Nephylim

Nephylim brengt debuut album Severance Of Serenity uit

Melodic death metal met een prog/black/doom randje van wereldklasse en van eigen bodem

Het Corona virus zorgt ervoor dat KLANKGAT voorlopig geen concerten kan recenseren dus gooien wij het over een andere boeg. Met interviews en reviews van album/ep/single/streaming releases. Dat deden we al maar nu nog meer. Hier is nu Nephylim met hun debuut album Severance of Serenity (letterlijk: Afscheid van de Rust).

Nephylim – Severance Of Serenity

Nephylim
Nephylim – Severance Of Serenity
Nephylim
Cézary van der Veen

Dit pareltje van eigen bodem is al een maand of twee uit, maar verdient het om nog eens extra aandacht te krijgen. Nephylim uit Den Bosch timmert al even aan de weg. De band kende een zeer moeizame tijd na het overlijden van Cézary van der Veen, hun frontman. Maar zij zijn niet bij de pakken neer gaan zitten en hebben doorgezet. Met dit debuut als prachtig resultaat waar ze zeer trots op kunnen zijn.

Het album opent instrumentaal met Reminescence. Mooi en sfeervol met een beetje Black gevoel. Dat Black metal gevoel houdt Nephylim vast in het begin van Forsaken dat snel verandert in een snelle melodic death metal song.  Vanguish the Sepsis (hoe toepasselijk nu..) met een langzaam slepend tempo volgt. Dat is toch wel kenmerkend voor Nephylim die veel dynamiek en melodische solo’s in haar nummers stopt. Er word echt goed gemusiceerd en je kunt horen dat de band lang heeft gewerkt aan dit debuut en zo met volwassen songmateriaal te voorschijn komt. De natuur speelt een grote rol in de teksten van Nephylim, met daarin de nodige persoonlijke verwijzingen.

Hoogtepunt
Dan mijn persoonlijk hoogtepunt Aftermath met staccato begin (Gojira), om dan met veel sfeer in midtempo verder te gaan. Dat doet mij sterk aan Amon Amarth denken maar dan met een prog randje. Halverwege het nummer komt de staccato riff terug en neemt Nephylim ons mee met dubbele grunts naar een meeslepend stuk en een solo met veel reverb en delay wat voor veel sfeer zorgt. De vele tempowisselingen zorgen dat het geen moment verveelt.

Poppy
Fractured Existence laat dan een bijna poppy begin horen wat overgaat in lekker riff werk waar ook weer de nodige afwisseling inzit. Reassurance is een instrumentaal rustpuntje van een grote schoonheid om er daarna met the Bitter Inheritance gelijk in te knallen met rollende dubbelbas en heavy gitaren, onderbroken met een mooi tussenstuk.

Dust Veiled Sky barst dan weer van de vele wisselingen, slepend, snel, sfeer het zit er allemaal in. Eye of the Storm gaat dan weer in headbang snelheid verder. Remembrance met Andy Gillion van de Finse death metal band Mors Principium Est als gast, is meeslepend met een geweldig tussenstuk waarbij de bass een grote rol speelt. Het is een naar prog refererend nummer met geweldig gitaarwerk, om dan heel klein te eindigen met piano en daarmee een passend laatste nummer van deze geweldige plaat te zijn.

Als nieuwe zanger Tijn Bosters (Depths of Kronos/Bastard Bound) nu met zijn kenmerkende grunt nog wat meer afwisseling in de zang gaat brengen, zie ik een grote toekomst weggelegd voor dit professionele goed musicerende gezelschap wat zeer internationaal aandoet. Live staat Nephylim ook zijn mannetje. Dus gaat dat horen en hopelijk snel weer te zien. AANRADER!


Bandleden Nephylim

Deze diashow vereist JavaScript.

Tijn Bosters : Lead Vocals
Kevin van Geffen : Guitars/ Backing Vocals
Martijn Paauwe : Drums
Ralph Lentink : Guitars
Rens van de Ven : Bass

All Shall Be Well

Breed klankenpallet All Shall Be Well, Monomyth en Zer0 れい

Ambient, elektro, gitaren, bas, drums en geen zang in een hoogwaardige nieuwe stijl met Boundless festival

All Shall Be Well (AASBWAAMOTSBW), Monomyth (official) en Zer0 れい zorgen voor de nodige ambiance in Willem Twee poppodium vergezeld door visuals en stroboscopen. Mijn collega Johan Kramer is eerder al aanwezig en ik vergezel hem later. Hij is in ieder geval al helemaal enthousiast als ik binnen kom.

All Shall Be Well

All Shall Be Well
All Shall Be Well

Ik ben dan ook benieuwd wat mijn eerste band All Shall Be Well (afkomstig uit Haarlem) in de Kleine Zaal gaat brengen. Die zaal is behoorlijk vol als ik binnenkom en volgens mij zie ik alleen maar echte muziekliefhebbers die willen genieten en meegenomen willen worden in een breed klankenpallet.

