Tape Toy

Magistraal slotstuk Tape Toy met hypnotiserende lichtshow

Geen prime time wel veel nieuw werk maar het zijn de hits die blijven hangen

De bekende band Tape Toy staat verrassend genoeg op Rauwkost 2020 en nog verrassender niet op prime time. En dat terwijl deze band al landelijke bekendheid geniet. Vreemd, maar de reden blijkt een logistieke afweging te berusten. Tape Toy, een naam die blijft hangen.

Tape Toy

Tape Toy
Tape Toy

De line up van de Rauwkost vrijdag bleek achteraf verrassend goed te zijn met bijzondere shows van verschillende artiesten, dus wat zal de zaterdag voor ons in petto hebben…

Airplay

Deze diashow vereist JavaScript.


Allereerst een band die in mijn ogen al best bekend is, vanwege vrij veel airplay op onder andere 3FM en KINK FM, namelijk Tape Toy. Die band stond afgelopen Paaspop in een hele kleine tent en dat verbaasde me nogal. In mijn beleving waren ze toen al vrij bekend. De show die ze toe gaven was erg goed en die tent was ook eigenlijk te klein.

Tape Toy
W2 lichtshow

Inmiddels hebben ze nog een paar singles uitgebracht, dus dan verwacht je dat Tape Toy nu echt gaat doorbreken en op grotere festivals uitgenodigd zal worden, zoals op Pinkpop bijvoorbeeld. Dat gebeurde niet, dus ben ik blij verrast dat deze band hier op het Rauwkost Festival staat. Wat me ook verrast is het tijdstip waarop deze band geprogrammeerd staat, namelijk al om 17.30 uur.

Tape Toy
niet op prime time

Tijdens het eerste nummer Lalala was er nog bijna niemand in de zaal. Er is sowieso nog weinig publiek en de meesten staan nog naar laatste klanken van Downtown District te luisteren in de kleine zaal. Gelukkig druppelen de toeschouwers vanaf het tweede nummer, het hitje Sad Girl, langzaam binnen.

Lichtshow Tape Toy
Tape Toy
Tape Toy lichtshow

Prime time was beter geweest denk ik, maar na de show vertelde zangeres/gitariste Roos me dat ze later op de avond nóg een show hebben op een festival bij Metropool in Hengelo. Dat betekent overigens niet dat ze hun optreden afraffelen, integendeel. Dat bewijst hun lang uitgesponnen afsluiter Dive Deeper wel. Hun grootste hit met aanstekelijk synth riedeltje wordt hier magistraal uitgerekt tot wel bijna tien minuten.

Bezoekers met epileptische kwalen, doen er goed aan om de zaal even te verlaten, want door die lichtshow met op hol geslagen stroboscoop weet je even niet meer goed waar je bent en het brengt je bijna in trance. Dan pakken ze de draad weer op met het refrein en werken naar het slot toe en worden na afloop getrakteerd op enthousiast gejuich en geklap van de inmiddels redelijk gevulde zaal.

Tape Toy
Roos frontwoman Tape Toy

Het was weer een strakke en energieke show van Tape Toy en Roos is erg goed bij stem. Ze spelen vanmiddag veel nieuw werk van een nog uit te brengen album en die nummers blijven bij mij niet helemaal hangen. Ik moet er nog een beetje aan wennen denk ik. Het publiek reageert er ook niet echt uitbundig op. Maar vooral de singles Sad Girl, Naive en die lekkere laatste, Dive Deeper, zijn erg sterk en beloven veel goeds voor de toekomst.

Tape Toy op Pinkpop 2021 dan maar?


Foto’s: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Dropkick Murphys

Paaspop 2019 en Dropkick Murphys een goed huwelijk

Een heerlijk recept dat niet uit lijkt te werken

Paaspop en de Dropkick Murphys zijn een goed huwelijk. De laatste keer mag op dit festival mag dan negen jaar geleden zijn. Tussendoor plantte de organisatie achter Paaspop de Keltische Punkband al twee keer in een uitverkocht Klokgebouw. En ook vandaag mogen ze de volgestroomde Apollo komen plat spelen.

Dropkick Murphys

Dropkick Murphys
Dropkick Murphys in de Apollo foto: Bart Heemskerk

Over Dropkick Murphys zou je kunnen zeggen, heb je ze in één show gezien dan heb je ze allemaal gezien. Maar dat doet deze mannen toch echt geen recht. Natuurlijk is het allemaal hartstikke cliché, tapt de band al jaren uit hetzelfde Guinness vaatje en qua vernieuwing is er alleen door bezettingswisselingen wat anders te zien bij een optreden. Maar dat doet er allemaal echt niet toe als de mannen het podium beklimmen en met zijn allen beginnen te spelen als een bezetene. De band is gelijk in beweging en het publiek doet vrolijk mee.

