Subterranean Street Society

De 12 stappen van Subterranean Street Society

Meeslepende spirituele muziek van band met een boodschap

Subterranean Street Society, een Deens-Nederlandse band die een mix maakt van folk, alternative en grunge heeft afgelopen zaterdagavond een fraai concert gegeven in Willem Twee Poppodium.

Fotograaf Johan Breij was erbij en schreef op verzoek van KLANKGAT het volgend artikel.

Subterranean Street Society

Subterranean Street Society
Subterranean Street Society – ©2020 Johan Breij.nl

Ook dit keer was er alles aan gedaan om het concert corona-proof te laten verlopen, de zaal was weer voorzien van tafeltjes waaraan twee bezoekers konden plaats nemen. Er was een maximaal aantal bezoekers van 30 gasten mogelijk, alle plekken waren om 19.30 uur bezet.

Subterranean Street Society
Louis Puggard-Müller – ©2020 Johan Breij.nl

Even later begon het optreden, Subterranean Street Society speelde het volledige nieuwe album wat zei hebben gemaakt, genaamd Twelve Steps. Dit album gaat over de alcoholverslaving van de vader van Louis Puggard-Müller, de Deense zanger van de band. Het is een zeer persoonlijk verhaal waar de meeste mensen niet snel en graag over zullen praten, voor de band een aanleiding dat juist wel te doen.

Twelve Steps

Subterranean Street Society
Twelve Steps – ©2020 Johan Breij.nl

De naam Twelve Steps is hier ook uit voort gekomen, de twaalf stappen die de AA – de Anonieme Alcoholisten – moeten doorlopen om van hun verslaving af te kunnen komen. Elk nummer met zijn eigen verhaal. Het is spirituele muziek, muziek die je meesleept in het levensverhaal, soms heel somber, maar ook, ik zou bijna willen zeggen levenslustig.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is het gevolg van deze twaalf stappen die, zo lijkt het een uitzicht gaan bieden voor de toekomst. Het aanwezige publiek luistert aandachtig en geniet, helaas zonder drankje want ook dit is helaas niet mogelijk in deze coronatijd.

Subterranean Street Society is er in geslaagd een bijzonder album te maken en deze live ten gehore te brengen afgelopen zaterdagavond 12 december op het podium van Willem Twee. Ga er thuis nog eens voor zitten en luister aandachtig naar het album en laat je meeslepen in het zware leven wat een alcoholist heeft maar wat er uiteindelijk iets beter uit te lijkt te gaan zien.
Muzikaal boeiend en meeslepend zijn er wat grunge invloeden te horen, maar het best is deze band te omschrijven als een enigszins alternatieve folk band met een boodschap, zeer zeker het luisteren waard…

Subterranean Street Society
band met een boodschap – ©2020 Johan Breij.nl

Van het album Twelve Steps

  • Wake Me up Before I Go to Sleep
  • Only Your Sins Know
  • The Road Stays Mine
  • Weapons of Mass Destruction
  • Russian Roulette
  • Golden Lady
  • Forgive
  • So Sorry
  • Before the Morning Starts to Hurt
  • Tick of Time
  • Nothing to Declare

Tekst en fotografie van gastredacteur Johan Breij

Johan Breij - Savage Beat

Savage Beat steekt de handen uit de mouwen

Amsterdamse rockband van vijf man sterk is recht-door-zee en wars van tempowisselingen

Savage Beat uit Amsterdam, dat staat gelijk aan rauwe rock, recht voor z’n raap en die echt is. Eindelijk zijn ze weer terug in Den Bosch na veel shows in Europa, Canada en Amerika. Coronaproof, dat dan weer wel.

Savage Beat

‘Vroeger was alles beter’, hoor je mensen-op-leeftijd nog wel eens verzuchten. En soms hebben ze gelijk. Zo was het gister nog weekend. Maar ook in breder perspectief zit er iets in die opmerking. Hoe eenvoudig was het, pré-corona, om je fietsje te pakken, voor een appel en een ei een kaartje te kopen en een bandje te gaan kijken- bij voorkeur met een drankje in de hand.

Savage Beat
Savage Beat – ©2020 Johan Breij.nl

Deze dagen komt er iets meer bij kijken. Mondkapjes, social distancing en ‘seated’ concerten- wurgend, dunkt mij, voor een gepassioneerde rockband, die de energie die ze het publiek mee willen geven, zien uitdoven op de tafeltjes die mooi verdeeld in de zaal staan.

Nog zo’n dooddoener : ‘zonder drank kan het ook gezellig zijn’… de blauwe knoop die dát ooit bedacht heeft…
Maar zelfs hierin schuilt een kern(tje) van waarheid.

Ouderwetse engelse punk

Savage Beat
ouderwetse engelse punk – ©2020 Johan Breij.nl

Ik stel je voor aan Savage Beat. Vijf Amsterdamse heren die op school goed hebben opgelet toen daar de ouderwetse engelse punk werd behandeld. Met af en toe een bijlesje over AC/DC.

Vijf man sterk brengen zij het geleerde op het podium van de Willem Twee in de praktijk. Want zoveel is duidelijk, het zijn mannen van de praktijk. Niet lullen, aftikken en gaan. Recht toe, recht aan. Niet te moeilijk doen met tempowisseling, niet lopen zeiken over hardcore, nee gewoon vierkwarts midtempo dik over het midden. Gitarist 1 zet een thema in, de rest van de band sluit naadloos aan. De drummer tikt hard en strak zijn partijen, de gitaristen soleren er beurtelings op los, maar binnen de lijntjes- het is geen hardrock hè. Ondertussen raakt de bassist met zijn plectrum z’n snaren zo hard, dat er een extra percussiegeluid te horen is.

Energie

Willem Twee poppodium
energieke act – ©2020 Johan Breij.nl

De zang is niet altijd even sterk : af en toe is de zanger te laat bij de microfoon, een andere keer draait-ie de microfoon te vroeg weg. Maar energie genoeg : als een getergde gorilla springt en huppelt hij over het podium. Af en toe gooit- ie er wat kickbox-moves tegenaan of raapt met zijn mond de tamboerijn van het podium op. Het komt wat geforceerd over, maar dat kan ook door de setting komen. In deze zaal zijn alle ogen gericht op het podium, waar bij bijvoorbeeld een festival het publiek ook met zichzelf bezig is.

Coronatijd

Savage Beat
nieuwe nummers in coronatijd – ©2020 Johan Breij.nl

De coronatijd heeft Savage Beat gelukkig geen windeieren gelegd. Ze hebben kans gezien om een aantal nieuwe nummers te schrijven, nummers die wat frisser en strakker klinken. Savage Beat krijgt de drooggelegde zaal van de Willem Twee mee met hun energie. Geen pit voor het podium, geen gegooi met bier en geen gedans.

New World – single | 1 november 2020

Maar achter elk van die mooi verdeelde tafeltjes knikt een paar koppies enthousiast mee op het ritme van hun punkrock. En het applaus na elk nummer is misschien niet zo hard als bij een volle zaal, maar niet minder gemeend.


Fotografie: Johan Breij Stage Photographer