïnvloed?
Hein Willekens: Nou, in maart 2020 hebben we nog mijn afscheid show met Splinterbomb in de Groene Engel in Oss gespeeld en de week daarna zat alles op slot! Wat een rare gewaarwording, vreemd en af vragend wat gaat dit nou allemaal betekenen. Vrijwel direct zijn er zo’n 40 shows die ik had staan met Up The Irons en The Flea Pit, de band waar ik regelmatig live mee speel, gecanceld en zag ik mijn bron van inkomsten zomaar met meer dan eenderde afnemen voor dit jaar….

Hein Willekens, Riffmachine
The Riffmachine – foto: ©Hessel Bosch.

En toen?
De vader van een vriend van mij is vrij snel overleden aan Covid, dus dat was behoorlijk heftig en gaf al aan dat dit wel behoorlijk serieus is. Toen het allemaal wat duidelijker werd rondom Covid, ben ik mijn online (en offline) guitar-coaching weer op gaan pakken. Coaching met als uitgangspunt de interesse van de deelnemer. Wat wil hij/zij leren, welke manier van begeleiden is gewenst. Dus een andere manier van aanpak dan traditioneel les nemen. Met goede afspraken met de leerlingen is dat goed te doen. En daar leer ik zelf ook weer van. Win-win dus. Ik heb ook het idee van The Riffmachine verder uitgewerkt.

The Riffmachine, vertel.
Ik had ooit eens een video opgenomen waarbij ik covers speelde en uitleg gaf, maar dat was meer voor de gein en om bezig te zijn want anders word ik zelf ook heel onrustig, haha. Nu dacht ik wellicht is het tof om daar meer mee te doen. Mensen zien je wel op het podium, maar dat is eigenlijk maar tien procent van wat je als muziekant doet allemaal. Veel uitzoeken, oefenen en nogmaals oefenen ziet men niet.
Ik heb wat nummers die ik al wat kende goed uitgezocht en had weldra genoeg om eens een live-show op te zetten, om weer eens live te spelen, de interactive metal clinic genaamd. Een soort karaoke met gitaar, raad de riff en spelen van bekende krakers wat erg leuk was om te doen. Gelijktijdig ben ik wekelijks live gegaan op Facebook als The Riffmachine en dat werd goed bekeken. Dit ben ik uiteindelijk maandelijks gaan doen en is steeds professioneler van aanpak geworden. Het word zelfs bekeken in Mexico en onder andere Duitsland en gaat dus echt internationaal. En mensen leren elkaar kennen tijdens de shows en er ontstaan allerlei contacten wat natuurlijk super gaaf is.

Hein Willekens, Riffmachine
andere stijlen ontdekken – foto: ©Tamara Hoppenbrouwers

Nou heb ik ook regelmatig ingelogd, en mij viel op dat je veel meer kunt dan wat wij van jou gewend zijn.
The Riffmachine heeft mij geprikkeld om andere stijlen te gaan ontdekken en uit te zoeken. Ik had bijvoorbeeld nog nooit Black Metal of The Gathering uitgezocht en gespeeld. Dat alles heeft mijn spel breder gemaakt en ik heb mezelf zo meer kunnen ontwikkelen wat hartstikke fijn is.

Ik Hoorde dat je ook met een nieuw eigen project bezig bent?
Klopt, ik ben inderdaad bezig met nieuw eigen werk . De stijl zal anders zijn dan men gewend is van mij, met meer sfeer en dynamiek, passend bij het verhaal wat ik in gedachten heb. Samen met Puck (ex-bas in Sisters of Suffocation) ben ik vorm aan het geven aan het totale concept, want daar heb ik dit jaar natuurlijk veel aan kunnen werken. Ik wil het ditmaal ook professioneler aanpakken en meer planmatig werken. Voorheen was het gelijk volgas en kijken waar het eindigt. Nu met al mijn ervaring en kennis wil ik dat anders gaan doen. Ook de PR en dergelijke moet van tevoren goed bedacht zijn zodat in één keer alles goed naar buiten gebracht kan worden. Ik heb inmiddels redelijk wat contacten, dus ben benieuwd hoe dat uit gaat pakken. De naam is bekend maar die blijft nog ff geheim….sorry Edwin. Maar het wordt een supervet project! Dus hou het in de gaten.