Dropkick Murphys
Dansende zee in Apollo foto: Bart Heemskerk

Door het vaste recept kan er eigenlijk weinig misgaan en ondanks hun naam treedt de wet niet in werking. De Apollo is één dansende zee en dat gaat het hele uur door. De ballades als Rose Tattoo natuurlijk vormen een mooi intermezzo, vooral voor de niet-kenner die anders denkt dat die de hele tijd naar het zelfde nummer staat te kijken. Gek genoeg, denk ik dat het niet eens uit zou maken, De Dropkick Murphys zijn meesterbrouwers als het gaat om het combineren van de klassieke punk met de Ierse Folk en hoe simpel het ook lijkt, de truc mist na dik 20 jaar zijn uitwerking nog steeds niet.

Dropkick Murphys
Al Barr foto: Bart Heemskerk

Het blijft een mooi gezicht. De hardwerkende Dropkick Murphys met de beide zangers als boegbeeld spreken tussendoor weinig met het publiek en sporen vooral aan om te blijven dansen en te moshen, terwijl ze in sneltreinvaart door hun korte nummers heen jagen. En het publiek? Dat juicht, springt, zet heel hard in op nummers als The Hardest Mile en Shipping Up to Boston en krijgt wat het wil.

Of ze nu Dropkick Murphys voor de twaalfde keer zien (ondergetekende) of voor de eerste keer, zodra het voorbij is denkt iedereen nog maar één ding, ” let’s go (again) Murphy’s”. Met recht kan je zeggen: Paaspop 2019 en de Dropkick Murphys een goed recept zijn dat maar niet uit lijkt te werken.


cover foto: Bart Heemskerk

Jack Daniels Stage place to be op Paaspopzondag

Lat festivalseizoen 2019 ligt hoog dankzij Paaspop

De line up van deze Paaspopzondag is er één waar menig muziekhart sneller van gaat kloppen. De Heideroosjes, kunnen ze het nog? Maakt Rowen Hèze er weer een feestje van? En er zullen ook vast veel mensen zijn die warm lopen voor Rondé, Kovacs, Ilse De Lange en Passenger. Of de reünie van Charly Lownoise en Mental Theo. Niets van dat alles voor deze redacteur, want vandaag is de Jack Daniels Stage “the place to be”.

Paaspopzondag
Dansen bij Smèrrig foto: Tom Doms

Na een rondje over het terrein, waar ik diverse theater acts en eettentjes tegenkom, beweeg ik me langzamerhand richting de Jack Daniels Stage. Onderwijl loop ik ook nog willekeurig enkele tenten binnen. In de Smèrrig tent wordt alweer volop gedanst, in de Rollerskate Disco Snolly wordt, jawel, gerolschaatst. In de Loco Royale dreigt net het beste van het Songfestival te beginnen met ex Frizzle Sizzle Laura Vlasblom, reden genoeg dus om even verder te kijken. Even de Detroit in bijvoorbeeld, waar de techno al uit de speakers schalt en de eerste voorzichtige dancemoves zichtbaar zijn.

Paaspopzondag
Detroit foto: Tom Doms

Paaspopzondag Jack Daniels Stage

Tusky

Paaspopzondag
Tusky

En dan is het nu tijd voor de punkrockers van Tusky, met leden van John Coffey. Ze hebben het tempo er goed in zitten. Vanaf de allereerste schreeuw is het plankgas. Er wordt weinig geouwehoerd tussen de nummers door en spelen als tweede al hun single “Going Out”. Deze stoere mannen punkrock met hoog testosterongehalte trekt vooral mannelijk publiek. Dat is niet erg natuurlijk, al zorgt het warme weer ervoor dat deze mannen het nodig vinden om in ontbloot bovenlijf de moshpit in te duiken en binnen de kortste keren ruikt de tent naar zweet. Regelmatig gaat er één onderuit in het tumult, maar die wordt dan al weer snel op de been geholpen zoals het hoort.

Ondanks het feit dat De Heideroosjes op deze Paaspopzondag tegelijkertijd speelt in de Phoenix, zijn er nog voldoende punkrock liefhebbers over die voor Tusky kiezen. En die hoeven geen spijt te hebben, want ze krijgen een energieke rockshow voorgeschoteld. Ze zouden goed in het voorprogramma van The Foo Fighters passen, want daar hebben ze muzikaal soms wel wat raakvlakken mee.

Ho99o9
Je zou nu naar Clean Bandit in de Apollo kunnen gaan kijken, maar het is beter om in de buurt te blijven, want van een unieke act als Ho99o9 mag je niks missen. Is het hiphop? Hardcore punk? Industrial? Van allemaal een beetje. Het is vooral heel rauw en energiek. Officieel zijn ze met zijn tweeën, Eaddy is de beweeglijke frontman die zich in het begin nog achter de speaker lijkt te verschuilen, maar al snel bovenop diezelfde speaker staat om zijn teksten de zaal in te schreeuwen.

