De tweede editie van ODE aan… is dit jaar gewijd aan legendarische volkszangers uit Amsterdam zoals André Hazes (Ha! Zus), Ramses Shaffy, Johnny Jordaan, Tante Leen, Manke Nelis en nog veel meer. Drie grote acts staan geprogrammeerd in de Pleinzaal van Theater aan de Parade en de twee kleinere in de Pleinfoyer.
Elke band of artiest krijgt 45 minuten de tijd om zijn vertolking te presenteren op één van de twee podia in het theater (Pleinzaal of Pleinfoyer), waarbij minimaal drie à vijf nummers van Amsterdamse volkszangers worden uitgevoerd en uit het eigen repertoire gespeeld.
ODE aan Amsterdamse Volkszangers
Line-up
19:30 – 20:00 uur: DJ (Rob van der Ham) met muziek van Amsterdamse volkszangers
20:00 – 20:45 uur: Kitchen Collective (Pleinzaal)
20:55 – 21:30 uur: Jeppe Rocks (Pleinfoyer)
21:40 – 22:25 uur: Club Boogaloo (Pleinzaal)
22:35 – 23:10 uur: Johnny Chestpain (Pleinfoyer)
23:20 – 00:30 uur: Ha! Zus! (Pleinzaal)
00:30 – 01:00 uur: DJ met muziek van Amsterdamse volkszangers
01:00 uur: einde avond
Speaker van de avond is Maarten van Hooft
Kitchen Collective
Kitchen Collective bijt het spits af. Het bestaat uit een grote bezetting met een flink aandeel aan koperblazers en zangeressen. De band begint met twee eigen nummers. Pas als een nummer van Ramses Shaffy wordt gebracht, reageert het publiek enthousiaster. Per slot van rekening zijn de mensen gekomen voor volkszang. De titel van het nummer is mij ontgaan, maar het gaat over Amsterdam.
De grootte van de band staat garant voor een stevig volume maar overstemt gelukkig niet de zangpartijen van de zangeressen en zanger. Het is vrolijke chaos troef en niet altijd maatvast, maar de lol en passie spatten ervan af die overslaan naar het publiek.
Jeppe Rocks
Jeppe Rocks is de artiestennaam van de 24-jarige Jeppe de Vries. Jeppe is landelijk bekend geworden door zijn optreden bij de tv-show Knoop en de Leeuw van Paul de Leeuw, de wekelijkse talkshow waarin mensen met een (verstandelijke) beperking centraal staan. Jeppe heeft het Downsyndroom.
Jeppe is misschien wel de grootste André Hazes fan (hij is een Hazes look-alike met zijn zwarte hoed, zonnebril en leren jack) en hij weet zijn publiek als rasechte entertainer meteen aan zich te binden. Op het kleine podium van de Pleinfoyer gaat het van meet af aan zoals de mensen het willen, mét een Hazes nummer.
Het feest bereikt zijn hoogtepunt bij het nummer Nel blu dipinto di blu beter bekend als Volare (zie de reel op Instagram account van KLANKGAT). Er wordt flink gestijl-gedanst vlak voor het podiumpje. De sfeer zit er goed in en klaarblijkelijk zijn veel fans op komen draven. Zij brengen zelfs een groot geplastificeerde papieren spandoek met de naam Jeppe Rocks mee. Jeppe kwam, zong en overwon.
Club Boogaloo ft. Peer de Graaf
Helemaal in een goede stemming gebracht door Jeppe Rocks verwelkomt het publiek na de pauze de jazz/funk band Club Boogaloo in de Pleinzaal met saxofonist Jan Peels als gastspeler én zanger/performer/komiek Peer de Graaf. De musici lijken mij allemaal ervaren professionals die duidelijk zin hebben om er een leuke avond van te maken.
De band opent met Caravan van Duke Ellington en Peer staat in de zaal en heeft (waarschijnlijk) de plattegrond van Amsterdam in handen. Hij ziet er uit als een toerist op zoek naar wat? En daar gaat de tekst over die hij voor ODE aan heeft geschreven: ‘Wat ben je nu van plan, daar in Amsterdam?’ Al snel heeft Peer als top performer en begenadigd zanger de mensen voor zich gewonnen.
Peer de Graaf heeft een heldere en krachtige stem waardoor zijn leuke en rake teksten goed overkomen. Niets is Peer te dol en hij lijkt vaker in de zaal te staan dan op het podium. Hij danst met mensen en dat werkt aanstekelijk want steeds meer mensen swingen op de jazzfunk van Club Boogaloo. Prima sfeer en een erg leuk optreden maar ik verwacht eigenlijk niets anders van d’un Peer.
Johnny Chestpain
De achternaam van deze artiestennaam doet het ergste vermoeden. Pijn aan de borst, hartenpijn, verdriet, gebroken hart, dé voedingsbodems van de smartlap. In de honky-tonk is het net zo goed misère met vrouwen en alcohol, een goede voedingsbodem voor menig tranentrekker.
Johnny en zijn compaan Hendrick Kadmaerubun begeleiden zich zelf op de gitaar en spelen eigen werk telkens afgewisseld door een volkszang klassieker. Country gemixed met het Amsterdamse volkslied kan goed. Toch slaat het niet echt aan deze avond, deze samensmelting.
Is de overgang van Jeppe en het energieke optreden van Peer de Graaf daar debet aan of ligt het misschien aan de opbouw van deze set: eigen werk en dan een cover? De mensen willen meer dan alleen luisteren…ze willen mee kunnen zingen, dansen. Het duo sluit hun ODE aan af met Je Loog Tegen Mij van Drukwerk en een aantal mensen zingt mee.
Ha! Zus!
In het persbericht van ODE aan Amsterdamse Volkszangers staat dat Ha! Zus! een gelegenheidsband is die de hits van André Hazes vol rondspattende energie brengt. Daar zijn de mensen ook voor gekomen, naar deze ODE aan editie om mee te kunnen zingen, te zwieren en te zwaaien op die legendarische hits van Hazes.
De zanger staat in ieder geval garant voor een spetterende show want in het bezit van een krachtige stem. De achtergrond zangeressen doen zeker niet onder, dat later in de show zal blijken. De musici zijn een mix van Kitchen Collective en Club Boogaloo.
De ene hit na de andere passeert de revue en het publiek geniet met volle teugen. Een Beetje Verliefd, Kleine Jongen, Zeg Maar Niets Meer, Laat Mij Maar Alleen e.v.a. De zangeressen delen mee in de vreugde en krijgen hun moment om te shinen.
De editie ODE aan Amsterdamse Volkszangers nadert het einde en Het Laatste Rondje is dan meer dan toepasselijk. Intussen heeft Jeppe Rocks zich genesteld op het trapje van het podium en zingt uit volle borst mee met elk lied. De zanger nodigt hem uit om mee te doen met het allerlaatste nummer, het iconische Bloed, Zweet en Tranen.
De roep om nóg een toegift wordt niet ingewilligd en het rode DJ karretje van Robby Rebel wordt weer voor het podium gerold. Het is tijd, de hoogste tijd voor deze tweede ODE aan-editie.
