KICK:PUSH

KICK/PUSH compleet door The Shivvies en The Unsinkable

Première-avond skateboardocumentaire met vol programma op de Tramkade

Vrijdag 23 september a.s. vindt de première plaats van KICK/PUSH, de documentaire die de turbulente ontwikkeling van de skateboardscene in ‘s- Hertogenbosch op kleurrijke wijze uiteenzet. Het feest na afloop zal losbarsten in Brouwerscafé Bossche Brouwers aan de Vaart. The Shivvies en The Unsinkable maken de afterparty KICK/PUSH helemaal compleet.

KICK/PUSH docu

 KICK:PUSH
The Shivvies

De invulling van de afterparty is met de programmering van twee passende punkbands een feit. The Shivvies uit Rotterdam spelen een aanstekelijke set die kenners zal doen denken aan de Ramones, voortbordurend op de 1-2-3-4-traditie die de Maasstad rond de millenniumwisseling de titel Punk Rock City opleverde.

The Unsinkable uit Nijmegen bestaat uit (oud-)leden van Facing Down, The Minority, Note to Amy, The Assange en punkrockkaraokeband Sing Along Riot. The Unsinkable won in 2018 de bandwedstrijd PocketPop en doet denken aan Bad Religion, New Found Gloy, No Use For A Name en The Ataris. Na de bands draait een DJ plaatjes die passen bij een ouderwetse skateboardparty.

 KICK:PUSH
The Unsinkable

De première van KICK/PUSH in de Verkadefabriek wordt voorafgegaan door de piepjonge Bossche band No Way en een korte Q&A met de makers van de film. Na de voorstelling volgt een korte tour door het naastgelegen indoor skatepark World Skate Center, die uitkomt bij de Vaart waar de afterparty losbarst.
OVER KICK/PUSH

No Way uit Den Bosch
KICK/PUSH
No Way

De documentaire KICK/PUSH draait om de opkomst van de skateboardscene en het strijden voor een eigen plek. Het behandelt op een kleurrijke, kunstzinnige wijze het Bossche skateverbod van de jaren ’90, de groeistuipen van de scene en de opkomst van de verschillende indoor skateparken van de stad. De do-it-yourself mentaliteit en vastberadenheid van de skateboarders speelt daarin een doorslaggevende factor. Hiervoor is gefilmd in ‘s-Hertogenbosch en op Madeira.

Totstandkoming

KICK/PUSH Afterparty
KICK/PUSH Afterparty

De film KICK/PUSH is een initiatief van Pascal Vugts en Casper Herselman. De productie wordt gedaan door Eendracht Films. Steffie Storms (o.a. Becky Bulldozer) verzorgt de regie.
KICK/PUSH gaat op 23 september 2022 in de Verkadefabriek in première. Tickets voor de afterparty zijn nog verkrijgbaar via ticketpoint.nl/evenement/kick-push-skateboard-premiere/. De première zelf is stijf uitverkocht; mogelijke extra voorstellingdata volgen snel.


kickpushmovie.nl
KICK/PUSH AFTERPARTY

Triggerfinger

Na winterslaap is de luidste band van België back

Triggerfinger rijgt de ene hit na de andere aaneen en het publiek gaat uit zijn dak

Drie jaar lang is het stil geweest rondom deze band, maar vanavond zijn ze ontwaakt uit hun winterslaap. In de intieme zaal van Willem Twee Poppodium maakt de luidste band van België zijn rentree: Triggerfinger! Een recensie van gastredacteur Ivy Harkes.

Nieuwe nummers of hits
luidste band België
Triggerfinger – luidste band België

Zouden ze nog net zo goed zijn als drie jaar geleden? Zouden ze nieuwe muziek spelen? Of juist hits, covers? Uiterst nieuwsgierig en vol verwachting kwam het publiek naar Den Bosch voor het eerste concert van Triggerfinger sinds drie jaar.

De mannen van Triggerfinger besloten drie jaar gelden een time-out te nemen voor onbepaalde tijd. De bandleden wilden zich richten op andere zaken. Zo trad drummer Mario Goossens veelvuldig op met collega drummer Cesar Zuiderwijk in de band Sloper en richtte Ruben Block zich op zijn solocarrière. Maar nu zijn ze weer terug en hoe!

Vanaf het allereerste moment dat Triggerfinger op het podium staat en het nummer I’m Coming for You inzet, is duidelijk dat ze het niet verleerd zijn. Ze rocken nog net zo hard en spelen super strak de ene hit na de andere: Let it Ride, Perfect Match, Flesh Tight. Mario Goossens zweept het publiek op met zijn drums. De heren zijn volledig in hun element en het publiek gaat uit zijn dak.