Hoe kijk jij terug op 2020?
Net zoals iedereen vind ik het ook geen leuk jaar natuurlijk, maar niet alles is negatief. Het is ook het jaar met uitdagingen waarbij ik ook kansen zie. Mijn koeriers bedrijfje (Hein is fiets koerier ) heeft het veel drukker gekregen bijvoorbeeld. Ik ben creatiever gaan denken zoals met bijvoorbeeld The Riffmachine, en andere spel technieken gaan leren. Ik vind het vooral het jaar van ontnuchtering, alles ff resetten. De hectiek die ik normaal heb, zoals ieder weekend van show naar show bijvoorbeeld, is helemaal verdwenen. Je kunt alles weer in retroperspectief gaan zien en daar de kansen uithalen. Natuurlijk mis ik de live gigs maar ik zie ook de nieuwe kansen.

karaoke met gitaar
karaoke met gitaar

En al plannen voor 2021?
Hopelijk alle shows die uitgesteld zijn, gaan spelen en verder werken aan mijn eigen nummers. Wil volgend jaar de nummers en teksten klaar hebben om deze te demoën. Ik ben ook bezig om mijn zang op niveau te brengen, want ik wil zelf veel gaan zingen op mijn nieuwe project! Een zang coach zal mij klaarstomen om dat voor elkaar te krijgen en dat vind ik toch wel spannend. Dus heb genoeg te doen in 2021!

De laatste woorden van 2020?
Allemaal kijken naar mijn The Riffmachine marathon aanstaande woesdag 30-12-2020 om 19.00 natuurlijk. Houd het kopje helder mensen en ben een bietje lief voor elkaar, beste lezers!


Hein Willekens gaat 30-12-2020 op zijn Facebook live marathon event maar liefst 33 nummers spelen! Dus allemaal inchecken om 19:00 uur gaat het beginnen.

Ik wens jullie een hele fijne jaarwisseling en veel gezondheid (en stay safe) voor 2021!

Rob Willemse

Rob Willemse van Cirrha Niva geen versnelling terug

Door Covid zijn in 2020 studio opnames niet gelukt maar de nummers staan nu op de demo

Keurig op anderhalve meter (de term die wij in 2021 niet meer willen horen!) had ik een tof interview met Rob Willemse, mede oprichter van en gitarist in Cirrha Niva over het afgelopen jaar en een blik in de toekomst.

KLANKGAT begint een rubriek waar we Bossche bands en artiesten interviewen over het afgelopen jaar. Hoe de corona crisis hun muziek heeft beïnvloed, wat de eigenlijke plannen waren, hoe ze aankijken naar volgend jaar. Een terugblik naar een moeilijk 2020 en een vooruitzicht naar een onzeker 2021.

Interview met Rob Willemse

Rob Willemse
Cirrha Niva

Cirrha Niva is voor de meesten onder ons geen onbekende natuurlijk, opgericht in 1993 heeft de band al diverse albums uitgebracht. De laatste release is een vinyl uitgave van het album For Moments Never Done en is wederom heel goed ontvangen (check de review maar eens in Rocktribune). Het laatste album Out of the Freakshow was ook een knaller van formaat en ik ben dan ook zeer benieuwd waar ze nu allemaal mee bezig zijn. Waar ik Michel Steenbekkers (bass in Cirrha Niva) in de eerste lockdown al aan de tand voelde, is nu de beurt aan Rob Willemse.

Donkere dagen voor kerst zegt men altijd, maar nu zijn het vooral ook erg natte. Dat merk ik als ik op mijn longboard op weg ben naar Rob Willemse om hem te interviewen. Rob is bij mij bekend als een heel vriendelijk, meelevend persoon en ik word dan ook vriendelijk opgewacht en onder het genot van een kop koffie, weer eens wat anders dan een biertje, stel ik mijn vragen.

Rob Willemse
werken aan demo

KLANKGAT: Hoe heeft Covid jullie beïnvloed dit jaar?
Rob Willemse: Gelukkig hadden wij dit jaar geen optredens gepland staan in verband met onze demo fase. Dus hebben we ook niks hoeven te annuleren en zijn wij verder gegaan met het opnemen. Ieder van ons kan thuis werken aan de partijen dus dat is prettig werken en natuurlijk was repeteren nauwelijks een optie door alle maatregelen.
Onze zanger komt uit Almelo en die kan nu moeilijk naar Den Bosch komen, iets met mondkapjes geloof ik. De plannen zijn wel aangepast daardoor. Wij hadden al een nummer of acht zo goed als klaar en hebben dit jaar nog een nummer of vijf erbij geschreven en de andere acht verder uitgewerkt.