All Shall Be Well heeft maar liefs drie gitaristen in de gelederen die vergezeld worden door bas en drums. Hiermee spelen zij het klaar om een behoorlijk vol geluid te produceren, mede door de vele effecten die de band gebruikt. Ik weet hoe lastig het is om met veel effecten te spelen en deze live te bedienen en ben onder de indruk van het feit dat deze muzikanten daar wel raad mee weten. Ook zijn de pedaal bakken zorgvuldig samengesteld en ik zie grotendeels delay, reverb en loop effecten. Daardoor is het geluid vol en ambient-achtig.

All Shall Be Well
Boundless festival – visuals

Soms moet ik denken aan een andere instrumentele band namelijk Long Distance Calling. Alleen is All Shall Be Well meer filmisch ingesteld met veel repeterende riffs en loopjes, ondersteund door passend bas en drumwerk. Enige gevaar bij dit soort muziek is dat het spanningsveld verloren kan gaan.

Zou All Shall Be Well nog meer dynamiek in hun filmische nummers verwerken (die overigens door erg mooie visuals ondersteund worden) dan zal het nog spannender worden en een groter publiek aan kunnen spreken.

Monomyth

Monomyth
Monomyth

Dan is het tijd om te verhuizen naar de Grote Zaal waar het uit Den Haag afkomstige Monomyth weldra los zal gaan. En los gaat het! Monomyth tapt toch wel uit een ander vaatje en de professionaliteit (en ervaring) spat er gelijk vanaf. Wat opvalt is dat alle nummers een duidelijke opbouw hebben en minimaal tien minuten duren. Dat zie je ook terug bij de albums van Monomyth met ongeveer vier nummers gemiddeld.

Monomyth
Monomyth – Boundless festival

Maar Monomyth weet de spanning vast te houden door de inbreng van genoeg variatie. De vocals mis je dan ook geen moment. Met de toetreding van meestergitarist Boudewijn Bonebakker (Gorefest/Gingerpig) is Monomyth nog sterker geworden. Zijn gitaarspel is werkelijk van zeer hoge klasse als ook zijn aanwezigheid op het podium. Ik kan mij nog herinneren dat hij ergens rond 1994 samen met Gorefest de W2 onveilig maakte. Hij is alleen maar gegroeid.

Monomyth
Tool en The Doors

De muziek van Monomyth heeft hier en daar zelfs wat weg van Tool, dit zit ‘m vooral in de baspartijen die sinds januari door Jason van Den Bergh (The Howl Ensemble) gespeeld worden. Zijn geluid is fenomenaal! Als ik dan bedenk dat hij dus eigenlijk pas kort bij de band zit en dan een performance van dit niveau neerzet…wereldklasse. Samen met drummer Sander Evers vormt Jason een ijzersterk duo. Aangevuld door Peter van der Meer en Tjerk Stoop die door middel van gitaar en toetsen het geheel een psychedelisch karakter meegeven.

Monomyth
dance

Het doet mij meermaals aan The Doors denken, terwijl anderzijds door de loops en samples zo nu en dan een dance gevoel neergezet wordt. Dat blijkt ook uit het publiek dat compleet losgaat en danst en zich mee laat nemen in de ambient space/stoner/krautrock van Monomyth. Al bij al een hele ervaring dit optreden van Monomyth en ik kan dan ook niet anders zeggen als ga dit zien/beleven als ze bij jou in de buurt zijn.

Zer0 れい

Zer0 れい
Zer0 れい

Na dit overweldigend optreden verplaats ik mij weer naar de kleine zaal waar een optreden van de uit België afkomstige DJ/Composer Zer0 れい plaats zal vinden en men noemt dit ook wel de geheime parel van het Boundless festival dus…

Het aantal mensen wat na het optreden van Monomyth het voor gezien houdt, is behoorlijk dus is het in de Kleine Zaal niet zo druk meer. De diehards laten zich echter meenemen door deze uitzonderlijke DJ die met zijn masker en gave visuals een bijna spooky sfeer neerzet. Trash wave techno, duister, onheilspellend met minimal invloeden.

Zer0 れい
@zer0trashwave

Het is echt wel oké wat Zer0 れい neerzet, maar na het energieke optreden van Monomyth is de vaart er voor mij net iets te veel uit en was een Dj act met ballen (lees: meer vaart en dynamiek) beter op zijn plaats geweest vandaag.

Ik kijk al uit naar 30 mei als Boundless presents: Temple Fang, Tankzilla en Severant plaatsvindt in Willem Twee poppodium. Tot dan!


All Shall Be Well:
Joene, Vincent, Woute, Bas en Niels

Monomyth:
Sande, Peter, Terk, Boudewijn en Jason

Zer0 れい:
neutral

Fotografie: Francé van der Pol

Anvil

The story of Anvil gewoon live in Willem Twee poppodium

Je heerlijk opwarmen met metal en niks anders dan metal op zondagmiddag concerten

We Are Anvil from Canada and We Play F**king Heavy Metal and we like it, de legendarische opener van Lips. Met support van HARSH en DJ Michelfromhell gaan we terug in de tijd.

Anvil

Anvil
Anvil – Lips

In verband met het inmiddels beruchte virus is support act Ramayan niet in staat af te reizen naar Den Bosch en zal DJ Michelfromhell de bezoekers vanaf 15:00 opwarmen met Metal en niks anders dan Metal en doet dat met verve. Rond de klok van 16:00 is het de beurt aan de andere support act uit Parijs genaamd HARSH. Het valt mij op dat het al behoorlijk druk is in Willem Twee poppodium en het publiek bestaat vooral uit oude lichting metalheads. Die komen echt voor Anvil.