Triggerfinger
Triggerfinger – ©Mickey Obo

Naast het bekende drietal Block, Goossens en Van Bruystegem, is ook gitarist Geoffrey Burton van de partij. Burton stond al vaker met Triggerfinger op het podium en werkte bijvoorbeeld ook samen met grootheden zoals Iggy Pop en Grace Jones.

Luidste band van België

Tijdens het nummer Colossus neemt Geoffrey Burton de gitaarpartijen voor zijn rekening en kiest Ruben Block voor de basgitaar. Samen met bassist Paul Van Bruystegem zorgt Ruben Block voor een ontzettend vette groove.

Ruben Block
Ruben Block hier nog op gitaar

Het optreden was luid en strak als vanouds, maar niet vlekkeloos. Tijdens het nummer All this Dancin’ Around gaat het even fout. Ruben legt de boel stil en maakt de grap dat ze de afgelopen jaren veel jazz geluisterd hebben en daardoor aan het experimenteren zijn geraakt. Ze starten het nummer opnieuw en het publiek vergeeft ze onmiddellijk. We zien en horen een fantastisch samenspel van Ruben Block en Geoffrey Burton en het viertal rockt het nummer tot het eind.

Triggerfinger
Monsieur Paul en Geoffrey Burton

Na All this Dancin’ Around vertrekken de heren van het podium. Uiteraard komen ze terug voor een toegift waarin ze twee covers spelen. De eerste cover is van Patti Smith. Het prachtige Dancing Barefoot werd door Triggerfinger fantastisch mooi gebracht. De tweede cover is een bekende van Triggerfinger, Man Down van Rihanna. Triggerfinger weet dit nummer naar een totaal ander niveau te tillen. Geen I Follow Rivers vandaag, maar dat kan niemand deren.

Triggerfinger bedankt het publiek en de medewerkers van Willem Twee Poppodium. En wij bedanken Triggerfinger, rock on!


Gastredacteur: Ivy Harkes
Foto’s: Johan Kramer en Mickey Obo

Typhoon

Typhoon en Conic Rose sluiten Jazz in Duketown af

Feest op de Parade op raps & vibes en stemmige instrumentale muziek uit Berlijn op het Kerkplein

Conic Rose op het Kerkplein en Typhoon op de Parade sluiten maandag 6 juni Jazz in Duketown 2022 af. Samen met de KLANKGAT fotograaf van dienst ben ik getuige van een waardig slot van dit grootste gratis jazzfestival van Europa in de open lucht. En dat gedragen wordt door heel veel vrijwilligers. Lof aan hen.

Zondag 5 juni is het festival letterlijk en figuurlijk in het water gevallen. Het waren de zwaarste regenbuien ooit hier in deze regio sinds de metingen van 1901. Veel concerten werden geannuleerd. Na de corona ellende wens je dat niemand toe.

Typhoon en zijn broer Blaxtar

Typhoon
Blaxtar

Het duurt even voordat de band kan optreden. Er schijnen allerlei technische dingen aan de hand te zijn. Lange soundchecks horen bij concerten zoals files in het verkeer. Maar het verlossend woord komt van de vaste presentator die samen met een grote man aankondigt dat de show kan beginnen.

Die grote man is Kevin de Randamie, artiestennaam Blaxtar, de broer van Typhoon. Blaxtar is dé ideale aankondiger en entertainer die je maar kan wensen. Waar zijn broer Typhoon bescheiden oogt, is hij frontaal explosief en een gangmaker. Een echt podiumbeest.

Voordat Typhoon opkomt, draaft eerst de achtkoppige band het grote zwarte podium op. Intussen is de Parade echt helemaal vol. Veel gezinnen met kleine kinderen, want bij die jongste generatie scoort Typhoon buitengewoon goed. Dat zal waarschijnlijk liggen aan de positieve vibes van zijn raps: ‘Iedereen is gezegend’, luidt het refrein van het openingsnummer.

Typhoon
Typhoon – @MCTyphoon

In het tweede nummer duikt broer Blaxtar weer op en gaat het concert echt los. Hij zorgt voor de dynamiek die dit slotconcert memorabel maakt en de menigte gaat er maar wat graag mee in. Zelfs als de regen met bakken neerdaalt. Niemand die het wat kan schelen. De mensen blijven op de Parade, dansen, deinen, zingen, willen niets missen en hebben daar een nat pak voor over.