Paaspopzondag
The OGM

The OGM is de man achter de knoppen met Rasta haar, kinky rokje, rode handschoentjes en vrouwelijke bewegingen, die voor de muziek zorgt en ook regelmatig een stukje meebrult. Maar we mogen degene niet vergeten die eigenlijk het enige live instrument bespeelt op het podium, namelijk de drummer. Die stuwt deze twee geweldenaren naar grote hoogten met zijn super strakke spel. Soms slepend en traag, dan weer snel met allerlei roffeltjes tussendoor.

Eaddy springt nog even het publiek in om even mee te moshen, waar hij om de nek gevlogen wordt door een vrouwelijke fan. Zie ik dan daar tóch een klein glimlachje op die stoere kop? Voordat je het weet is ie alweer terug het podium op. Dan klinkt er een bekend deuntje. The Prodigy? Yes! Alsof het vuurtje nog niet aangestoken was, zetten ze Firestarter in. Is het een hommage? Het is in ieder geval een overtuigende versie en hoor ik daar ook nog een vleugje Breathe? Ho99o9 zal er vandaag zeker enkele fans bij gekregen hebben. En terecht.

Paaspopzondag
Eaddy Ho99o9 foto: Max Kneefel

Idles
Idles heeft inmiddels een behoorlijke live reputatie, dus ben ik benieuwd wat ik allemaal kan verwachten vanavond. Het begint al spectaculair met de gitarist die meteen het eerste nummer de moshpit induikt met zijn gitaar en dat zal niet de enige keer blijken. Je mag het van zanger Joe Talbot geen punk noemen, maar het heeft er wel alle kenmerken van, maar dan intenser.

Paaspopzondag
Idles

Ze razen over je heen als een denderende stoomtrein, met zanger Joe als machinist, die zijn oerkreten de zaal in spuugt. Idles zorgt al snel voor een kolkende mensenmassa voor het podium. Naast de zanger is het ook de langharige gitarist rechts op het podium die de aandacht trekt. Zeker als ie voor de zoveelste keer het publiek in duikt. Wat dan weer minder origineel is dat we allemaal door de knieën moeten om vervolgens weer met zijn allen op te springen, dát heb ik al vaker meegemaakt deze Paaspop. Maar iedereen doet gewillig mee.

Als na het laatste nummer de gitarist zijn gitaar op het podium kapot slaat dan weet je, dit was het. Veni, vidi finito. Lees ook het verslag van mijn KLANKGAT collega Mourad Majaiti.

Blood Red Shoes

Paaspopzondag
Blood Red Shoes

De afsluiter van deze fantastische Paaspopzondag in de Jack Daniels Stage is Blood Red Shoes. Het is eigenlijk een duo, maar bij enkele nummers zijn toch twee extra muzikanten ingezet. Eén voor extra percussie en een bassiste, zoals bij het nummer I Wish I Was Someone Better. Het zijn uptempo rocknummers en het publiek vermaakt zich prima, al zie wel je dat de vermoeidheid toe begint te slaan. Er is niet veel interactie tussen de mooie zangeres Laura-May en drummer Steven, maar daar hebben ze ook helemaal geen tijd voor tijdens de nummers, aangezien ze hun handen vol hebben aan hun instrumenten en dan ook nog allebei moeten zingen. Steven kan dat, zoals wel vaker het geval is bij zingende drummers, niet helemaal lekker combineren. Het gaat iets ten koste van zijn zang, niet van zijn slagwerk. Maar Blood Red Shoes is een fijne band om live mee te maken, zeker vanwege de catchy rocksongs.

De toon is gezet voor het festivalseizoen van 2019 en de lat ligt hoog, dankzij Paaspop.


cover foto: Bart Heemskerk
tijdlijn foto van Facebook Blood Red Shoes

De Staat

De Staat stijgt boven de Nederlandse clubscene uit

Fantastische muzikale reis en visueel spektakel

Nog niet zolang geleden werd er nog flink gemopperd op de grote som subsidie die De Staat ontving van de staat. Vandaag lijkt dat allemaal voltooid verleden tijd, de band STAAT weer, of nog steeds eigenlijk.
Voor wie zich nog afvroeg of De Staat nog werkelijk wat toevoegt aan de Nederlandse muziekscene kan al na twee nummers de mond worden gesnoerd.

De Staat
De Staat-Vedran Mircetic foto: Marcel Krijgsman

Het laatste album Bubble Gum was al een goede voorbode voor wat vanavond gebracht wordt. De Staat groeit nog steeds, ook op het gebied van optredens, de shows worden steeds indrukwekkender en de fans nemen alleen maar toe.