HARSH

Anvil
HARSH

Er lopen wel wat jongeren rond en wellicht komen die voor de jongens van HARSH, want die zijn ook alle begin twintig. Als je de muziek hoort, zou je dat niet zeggen want die komt regelrecht uit de tachtiger jaren, met spandex broek en lange haren. Het is best een leuke opwarmer die doet denken aan Mötley Crüe en Skid Row. Eigenzinnigheid is wel ver te zoeken, maar het publiek reageert goed op de band en deze krijgt dan ook keurig applaus uit de zaal. Enig smetje is de cover Born To Be Wild van Steppenwolf, want dat voegt niks toe en de band kan dan ook beter eigen werk promoten zoals ze eerder deden met een nieuw nummer.

Pauze

Anvil
Lips tussen het publiek

Na een korte pauze is het zover, Anvil betreedt het podium en start gelijk met de opener van hun album Metal on Metal (een klassieker in zijn soort) namelijk March of the Crabs. Lips (Steve Kudlow) springt direct het publiek in en dat eet dan ook vanaf het begin uit zijn hand. Na deze opener gaat Anvil verder met 666. Het plezier spat er van af en Lips meldt dat hij zijn verjaardag aan het vieren is omdat hij om twaalf uur de leeftijd van 64 bereikt.

Anvil
Chris Robertson

Dan komt een oudje langs van het debuut album Hard’n’Heavy, Oh Baby, welke gevolgd wordt door Legal at Last van het gelijknamige nieuwe album (nummer 18!). Na Nebreska vertelt Lips dat het allemaal begon met Elvis de pelvis (zijn woorden) en Chuck Berry en zet Anvil Bad Ass Rock ’n Roll in, gevolgd door Wind Assasin van Forged in Fire.

Lemmy

Anvil
Lips over Lemmy

Lips vertelt dat hij in 1983 in een hotelkamer met Lemmy (Motörhead) verbleef en daarna pas begreep waarom het album No sleep ‘til Hammersmith van Motörhead zo genoemd is. Hun manager kwam namelijk de kamer binnen en riep ‘jullie moeten naar de gig’, waarop Lemmy zei: “Nu al?” Bleek dat ze al 48 uur op de kamer waren met alle beruchte versnaperingen binnen handbereik. Het publiek kwam niet meer bij en het is even alsof we bij een stand up comedian show zijn. Free as the Wind wordt dan ook aan Lemmy opgedragen.

Na On Fire en Thirteen begint men met knaller van format Mothra van Metal on Metal inclusief de beroemde vibrator solo van Lips. Bitch in the Box, Swing Thing ( inclusief drum solo van Rob Reiner). I Am Alive en afsluiter Metal on Metal worden nog gespeeld en dan is het over….. Nee natuurlijk niet!
Het publiek scandeert Anvil, Anvil, Anvil en komt terug voor twee toegiften, namelijk Forced in Fire en Running. Bij laatstgenoemde zijn Lips en Chris ook daadwerkelijk een ren wedstrijd aan het voeren op het podium, welke hilarisch is. Anvil kwam zag en overwon dat is duidelijk. Het publiek ging uit zijn dak.

Lips is de vriendelijkheid zelve (sprekend zoals in de film The story of Anvil) en loopt constant met een glimlach op het gezicht rond. Geweldig om te zien. En natuurlijk is het soms op het randje, loopt een drumbreak wat minder strak, maar wat zal het. We hebben het hier wel over f**ing Anvil! The best metal band of all time!


Anvil:
Lips (Steve Kudlow)– Vocals, guitar
Rob Reiner- Drums
Chris Robertson – bass, backing vocals

HARSH:
Albert Arnold- vocals, guitar
Severin- guitar backing vocals
Julien- bass
Leo- drums, backing vocals

Dj MichelFromHell:
Michel Steenbekkers

Helm Op

Helm Op hard is het zeker maar veiligheid voorop

Met kickflips, tik taks en ollies door de Vert van de Skatehal op het Rauwkost festival 2020

Helm Op past natuurlijk perfect bij kickflips, ollies, tic tacs en vert riding, dus kom maar (Helm)op in de Skatehal. Helm Op is een mix van punk, stoner en hardcore.

Helm Op

Helm Op
Helm Op in de Vert

De Skatehal van het World Skate Center, de plaats waar het allemaal gaat plaatsvinden, is de grootste indoor Vert – de skate ramp in de skatehal – van Nederland. De hal is vanavond omgetoverd tot een groot podium. Met de lichten aan en al het hout ziet het er in ieder geval supercool uit. Als Helm Op, afkomstig uit de Achterhoek, dan begint, valt het mij op dat het trio een kwartet is vanavond. Naast gitaar, bas en drums is er nog een bassist. Zelf bassist zijnde ben ik dan ook zeer benieuwd.

Tandje bij

Helm Op
Helm Op in de vert van de Skatehal

Helm Op begint op een relaxte manier (met de bas in de hoofdrol) om er telkens een tandje bij te doen, uitkomende op de heftigste kickturns, heftige hoogte bereikend met de ollie, en op hoge snelheid door de vert, met hun mix van hardcore punk en stoner verbleekt die andere band uit de achterhoek heel Normaal.