Vorig jaar versloeg KLANKGAT collega Amber IJpelaar een live stream concert van Typhoon met pianist Jeff Neve. Dat was ook Jazz in Duketown. Wel een tikkeltje anders…

Conic Rose

Conic Rose
Bertram Burkert

Iets meer dan een uur vóór het optreden van Typhoon start de Berlijnse band Conic Rose op het Kerkplein, na ook een lange soundcheck. Een geluidsman komt opdraven met snoeren, kabels en pluggen. De bandleden kijken naar elkaar en besluiten gewoon te beginnen. Een goed besluit, dan maar een wat mindere sound.

In het persbericht staat: Conic Rose vermengt filmische jazz met elektronische elementen en eclectische invloeden. Dat gaat zeker op voor de twee eerste nummers die op een warm applaus worden onthaald. Er lopen veel gezinnen rond met heel jonge kinderen. Wachten ze de hoofdact van de dag – Typhoon – af of komen ze echt voor deze sympathieke band uit Berlijn?

Conic Rose
Silvan Strauß

De band schudt de schroom van zich af en raakt op dreef. Het filmische karakter raakt achterwege en vooral gitarist Bertram Burkert krijgt letterlijk vrij spel. Zijn solo’s kunnen rekenen op enthousiaste reacties. Ik vraag me af waarom deze band in de namiddag is geprogrammeerd. Hun filmische soundscapes passen beter in een latere setting, in het donker.

Conic Rose sluit af met het nummer Heller Tag en dat sluit weer aan bij wat ik net heb geschreven. Op naar de Parade, naar Typhoon en die dekselse broer van hem.


Bezetting
Konstantin Döben (trompet), Johannes Arzberger (toetsen,backingtracks), Franziska Aller (basgitaar), Bertram Burkert (gitaar), Silvan Strauß (drums)

Gastredacteur: Hildebrand Teunissen

Jazz in Duketown 2022

Jazz in Duketown 2022 als vanouds en toch ook niet

Zoveel te zien zoveel te kiezen en ogen tekort met zoveel aanbod is een terugkerend dilemma

Jazz in Duketown 2022 kent een indrukwekkende line-up. Aan de al aangekondigde namen zijn Typhoon, Donny McCaslin (US), Vels Trio (UK), Lucy Woodward & Henrey Hey (US), Antoine Boyer & Yeore Kim Quartet (FR), Hans Dulfer en vele anderen toegevoegd. Na twee jaar fysieke afwezigheid kan de Bossche binnenstad dit Pinksterweekend zich weer opmaken voor dit gratis toegankelijk jazzfestival dat zich grotendeels buiten afspeelt.

Jazz in Duketown 2022

Jazz in Duketown 2022
Typhoon – screenshot

Typhoon stond in 2020 geboekt maar dat en het hele festival ging niet door. Of er sowieso in dat jaar iets werd gedaan, staat mij niet meer bij. Dat is een grote ‘blur’ in mijn herinnering. In 2021 trad Typhoon wel op in een goed georganiseerde live-stream versie van Jazz in Duketown. De organisatie wilde per se dat deze rapper live zou terugkeren en dat gebeurt dus aanstaande maandag 6 juni op de Parade.
Dit is wat oud-voorzitter van JiD Gaby Westelaken erover zei in een interview met KLANKGAT in januari 2021: “[…] En we hadden rapper Typhoon geboekt en daar hebben we de afspraak mee gemaakt dat ie dit jaar of volgend jaar zou komen op het moment dat die lockdown duidelijk werd.” Op Jazz in Duketown 2022 is hij erbij, op maandag 6 juni.

Karel van Eerd Music Award
Jazz in Duketown 2022
The Fried Seven – screenshot

De Jazz in Duketown 2022 editie is met een dag extra verlengd. Op donderdag 2 juni wordt namelijk de finale van de Karel van Eerd Music Award in Podium De Azijnfabriek gehouden. De vakjury van Karel van Eerd Music Award en het publiek hebben de vier finalisten geselecteerd voor de tweede editie van The Karel van Eerd Muziekprijs. Drie nieuwe bands plus de winnaar van de juryprijs van de eerste editie, The Fried Seven. Dat zijn in volgorde van optreden Matthijs Geerts, Sons of Freud’s Wife, James Martin en The Fried Seven. Dit is wel een invite-only event (bummer).