De Staat
De Staat-Torre Florim foto: Marcel Krijgsman

Visueel vormt het geheel nu helemaal een spektakel. Met op de achtergrond de projectie het artwork op “Bubble Gum” in verschillende vormen en kleuren laat de band zien dat ze in alles boven de Nederlandse clubscene uittornen. Het vormt een ideaal decor waarop zanger Torre Florim en de zijnen het publiek meenemen op een fantastische muzikale reis langs alweer een decennium aan knallers.

Staat
De Staat-Tim van Delft foto: Marcel Krijgsman

Het publiek vermaakt zich kostelijk, zingt bijna alles mee en wordt zelfs getrakteerd op een stukje matinee als Torre en Rocco een duet met bijbehorende choreografie eruitgooien. Daarmee is het nog niet gedaan, de apotheose volgt pas als Witch Doctor wordt ingezet.
De circle-pit begint vanzelf, er hoeft niet eens om te worden gevraagd. Daarna eindigt het geheel met afsluiter Kitty Kitty en zet het bezwete, tevreden publiek een oorverdovend applaus in, niet meer dan terecht.


cover foto: Marcel Krijgsman

Within Temptation

Within Temptation waardige afsluiter Paaspop vrijdag

Fans krijgen waar voor hun geld

Zangeres Sharon den Adel en Within Temptation hebben nog altijd een magische aantrekkingskracht op hun grote achterban. Zij zijn dan ook in grote getale gekomen naar het Paaspop festival dat traditioneel de aftrap vormt van het festivalseizoen in Nederland.

Within Temptation
Within Temptation foto: Bart Heemskerk

Within Temptation sluit dag af
Na de aardschok genaamd Scooter die de Apollo deed beven, lijkt het haast ondankbaar om erachter te mogen afsluiten, maar wie kan dat beter dan de groep die bekend staat als Nederlands beste exportproduct die al jaren stevig in zijn fundament staat: Within Temptation.

Dat Within Temptation groot is, blijkt al wel uit de vele verschillende T-shirts in omloop die vooraf de tent binnendrommen. De fans dringen zich naar voren. Voor hen is het optreden al geslaagd voor en wel het is begonnen. Als Sharon den Adel opkomt en met de vlag begint te zwaaien, zwelt het gejuich alleen maar aan en neemt niet meer af.

Within Temptation
Within Temptation foto: Bart Heemskerk

De eerste nummers doen wel wat gezapig aan, wat later wordt geweten technische mankementen waarvoor de zangeres zich verontschuldigd en een time out inlast. Als ze even later terugkomt, gooit ze haar witte gewaad af en worden hits ingezet als Stand My Ground en In the middle of the Night en doet Within Temptation precies waar het voor gekomen is; hun fans waar voor hun geld geven.

Hoewel je verwacht dat ook voor hen de jaren gaan tellen blijkt dat uit niets wat zij ons voorschotelen. Sharon zingt nog even zuiver als altijd, de leden spelen strak en met overgave en de fijne lichtshow, visuals en het vuurwerk doen de rest. Het publiek zingt enthousiast mee en applaudisseert hard aan het eind van elk nummer. Een waardiger afsluiter dan met Within Temptation kon Paaspop zich niet wensen van deze fijne eerste dag.


Festivalseizoen in Nederland
Dit jaar zijn er naar verwachting ruim 1100 festivals in Nederland, waar in totaal zo’n 19 miljoen bezoekers op afkomen. Dat zijn er aanzienlijk meer dan vorig jaar, toen er 836 festivals waren.

Coverfoto: Bart Heemskerk

Scooter

Scooter op Paaspop 2019 meest energieke show van de dag

Van Rave-hit-machine naar Culthelden

Scooter, u love ‘em or u hate ‘em. Van tevoren leek je de Paaspopbezoeker in twee groepen te kunnen verdelen; de mensen die er nog niet dood gevonden wilden worden en de groep voor wie het optreden van Scooter  het hoogtepunt van de dag zou worden.

Scooter
Scooter foto: Bart Heemskerk

Wie de jaren ’90 bewust mee heeft gemaakt, kon er natuurlijk niet omheen. Geen middelbaar schoolfeest was compleet zonder de stampers  van deze Duitse hit-act. Meeliftend op het succes van de gabber en rave/happy hardcore-scene bouwde ze in die tijd al een goede live reputatie op. Waar Scooter kwam was het feestje en dat is vanavond na al die jaren dan ook niet anders.

Alleen al hun opkomst verdient een pluim. De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd. De tent is net een grote, zoemende bijenkorf dat elk moment lijkt te gaan uitvliegen wachtend op hun koningin. En zo voelt het de eerste minuten ook.

Scooter
Lichtshow foto: Max Kneefel

Scooter maakt meteen duidelijk dat ons een grote show te wachten staat. Met een grote lasershow, achtergrond danseressen die met flinke vlaggen zwaaien, wordt het publiek alleen maar meer opgezweept tot het grote moment dat het gezicht van de groep, HP Geerdes, alsof hij Jezus zelf is de spotlight instapt en Rave teacher inzet.