Helm Op
mosh pit met een helm op

Met twee bassisten is het geluid zwaar en log. Heerlijk. En de wall off death is dan ook immens. Zeker checken als deze band weer het zuiden op komt zoeken. HELM OP!

Helm Op
Helm Op voortaan kwartet

Na wat verder doorvragen blijkt dat Helm Op voortaan inderdaad als kwartet door het leven gaat. De naam van de tweede bassist is Gerben Bielderman.


Helm Op:
Vocals/guitar –Tom W
Vocals/bass – Tom – TD
Drums – Daan Wopereis
Bass – Gerben Bielderman

World Skate Center
Het World Skate Center is één van de mooiste skateparken van Nederland en ligt in De Kop van ’t Zand, het nieuwe culturele hart van ’s-Hertogenbosch, met als directe buren poppodium Willem Twee, de Verkadefabriek en de hotspot Tramkade. Er wordt volop geskated, gestepped en geBMX-ed in de voormalige ijzerfabriek. Tijdens het festival Rauwkost 2020 dient de ramp als podium.

Changing Tides

Changing Tides bakt het RAUW op Rauwkostfestival

Bossche metalcore band moet voor world domination gaan en bierspelletjes skippen

Op hun album laat Changing Tides horen wat ze in huis hebben en nu hier in Willem Twee op Rauwkost 2020. De Bossche death/metal band Changing Tides speelt strak en houd van spelletjes en is dat een goede combi.

Changing Tides

Changing Tides
Changing Tides

De derde editie van Rauwkost alweer en als er een vierde komt, dan is mijn advies, er bijzijn en meemaken. De sfeer op en rondom de Tramkade is geweldig en het programma zeer gevarieerd.

Kleine Zaal
Rond 19:45 trapt Changing Tides af in de Kleine Zaal van de Willem Twee poppodium. De band doet dat met een ietwat flauw kinderachtig intro dat in schril contrast staat met de rest van de set. Direct na het intro knalt men erin met heftige strakke gitaren, dito bass en dubbele bass. Knallen doet het dan ook echt vanaf het intro. Zo willen wij de death/metal core hebben.

Changing Tides
death/metal core

Complimenten voor de geluidsman want het geluid is al snel dik in orde en dat helpt bij deze muziek wel. Strakke precisie riffs worden afgewisseld of ingeleid met harmony loopjes die mij in de verte soms aan Iron Maiden doen denken. Dankzij het goede geluid komt dat er allemaal goed uit. Het is lekker druk en als Kasper het publiek aanspoort om helemaal naar voren te komen geeft men direct gehoor hieraan en kan er nog meer publiek binnen.

Changing Tides
Kasper

Changing Tides valt goed in de smaak maar dan……halverwege de set een spelletje?!?!? Biercontest?!?! Vier gelukkigen ( of on-) worden het podium opgeroepen en wie het eerst zijn biertje leeg heeft gedronken wint een shirt van de band. Ikzelf zie dit eerder bij een Fransje Bauwer of WC-experience maar toch niet (niet!) bij een metalcore band. Als de band hierna nog de nieuwe single Pattern gaat spelen, blijkt dat Changing Tide serieus goed bezig is en niet onderdoet voor welke internationale act dan ook.

Dus laat de spelletjes achterwegen en ga voor world domination!


Foto’s: Wies Luijtelaar

Changing Tides:
Kasper– Vocals
Daan- Guitar
Bas –Guitar
Timmy- Bass
Thijs- drums

Live Aids, Superaids

Live Aids 3: Superaids metal-punk-rock heavy kerstfeest

Het begint een traditie te worden om je kerstvakantie in WSC Skatepark te beginnen

Live Aids editie 3 staat zaterdag 21 december op de planning en de locatie van deze heel andere manier van Kerstmis vieren is weer World Skate Center in De Kop van ’t Zand. De volledige naam van deze derde editie luidt Live Aids 3: Superaids. Elf bands nemen deel aan dit rock-punk-metal kerstfeestje, dat vanaf 13.30 uur begint en zo rond middernacht eindigt.

Superaids
Splinterbomb ©KLANKGAT

Super tof initiatief in WSC Skatepark, Live Aids nummer 3: Superaids dat alweer behoorlijk is gevuld en helemaal in sfeer aangekleed met kerstbomen kampvuur en lichtjes. Een mooi contrast met de heavy bands die er spelen maar dat is ook zoals het hoort.

Line-up Live Aids 3: Superaids

Deze diashow vereist JavaScript.

Elf bands die het traditionele kerstfeest op een plezierige manier op de hak nemen. Live Aids begon in 2017 onder de naam Woodkots Live Aids. Tennie Einnet en Daniël van Vugt zijn vanaf het prille begin de kartrekkers van het hele gebeuren. Bossche bands zijn goed vertegenwoordigd in de Live Aids Superaids line-up met onder andere Hierrr Pak Aan, Jezus Sanseveria, Opgetiefd en Splinterbomb.