Daardoor is de demo zo goed als klaar en hebben wij genoeg materiaal geschreven. Werktitels zijn 1 t/m 13 zodat wij weten over welk nummer we het hebben. Onze zanger Legrand is nog bezig met de teksten en hieruit zullen ook de definitieven titels en album naam voortkomen. De demo is naar de studio dus nu is het wachten op feedback van Joost van den Broek, die kijkt of we nog wat moeten aanpassen of dat wij zo kunnen gaan opnemen.

De opnamen zullen naar alle waarschijnlijkheid plaatsvinden in de Sandlane studio van Joost van den Broek. Joost heeft al producties gedaan voor onder andere Epica, Vuur, After Forever, Ayreon en Kovacs.

Rob Willemse
2021 in de studio

Dat is niet niks natuurlijk! Hoe kwamen jullie bij hem terecht?
We hebben vaker gewerkt met Split Second Sound studio, en dat werkte heel goed alleen het producers duo waar wij mee werkten zijn ermee gestopt. Wij willen natuurlijk geen versnelling terug maar juist vooruit en dachten zodoende aan Joost van den Broek. Joost is geen onbekende van mij en mijn vrouw Ingeborg en wij kennen hem al jaren, hij is ook verantwoordelijk voor de piano partijen op Out of the Freakshow dus wij hebben al een link samen, daar komt bij dat hij onze muziek ook gaaf vindt, een voorwaarde voor hem om samen te werken.

Hij heeft natuurlijk een naam die hij hoog wil houden en daarom zet hij zijn handtekening niet overal onder. Ik wacht nu op zijn feedback, zodat wij eventueel nog kunnen sleutelen aan de arrangementen.

Opnemen in 2021 dus?
Door Covid zijn onze plannen om in 2020 nog de studio in te gaan helaas niet gelukt en zullen wij in 2021 de studio in gaan. Dit hangt natuurlijk ook nog samen met alle maatregelen en daar zijn wij nu wel afhankelijk van, alsmede de tijd van Joost. Hij is een veelgevraagde producer en het zal ook in zijn schema moeten passen. Het is wel de bedoeling om in 2021 alles klaar te hebben. Haast hebben wij niet, omdat we niet met een deadline werken en het uitbrengen wanneer het klaar is. De nummers zijn klaar, aan ons gaat het niet liggen!

Rob Willemse
Fender of Gibson?

Hoe kijk jij zelf terug op 2020?
Nou net als iedereen vind ik het natuurlijk ook een rot jaar. Ik heb zolang als ik mij kan herinneren nog nooit een jaar gehad zonder festivals bijvoorbeeld. Dit is er helaas een van. Geen Paaspop, Graspop Dynamo Metalfest helemaal niks. Als men zou zeggen dat nu ik 50 ben geworden, ik geen festivals meer ga bezoeken zou ik zeggen: die is gek! Maar ik zie nu geen festivals en concerten.

Voordeel is wel dat wij veel rust hebben. Geen overvolle agenda’s en ik samen met mijn vrouw meer van de natuur kan genieten. Wij wandelen veel en dat doen we nu wat meer. Helaas zonder speciaal biertje tussendoor en een hapje nadien. Ik maak mij ook zorgen over de scene. Wat gaat daar allemaal van overblijven?

En dan hebben we nog het overlijden van Eddie van Halen waar ik toch ook wel even stil van was. Hij was echt een pionier die mij mede beïnvloed heeft om zelf op het podium te gaan staan.

Ik zag een foto voorbij komen van jou met een Fender en dacht gelijk Rob Willemse en Fender?!?
Haha, klopt ik ben natuurlijk een Gibson liefhebber en dat zal ook zo blijven. Alleen tijdens het schrijven voor het nieuwe album had ik een moment waarbij ik een open akkoord met vibrato direct in gedachten had. Ik heb een Fender Strat gekocht hiervoor. Dus die gaat zeker op het album komen.

Dit geeft al aan hoe gedreven de band met het album bezig is als zelfs de gitaren worden aangepast!

