Fenris

Willem Twee poppodium kleurt zwart met Doodswens en Fenris

On The House Heavy Black/death/vinking metal van eigen bodem maar Noorwegen is nooit ver weg

On the House Heavy W2 op vrijdag 1 november staat in het duistere teken van Blackmetal met Doodswens en Fenris. De verwachtingen zijn hooggespannen. De opkomst is hoger dan verwacht.

Doodswens

Doodswens
Doodswens
Doodswens
Royal Blood of Black Metal

Als Doodswens begint is het al behoorlijk druk. Dat zou je niet verwachten met dit Blackmetal pakket, maar het is goed om te constateren dat er veel liefhebbers zijn.

Na eerst de duistere geesten op te roepen met wierook en kaarsen gaat dit vrouwelijk duo furieus van start. De sound is kil, de vocalen ijzig en gaan door merg en been en doen in eerste instantie denken aan Darkthrone in de beginjaren (Under a funeral moon, a blaze in the Nothern sky). Maar Doodswens wisselt af met atmosferische stukken. Herinneringen aan Mayhem ( Freezing Moon) doemen op. En dat met zijn tweeën, en toch een vol geluid.

Iemand zegt gekscherend: “Zij zijn de Royal Blood van de Black Metal….” Fraukje van Burg heeft screams om stil van te worden, Inge van der Zon op drums timmert alles dicht zoals bijvoorbeeld Frost dat doet bij Satyricon. Zij spelen de hele demo die al bijna uitverkocht is en zelfs een nieuw nummer. Dat belooft heel wat goeds voor de toekomst. Hulde aan Doodswens.

Fenris

Fenris
Fenris

Hierna is het de beurt aan de ervaren rotten van Fenris. Deze band van Gilbert de Rooy bestaat al ruim 20 jaar en de naam Fenris komt van de monsterlijke wolf uit de Noorse mythologie. Fenris heeft drie albums uitgebracht waarvan de laatst is geheten … en doodenakkers tot den horizon, inderdaad soms in onze moedertaal.

Fenris heef de stage al gedeeld met Enslaved en Rotting Christ. Als de band na een episch intro aftrapt met Black Ashes is duidelijk dat er zeer strak wordt gemusiceerd. Drummer Rick is een beest achter zijn kit en werkelijk super strak. De gitaristen hebben hun rol mooi verdeeld en de bas vult de laatste gaatjes op.

Fenris
Viking metal

Soms gaat Fenris meer de Death kant op dan Black, maar dan met sfeerrijke viking invloeden. Regelmatig komt Forefather ten tijde van Ours Is The Kingdom in mij op. Met geweldige screams die afgewisseld worden met grunts van Gilbert blijft de hele set boeien. Fenris speelt zelfs een song van de demo, The Burning Of The Non Believers. Met de verwoestende afsluiting van een track van hun eerste album – The Blood Opens Gateways – krijgt Fenris dan ook vele devils horns in de lucht.


Doodswens is: Inge van der Zon (drums), Fraukje van Burg (vocals, gitaar)

Fenris is: Gilbert de Rooy, Rick, Chris, Joris en Bas

Complimenten voor de geluidsmannen vanavond en het aanwezige publiek

Duketown Rebel Festival

This is the end…6(66) Duketown Rebel Festival final edition

Afwisselend feestje met stonerrock, punkrock, space-rock, deathmetal, metalcore, hardcore

Duketown Rebel Festival final edition met Alternator, Depths of Kronos, The Dead CVLT, Temple Fang en The Smelly Cats & Friends (special show) in de Grote Zaal van Willem Twee poppodium is zacht uitgedrukt een afwisselend feestje. Helaas de laatste Duketown Rebel Festival. Maar misschien gaat dit op een andere manier wel een vervolg krijgen.

Duketown Rebel Festival final edition
Alternator

Duketown Rebel Festival
Alternator

18:00 is vroeg voor de werkende op zaterdag en zodoende kom ik pas de Grote Zaal binnen als Alternator al bezig is en pik nog net een stukje mee van deze Bossche stonerrock belofte met een vleugje floyd. Nu al op het grote podium bij Duketown Rebel Festival en dat gaat de band goed af. Het is nog niet zo druk helaas, maar dat mag de pret niet drukken.