Tommy Queer music, Jetblack vette rock ’n roll, Hierrr Pak Aan

Live Aids
Tommy Queer music ©KLANKGAT

Singer songwriter Tommy Queer beet het spits af. Het is niet druk in de Skatehal, maar dat deert deze solist weinig. Hij speelt onverstoorbaar door en maakt regelmatig een praatje met het publiek. Het is de bedoeling dat elke artiest/band bij Live Aids een lied zingt met het vaste thema Kerstmis erin. Tommy covert een nummer van Nico Haak. “Die is dood,” roept iemand uit het publiek. “Is-ie dood?,” roept Tommy gespeeld verbaasd. “Eigen schuld, dan had-ie maar niet op sinaasappelkistjes achter de piano moeten spelen.”

Jetblack vette rock ’n roll

Live Aids
Peter Kuif – Jetblack ©KLANKGAT

Na dit relatief rustig begin van Live Aids 3: Superaids – eerdere edities begonnen van meet af aan met steviger werk – treedt Jet Black aan. Vette rock ’n roll staat achter de naam van deze tweemansband en zanger/gitarist Peter Kuif en drummer Bert Bleek maken dat waar. Hun aandeel in de kerstsfeer is een cover van Lonely This Christmas van Mud. Publiek zingt gezellig mee.

Hierrr Pak Aan

Superaids
Rob van der Ham – Hierrr Pak Aan ©KLANKGAT

Deze band beleefde in de huidige samenstelling zijn première in het Duketown Rebel festival 2018. Was het toen nog een beetje zoeken naar elkaar, nu hier bij Live Aids treedt een zelfbewuste band op met een zeer dynamische frontman, de onvermoeibare Rob van der Ham. Deze nederpunk band speelt een kort en fel kerstliedje, Kerstmis In Den Bosch.

Voortzetting middag- en avond programma

Live Aids
Bullhammers

Na Hierrr Pak Aan is het de beurt aan Bullhammers met wat zij zelf Working Class Rock ’n Roll noemen. Vette rock, dat zeker. Dan treedt weer een solist aan, namelijk Tim Herrebrugh aka Dead Cat Stimpy, een garage rock ’n roll one-man show. Na een eetpauze beklimt Jezus Sanseveria zo rond 19.00 uur het rijk versierde podium. Deze band kan met recht dé houseband van Live Aids genoemd worden.

Deze diashow vereist JavaScript.

De volgende band is de enige female frontend band van Superaids, Wet Boys. Ze maken garage-punk of zoals ze zelf zeggen, Hot Noise. Na deze hete herrie zorgt Team Wasted voor de nodige hardcore punk van en met halfnaakte mannen. Is Live Aids omgedoopt tot een Ladies Night? Nou, verre van. Daar zorgt deze band wel voor. De Bossche punkband Opgetiefd houdt die lijn vast en dendert zo hun aandeel aan Live Aids vol.

Deze diashow vereist JavaScript.

Splinterbomb trashed Super Aids

Bossche band knalt op Live Aids 3: Superaids en stelt de nieuwe bassist voor.

Live Aids
Splinterbomb ©KLANKGAT

Omstreeks 22:45 trapt Splinterbomb af met Dying Time en wat schets mijn verbazing? Is Michel (beter bekend wellicht van Cirrha Niva en behoorlijk actief in de heavy scene van Den Bosch) de nieuwe bassist of is er iets anders gaande? Later meer.

Splinterbomb speelt vanaf het begin rete strak. Het vele spelen en repeteren werpt duidelijk zijn vruchten af. Original Sin, Incineration volgen en bij Nuclear Warfare wordt duidelijk dat Michel alleen de eerst vier nummers speelt, want nu is het tijd voor de echte nieuwe bassist, namelijk Stef Wouters (ex Objector). Grappig om te zien dat Stef een totaal andere stijl en bas heeft dan Michel maar het er erg goed vanaf brengt.

Live Aids 3: Superaids
Splinterbomb ©KLANKGAT

Volgens mij hebben deze vier mannen zich de afgelopen tijd opgesloten in het repetitie hok, want de takken vliegen van de kerstbomen tijdens Free Your Mind (met toespraak van Hein). Vervolgens voegt Michel zich weer bij het viertal en speelt de band met twee bassisten de cover van Sepultura Refuse/resist. Wat een feest is dat, super herkenbaar en mega vet natuurlijk met al dat bas geweld, de ideale bas tandem. Deze cover past perfect bij SplinterBomb die Thrash met Death metal vocalen mixt tot een eigen sound.

Live Aids
Twee bassisten ©KLANKGAT

Jordy is in vorm op de drums en Hein is een geweldige riff master die met zijn licks meer variatie geeft aan het geheel. Variatie die ik mis in de zang van Michel. Zijn grunt is zwaar en waar hij op de laatste EP Rage to rise wel de nodige afwisseling liet horen, mis ik dat vanavond. Als hij het voor elkaar krijgt om live ook meer met dynamiek en variatie te gaan grunten, weet ik zeker dat er nog meer moois voor Splinterbomb in het verschiet ligt. Afsluiten doet Splinterbomb met de kraker All Against All, lekker headbangen yeah!!!!

Superaids
Revölvo

De echte afsluiter van deze Live Aids 3: Superaids is aan Revölvo uit Breda. Deze speedrock/hardrock/metal band zorgt voor een welkome en stevige mix van Motörhead, Anthrax en wat van Iron Maiden. Een geweldige cocktail.