DANGEROUS TIMES for the DEAD

Back to the 80’s met Dangerous Times for the Dead

Spandex strepenbroek, pinnenarmband om haren los en headbangen

De band Dangerous Times for the Dead (DT4TD) kan je kenmerken als eighties metal, oftewel New Wave Of Traditional Heavy Metal, afgeleid van de belangrijke stroming New Wave Of British Heavy Metal (N.W.O.T.H.M) waaruit bijvoorbeeld Iron Maiden is ontstaan en inmiddels uitgegroeid is tot een van de grootste metalbands op aarde en bepalend voor een hele nieuwe generatie metalbands. Bijvoorbeeld Metallica heeft veel inspiratie opgedaan uit deze stroming en heeft meerdere bands gecoverd zoals Diamond Head en deze benoemd als inspirators.

 

DANGEROUS TIMES for the DEAD

Nu dan een soort van revival N.W.O.T.H.M. en brengt Dangerous Times for the Dead hun gelijknamige nieuwe single uit op 9 oktober j.l.. De band heeft al een viertal singles uitgebracht en alles is via de digitale streaming kanalen te luisteren. Maar hoe is deze nieuwe vijfde single?

Dangerous Times for the Dead
Cover art Dangerous Times for the Dead

Beginnend met een typische jaren tachtig gitaar riff gevolgd door de kenmerkende hoge gil van zanger Bjørn Ciggaar, dan een couplet met speedmetal invloeden waarbij de zang ietwat monotoon is, gevolgd door een catchy refrein waarbij Bjørn weer wat gevarieerder klinkt en alles direct bekend voorkomt. Nu komt alles eigenlijk wel bekend voor bij DT4TD, alles komt regelrecht uit de jaren tachtig tenslotte. Geïnspireerd door de N.W.O.B.H.M stroom uit die tijd en het lijkt erop dat DT4TD regelrecht de ideeën bij bands als Tyson Dog, Samson, Gaskin en Def Leppard heeft gehaald.

DANGEROUS TIMES for the DEAD
DANGEROUS TIMES for the DEAD

De zang lijkt echt op een kruising tussen Paul Merrell van Jaguar en Alan Marsh van Tokyo Blade die twee belangrijke albums uitbrachten tijdens de N.W.O.B.H.M. periode. De productie is gedaan door Gerrit de bassist en hij is ook verantwoordlijk voor de cover art, waarbij de band als zombie jagers afgebeeld staat samen met de winnaar van een ludieke Instagram wedstrijd.

Deze slideshow vereist JavaScript.

DT4TD is een echte do-it-ourself band en neemt zichzelf vooral niet al te serieus.  Ze willen gewoon samen lekker headbangen met een biertje in de hand, wat helaas voorlopig niet zal lukken. Zodoende is het nog wachten hoe Dangerous Times For The Dead het live gaat brengen.

Kortom, Dangerous Times for The Dead, niet origineel maar best lekker.


DANGEROUS TIMES for the DEAD:

Bjørn Ciggaar – Zang
Jeroen Vermeer – Drums (uit Rosmalen)
Dave Pilon – Gitaar
Thijs Bouwman – Gitaar
Gerrit Procée – Basgitaar

PYRO

Klassieke rockband Pyro wil echt doorbreken

Seated rockconcert in Willem Twee poppodium met bloemetje op tafel is toch een heel vreemde ervaring

Pyro zet het Willem Twee poppodium in vuur en vlam, doet Covid-19 voor even vergeten en laat de aanwezigen genieten. Zittend aan een tafeltje met bloemetje bij een rockconcert is toch wel een andere ervaring dan je gewend bent. De werkelijkheid overstijgt weer eens de fantasie.

Pyro
Pyro

Pyro

Pyro
Bas Soetens

Pyro is ontstaan nadat de band Monks Avenue stopte en was bedoeld als een soort van therapie voor zanger/leadgitarist Bas Soetens. Na een groot succes met Monks viel hij bijna in het bekende zwarte gat en door middel van het schrijven van toffe songs is dat niet gebeurd en is Pyro ontstaan. En gelukkig maar want vanavond staat Pyro te knallen in de grote zaal van het Willem Twee poppodium.

