De Rotterdamse revelatie 3Some bestaat uit de Italiaanse saxofonist/toetsenist Davide Rasetti, drummer Daan Arets en bassist Gianluca Calò. Naast 3Some staan het Mete Erker Trio, BRUUT! en de jonge honden van de band shoom op mijn must-see lijst en bij alle vier speelt de saxofoon een hoofdrol op de openingsdag van Jazz in Duketown (JiD).
Mete Erker trio – modern creative
Ook het Mete Erker Trio telt jonge honden namelijk Floris Kappeyne, piano, Tijs Klaassen, contrabas en Wouter Kühne, slagwerk. Mete Erker is de (excusez-le-mot) oude rot in het vak. In de Toonzaal zijn er twee sessies gepland die vlak na elkaar komen. Bij beide sessies is het volle bak tot zelfs het bordes toe. Dat duidt op een grote schare liefhebbers in de regio.
En dat is meer dan terecht want het is zeker bijzonder wat Mete & co te bieden hebben. Van ‘normale’ klassieke jazz tot verstilde tonen die dan weer uitmonden in ritmische passages die doen denken aan de afro-jazz van het iconische album Head Hunters van Herbie Hancock. De twee sessies zijn werkelijk een traktatie.
3Some – modern creative/urban-hiphop
Het Kerkplein is al vele edities lang dé locatie waar jonge makers de kans krijgen zich voor een breder publiek te presenteren. Maar ook bands die het experiment en cross-overs niet schuwen, krijgen er een volwaardig podium. 3Some uit Rotterdam is zo’n geval, internationaal, klassiek opgeleid en vooral gretig.
Saxofonist/toetsenist Davide Rasetti vertelde mij na afloop van hun set dat er minder kansen zijn in Italië voor jonge artiesten. “Je komt er gewoon niet tussen, ze programmeren altijd dezelfde mensen. Mijn broer die hier al zat, zei dat ik naar Nederland moest komen. Hier zijn de kansen beter.”
De Rotterdamse muziekscene biedt genoeg mogelijkheden voor musici als Davide waar hij drummer Daan Arets en bassist Gianluca Calò ontmoette. En de rest is geschiedenis.
3Some is al bezig als ik op het Kerkplein kom. Ik hoor boven alles het ‘plukken’ op een basgitaar. Gianluca Calò geeft vol overgave een vette solo af. Je mag er mij wakker voor maken. Het plein is vol, sommige mensen zijn aan het dansen.
Het is jazz maar ook weer niet. Symfonische rock, progressieve pop, psychedelische wereldmuziek? Ongrijpbaar en toch herkenbaar, gegoten in een doordachte compositie. Zonder vooruit te willen lopen op de verdere programmering van JiD, is deze band de revelatie van het festival. De reacties uit het publiek zijn zeer enthousiast.
BRUUT! – jazz, latin, rock, surf
Waar in de 2017 editie van JiD BRUUT! nog zeulde met een heuse Hammond orgel en een houten contrabas het podium sierde, is anno nu gekozen voor elektronica. Gelukkig zijn het slagwerk en koper ongemoeid gelaten. Maarten Hogenhuis op sax steelt de show op de Markt.
Er hebben zich geen personele wisselingen voorgedaan dus organist Folkert Oosterbeek, bassist Thomas Rolff en drummer Felix Schlarmann zijn nog steeds van de partij. De heren spelen zoals altijd strak in het pak. Ze zwepen elkaar en het publiek muzikaal op met hun sublieme solo’s en stuwende, groovende ritmes. Ik had niet anders verwacht.
shoom – modern creative/punkpop-jazz
De nummers van shoom – een vijfkoppige band met drie gitaristen – zijn kort, hoekig en puntig zoals we dat uit de punkscene kennen. Alleen de inbreng van de saxofonist past niet in het plaatje van punk maar wel in die van de free-jazz en bob à la Charlie Parker.
Het is eindelijk gestopt met regenen en het Kerkplein stroomt weer vol. Het is een drukte van jewelste op het podium. De band geniet de goodwill van het publiek, waarschijnlijk vanwege de leeftijd van de bandleden. Ik schat ze zo rond de 23 jaar.
Toch kan shoom de spanningsboog niet vasthouden en neemt de aandacht voor de band zienderogen af. Er zijn geen kernen in de korte nummers waardoor ze op den duur een brij van rumoerige geluiden worden. Het contact met het publiek vermindert en dat is altijd jammer. De inbreng van een rapper of gesampelde vocalen zou een optie kunnen zijn.
Al met al een goed afgewogen deel van dit grote openlucht jazzfestival dat in de loop der jaren het experiment niet schuwt, terwijl de klassieke school in ere wordt gehouden. Maar de weergoden zijn niet altijd gunstig gestemd.