Zoveel te zien zoveel te kiezen

Jazz in Duketown 2022
Wild Organ & Drums

Ogen tekort bij zoveel aanbod is een telkens terugkerend dilemma. Keuzes maken is een must. Toch bekruipt je ook weer de twijfel. Wat gebeurt er elders op het festival? Mis ik niet een te gek optreden? Twijfel knaagt voortdurend. Wat te denken van Wild Organs & Drums in de Uilenburg of Rilan en zijn Bombardiers op de Parade. Ik heb ze al eerder gezien, maar toch.

Jazz in Duketown 2022
Theon Cross

En dan ‘mister impressive’ Theon Cross op de tuba? Heel bijzonder en een mooie special die British Jazz Night. Gelukkig is Typhoon op de maandag geprogrammeerd, de minst druk bezette dag. En dan heb ik het nog niet over de Amerikanen die na twee jaar afwezigheid er weer zijn zoals saxofonist Donny Mc Caslin. Voor jongeren heeft Jazz in Duketown 2022 een groot blik rap en hip hop opengetrokken met bijvoorbeeld NEWĀRK op zondag op de Parade. Op het Kerkplein komen avant garde bands uit binnen- en buitenland. Er is zoveel te kiezen, ik kom ogen te kort.

Kortom, Jazz in Duketown 2022 is als vanouds en toch ook weer niet. We gaan inhalen wat we gemist hebben en zijn daar zeer inhalig in.


Gastredacteur: Hildebrand Teunissen

Screenshot The Fried Seven: The Sheik of Araby (T. Snyder)

Out of Step

Tweede dag Out Of Step boordevol punk, art en skate

Tweedaags festival op de Tramkade maakt ook op de zaterdag stevige indruk

Met een brede cocktail van punkbands, skateboarden en navenante kunst zet het tweedaagse Bossche festival Out Of Step zich goed op de kaart. Initiatiefnemers Helmer Lathouwers en Casper Herselman kunnen terugkijken op een geslaagde editie, die beide dagen op een goede toeloop van toeschouwers mocht rekenen. Het eerste verslag van vrijdag 13 mei kan je hier lezen.

Dit artikel is geschreven door gastschrijver Pascal Vugts.

Tweede dag Out Of Step
Out of Step
Winner is Jelle – ©Sjors van Gils Fotografie

De zon scheen lekker op de Tramkade, plaats van handeling van het Out of Step festival. Pal voor het nog te openen nieuwe World Skate Center trapte ’s middags een demo en skateboardcontest het festival af. Deelnemers streden bij een wedstrijd in een tijdelijke miniramp voor prijs voor de beste truc, met een hoofdprijs van € 100, gewonnen door Jelle. Speciaal voor de gelegenheid waren daar buiten ook de grote kunstletters TRAMKADE weer op hun oude plek geplaatst.

TRAMKADE
TRAMKADE – ©Sjors van Gils Fotografie

Ondertussen werd er nog meer geskate in galerie Ruby Soho. Binnen is speciaal voor het festival hier een kleine miniramp opgesteld, waar skaters tussen de zeefdrukken en kunstige decks aan de muur hun ding konden doen. Hier was werk verzameld van kunstenaars uit binnen- en buitenland.

Out of Step
Rolling Japanese – ©Sjors van Gils Fotografie

En over bijzondere objecten gesproken: de coole Japanse scooterbakken bij Rolling Japanese mochten er ook zijn. Een parel van jewelste, gewoon permanent verstopt op de Tramkade. (Check ze gerust, ze zitten links van ZEE/ZAND).

De toffe vibe hier kreeg een perfecte muzikale douw van Erik van Haaren, de songwriter/gitarist/troubadour des bier en levens die je wellicht eerder tegenkwam als NT Erik of Erikinamillion. De oud-zanger van bands als Undeclinables en One In A Million bracht op zijn akoestische gitaar een prettig zwik grassroots songs met een dikke folk saus en gestripte versies van punkrock classics. De perfecte soundtrack voor de middagzon met een koud pilsje.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bands, bands, bands
Natuurlijk barstte het deze tweede Out of Step dag van de bands. Dat begon ’s middags al in Brouwcafé de Vaart, waar Sun-O-Bathers de aanwezige zonaanbidders trakteerden op onvervalste Friese skatepunk met een onvervalste ninetees California vibe. Nog lekkerder werd het met de mannen van Tusky, die ondanks het voor het gevoel rare tijdstijd (het liep inmiddels tegen zessen) een dikke set neerzette in een inmiddels goed gevuld Brouwcafé. Of dit een van de beste, meest energieke livebands van Nederland is? Wij durven er gerust ons skateboard voor in het vuur te steken.