Vanaf dat moment is de tent één grote dansende menigte. Mensen van boven de veertig dansen alsof ze weer 20 zijn en ook de generatie die het niet heeft meegemaakt wordt makkelijk ingepakt door de harmonieuze melodieën vergezeld van de stadionrefreinen.

Alle grote hits komen dan ook voorbij in deze gelikte show. Scooter is een grote geoliede machine die hun muziek met een mitrailleur leegschiet over het publiek. Ook wie er niet van houdt moet toegeven dat in een dik uur een lust voor het oog voorbij komt. Prachtige visuals, de danseressen die zich in een moordend tempo omkleden voor elk nummer en er steeds strak uit blijven zien en letterlijk als klap op de vuurpijl de goed getimede Pyro technics die werkelijk steeds inslaan als een bom.

Scooter
Raveband Scooter

Scooter kwam, zag en overwon.  Met werkelijk de meest energieke show van de dag leggen ze de lat gelijk hoog voor de andere festivalacts.
Van tevoren had ik gelezen dat Scooter meedeelde dat ze na deze tour graag serieus genomen willen worden als muziek act. Maar één ding is zeker na Paaspop, hun status als culthelden is gevestigd.


coverfoto: Bart Heemskerk

Yungblud

Yungblud: wervelwind die niet in een hokje past.

Een hete puree van stijlen met veel herrie

Yungblud, aka Dominic Harisson is flink bezig aan een opmars. Sinds vorig jaar zijn debuut verscheen stromen de boekingen binnen. En met de buzz rondom zijn persoon en zijn social media, lijkt het slechts een kwestie van tijd voor een tent als deze veel te klein is voor hem en zijn band.

Phoenix

Yungblud
Yungblud foto: Max Kneefel

Aangekomen in de Phoenix tref ik dan niet wat ik had verwacht. Verrassend is de tent slechts halfvol. En aan het publiek zie je wel wat de doelgroep is van deze jonge zanger uit Doncaster, namelijk de Youtube generatie die met zijn allen verantwoordelijk zijn voor zijn miljoenen views.

Wat ook meteen opvalt is de bezetting op het podium. Slechts één gitarist en een drummer en zelf loopt Yungblud met een tamboerijn in zijn hand. Het lijkt allemaal niet zoveel om het lijf te hebben. Ook als je ziet hoe ze zijn gekleed. De rode en zwarte streepjestrui van Dominic lijkt zo te zijn gejat van Kurt Cobain en ook over alle details bij de anderen is veel nagedacht.

Wervelwind
Maar als ze eenmaal beginnen met spelen, springt de vlam in de pan en wordt het duidelijk met wat voor een wervelwind we te maken hebben. De groep maakt veel herrie met zijn drieën en dat slaat direct over op het publiek dat vrolijk meeschreeuwt en springt. De puree van stijlen (ska, hiphop en punk) die wordt gebracht valt dan nergens in een hokje te plaatsen, de aanwezige jongeren vinden het allemaal schitterend.

Yungblud
Yungblud Youtube generatie foto: Max Kneefel

Dat heeft natuurlijk alles te maken met de energie van de frontman. Als een kind in de speeltuin fladdert hij het hele podium over, spuugt hij zijn teksten uit en vergeet hij niet om de tent aan te zetten tot meedoen.

Yungblud mag dan niet vernieuwend zijn, de overgave waarmee het allemaal wordt gebracht, zorgt wel dat het publiek een heerlijke tijd heeft en hij oogst dan ook met gepaste trots het applaus.


cover foto: Coen van Tartwijk

Paaspop 2019

Paaspop 2019 is gezegend met zomerse temperaturen

Van springende dansfanaten tot rockende knarse knarren

Paaspop 2019

Paaspop opent traditioneel het festivalseizoen en is dit jaar gezegend met prachtig weer. Nu is het bijna jammer dat er geen buitenpodium is. Al is er genoeg te doen in de open lucht. Van lekkere hangmatten om in te relaxen, een crossfiets show in een halfpipe, diverse mini buiten disco’s zoals onder andere die van Schurkenbiefstuk die een oude classic auto wederom heeft omgebouwd tot dj booth. Deze keer vergezeld door Dj Seepman met zijn lekkere Hip Hop tunes.

Paaspop 2019
Merol foto: Max Kneefel
Vrijdag Paaspop 2019

Zoveel acts, zoveel podia, typerend voor Paaspop 2019, dus dat maakt de keus moeilijk. Eerst maar eens Lekker met de Meiden naar Merol in de Roxy en zelf ervaren hoe dat live over komt op het podium. Deze sensuele dame staat samen met haar muzikale kompaan op het podium die live toetsen speelt en drumt op een drumcomputer en ook de rest van de muziek bediend met zijn knoppen. Merol gooit intussen enkele paaseieren het publiek in en zingt dat ze een kind van me wil. Het jonge publiek kent haar ondeugende teksten goed en zelfs alle mannen zingen mee met “Hou je bek en bef me!” Deze kleinkunstpopzangeres doet ook aan publieksparticipatie met een ingestudeerd dansje en zing maar mee allemaal met Checkie checkie doei doei! Ik zeg ook “doei doei” en zoek de zon weer op.

