Ieder die ooit eens een festival heeft bezocht kent het probleem: het uitpluizen van het programma, om vervolgens een route uit te stippelen door de line- up. Popronde Den Bosch maakt het je niet gemakkelijk; buiten de gekende concertlocaties als Willem Twee, Brouwcafé de Vaart, Podium Azijnfabriek of Plein 79, staan er in vrijwel elk café en kroeg minimaal twee acts voor deze vrijdagavond geprogrammeerd. Zie daar maar eens een spoorboekje van te maken.
Popronde Den Bosch 2022
Afgaande puur op de omschrijving van artiesten zoals Popronde Den Bosch zelf die aanlevert in hun programma, begin ik mijn roadtripje in het World Skate Center. De geur van vers hout hangt nog in de lucht, ze zijn immers niet zo lang geleden verhuisd naar hun nieuwe locatie in de Kaaihallen, aan de Tramkade.
De muzikale opener daar is vanavond Mountain Eye, een nu-metalband. Op papier (lees: site) bestaand uit vijf leden, in het W.S.C. zijn ze een kwartet. Hun set begint energiek, rauw en hard, maar naarmate de tijd verstrijkt wordt het wat vlakker en klinkt het meer als iets wat ik vaker heb gehoord. Hun geluid wordt later in de set aangevuld met elektronische geluidseffecten, wat Mountain Eye precies dat typische nu- metal geluid geeft. Aan herhaaldelijke verzoeken om als publiek dichter op het ‘podium’ te komen staan wordt uiteindelijk schoorvoetend toegegeven, en staat het daar best vol. Als de zanger voor een zoveelste keer vraagt of iedereen ‘a good time’ heeft ga ik m’n fiets weer opzoeken. Ze gingen lekker van start, maar dat nu- metal is net iets te gelikt naar mijn zin.
Ik weet dat Rats and Daggers in de Palm staat. In de volle vrijdagavondkroeg staat achterin een klein podium, waar het Utrechtse trio net hun soundcheck afrondt. Timing!
Niet ten overvloede staat er een doos gratis oordoppen klaar op de hoek van de bar; in deze íets te kleine ruimte stuitert de energie van Rats and Daggers heen en weer tussen de vier muren. De frontvrouw zingt- schreeuwt haar teksten, zichzelf onderstuwend op bas, voortgejaagd door de drummer en gecomplimenteerd door de gitarist. Niet te ingewikkeld doen, rauwe directe punk. Het schelle geluid is er helaas debet aan dat ik niet de hele set afluister.
Op naar de Knillispoort, waar ik collega- recensent Johan én IVYVOX weet. Ik kan nog mooi een paar nummers meepikken van deze enthousiaste, vrolijke en energieke poppunkband.
In de Willem Twee staat vervolgens wat mijn favoriet van de avond blijkt te gaan zijn: Radeloos///Ziedend. Afgaand op de Popronde-omschrijving had ik iets anders voor ogen dan er in de Kleine Zaal op het podium staat, maar ik kan niet zeggen dat het me tegen valt. Vijf man sterk stort Radelood///Ziedend een loodzware bak deathmetal over het publiek, met gedrevenheid en vakmanschap.
De nummers bieden genoeg variatie tussen log, traag en slepend en snoeihard en snel om het interessant te houden. Ik lees dat R//Z zich druk maakt over zaken die niet kloppen in de wereld; hun teksten zijn niet te verstaan, maar de uitstraling en zeggingskracht van de zanger doen vermoeden dat het hier niet alleen gaat over dood en verderf. Ik ben erg onder de indruk van hun set.
Vrijwel aansluitend maakt Swell hun opwachting. Deze viermans hardcoreband uit Tilburg draait al wat jaren mee in het circuit, en kent het klappen van de zweep. Gedegen zetten zij hun variant op hardcore neer voor het wat afwachtende publiek. Wellicht dat de zang, die wat achterbleef bij de rest van de band qua zeggingskracht, wat sterker had gemogen, maar verder niks mis met deze pot recht- door- zee.
Als dan nog blijkt dat Knife Massage hun best doet om Brouwcafé de Vaart op z’n kop te zetten, mogen we spreken van weer een geslaagde Popronde Den Bosch. Maar niet voordat dit Rupsje Nooitgenoeg toch nog weer even oversteekt naar de Willem Twee voor een set van Kiwi Club; twee d.j.’s die hun set fraai laten aanvullen door een live- meespelende gitarist. Nog héél even dan…
Coverfoto: Mickey Obo