Willem Twee – Out of Step
Out of Step
Bongloard – ©Rob Rouleaux

Tijdens de avond speelden de bands vandaag allemaal in poppodium Willem Twee. Terwijl het avondeten nog moest zakken waren het de mannen van het Tilburgse Bongloard die in de Grote Zaal mochten aftrappen. Het beloofde een avond waarin de bezoekers zich weer eens ouderwets konden laten gaan. Mede dankzij de puike programmering van Out of Step, die met de line-up voor vandaag opnieuw laat zien dat het snapt hoe je een vuig punkrockfeest bouwt.

Out of Step
Burlers – ©Rob Rouleaux

Na Burlers (hard!) in de Kleine Zaal claimde de Vlamingen van Rotzak het hoofdpodium. Stevige noise punk, waarbij de zanger dankzij zijn 10 meter lange witte mic-snoer regelmatig het moshende publiek in springt. Dat zijn bloesje er zonder kleerscheuren van afkomt mag een wonder heten.

Rotzak
Rotzak – ©Rob Rouleaux

In de Kleine Zaal weten ook The Shivvies het publiek tot een feestje te overtuigen. De mannen uit Rotterdam foefelen de ene na de andere song uit hun hoed, die doen denken aan Ramones en oude Green Day. Toffe guys met prettige songs zonder al te veel opsmuk, oprecht gebracht naar een dankbare meute.

The Shivvies
The Shivvies – ©Rob Rouleaux

Ploegendienst knalt er vervolgens in de grote zaal hard op los. De band onder leiding van rockster, artiest, stijlicoon en zanger Ray Fuego spuugt de ene na de ander harde track uit en zet
het publiek aan tot het een dolle meute wordt. Niemand in de zaal die geen lekkere grijns op de smoel heeft.

Out of Step
Ploegendienst – ©Rob Rouleaux

Daarna is het shirt uit, bier vol en knallen met de Wodan Boys. De Kleine Zaal barst uit zijn voegen bij deze patsers. Iedere band met een witte Flying V gitaar is sowieso de bom, maar Wodan Boys maakt het waar. Veel man op een klein podium en knallen maar. Vindt ook het publiek, dat over elkaar heen duikt, stagedived en vanuit de paal naast het podium de sfeer opzweept.

Wodan Boys
Wodan Boys – ©Rob Rouleaux

Backfire mag de dag in de Willem Twee afsluiten. De Limburgse hardcoreveteranen hebben geen enkele moeite om een solide, stevige show neer te zetten. Waarbij ze mogen rekenen op een flinke schare die-hard fans, die geregeld zelf de lyrics in de mic van zanger Patrick Coenen mogen spugen. Dikke ouderwetse gezelligheid, die lang werd gemist maar op Out Of Step weer helemaal tot zijn recht komt.

Out of Step
Backfire spugen in de mic – ©Rob Rouleaux

Afterparty
Voor wie nog niet naar bed wilde, had Out of Step nog een toetje in petto. Op de afterparty in Brouwcafé de Vaart dromden de die-hards (en ja, dat waren er nog behoorlijk wat) bijeen om nog een keer te duwen, te trekken en te brallen bij de laatste band van het festival. Het sympathieke Drunktank zette een gepolijste set neer, vol tempo en gelikte een-tweetjes tussen de gitaren. Kudos ook voor de drummer, die zo strak speelde dat er geen speld tussen te krijgen viel.

Moshpit Duh
Moshpit Duh – ©Rob Rouleaux

Met Out Of Step heeft Den Bosch er weer een te gek, fatsoenlijk festival bij. Hopelijk volgend jaar in een uitgebreidere editie, met nóg meer skateboarden, bijzondere kunst en acts die het daglicht wél kunnen verdragen. Wij staan vooraan!


Tekst Out of Step: Pascal Vugts
Fotografie: Sjors van Gils en Rob Rouleaux
Coverfoto: Sjors van Gils

Stephanie Struijk

Persoonlijke verhalen in liedjes Stéphanie Struijk

Verlangen, weemoed en optimisme verwerkt in veel songs van het nieuwste album Fijn Zo

Stéphanie Struijk stond vroeger bekend als Stevie Ann, maar zij timmert nu alweer een paar jaar aan de weg met haar Nederlandstalig repertoire.  Zij schrijft persoonlijke verhaaltjes in liedjes. Met haar nieuwe album Fijn zo slaat ze weer een nieuw hoofdstuk open in het Nederlands.

