Jimmy Haslip

Jimmy Haslip is loyaal aan zijn leermeester Jaco Pastorius

Virtuoze grooves en solo’s van Pastorius-tribute vullen de Parade

Jimmy Haslip is de derde grote bassist die komt spelen op Jazz in Duketown. De 2019 editie van Jazz in Duketown staat in het teken van de basgitaar en de bassist. In dat kader prijken drie grote namen op het programma: Marcus Miller op vrijdag, Richard Bona op zondag en op maandag de laatste dag van het festival, treedt Jimmy Haslip op.

Jimmy Haslip
Jimmy Haslip

Eerbetoon aan Jaco Pastorius
Op uitnodiging van de Nederlandse percussionist Jeroen de Rijk spelen twee Amerikaanse kanonnen voor een bijzondere eerbetoon aan de legendarische bassist Jaco Pastorius en de groep Weather Report waar Pastorius deel van uitmaakte. Dat zijn de Amerikaanse basgitarist Jimmy Haslip, oprichter van de Yellowjackets.

Jimmy Haslip
Grooves & solo’s

Haslip stort zich op de virtuoze grooves en solo’s van Pastorius, de meest invloedrijke bassist ooit. Speciaal voor deze gelegenheid komt ook Scott Kinsey mee, toetsenist van de groep Tribal Tech en ‘sideman’ bij onder meer Joe Zawinul en John Scofield. Naast Jeroen de Rijk worden de twee Amerikanen bijgestaan door Yoram Vroon die als drummer onder meer actief was bij Cory Henry en Glennis Grace.

Jimmy Haslip

Zonder omhalen beginnen Jimmy Haslip, Scott Kinsey, Jeroen de Rijk en Yoram Vroon aan een reis door het rijke verleden van de Amerikaanse jazzrock. Bassist Jaco Pastorius (1951-1987) is van groot belang voor Jimmy Haslip. Pastorius maakte deel uit van Weather Report, dé jazzrock band bij uitstek. Haslip vertelt dat Pastorius zijn grote leermeester is. “He changed my life.”

Deze diashow vereist JavaScript.

Het sterke openingsnummer (titel onbekend) heeft alles in zich wat jazzrock spannend maakt. Improvisatie, latin, synthesizer en Afrikaanse roots komen bij elkaar en maken het zo energiek, fysiek elektrificerend. Haslip houdt zijn ogen gesloten gedurende het hele nummer, zo geconcentreerd is hij. Die focus houdt hij trouwens de hele show vast en zijn ogen dicht, behalve als hij tegen het publiek praat.

Weather Report

Jimmy Haslip
Black & White Market

Als de begintonen van het nummer Black Market van Weather Report worden ingezet – met dat prachtig spel van Pastorius, begroet het publiek dat met instemmend gejuich en geklap. Het nummer is 43 jaar oud maar heeft niets aan kracht ingeboet. Zeker nu het wordt uitgevoerd door deze bijzondere muzikanten. En alsof het niet genoeg, geeft Jimmy Haslip c.s. ook nog een toegift nadat hij omstandig het publiek en de stad Den Bosch bedankt om hier te mogen spelen ‘at this wonderful festival.’


Gastredacteur: Hildebrand Teunissen

Eric Vloeimans

Dichterlijke mellow fusionjazz Eric Vloeimans en Gatecrash

Jazz in Duketown 2019 geeft trompettist groot podium

Eric Vloeimans
Eric Vloeimans en Gatecrash | foto: Wim Roelsma

Eric Vloeimans en zijn band Gatecrash spelen tijdens Jazz in Duketown op de Parade waar hard wordt gewerkt om het gebruiksvriendelijk te maken voor het publiek. Pal daarvoor was de Parade nog het absolute domein van de gehandicapte sporters van het WK Handboogschieten. Vlonders worden weggehaald en vervangen door stoelen. Dat zet de toon: dit wordt een echt luister-concert. Helaas wordt het echter geen fluisterconcert.

Eric Vloeimans
Begenadigd trompettist | foto: Arnold Bertens

Eric Vloeimans

Eric Vloeimans is kind aan huis in Den Bosch. Geboren in Huizen, Noord-Holland en wonend in Rotterdam zijn de muzikale roots van Vloeimans toch geklonken in Den Bosch, in de Muzerije, “de muziekschool waar ik trompet spelen heb geleerd,” zei hij in een interview van wat jaartjes geleden. ‘s-Hertogenbosch is nog steeds in zijn hart.

En dat is wederzijds, want er komt veel volk naar de Parade om ‘hun’ beroemde jazztrompettist met zijn band Gatecrash te aanschouwen. “Het is altijd leuk om in Den Bosch op te treden. Mijn vader zit zelfs vanavond in het publiek,” roept Eric om na wat nummers te hebben gespeeld. Het kan niet meer stuk deze avond. Over hoe je goodwill kweekt en onderhoudt, hoef je Eric niets meer te vertellen.

Het concert en de wind
Gelukkig is de stormachtige wind gaan liggen. Niet alleen fijn voor de gevoelstemperatuur maar ook gunstig voor de muziek van dit optreden. De zachte tonen in het spel van Eric Vloeimans zouden dan gewoon vervliegen en niet gehoord worden. Helaas is er ook nu weer sprake van de zogenaamde ‘Dutch Disease’. Mensen die hardop menen te kunnen praten door een concert heen. Dat soort mensen beschouwt muziek als een soort achtergrond, een letterlijk muzikaal behang. Ga dan gewoon naar de kroeg, denk je dan.

Spiritueel en mellow

Gatecrash
Gatecrash | foto: Wim Roelsma

Fluisterzachte tonen blaast Eric Vloeimans uit zijn instrument en dat vergt een aandachtig gehoor. “Nogal spiritueel,” becommentarieert mijn zeventienjarige neef. En dat is het misschien ook. Ik omschrijf dit spel van Vloeimans en Gatecrash eerder als mellow, zacht en verfijnd. Wel vind ik dat deze muziek eigenlijk beter tot zijn recht komt in een zaal dan op zo’n groot openlucht festival wat Jazz in Duketown nu eenmaal is. En zeker hier op de Parade.

Gatecrash
Jeroen van Vliet | foto: Wim Roelsma

Voor powerjazz moet je niet bij Eric Vloeimans zijn. Wie het nieuwe album Levanter kent, weet wat hem/haar te wachten staat. Het spel van Vloeimans is ook nooit dominant. De trompet is weliswaar zijn uitgangspunt maar zal nooit de andere muzikanten van Gatecrash overstemmen. Eric werkt al vele jaren samen met toetsenist Jeroen van Vliet die in zijn spel zorgdraagt voor de soundscapes én de langzaam opgebouwde funk en rock grooves.

Eric Vloeimans
Eric Vloeimans | foto: Angelique Lemmens

Er wordt oud en nieuw materiaal gespeeld. Wat mij bijblijft is een nummer dat Vloeimans heeft geschreven voor een Syrische vriend, die uit zijn vaderland vluchtte vanwege de oorlog en niet meer kon terugkeren. Die vriend is uiteindelijk toch teruggekeerd en toen is dat nummer ontstaan. Helemaal Eric Vloeimans ten voeten uit.


Coverfoto: Angelique Lemmens

Gastredacteur: Mathijs van Tongeren