Tot volgend jaar.


Redactie KLANKGAT: Edwin Raaijmakers en Ronald Rijken

Met dank aan Narinder de Klein van Raw Photo Fix voor de foto’s
Line-up Live Aids 3: Superaids

  • Tommy Queer music
  • Jetblack -vette rock ’n roll
  • Hierrr Pak Aan
  • Bullhammers
  • Dead Cat Stimpy
  • Jezus Sanseveria
  • Wet Boys
  • Team Wasted
  • Opgetiefd
  • Splinterbomb
  • Revölvo
The Perfect Tool

Staat TOOL incognito in Den Bosch te spelen of…

Akelige perfectie van The Perfect Tool in Willem Twee popodium voor divers publiek

Tool is momenteel weer helemaal terug in de picture, met name door het nieuwe album Fear Inoculum dat 13 jaar op zich heeft laten wachten. Tool is natuurlijk ook het boegbeeld voor vele progressieve rock/metal bands en het muzikale kunnen is dan ook van een zeer hoog niveau. Dit heeft Tool onlangs nog in de Ziggo Dome laten zien/horen (ik was erbij en het was geweldig!)

Rectificatie: Drie ex-bandleden zijn per vergissing vernoemd in de recensie. Mike Rock is niet meer de zanger van The Perfect Tool. Dat is nu Spencer Fenimore. Ook bassist Remi Signorino en gitarist Dave Eve hebben The Perfect Tool inmiddels verlaten. Hun plekken zijn ingenomen door Scott Baylard op bas en Krisp Notvoselic op gitaar.

The Perfect Tool

The Perfect Tool
Spencer Fenimore

Nu staat vanavond dan The Perfect Tool op het programma in de Willem Twee, en is het überhaupt mogelijk een Tool Tribute band? We gaan het zo meemaken. Het eerste wat mij opvalt is dat het vele malen drukker is dan de vorige keer toen The Perfect Tool in de Willem Twee stond. Dit komt ongetwijfeld door het voorgaande optreden van de band. Supertof om te zien dat het publiek net zo divers is als bij de ‘echte’ Tool.

The Perfect Tool
The Perfect Tool

The Perfect Tool trapt wat later af (21:30) omdat het voorprogramma helaas heeft afgezegd. Maar wat een aftrap. De band start met Ænema van het gelijknamige album. De gitaar staat wat hard in de mix ten opzichte van de zang, maar dit zal beter worden naar mate het optreden vordert. Met Vicarious van het album 10,000 Days hebben we alweer een knaller te pakken. Het is bijna niet te geloven, maar met de ogen dicht is het toch echt alsof Tool staat te spelen. Nou staat Tool wel bekend om zijn extravaganza en je zou bijna zeggen dat ze in een andere gedaante Den Bosch aandoen. Tool Incognito?

The Perfect Tool
Spencer Fenimore meer op de voorgrond

Zanger Spencer Fenimore praat meer en beweegt zich ook op de voorgrond, iets dat Tool’s frontman Maynard James Keenan niet doet. Fenimore doet zijn show heel goed. Zijn staccato bewegingen passen perfect bij de sound en de lichtshow is geweldig. De spot staat ook meestal op hem gericht en dat is net andersom als bij de real Tool, maar eerlijk is eerlijk i like it! In de Ziggo Dome zei Keenan één woord en stond-ie verder in het donker.

The Perfect Tool
Scott Baylard

Bij Forty Six & 2  is de sound van bassist Scott Baylard exact als die van Justin Chancellor (met Wall bass). Scott heeft dan ook een minstens net zo imposant pedalboard als zijn voorbeeld.

The Perfect Tool
Steve Kilroy

Ook zo geweldig is drummer Steve Kilroy (mede-oprichter van The Perfect Tool)  en zeker bij The Pot etaleert hij dat. Velen zien drummer Danny Carey van Tool toch als één van de beste drummers van dit moment, dus dat wil wel wat zeggen. Dan gitarist Krisp Notvoselic die met zijn Silverburst Les Paul een effect gebruikt en dezelfde sfeer neerzet als Adam Jones.

The Perfect Tool
Zeer divers publiek

Vele songs volgen nog waaronder  Pushit en mijn favoriet Schism, Jambi (magistraal), Stinkfist, de ‘hit’ Sober en The Grudge. Lateralus is de afsluiting en dat is even geniaal als de rest van de avond. The Perfect Tool wordt zelfs door Maynard James Keenan en Adam Jones als de beste Tool Tribute op de planeet geprezen en ik kan ze alleen maar gelijk geven. Dichter bij het origineel kom je niet. Volgend jaar weer?


The Perfect Tool is:
Spencer Fenimore – Zang
Steve Kilroy – Drums
Krisp Notvoselic – Gitaar
Scott Baylard – Bas

Fotografie: Sharon van Riel

Fenris

Willem Twee poppodium kleurt zwart met Doodswens en Fenris

On The House Heavy Black/death/vinking metal van eigen bodem maar Noorwegen is nooit ver weg

On the House Heavy W2 op vrijdag 1 november staat in het duistere teken van Blackmetal met Doodswens en Fenris. De verwachtingen zijn hooggespannen. De opkomst is hoger dan verwacht.