Pyro in seated concert

Het is voor mij het eerste seated concert na de lockdown en dat is anders, kan ik zeggen. Met pak’m beet 28 personen in de grote zaal, zittend aan een tafeltje met bloemetje erop is het toch wel anders dan ik gewend ben. Een biertje bestel je door een sms te sturen met tafelnummer naar de bar en het wordt keurig bij je gebracht. Ik kan niet anders zeggen dat men de regels goed naleeft en het op een leuke professionele manier wegzet. Chapeau voor Willem Twee poppodium.

Pyro
Steef van Sambeeck

Tweede sessie
Ik ben aanwezig bij de tweede sessie van Pyro die exact om 21:30 begint met Come Back For You. Wat opvalt is de enorme bak echo op de stem van Bas en de LED zuilen op de achtergrond gevuld met vuur. Dat ziet er echt professioneel uit en zo klinkt de band ook. Met twee gitaristen die ook zingen, bas en drums de klassieke setup van een rockband. De mannen gaan er echt voor en knallen al gelijk met dit lekkere rocknummer. Beetje Foo Fighters beetje U2 en een beetje Pyro.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Door middel van een geluidsband loopt het openingsnummer over in het tweede nummer met een lekkere strakke pompende baslijn die dominant aanwezig is. Dan een rustig stuk met wederom veel echo op de gitaren en stem, en het eindigt super strak. De samenzang is zuiver en professioneel en uit alles blijkt dat Pyro er voor gaat en echt door wil breken (ze richten zich ook echt alleen op het muzikant zijn dus dat zegt wel wat).

Voice of Holland

Pyro
Pyro lichtshow

Bij het volgende nummer verteld Bas dat Pyro aan de Voice of Holland heeft meegedaan en daar ook een eigen song hebben gespeeld die voor hem heel persoonlijk is. Het gaat over de mensen die je door een moeilijke perioden helpen. Het nummer is speciaal voor alle aanwezigen en is getiteld Out Of The River. Met een opbouwend refrein en je kunt niet stil blijven zitten en moet wel meezingen. Het aparte van het refrein is toch wel dat het begint met een break, origineel gedaan en het wérkt.

Pyro
seated concert

Need Your Love doet mij, zeker in het begin, wel erg veel aan Kensington denken, maar die band heeft waarschijnlijk dezelfde invloeden als Pyro.
Dan toont de zanger/gitarist dat hij beschikt over een goede instrument beheersing en het rockt en heeft een funky randje. Rook bommen ontploffen en op de LED schermen verschijnen bliksemflitsen en dit nummer is lekker wat zwaarder en rockt tot het eind.

Pyro
stage control

Een jonge dame uit het publiek loopt naar voren en overhandigt Bas een bloemetje. Direct daarna volgt een ballad die geschreven is in de lockdown periode en Bas vraagt om aan het einde te laten weten of de band het in de set moet houden. Daarna gaat het gas er weer op en moeten we ons voorstellen dat we in de wei staan met een glas bier, de geur van gras en helemaal losgaan op de festival weide. De band raakt helemaal op dreef en we zingen allemaal mee. Knap dat de band ons zo meeneemt in deze natuurlijk toch wel intieme zaal. Als Pyro het laatste nummer inzet, gaat alles los en komt na een uur een einde aan dit toffe optreden.

Pyro
enthousiast publiek Pyro

Aan alles is gedacht bij Pyro, goed geluid, indrukwekkende lichtshow en vier enthousiaste muzikanten. Wel een tip voor Bas, volgende keer de houthakkersbloes uit laten en jullie komen er wel.


Pyro:

Pyro
Pyro op diner

Bas Soetens- gitaar/ Lead zang
Steef van Sambeeck- Gitaar Zang
Stein Soetens- Bas
Jules van der Heijden- drums

Fotografie: Sharon van Riel, Francé van der Pol en Edwin Raaijmakers

Rise a Thousand

6:28 tijd om op te staan met Rise a Thousand

Sixtwentyeight (2020) - official video met Den Bosch Metal your girlfriend will approve!

6.28 tijd om op te staan met Rise a Thousand uit Den Bosch. Metal your girlfriend will approve! Rise a thousand laat van zich horen met de nieuwe single Sixtwentyeight (6.28) vergezeld van een nieuwe video clip.

Rise a Thousand

Deze slideshow vereist JavaScript.