Stéphanie Struijk

Stéphanie Struijk
Stéphanie Struijk – Blue Room Sessions

Soms zijn een langdurig verblijf in en een paar roadtrips door de USA nodig om tot het besef te komen dat Nederlandstalig componeren en zingen toch net iets meer je ding is dan dat in het Engels te doen. Stéphanie Struijk, vroeger tijdens haar Engelstalige carrière hier bekend als Stevie Ann, timmert nu alweer een paar jaar met succes aan de weg met haar Nederlandstalig repertoire. Daniël Lohues leverde zijn bijdrage bij een aantal composities.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dinsdag 22 maart stond Stéphanie op het podium Van Blue Room Sessions in de Clubzaal van de Verkadefabriek met twee begeleiders: bassist Reyer Zwart en gitarist annex mandoline speler Bernard Gepken. Het repertoire bestond voor een flink deel uit nummers van het nieuwste album Fijn zo, zoals het gelijknamige openingsnummer.

Wat opvalt zijn de zuivere, melodieuze stem van Stéphanie en de prima gitaartechniek op haar vintage Gibson J-45. Daarnaast neemt ze ook regelmatig plaats achter de vleugel en laat horen dat ze dat instrument ook goed beheerst.

Stephanie Struijk
Stephanie Struijk achter de vleugel

In haar songs klinkt vaak verlangen en weemoed zoals in Dichterbij kon haast niet, waarin ze haar jeugd in het Limburgse Roggel bezingt. Een mooie ballad die ze zingt is Matta Montana waarin juist weer het verlangen doorklinkt van plaatsen in de USA. Zo klinkt het verlangen naar Los Angeles door in Sunset Sarah.

Wat opvalt aan de songs van Stéphanie is dat nodeloos ingewikkelde structuren vermeden worden. Je merkt duidelijk Americana-invloeden en een hoog gehalte aan 3 Chords and the Truth. Liedjes met een duidelijke structuur, maar toch steeds spannend.

Het publiek was tot aan het eind enthousiast en deed mee met de sing-a-long Later Wel. De na lang applaus afgedwongen toegift Als De Liefde Maar Blijft Winnen brengt de optimistische boodschap dat het wellicht allemaal nog goedkomt. Het was een prachtige muziekavond met achteraf veel positieve feedback van bezoekers.


Tekst: Ad van der Laan
Foto’s: Monique Nuijten

Tom Mank

Ingetogen muziek van Tom Mank en Sera Smolen

Gevoelige teksten die verwijzen naar belangrijke historische momenten vallen in goede aarde

Tom Mank (gitaar en vocals) wordt op cello begeleid door zijn echtgenote Sera Smolen. Als gasten zijn verder Rich DePaolo (gitaar en vocals), Kathy Ziegler (keyboards en vocals) en Gait Klein Kromhof, de in Zeeuws Vlaanderen wonende mondharmonica virtuoos, aanwezig. Tom, Sera, Rich en Kathy komen allen uit Ithaca, Upstate New York. Alleen Kathy woont al een aantal jaren in Nederland.

Tom Mank en Sera Smolen

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het aantal bezoekers is niet zo talrijk als we bij de laatste concerten gewend zijn. De schatting is zo’n dikke 50 bezoekers. De muziek van Tom Mank en Sera Smolen ligt wellicht ook wat minder in het gehoor bij een breed publiek. De bezoekers van dit concert heb ik echter wel zichtbaar (en hoorbaar aan het applaus) zien genieten van de ingetogen muziek van Tom Mank. Het cellospel van Sera is in de begeleiding uiterst subtiel en als ze een solo ten gehore brengt, is haar klassieke achtergrond niet te missen.

Tom Mank en Sera Smolen
klassieke achtergrond
Blue Train Bach

Het intro van de song Blue Train is een regelrechte hint naar de Eerste Cellosuite van Bach. De songs van Tom kenmerken zich door eenvoud, ingetogenheid en de teksten zijn gevoelig en verwijzen vaak naar belangrijke momenten in de historie zoals de Eerste Wereldoorlog. Rich DePaola speelt en zingt solo een nummer uit zijn eigen repertoire en Gait Klein blaast op zijn mondharmonica prachtige intro’s en solo’s. Het is wederom een gedenkwaardige avond in Blue Room Sessions.

Deze slideshow vereist JavaScript.

En last but not least: een van onze huisfotografen, Monique Nuijten, verzorgt het fotowerk voor ‘Like a Raindrop on a Feather’, het nieuwe album van Tom en Sera.