Depths of Kronos

Duketown Rebel Festival
Depths of Kronos

Daarna is het de beurt aan Depths of Kronos. Deze deathmetal band met Zweedse melodieën en wat metalcore invloeden knalt vanaf de eerste minuut (na het intro Void) met Restless uit de startblokken. Wat een geweldige grunt met screams heeft zanger Tijn in huis. De twee gitaristen met hun 7-snarige LTD’s spelen strak.
De ritme sectie met een Gibson Thunderbird en geweldige drummer zorgen voor een stevig fundament. Laat ons hopen dat het laatste nummer I Will Live ook wil zeggen dat ze blijven spelen want de band last een schrijf pauze in. Volgens zanger Tijn omdat de band nog harder, met nog meer death terug wil komen. Afwachten dus, maar deze band verdient het om door te breken. Klasse.

The Dead CVLT

Duketown Rebel Festival
The Dead CVLT

Dan is het tijd voor een band waar al een behoorlijke Buzz omheen hangt namelijk The Dead CVLT, zij spelen een mix van punk/drum&bass/industrial die ook behoorlijk veel van the Prodigy wegheeft. Zij knallen er direct op en ik bespeur toch ook wel een behoorlijk metal randje. De zang heeft veel weg van hardcore. Dat levert een interessante mix op. Als de band de songs nog wat meer uit gaat werken en de stage presentatie perfectioneert, geloof ik direct dat dit wat kan worden.

Temple Fang

Duketown Rebel Festival
Temple Fang

Dan de band waar, gezien de drukte in de Grote Zaal, veel mensen voor zijn gekomen, Temple Fang. Met ex-leden van Death Alley (Dennis en Jevin) voer voor liefhebbers van 70’s rock met spacey sounds. De band gaat van start met veel instrumentaal geweld.

Gelijk is duidelijk dat we hier te doen hebben met rasartiesten. De twee linkshandige gitaristen rocken van meet af aan, spelen geweldige melodieën met veel feedback en galm en het rockt geweldig. De zanger/bassist legt samen met de strakke drummer een goede fundering met zijn Rickenbacker bass. Het word nergens saai en met veel instrumentaal is dat toch wel bijzonder.

Ik zeg, ga dat zien als ze in de buurt spelen. Echt de moeite waard en voor mij de verassing van deze laatste Duketown Rebel Festival avond.

Smelly Cats & Friends

Duketown Rebel Festival
The Smelly Cats & Friends

De laatste keer helaas Duketown Rebel Festival…..maar dat gaat niet zomaar. De afsluiter is een speciale Smelly Cats & Friends tribute to the Misfits show.

De basis word gelegd door Tom,Ton en Johan maar er staat een batterij aan gasten waaronder, Rob van der Ham, Emiel van Dijk, Rob Willemse, Michel Steenbekkers, Alexander Kapteijns, Johan Michels, Jack Koot,Daniel Van Vugt, Jeroen Noteboom, Lazy Luutje en Michel Dickerscheid.

Alle klassiekers passeren de revue. Lasts Caress is een hoogtepunt (mede bekend geworden door Metallica) en deze gig sluit af met Living Hell.

Duketown Rebel Festival
The Smelly Cats

Dit is een waar feestje en een passend einde van deze mooie dag. Geweldig publiek, goede bands en een strakke organisatie. Helaas, het laatste Duketown Rebel Festival, maar volgens mij gaat dit op een andere manier wel een vervolg krijgen. Wie weet?

Persistense

Wall of Thrash met Objector en Persistense in Willem Twee

Vette death thrash waart rond in Den Bosch, hell yeah

Objector uit Antwerpen en Persistense uit Den Bosch staan garant voor een geweldige avond vol thrash- en deathmetal. De plek des onheils van deze On The House Heavy editie is de Kleine Zaal in Willem Twee poppodium. Deze Wall of Thrash is een super initiatief én op de koop toe, gratis toegankelijk.

Objector en Persistense

Objector

Objector
Objector – hoog Kreator/Slayer gehalte

Vanavond, vrijdag 18 oktober met een geweldige thrash/death metal package doen de bands de naam Wall of Thrash eer aan. Objector afkomstig uit Antwerpen trapt af. Vanaf het eerste nummer zet de band met de hoogste versnelling in en de thrash neemt ook wel speedmetal vormen aan.

De zaal is op dit moment al redelijk vol en zal voller worden gedurende deze strakke set. De band musiceert goed en de zanger (Bock) schreeuwt het uit. Wat ik wel mis is de subtiele solo gitaar stukjes die te zacht in de mix staan (naar het einde toe is dit wat beter) en die hierdoor ietwat verloren gaan.

De snelheid blijft er de hele set in en de inzet van de bandleden ook. Geweldig om de bassist met zijn Dean Flying V bas zo strak te zien bassen en bangen. Na een kleine mosh-pit zit het erop. Objector heeft een hoog Kreator/Slayer gehalte en hun thrash kan moeiteloos mee met de grotere namen.