Doodswens

Doodswens
Doodswens
Doodswens
Royal Blood of Black Metal

Als Doodswens begint is het al behoorlijk druk. Dat zou je niet verwachten met dit Blackmetal pakket, maar het is goed om te constateren dat er veel liefhebbers zijn.

Na eerst de duistere geesten op te roepen met wierook en kaarsen gaat dit vrouwelijk duo furieus van start. De sound is kil, de vocalen ijzig en gaan door merg en been en doen in eerste instantie denken aan Darkthrone in de beginjaren (Under a funeral moon, a blaze in the Nothern sky). Maar Doodswens wisselt af met atmosferische stukken. Herinneringen aan Mayhem ( Freezing Moon) doemen op. En dat met zijn tweeën, en toch een vol geluid.

Iemand zegt gekscherend: “Zij zijn de Royal Blood van de Black Metal….” Fraukje van Burg heeft screams om stil van te worden, Inge van der Zon op drums timmert alles dicht zoals bijvoorbeeld Frost dat doet bij Satyricon. Zij spelen de hele demo die al bijna uitverkocht is en zelfs een nieuw nummer. Dat belooft heel wat goeds voor de toekomst. Hulde aan Doodswens.

Fenris

Fenris
Fenris

Hierna is het de beurt aan de ervaren rotten van Fenris. Deze band van Gilbert de Rooy bestaat al ruim 20 jaar en de naam Fenris komt van de monsterlijke wolf uit de Noorse mythologie. Fenris heeft drie albums uitgebracht waarvan de laatst is geheten … en doodenakkers tot den horizon, inderdaad soms in onze moedertaal.

Fenris heef de stage al gedeeld met Enslaved en Rotting Christ. Als de band na een episch intro aftrapt met Black Ashes is duidelijk dat er zeer strak wordt gemusiceerd. Drummer Rick is een beest achter zijn kit en werkelijk super strak. De gitaristen hebben hun rol mooi verdeeld en de bas vult de laatste gaatjes op.

Fenris
Viking metal

Soms gaat Fenris meer de Death kant op dan Black, maar dan met sfeerrijke viking invloeden. Regelmatig komt Forefather ten tijde van Ours Is The Kingdom in mij op. Met geweldige screams die afgewisseld worden met grunts van Gilbert blijft de hele set boeien. Fenris speelt zelfs een song van de demo, The Burning Of The Non Believers. Met de verwoestende afsluiting van een track van hun eerste album – The Blood Opens Gateways – krijgt Fenris dan ook vele devils horns in de lucht.


Doodswens is: Inge van der Zon (drums), Fraukje van Burg (vocals, gitaar)

Fenris is: Gilbert de Rooy, Rick, Chris, Joris en Bas

Complimenten voor de geluidsmannen vanavond en het aanwezige publiek

Duketown Rebel Festival

This is the end…6(66) Duketown Rebel Festival final edition

Afwisselend feestje met stonerrock, punkrock, space-rock, deathmetal, metalcore, hardcore

Duketown Rebel Festival final edition met Alternator, Depths of Kronos, The Dead CVLT, Temple Fang en The Smelly Cats & Friends (special show) in de Grote Zaal van Willem Twee poppodium is zacht uitgedrukt een afwisselend feestje. Helaas de laatste Duketown Rebel Festival. Maar misschien gaat dit op een andere manier wel een vervolg krijgen.

Duketown Rebel Festival final edition
Alternator

Duketown Rebel Festival
Alternator

18:00 is vroeg voor de werkende op zaterdag en zodoende kom ik pas de Grote Zaal binnen als Alternator al bezig is en pik nog net een stukje mee van deze Bossche stonerrock belofte met een vleugje floyd. Nu al op het grote podium bij Duketown Rebel Festival en dat gaat de band goed af. Het is nog niet zo druk helaas, maar dat mag de pret niet drukken.

Depths of Kronos

Duketown Rebel Festival
Depths of Kronos

Daarna is het de beurt aan Depths of Kronos. Deze deathmetal band met Zweedse melodieën en wat metalcore invloeden knalt vanaf de eerste minuut (na het intro Void) met Restless uit de startblokken. Wat een geweldige grunt met screams heeft zanger Tijn in huis. De twee gitaristen met hun 7-snarige LTD’s spelen strak.
De ritme sectie met een Gibson Thunderbird en geweldige drummer zorgen voor een stevig fundament. Laat ons hopen dat het laatste nummer I Will Live ook wil zeggen dat ze blijven spelen want de band last een schrijf pauze in. Volgens zanger Tijn omdat de band nog harder, met nog meer death terug wil komen. Afwachten dus, maar deze band verdient het om door te breken. Klasse.

The Dead CVLT

Duketown Rebel Festival
The Dead CVLT

Dan is het tijd voor een band waar al een behoorlijke Buzz omheen hangt namelijk The Dead CVLT, zij spelen een mix van punk/drum&bass/industrial die ook behoorlijk veel van the Prodigy wegheeft. Zij knallen er direct op en ik bespeur toch ook wel een behoorlijk metal randje. De zang heeft veel weg van hardcore. Dat levert een interessante mix op. Als de band de songs nog wat meer uit gaat werken en de stage presentatie perfectioneert, geloof ik direct dat dit wat kan worden.