Incognito op Paaspop 2019

Paaspop 2019
Flonti Stacks aka Ronnie Flex

Zondagavond staat ie in de Apollo met zijn Deuxperience, onze Ronnie Flex, maar nu staat ie als soort van alter ego Flonti Stacks gewoon in de betrekkelijk kleine Roxy. Niet veel mensen weten dat ook dit Ronnie Flex is. Dat blijkt wel uit het feit dat de tent niet ramvol is. Quasi incognito komt ie het podium op, gehuld in een los geritste capuchon van een gele Parka jas. Ik ben benieuwd hoe Ronnie zich van zijn “rauwste kant”, zoals in de beschrijving stond, laat zien. Alle muziek komt vanzelfsprekend uit een doosje, met een lekker dik basgeluid dat dan weer wel.

Ronnie heeft zichtbaar plezier en oogt lekker ontspannen. Jammer dat ze een paar keer geplaagd worden door wat technische problemen, waardoor halverwege een nummer het geluid wegvalt, maar ook hier gaat Ronnie relaxed mee om. Hij neemt nog een slok uit zijn fles whisky en door. Het haalt het tempo er even uit maar de flow komt er zeker weer in. Hij spoort de jeugd meerdere malen aan tot het maken van een circle pit en maant het publiek tot springen. Hij zingt veel met zijn eigen zanglijn mee, al dan niet met autotune. Ook het nummer Energie komt langs, wat luidkeels wordt meegezongen. Zijn homie van SFB mag ook een nummertje meedoen. Iedereen geeft veel energie, maar echt rauw wordt het nergens.

Op naar de Thunderbolt, waar ik nog een paar nummertjes van Player, een Slayer tributeband, kan meepakken. Hier kun je bier drinken uit de fles. Ik ben net op tijd voor Angel Of Death die deze mannen in een retestrakke versie ten gehore brengen. Hulde!

De Jeugd van Tegenwoordig

Paaspop 2019
De jeugd van tegenwoordig

De Phoenix is het decor waar de inmiddels niet meer zo jeugdige Jeugd Van Tegenwoordig hun opwachting maken. Maar ze lijken in de vorm van hun leven en werken toe naar hun duizendste optreden die binnenkort gaat plaatsvinden in het Olympisch Stadion. Vanavond komen bijna alle hits langs, Moshpit natuurlijk, al blijft een echte moshpit hier grotendeels achterwege. Watskeburt, Manon, Sterrenstof en als uitsmijter het hysterische De Formule. De Jeugd is nog steeds űbercool en heersen over dit podium.

Within Temptation

Paaspop 2019
Sharon den Adel foto: Bart Heemskerk

De Apollo is helemaal aan de andere kant van het festivalterrein en bij het binnenwandelen van deze gigantische tent is Whithin Temptation al bezig. En waar we Sharon Den Adel kennen als fantastische zangeres klinkt haar stem hier toch wel erg schel en soms ook vals. Blijkbaar is er iets goed mis met het geluid en dat heeft Sharon al snel door. Na een paar nummers zegt ze dat ze eerst iets gaat doen aan het geluid. Ze beent lichtelijk geïrriteerd naar de achterkant van het podium en als ze terugkomt klinkt de zang aanzienlijk beter en blijkt dat ze toch wel degelijk die fantastische zangeres is, uiteraard vergezeld door haar uiterst ervaren band en een vette lichtshow met vuurkanonnen. Vette rockshow van hoog niveau.

Claw Boys Claw

Paaspop 2019
ClawBoysClaw

Op weg naar de uitgang nog even de Jack Daniels tent in waar de ouwe rockers van Claw Boys Claw staan te spelen. Maar van slijtage is geen sprake. Wat een energie hebben deze mannen. Gitarist John Cameron staat voortdurend te shinen vooraan op het podium terwijl zanger Peter Te Bos met zijn rauwe doorleefde stem zijn teksten de microfoon in spuwt. De gemiddelde leeftijd van het publiek is hier logischerwijs een stuk hoger, maar dat maakt het feestje hier niet minder energiek. Als Peter dan ook nog besluit het publiek in te lopen en daar verder te zingen is het feest compleet. Ik heb geen spijt dat ik deze tent nog even ben binnengelopen. Een mooie afsluiting van deze Paaspopvrijdag.

For I Am King

Paaspop 2019 For I Am King lijkt onschuldig

Metalgigant-in-spé net een team mariniers

De Thunder Alley mag dan bijna het kleinste podium zijn van Paaspop, maar er komen dit jaar enkele groepen voorbij die alles in zich hebben een grote te worden. Zo ook For I Am King.