Persistense

Persistense
Persistense

Na een kleine ombouw fase is het de beurt aan Persistense, de zaal is ondertussen wat leger geworden maar dat deert zanger Stefan niet. Na een episch intro knalt de death/thrash er stevig in. Het tempo ligt wat lager bij Persistense en dat is wel lekker na de super speed van Objector. De grunts/screams van Stefan zijn erg overtuigend en hij gaat ervoor en spoort het publiek goed aan, weldra staat de zaal ook weer behoorlijk vol en het publiek wordt meegenomen in deze deathmetal achtbaan.

Persistense
devilshorns

Regelmatig gaan de devilshorns in de lucht en dat zegt eigenlijk genoeg. Strakke dubbel bass drums, twee gitaristen met een goed geluid en strakke precisie en de vingervlugge bassist maken dit een waar death feestje. Als Stefan dan ook nog tussen het publiek gaat staan, krijgt hij iedereen mee en zorgt Persistense voor een passend einde van deze death/thrash avond. Zo willen we het wel meer in de W2!

Persistense
death/thrash

Bandleden Objector en Persistense

Objector : Stef – bas, Mike – drums, Flip – gitaar, Bock – zang/gitaar
Persistense: Stefan van Vught – zang, Marcel Oerlemans – gitaar, Giovanni Brouwers – gitaar, Marce Vermeegen – bas, Patrick Hermans- drums

Opmerking: thrashmetal of trashmetal zijn beiden correct. De scene geeft de voorkeur aan thrash. Dat houden we dan ook aan.

Two and a Half Girl

Two and a Half Girl vuurt feedback, noise en screams af

Grote potentie van post-rock belofte met metal touch bij Popronde Den Bosch

In Willem Twee (geweldige zaal en volop in beweging) staat de gig van Two and a Half Girl in het programma van Popronde Den Bosch gepland. Wat een mooi event is het toch, Popronde, in heel de stad muziek en voor ieder wat wils.

Two and a Half Girl

Two Half Girl
Two and a Half Girl-Popronde

Two and a Half Girl is de belofte uit Utrecht in de post-rock/metal scene. Alhoewel de vijf leden uit alle hoeken van het land komen is Utrecht de uitvalsbasis en zitten vier leden op de Herman Brood Rock Academie. Na eerder dit jaar hun EP Prove you wrong te hebben uitgebracht is onlangs hun nieuwe single gereleased Bring me Back met Juliët (zang), Anne (drums), Daan (gitaar), Chris (bas) en Pim (gitaar). De single laat een ietwat poppier geluid horen.

Two and a Half Girl
Noise & Bass

Two and a Half Girl trapt af met veel feedback en noise en gaat dan helemaal los. Doordat de deuren om 22:00 open gaan en de band om 22:15 begint, is de de zaal is op dit moment nog niet heel vol, maar zal gaandeweg helemaal volstromen. Dat zegt eigenlijk genoeg.

Screams

Two and a half girl
Juliët screams

Two and a Half Girl heeft in Juliët een geweldige frontvrouw met screams en gewone zang. Zij doet mij denken aan een jonge Dawn Crosby (Détente, wie kent ze nog?) en wordt ondersteund op zang door de twee gitaristen Daan en Pim. Dat geeft een goede veelzijdigheid in de sound.

Metal touch
De rock met metal touch wordt vastberaden op het publiek afgevuurd en je kunt merken dat Two and a Half Girl al veel heeft opgetreden. Als ik na afloop met Pim de gitarist spreek, bevestigt hij dat: maar liefs dertig keer! En wekelijkse repetities. Dat werpt zijn vruchten af.

Two and a Half Girl
Metal touch

De zaal is nu helemaal volgelopen en er vindt zelfs een Wall of Death plaats en Juliët moedigt dit nog eens aan. Na de eigen nummers is het tijd voor een cover van John Coffey door wie de band naar eigen zeggen ook is beïnvloed. De cover past dan ook naadloos in de set.

Two and a Half Girl eindigt met net zoveel feedback en noise. De effecten van de bassist met zijn Thunderbird zijn geweldig. Hij gaat helemaal los. Als de set is afgelopen kan ik alleen maar concluderen: Ga Dat Zien. Two and a Half Girl kan wel eens groot gaan worden. De potentie is er.

Two and a Half Girl
31 gigs

Two and a Half Girl zijn:
Pim Cruiming – gitaar
Daan Lutgerink – gitaar
Anne Heijmeriks – drums
Chris Walthaus – bas
Juliët Van de Laak – zang