Setlist Tom Mank en Sera Smolen:
Harpers Ferry, Surrounded By Strangers, Talk Of The Town, Far Away As The Moon, In This World,Quiet Of The Night, Conspiracy Of Kindness, Off Beat Rhyme, Tweede set: Going To New York, Baltimore The Blues, Sergeant Oliver, Soft Landing, My Thunder And Lightning, In My Life

Nieuwste release Like a Raindrop on a Feather


Tekst Recensie: Ad van der Laan
Fotografie: Monique Nuijten
DJ: Wim Goud

Steampower

Steam Power avond met muzikale hoogstandjes

Veel bezoekers complimenteerden Blue Room Sessions met de keuze van deze avond en dat doet een mens goed

Steam Power stond zo’n twee jaar geleden op ons podium. Er was toen een redelijk aantal bezoekers, maar dit keer was de Clubzaal vrijwel uitverkocht. En de bezoekers kwamen niet voor niets; de dame en drie heren van Steam Power zorgden voor een bijzonder sfeervolle avond met muzikale hoogstandjes.

Steam Power

Steam Power
Fay Lovsky

Dat was ook niet helemaal onverwacht als je bedenkt wie er op het podium stonden. Allereerst Fay Lovsky (met zo’n naam moet je wel van skiën houden, zoals ze zelf zei). Fay speelt uiteraard basgitaar maar deed ook de intro van een nummer op zingende zaag. Voor het eerst speelde ze ook een paar songs op cello. Haar heldere stem klonk ook weer prima.

Steam Power
Joost van Es

Dan hebben we Joost van Es op viool. Joost is zonder meer virtuoos te noemen op dat instrument en hij heeft zijn kunsten dan ook al met heel veel artiesten uit binnen- en buitenland kunnen vertonen. Hij voelt zich erg thuis bij Steam Power, omdat daar volgens hem het plezier vanaf spat.

Laurens Joensen
Laurens Joensen

Laurens Joensen de gitarist heeft duidelijk restanten van een Zeeuws-Vlaams accent en dat spreekt mij wel aan, omdat mijn geboortegrond daar ook ligt. Laurens is een begenadigd gitarist en hij liet weer flink wat mooie loopjes horen à la Tony Rice op zijn akoestische Martin.

Janos Koolen
Janos Koolen

Helemaal rechts op het podium stond Janos Koolen. Janos speelt veel instrumenten, maar hij hield het dit keer bij mandoline, klarinet en banjo. Over zijn banjo werden wat grappen en grollen gemaakt door de andere bandleden in de stijl van: “Als je een banjo en een accordeon vanaf de tiende verdieping naar beneden gooit, welk instrument is er het eerst beneden? Antwoord: Who cares? Janos beheerst beide instrumenten overigens zeer goed.

Steampower
Laurens & Janos

Wat opviel is dat de vier bandleden allemaal vocale bijdragen leverden en erg mooie harmonies zongen. Laurens en Janos hadden in de corona-tijd ook niet stilgezeten en dat resulteerde in een aantal nieuwe nummers. Het concert werd afgesloten met een dubbele toegift en een staande ovatie. Veel bezoekers complimenteerden ons nog de keuze van deze avond en dat doet een mens goed.

Tekst: Ad van der Laan


Setlist Steam Power:
Kill You Dead/In The Ground, Old Friend. Lost Letters, Snow, Original Bad Bob, Zomaar, Common Ground*, Flowing Uphill*, Kaap de Goede Hoop, Granny*, Hobson’s Choice, Sideman Blues, Choices, Blue Fight, Sequoia*, Luna Blue*, Lifestyle, Driven by the Darkness*, Thirsty in the Rain*, Thorshavn*, Boerenschuur*, Who’s Bill?*

De nieuwe en/of niet op het album Steam Power uitgebrachte songs zijn aangegeven met een *.

Fotografie: Monique Nuijten
DJ: Wim Goud

Rites

Energieke Rites zet aan tot klassieke moshpit

World Skate Center is weer het domein van bands met high energy hardcore besprenkeld met een vleugje punkrock

Eenmaal binnen in het World Skate Center voel je de energie die Rites uitstraalt. Betere binnenkomst kan ik me eigenlijk niet voorstellen. Beukende bassen, doffe drums, jankende gitaren en gejoel van enthousiast publiek. Mensen willen weer helemaal los en dan kan je geen betere band wensen dan eentje die geen enkel moment de spanning loslaat. En zo zie ik na lange tijd weer een heuse moshpit. Een 2.0 versie of een klassieke?