For I Am King

For I Am King
For I Am King foto: Coen van Tartwijk

Nadat de bandleden één voor één opkomen weten de aanwezigen die hen niet kennen even niet wat ze mogen verwachten. Zangeres Alma lijkt het publiek te willen bezweren met haar moves als ze haar microfoon opzoekt. Het oogt dan nog allemaal onschuldig met haar prachtige looks en haar outfit, maar dat is snel voorbij als de eerste gitaren worden aangeslagen en zij haar mond opendoet.

Mariniers

For I Am King
Alma Alizadeh

De band is net een team mariniers wat maar één opdracht heeft, geen gevangen nemen. Ze zetten gelijk hard in en halen alles uit de kast om het publiek te overrompelen met Brulboei Alma als boegbeeld die als een ware kamp-commandant bevelen uitschreeuwt en iedereen opzweept tot dichterbij komen en meedoen.

Helaas voor hen is niet iedereen even overtuigd en houden sommigen het voor gezien, maar voor degenen die zijn gebleven, ontpopt zich een steengoede Metal show. Er komt ook steeds meer interactie, iets wat de band heel goed doet. De welgemeende high fives missen hun uitwerking niet en het komt zowaar tot een moshpit.

Haren vliegen rond net als het bier. De groep speelt niet lang, maar genoeg om de mensen tegenover zich voor ze te winnen. En dat mag ook wel, ze hebben er hard genoeg voor gewerkt. Als ze deze energie en overgave blijven volhouden, kun je erop rekenen dat dit een ware metalgigant in spé is.

Iggy Pop: Unieke explosieve afsluiter op Paaspop 2018

Godfather of Punk nog steeds op eenzame hoogte

De spanning was gedurende het festival al drie dagen te snijden en de verwachtingen waren hoog, want niemand minder dan Iggy Pop zou komen als headliner van Paaspop 2018.

Iggy Pop, is dat nog van deze tijd vroegen sommigen zich af? Jawel: Iggy is alive & kicking. Hij bracht 2 jaar geleden een album uit dat zeer goed ontvangen werd en zelfs genomineerd was voor een Grammy. Het album werd gevolgd door een uitgebreide tour en daarnaast speelde hij ook nog in een serie films.

Iggy Pop speciaal naar Paaspop

Maar vandaag had hij iets anders aan zijn hoofd, namelijk een optreden op Paaspop. En dat was uniek want meestal als iemand van dat kaliber geboekt wordt voor een concert of festival is dat onderdeel van een tour. Niet dit keer. Hij toert momenteel niet. Iggy Pop kwam speciaal voor Paaspop naar Nederland. Naar Schijndel nog wel, of all places.
En alsof het zijn laatste optreden was werd het een explosie van rock en punk die alle verwachtingen overtrof en waarin alles klopte en bleek dat Schijndel juist dé plek is voor Iggy Pop.

En het publiek had er zin in want iedereen kent de Godfather van de Punk en wilde erbij zijn. Opvallend was de diversiteit van het publiek te merken voor het concert. Zo stond ik zelf al uren te wachten op de eerste rij en leerde de mensen om mij heen kennen. Men leek van iedere leeftijd vertegenwoordigd met naast mij nog wel een van de meest bijzondere bezoekers; een man uit Duitsland met zijn twee kinderen van 8 en 10 jaar. Toen ik hem vroeg of ze ook fan waren zei hij dat juist zijn kinderen Iggy Pop zo graag wilde zien, dat hij voor dit concert hier naartoe was gereden. En zo stroomde de tent vol en had iedereen zijn verhaal om hier te komen totdat het moment ineens daar was.

Apollo-tent
Iggy Pop in de Apollo tent
Iggy Pop in de Apollo tent

Om 21:45 uur exact stormde Iggy Pop het podium op en de stampvolle gigantische Apollo-tent ontplofte. Hij opende met I Wanna Be Your Dog van het eerste album van zijn oerpunkband The Stooges. Het was hun eerste hit en waar je zou vermoeden dat de song over de liefde gaat, gaat het daadwerkelijk over hoe de kunst zich tot de toeschouwer zou moeten verhouden; namelijk als een hond, loyaal naar zijn baasje. Zo stelde Iggy zich op die avond, naar zijn publiek, die hij steevast ‘you fuckers’ noemde, gaf hij alles wat hij in zich had. In opdracht van de kunsten. Direct, tijdens het eerste nummer, liep hij ook richting publiek om contact te zoeken en op te snuiven wat voor vlees deze tent in de kuip had.

