Cabana Belgicana

Cabana Belgicana met muziek ben je nooit alleen

Americana, blues en country in Vlaamse sfeer en kennismaking met 'conifeer-denken'

Deze keer maar liefst een 7-mans formatie, Cabana Belgicana, oftewel Americana, blues en country met een unieke Belgische vibe. Dit concert was ver van tevoren uitverkocht. De fans zijn van heinde en verre afgereisd en tot het laatste moment werd er gebeld voor tickets. Het is dan ook een band van topformaat én van vrienden, dat klinkt in alles door. 

Cabana Belgicana

Cabana belgicana
Nils de Caster en Johan Heldenbergh

Aan de voorste microfoon een BV-er, (bekende Vlaming) in de persoon van gitarist/ zanger/acteur/ schrijver Johan Heldenbergh, die ik ken van diverse goede Belgische films en series. Nils de Caster acteert ook maar is bij ons vooral bekend door zang, gitaar, mandoline en prachtig vioolspel. 

Cabana Belgicana
Sara de Smedt

Sara de Smedt vertelt in onvervalst Vlaams accent een mop, die ik hier niet herhaal. Zij blinkt uit door haar zang en spel op toetsen en bas. Haar soms hoge klanken verrassen telkens weer, net als de chemie tussen het ‘koppel’ Nils en Sara.

Er bevindt zich nóg een coryfee bij Cabana Belgicana in de persoon van Roland van Campenhout, zang en gitaar. Hij wordt ook wel de Vlaamse ‘Blues Paus’ genoemd. Bart Vervaeck speelt opvallend goed op pedal steel en gitaar.


HT Roberts, ook geen onbekende, zit weliswaar verdekt opgesteld maar goed spelend op bas en banjo. Op drums de man die invalt en pas deze middag voor het eerst het repertoire doornam met de band, Jan Dhaene. 

Johan Heldenbergh luidt de avond in met een conifeer in de hand en verwoordt hiermee wat er mis is in de samenleving. Een grappige maar urgente monoloog over wantrouwen, hokjesgeest en afgebakende tuintjes waarachter alles van ‘ons’ is. Hij noemt het ‘conifeer denken’. 

Americana
conifeer denken

De aftrap is met Someday When This Life Is Over van Nils de Caster en Sara de Smedt. Er volgen nog 18 eigen nummers en covers  o.a. Tecumseh Valleyvan Townes van Zandt en Jennings’/Nelson’s Good Hearted Woman. Te veel om alle te benoemen maar stuk voor stuk fantastisch uitgevoerd. 

Roland van Campenhout is in vorm en zingt de blues met Lonnie Johnson’s Jelly Roll Baker en de countryballad Long Black Veil.  Bijna aan het einde  van de show maakt hij indruk met Pieter Breughel in Brussel van Wannes van de Velde, begeleid door o.a. de mooie vioolklanken van De Caster en Heldenbergh op mondharmonica

Cabana Belgicana
“met muziek ben je nooit alleen”

De hele avond staat trouwens bol van kwaliteit en speelplezier, soms met vier-stemmige zang of een solo van De Smedt met het door Elvis bekend geworden The Wonder Of You. Bijna 20 nummers verder geeft Cabana Belgicana na een enorm applaus nog een toegift met een folk traditional Worried Man Blues. 

Zoals Heldenbergh in het begin al zei “met muziek ben je nooit alleen”


Setlist: Someday When This Life Is Over, Jelly Roll Baker, Cavalry, We Gotta Move On,  The Wonder Of You,  Ain’t No More Cane, Tecumseh Valley, Long Black Veil,  Good Hearted Woman. Tweede set: All Right, 900 Miles, Butterfly, Banks Of The Ohio, The Cuckoo, Meet Me In The Morning,  Whiskey River, Breughel, Copperhead Road, Worried Man Blues.


Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar

Nils De Caster Sara De Smedt

Nils De Caster & Sara De Smedt is nu al hoogtepunt

Two Hearts, een donderslag bij heldere hemel - legendarisch als een goal van Kevin De Bruyne

Nils De Caster (gitaar, viool, lapsteel, mandoline) stond al een aantal keren op het podium van Blue Room Sessions in diverse samenstellingen. Vanavond speelt hij met zijn ‘lief’ Sara De Smedt (toetsen).

Zij staan als duo aangekondigd, maar eigenlijk is het een formatie van vijf personen met daarbij de indrukwekkende inbreng van nog drie Belgische topmuzikanten; Bart Vervaeck (gitaar en pedal steel), HT Roberts (bas) en David Broeders (slagwerk).