Rise a thousand timmert inmiddels al weer sinds 2006 aan de weg en heeft al bij menige act in het voorprogramma gestaan in de betere zalen van Nederland. Zij genieten dan ook een goede live reputatie en won in 2015 zelfs de Nederlandse Metal battle.

De in 2012 verschenen CD Sunset is volledig gratis te downloaden. De band brengt later nog wat singles uit via het digitale net en wederom voor iedereen gratis toegankelijk. Ook de nieuwe single Sixtwentyeight dus.

Rise a thousand
Rise a thousand – clip 6:28

Ten tijde van Sunset speelde Rise a Thousand een combinatie van hardcore met death en metal invloeden, screams en grunts werden afgewisseld met cleane zang met melodie, en deden mij persoonlijk denken aan een band zoals At the Drive in met veel breakdowns en veel dubbel basgeweld. Kortom lekkere metalcore met melodie en redelijk origineel. Luister maar eens naar het nummer Helen Keller van deze CD en je hoort precies wat ik bedoel (Helen Keller komt bij mij ook nog geregeld voorbij…)

Rise a Thousand
Rise a Thousand – druk, druk, druk

Nu acht jaar later komt Rise a Thousand toch wel heel anders voor de dag, weg screams en grunts, meer rock dan metal en ik moet denken aan de oude Kinkobra (ken je ze nog, ooit een veelbelovend bandje met airplay op radio 3). Een hoog meezing gehalte met de nodige melodie die we ook terug horen in de gitaar solo’s. Als je lekker mee wil springen en uit je dak wil gaan, is dit een lekker plaatje. Jammer vind ik dat de originaliteit grotendeels verdwenen is en daarvoor een meer mainstream geluid in de plaats is gekomen. Dat de band kan musiceren is duidelijk. De professionaliteit is duidelijk hoorbaar en ook de productie is professioneel en helder en past er goed bij.

Professionaliteit komt ook terug in de video, beginnend met een wekker die van 6:27 af gaat bij het verspringen naar 6:28 (jawel de titel van de single) en Rise a Thousand er gelijk met vol gas inhaakt. Vergezeld door de drukte die wij ervaren bij het ontwaken, drukke autobaan, druk in de metro, de gehaaste maatschappij. Luister maar eens naar de teksten waarbij deze beelden perfect kloppen, knap gedaan.

Voor mij persoonlijk mag het meer zoals Sunset zijn, maar ik kan mij zomaar voorstellen dat een groter publiek dit zal smaken en als Covid-19 het weer toelaat menig zaal weer op zijn kop zal zetten. Check de clip maar eens.


Screenshots: Rise a Thousand – Sixtwentyeight (2020) – official video
Mixed and Mastered by Tommie Bonajo at Tomster Studios
Facebook

Leden Rise a Thousand

Danny Hermans – gitaar
David Evers – zang
Hans Doomen – gitaar
Pascal Vugts – bas
Yuri Geeraths – drums

Ron Coolen

Ron Coolen beroemd in de wereld maar onbekend in Den Bosch

Release debuutalbum Rise in eigen beheer met grote internationale namen uit de hardrock scene

Aan de lijn met Ron Coolen praat ik over de release van zijn debuut album Rise met gast muzikanten van wereld klasse en het blijkt ook nog mijn oude bovenbuurman te zijn!

Het Corona virus zorgt ervoor dat KLANKGAT geen concerten kan recenseren maar wij grijpen deze tijd aan om onze locale heavy scene nader voor te stellen en praten met Ron Coolen over zijn debuutalbum Rise, met gastrollen voor onder andere George Lynch, bekend van Dokken en nog veel meer.

Interview met Ron Coolen

Ron Coolen
Ron Coolen

KLANKGAT: Hoi Ron, het lijkt erop dat je sinds de release van Rise famous bent in the World, maar hoe zit het met Den Bosch?
Ron Coolen: Het is nog stil in Den Bosch, inderdaad haha! Ik heb voor de release rondom Rise alles in eigen hand genomen, ik heb zoveel mogelijk mailadressen van allerlei media verzameld, zelfs mijn dochter ingezet om mij daarbij te helpen. Uiteindelijk heb ik zo’n 3500 adressen in mijn bestand. Daarin zitten radiostations, webmagazines, redacties van kranten (ook Brabants Dagblad natuurlijk) etc. Uit de hele wereld heb ik enorm veel reacties gehad, vanmorgen had ik nog een interview bijvoorbeeld met een radiostation in Califorinia. Vanuit Den Bosch heb ik nog geen interesse gehad en KLANKGAT heeft dan ook de primeur.