Na de opener volgde Gimme Danger, tevens van The Stooges, en zette hij zijn twee grootste hits in: The Passenger en Lust for Life. Waar iedere act of band na een paar sterke openingsnummers een tandje terug doet geeft Iggy Pop juist gas en geeft hij vervolgens zijn grootste hits weg. Dus niet als toegift maar juist om de toon te zetten voor wat nog gaat komen. Hij heeft er plezier in, dat zie je aan alles.
Hij rent continue over het podium, zingend, schreeuwend, spuwend, smijtend met water. Alles gooit hij eruit om ieder nummer, iedere zin, ieder woord kracht bij te zetten. Om de achterste mensen in de bomvolle tent te raken met de meest oerkrachtige muziek die alleen hij kan produceren. Het is ruig, het is vies, het is obsessed met sex en de dood, maar je voelt in alles door wat hij hier neerzet, dat je leeft. En daar gaat het om bij een concert van Iggy Pop: Lust for Life.

Iedere song komt binnen en lijkt als een wals de tent binnen te stormen. Na Lust for Life krijgen we het stevige Skull Ring, gevolgd door I’m Sick of You, een energieke Stooges song die de tand des tijds overleefd heeft en die hij op zijn typische verbale manier tot uitdrukking brengt. Het tempo bleef ongekend hoog en aan alles kon je voelen dat dit een unieke avond aan het worden was. Zo’n ‘nu of nooit concert’ waar inmiddels iedereen zich van besefte dat hij of zij er onderdeel van was.

Wat een concert uniek kan maken is als alles klopt, zoals de keuze van de songs en de intentie waarmee deze wordt geleverd. Als die aankomt bij het publiek kan er een chemie ontstaan waarin een collectieve intensiteit voelbaar is. Juist die interactie, die vonk was zondagavond aanwezig. Door de waardering voor Iggy Pop die voelbaar was bij het publiek en hij, die deze waardering in ontvangst nam met een overgave waarin hij zich met iedere song zich meer leek te geven.

De unieke momenten liepen in elkaar over: Na I’m sick of you vroeg hij of de lichten aan konden zodat hij het publiek kon zien en om ze te bedanken voor ‘showing up’. Daarna introduceerde hij de volgende song:

I never got my license to live
They won’t give it up?
So I stand at the world’s edge
I’m trying to break in
Oh, I know it’s not for me?
And the sight of it all?
Makes me sad and ill?
That’s when I want- Some Weird Sin

En zette dus direct Some Weird Sin in wat werd gevolgd door een verrassing; Repo Man, een nummer van de gelijknamige soundtrack en film uit ’84. Hierna zocht hij de interactie met het publiek weer op met twee bekende van de Stooges: Search & Destroy en TV Eye.

Niet routineus
Iggy Pop in de Apollo tent
Iggy Pop had er zin

Wat opviel was ook de manier waarop hij de nummers droeg. Voor een artiest die al 50 jaar op de planken staat was routine niet te bespeuren. In tegendeel wat me opviel was hoe intens hij de nummers zelf beleefde terwijl hij ze zong. En het beste voorbeeld hiervan volgde in de song: Mass Production. Zo mooi en theatraal bracht hij dit nummer, en omdat ik dichtbij stond zag ik op een gegeven moment het rood in zijn ogen waarmee de intentie en de emoties van zijn overgave voelbaar was.

Wat hierop volgde was nog een hoogtepunt. Een eerbetoon aan de man waar hij zijn carrière en misschien wel leven (zoals hij zelf vaak zegt in interviews) aan te danken heeft: David Bowie. Die hem vooral in de beginjaren op sleeptouw nam, zelfs naar Duitsland. Van The Jean Genie maakte hij een stevige versie die luidkeels werd meegezongen door het publiek.

Het was een mooie afsluiter en de band verliet het podium. Terwijl Iggy zwaaide merkte hij dat het vuur in de zaal nog niet gedoofd kon worden en hij riep de band terug om af te sluiten met zijn ‘Real Wild Child’. Wat een slot, van een dik uur lang de meest explosieve en intense punkrock muziek die er ooit gemaakt is en opnieuw beleefd werd alsof het net ontstaan was.

Het was een uniek concert van een van de laatst overlevende van de rock ’n roll. In de gedaante van Iggy Pop die meer energie had dan wie dan ook in de tent. En waar kon dit ruige, smerige maar bloedmooie optreden beter plaatsvinden dan op een regenachtige paaszondag in de muzikale modderpoel van Schijndel.

Was er dan niets aan te merken op dit concert?
Nee, deze keer niet.
Wie erbij was, was erbij.

—————————————

Iggy Pop- Zondag 1 april 2018
Paaspop 2018 – Schijndel

Setlist:

I Wanna Be Your Dog
Gimme Danger
The Passenger
Lust for Life
Skull Ring
I’m Sick of You
Some Weird Sin
Repo Man
Search and Destroy
T.V. Eye
Mass Production
The Jean Genie
Real Wild Child (Wild One)

Foto’s: Stefan van Boxtel