Nils de Caster & Sara de Smedt

Het wordt meteen al gezellig als Sara De Smedt vanachter haar keyboard de nummers in onvervalst Vlaams aankondigt en het publiek voorziet van humorvolle anekdotes. Ze starten met het door haar als meest ‘positieve’ nummer van de avond bestempelde Someday When This Life Is Over van hun eerste gezamenlijke album It Takes a Believer.

Het nummer We Gotta Move On van hun tweede album is destijds op onverklaarbare wijze op één bepaalde dag 5000 keer gestreamd. Voor Nils’ vader, die in 2016 overleed aan Alzheimer, spelen ze het ontroerende You’re Not Here.

Nils De Caster
Nils De Caster

Nils De Caster leidt Blaze’s Blues in met het waargebeurde verhaal over het ongelukkige einde van Blaze Foley, tijdens een kroeggevecht. Vriend Townes Van Zandt maakte zich zorgen om de vindplaats van een dure gitaar. Die bleek te zijn ingeleverd bij de lommerd en het bewijs bevond zich in het pak van de reeds begraven Foley. Na de opgraving kocht hij deze gitaar terug en schreef daarop dit nummer.

Toen Nils het ’s nachts gecomponeerde Take This Stone aan Sara liet horen, werd het aanvankelijk door haar gekwalificeerd als ’twijfelachtig’ . Wat ze niet wist was dat het een verkapt huwelijksaanzoek was. Het kwam goed en werd uiteindelijk de titel van hun tweede album. Van dit album ook de song What Are We Waiting For.

Tweede set
De tweede set begint instrumentaal met The Secret Life Of Abigail Johnson, met een voortreffelijke Nils De Caster op viool, begeleid met aparte geluiden van Sara op de toetsen. Onlangs overleed een goede vriend, Rony Verbiest. Volgens hen de beste accordeonist van België.

Nils de Caster
Bart Vervaeck – gitaarsolo

Voor Rony spelen ze Allright, geschreven door De Caster voor een eveneens Belgische blues icoon, Little Jimmy (Marc Claeys). Mooi piano intro, een J.J. Cale-waardige sound en gitaarsolo van Vervaeck. Love Her With A Feeling refereert aan zowel Bob Dylan als de blues van Freddy King. Strak basspel door HT Roberts en een fraai klinkende lapsteel van De Caster.

Dan vertelt Sara smakelijk over het opgroeien in Sint-Maria-Lierde, een ‘dood gat’ in Oost-Vlaanderen waar ze als laatste (pre-Dutroux) generatie nog zorgeloos buiten kon spelen. Vanaf haar 10e wilde ze er weg om het leven te ontdekken. ‘Pallieteren’ noemt ze het.

Sara De Smedt
Pallieteren

Het volgende nummer gaat dan ook over verder gaan Through An Open Door, met een uitstekende tekst van HT Roberts die ze kenschetst als ’tekstschrijver van de mooiste platen ter wereld’. Na een als depressief aangekondigd Bluegrass nummer Endless Night volgt Whiskey River van Willy Nelson met mooi gitaarspel van De Caster op de Gibson J45 deluxe.

Het ontroerende duet Two Hearts wordt prachtig gezongen, met hoge ijle klanken van Sara. Ze omschrijft haar ontmoeting met Nils in de zomer 2018 als “een donderslag bij heldere hemel en legendarisch als een goal van Kevin De Bruyne”.

Blue Room Sessions
Nils De Caster & Sara De Smedt – Blue Room Sessions

De band is aan de laatste nummers toe. Het zijn er veel meer dan hier beschreven. Als groot fan van J.J. Cale mag diens Tijuana vanavond niet ontbreken. Na het vlotte The Waiting Line spelen ze nog een toegift met o.a. de song van een andere held, Dylan’s Meet Me In The Morning. Fantastische avond!

Dit concert is nu al een hoogtepunt van 2024.


Setlist: Someday When This Life Is Over, We gotta Move On, Butterfly, You’re Not Here, Blaze’s Blues, When I Close My Eyes, Take This Stone, The Cuckoo, What Are We Waiting For, Tweede set: The Secret life Of Abigail Johnson, Allright, Love Her with A Feeling, Through An Open Door, Endless Night, Whiskey River, Two Hearts, Tijuana, The Waiting Line, Meet me In The Morning

Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar | Monique Nuijten

Nils De Caster & Sara De Smedt – Take This Stone (2023)