Vertel eens, hoe is het allemaal begonnen met Ron Coolen en jouw album Rise?
Drie jaar geleden ben ik begonnen met het schrijven voor het album. Ik ben eigenlijk al sinds mijn pubertijd een hardrock fan in hart en nieren, en ik was altijd in de platenzaak te vinden en dacht toen vaak hoe cool het zou zijn om zelf ooit een plaat van mijn eigen hand in de platenbak te hebben staan. Dit moment is mij altijd bijgebleven.
Na jaren in een feestband te hebben gedrumd en tien jaar in allerlei hardrock tribute bands te hebben gespeeld heb ik mij zes jaar geleden meer toegelegd op de gitaar, en toen dacht ik weer aan dat platenzaak moment en ben ik nummers gaan schrijven, en na drie nummers dacht ik, wow dat klinkt niet verkeerd. Ik ga een album maken! Waarschijnlijk was ik daar nooit mee begonnen, als ik geweten had wat er allemaal op mij af zou komen…

Ron Coolen
Drums & Logic Pro

Dit komt mede omdat ik de lat steeds hoger leg en een echte perfectionist ben. Ik heb een thuis studio gebouwd en tijdens mijn leercurve heb ik na een oproep op Facebook contact gelegd met Hans Pieters (bekend van onder andere Afterforever, Floor Jansen, Highway Chile). Ik had Logic Pro (professionele muziekproductie software, red.) aangeschaft om mijn nummers professioneel op te nemen en hij wilde wel mee helpen om het programma te leren gebruiken. Ik had een goede klik met hem en hij is zo ontzettend goed dat ik hem gevraagd heb om mijn album mee te produceren, te mixen en te masteren. Dat laatste is ook echt een vak apart.  Ik heb zelf de drums, bas, slaggitaar en keyboards ingespeeld en opgenomen, en ben toen bijpassende zangers en solo gitaristen gaan zoeken.

Ron Coolen
Ron Coolen strikt grote namen

Je hebt nogal wat grote namen daarvoor weten te strikken (George Lynch, Christopher Amott, Keith St John, Thorsten Koehne, Sam Walters, Chris Clancy, Goran Edman, Daniel Verberk, Steve Lamb, Johannes Persson). Hoe heb je dat in hemelsnaam voor elkaar gekregen?
Om te beginnen heb ik mijn jeugdheld George Lynch vaak gemaild, maar kreeg geen reactie. De allereerste die wel wilde meespelen is Christopher Amott (Arch Enemy, Dark Tranquility). Hem heb ik leren kennen, toen ik een radio programma Lett there be rock op Boschtion Radio presenteerde. Ik heb toen een tijd Arch Enemy van nabij gevolgd en Chris zodoende leren kennen en echt bevriend geraakt. Toen hij twee jaar geleden in Europa op tour was met Dark Tranquility zijn we ook nog wat gaan drinken en heeft hij gevraagd of hij een solo voor mijn album aan mocht leveren. Daar heb ik geen nee op gezegd uiteraard haha.
Met één grote naam en steun van hem ging alles een stuk gemakkelijker en heb ik Keith St John op zang gevraagd (Lynch Mob, Montrose) en die zingt toevallig in de band van George Lynch. Toen hij twee weken op toer ging met Lynch Mob heeft hij George gevraagd voor een bijdrage aan mijn album en twee weken later belde George mij plots midden in de nacht op toen ik nog bezig was in mijn studio.  Hij zei dat hij een solo stuurde voor mij en als ik het niet goed vond of zo hem feedback moest geven. Mijn jeugdheld met een solo op mijn album! Hij is ook zo down to earth, echt relaxed. Helaas hebben zij de Europese toer moeten cancelen nu.

Ron Coolen
Rise

Het album is net uit, hoe zijn de reacties tot nu toe?
Buitengewoon, zeg maar een vliegende start. Dankzij de digitale wereld is het mogelijk geweest om dit album te maken omdat ik alles in eigen beheer kan doen. In de tachtiger jaren was mij dat met de torenhoge kosten van toen niet gelukt. En met de grotere namen die aan mijn project hebben gewerkt, val ik nogal op in de duizenden releases die elke week uitkomen en wil de media mij interviewen en het album recenseren. De reacties zijn lovend tot nu toe.