Temple Fang

Duketown Rebel Festival
Temple Fang

Dan de band waar, gezien de drukte in de Grote Zaal, veel mensen voor zijn gekomen, Temple Fang. Met ex-leden van Death Alley (Dennis en Jevin) voer voor liefhebbers van 70’s rock met spacey sounds. De band gaat van start met veel instrumentaal geweld.

Gelijk is duidelijk dat we hier te doen hebben met rasartiesten. De twee linkshandige gitaristen rocken van meet af aan, spelen geweldige melodieën met veel feedback en galm en het rockt geweldig. De zanger/bassist legt samen met de strakke drummer een goede fundering met zijn Rickenbacker bass. Het word nergens saai en met veel instrumentaal is dat toch wel bijzonder.

Ik zeg, ga dat zien als ze in de buurt spelen. Echt de moeite waard en voor mij de verassing van deze laatste Duketown Rebel Festival avond.

Smelly Cats & Friends

Duketown Rebel Festival
The Smelly Cats & Friends

De laatste keer helaas Duketown Rebel Festival…..maar dat gaat niet zomaar. De afsluiter is een speciale Smelly Cats & Friends tribute to the Misfits show.

De basis word gelegd door Tom,Ton en Johan maar er staat een batterij aan gasten waaronder, Rob van der Ham, Emiel van Dijk, Rob Willemse, Michel Steenbekkers, Alexander Kapteijns, Johan Michels, Jack Koot,Daniel Van Vugt, Jeroen Noteboom, Lazy Luutje en Michel Dickerscheid.

Alle klassiekers passeren de revue. Lasts Caress is een hoogtepunt (mede bekend geworden door Metallica) en deze gig sluit af met Living Hell.

Duketown Rebel Festival
The Smelly Cats

Dit is een waar feestje en een passend einde van deze mooie dag. Geweldig publiek, goede bands en een strakke organisatie. Helaas, het laatste Duketown Rebel Festival, maar volgens mij gaat dit op een andere manier wel een vervolg krijgen. Wie weet?

Persistense

Wall of Thrash met Objector en Persistense in Willem Twee

Vette death thrash waart rond in Den Bosch, hell yeah

Objector uit Antwerpen en Persistense uit Den Bosch staan garant voor een geweldige avond vol thrash- en deathmetal. De plek des onheils van deze On The House Heavy editie is de Kleine Zaal in Willem Twee poppodium. Deze Wall of Thrash is een super initiatief én op de koop toe, gratis toegankelijk.

Objector en Persistense

Objector

Objector
Objector – hoog Kreator/Slayer gehalte

Vanavond, vrijdag 18 oktober met een geweldige thrash/death metal package doen de bands de naam Wall of Thrash eer aan. Objector afkomstig uit Antwerpen trapt af. Vanaf het eerste nummer zet de band met de hoogste versnelling in en de thrash neemt ook wel speedmetal vormen aan.

De zaal is op dit moment al redelijk vol en zal voller worden gedurende deze strakke set. De band musiceert goed en de zanger (Bock) schreeuwt het uit. Wat ik wel mis is de subtiele solo gitaar stukjes die te zacht in de mix staan (naar het einde toe is dit wat beter) en die hierdoor ietwat verloren gaan.

De snelheid blijft er de hele set in en de inzet van de bandleden ook. Geweldig om de bassist met zijn Dean Flying V bas zo strak te zien bassen en bangen. Na een kleine mosh-pit zit het erop. Objector heeft een hoog Kreator/Slayer gehalte en hun thrash kan moeiteloos mee met de grotere namen.

Persistense

Persistense
Persistense

Na een kleine ombouw fase is het de beurt aan Persistense, de zaal is ondertussen wat leger geworden maar dat deert zanger Stefan niet. Na een episch intro knalt de death/thrash er stevig in. Het tempo ligt wat lager bij Persistense en dat is wel lekker na de super speed van Objector. De grunts/screams van Stefan zijn erg overtuigend en hij gaat ervoor en spoort het publiek goed aan, weldra staat de zaal ook weer behoorlijk vol en het publiek wordt meegenomen in deze deathmetal achtbaan.

Persistense
devilshorns

Regelmatig gaan de devilshorns in de lucht en dat zegt eigenlijk genoeg. Strakke dubbel bass drums, twee gitaristen met een goed geluid en strakke precisie en de vingervlugge bassist maken dit een waar death feestje. Als Stefan dan ook nog tussen het publiek gaat staan, krijgt hij iedereen mee en zorgt Persistense voor een passend einde van deze death/thrash avond. Zo willen we het wel meer in de W2!

Persistense
death/thrash

Bandleden Objector en Persistense

Objector : Stef – bas, Mike – drums, Flip – gitaar, Bock – zang/gitaar
Persistense: Stefan van Vught – zang, Marcel Oerlemans – gitaar, Giovanni Brouwers – gitaar, Marce Vermeegen – bas, Patrick Hermans- drums

Opmerking: thrashmetal of trashmetal zijn beiden correct. De scene geeft de voorkeur aan thrash. Dat houden we dan ook aan.