Het album klinkt in de eerste helft als een erg goede classic hardrock refererend aan Van Halen, Ratt, Virgin Steele, Dokken, met geweldige zang van Keith. Halfweg het album komt mijn favoriete nummer Kill Kill Kil voorbij. En dat herinnert mij dan weer meer aan de vroege Bay Area Thrash met veel variatie in de zang, een geweldige solo en ruigere zang. Het laatste nummer heeft dan weer wat oriëntaalse invloeden en is een meer dan geweldige afsluiter. Waar komen die invloeden allemaal vandaan, Ron?

Ron Coolen
Ron Coolen – drums

Voor mij is alles begonnen met bands als AC/DC, Van Halen, New wave of British heavy metal. Bay area Thrash begon met Kill’m All van Metallica en later ben ik Lamb of god, en bands als Arch Enemy ook steeds meer gaan waarderen, voor Kill, Kill, Kill heeft Christopher Amott mij Sam Walters ( Driven Mad) voorgesteld. Hij heeft een enorme variatie in zijn stem van grunten, cleane zang tot Glenn Danzig en dat had het nummer net nodig. Ik wilde geen typische Thrash zanger namelijk. Voor het nummer Selfishness komen de invloeden van Led Zeppelin een band die ik door de Tribute band van een vriend van mij, Physical Graffiti , heb herontdekt zeg maar. Daarbij hebben mijn reizen naar India gezorgd voor die invloeden. Ik luisterde toen veel naar Indiase muziek. Onbewust zijn die invloeden in dit nummer geslopen.

Voor elk verkocht album gaat $1,- naar de Jason Becker Charity, vanwaar dit initiatief?
In 2008 heb ik de NYC marathon gelopen, en naar goed gebruik heb ik toen ook geld ingezameld en deed dat voor Jason Becker. Ik heb een veiling opgezet en de opbrengst gedoneerd. Grappig detail: Brabants Dagblad heeft toen hierover geschreven en ben ik ook bij Boschtion radio in een programma geweest. Daar hadden ze nog geen Hardrock programma en dat ben ik uiteindelijk mede daardoor gaan doen. Ik ben allang fan van Jason Becker, een geweldige gitarist muzikant en persoon, die toen voor hem de top voor het grijpen lag,  geveld werd door ALS. Zijn familie heeft tot voor kort altijd voor hem gezorgd, maar dat is nu te zwaar geworden. Jason heeft hulp uit de zorg nodig. In de US is de medische zorg onbetaalbaar en daarom gaat $1,- naar Jason als steun in deze zorg.

Ron Coolen
invloeden

Top 5 favorieten gitaristen?
Eddie van halen, George Lynch, Malcom Young (voor mij de drummer op gitaar), John Sykes van Thin Lizzy en deze laatste wil ik heel graag op mijn volgende album ☺. En Jason Becker natuurlijk. Als ik dan Myles Kennedy nog zo ver krijg om wat zangpartijen te verzorgen….
.
Wat kunnen wij allemaal nog verwachten van Ron Coolen?
Ik ben ondertussen al aan het schrijven voor een volgend album en erg close geworden met Keith en samen hebben wij het idee om een band te gaan vormen en dan werk van zowel zijn bands als Rise op de bühne te gaan brengen, door de crisis gaat dat wel langer duren helaas. In de tussentijd wil ik nog twee à drie bonus tracks uit gaan brengen dit jaar. Ook om het momentum hoog te houden. Ik doe alles in eigen beheer dus doe ik echt wat ik zelf tof vind.

Some Final words?
Ik zou het geweldig vinden als de lezers de tijd willen nemen om Rise van A tot Z te beluisteren, ga 55 min achterover zitten en geniet, laat nadien weten wat je ervan van vind en stuur mij persoonlijk een bericht, als ik de waardering krijg voor al wat er voor nodig is om een album te maken ben ik helemaal gelukkig! Stay safe!

Dank je Ron voor dit fijne gesprek en tot snel.


Rise is te vinden op:
Ron Coolen rocks
Bandcamp: roncoolen.bandcamp.com/releases
jasonbecker.com