Rites

Rites
Rites

Andy & the Antichrist ging niet door. De drummer werd ziek. Geen paniek. Popronde vond snel de juiste vervanging uit haar immens diepe grabbelton en Rites uit Middelburg popte als last minute eruit. Trouwens, ik ben er ook als last minute ingevlogen om een redacteur van KLANKGAT te vervangen.
In ieder geval, Rites hoefde er niet lang over na te denken, want spelen in een skatehal sprak hen wel aan. Bassist Nous Davidse kon niet mee en een zekere Chris verving Nous. Gelukkig is frontwoman Louisa er wel bij want Rites is – zoals je misschien weet – een female fronted hardcore punkband uit Middelburg en omgeving. Zeeuwse hardcore punk op zijn best.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Primeur
Volgens Popronde is de band deze zomer de studio ingedoken voor nieuwe opnames en krijgt Popronde de primeur. Daarnaast komen ook de ‘oudere’ tracks zoals Mysery Is Company aan bod.

Het is toch grappig dat sommige dingen nooit zullen veranderen. Bijvoorbeeld de ‘halve maan’ die ontstaat pal voor een podium, het is bijna een natuurverschijnsel. Een ander verschijnsel is de moshpit en die hebben we in het lockdown tijdperk niet mogen meemaken.

Louisa
Louisa

Het was een ontroerend moment, toen een aantal mensen begonnen te moshen. Eerst met enige schroom maar dat veranderde in no time in een klassieke moshpit. Onder de felheid van Louisa – ze ziet er lief uit maar laat je niet foppen –  en de genadeloze drums van Rick Hutjens breidde de pit zich snel uit.

Later die avond zag ik soortgelijke taferelen en nog gekker bij Kalaallit Nunaat in de Bossche Brouwers. Mensen wilden echt helemaal los gaan en deze Zeeuwse band gaf hun publiek daar alle energie voor. Punk 4ever.


BLOESJE

Berget Lewis

Soepele blending S!R en Berget Lewis Jazz in Duketown

Ongecompliceerde soul spat vanuit Willem Twee poppodium via Zoom zo je huiskamer in

Berget Lewis is een gevestigde naam in de Nederlandse soul scene. Denk aan Ladies of Soul bijvoorbeeld. Ik heb haar een aantal keren zien optreden op diverse podia in het land en in televisieuitzendingen. De band S!R (Soul Recruits) is opgericht door gitarist Aron Raams – bandleider van Gare du Nord – en zanger Dennis Kroon, bekend van The Voice of Holland. En nu staan ze live op de laatste dag – maandag 24 mei –  van Jazz In Duketown 2021. Via ZOOM, dat weer wel. Zien hoe dat uit gaat pakken.

Berget Lewis en Soul Recruits (S!R)

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het belooft een flinke dosis funk, gospel en soul te worden, volgens zanger Dennis Kroon. Hij begint samen met Soul Recruits aan de set met een nummer van Jarle Bernhoft. Ook het tweede nummer So Many Face is van Bernhoft. Sterke new soul en vakkundig vertolkt. Dennis als soulzanger verrast op een prettige manier. Het derde nummer is er een van zanger Gregory Porter.

Berget Lewis
Berget Lewis and Soul Recruits

Meteen na afloop verlaat Dennis de stage en verschijnt Berget Lewis vanachter de coulissen zonder enige aankondiging. Maar gejuich van de weinig aanwezigen stijgt op vanuit de zaal en wellicht ook van het ingelogde publiek. Berget neemt meteen bezit van het podium en haar show kan beginnen. Ze doet onder meer een cover van Ain’t Nobody van Chaka Kahn.

soul diva
soul diva

Wat opvalt aan het optreden van S!R en Berget Lewis is dat ze op elkaar ingespeeld zijn, alsof ze al jaren samenspelen. Zo natuurlijk. S!R met Dennis Kroon klinkt ingetogener, terwijl de band bij deze Soul Diva van meet af aan rauwer – heavier – speelt. Met Berget Lewis trappen de Soul Recruits op het gaspedaal voor een flinke dosis gospel, soul en funk. En dat komt de livestream ten goede uit, het spat gewoon uit je scherm je huiskamer in, of waar je ook zit te kijken.

Tina en Chaka

Deze slideshow vereist JavaScript.

De show gaat door en een uur is eigenlijk te kort. Een ‘we want more’ zou bij een reguliere act vele keren hebben geklonken. Zelfs een kleine technische storing – de mic van Berget hapert en er moet een draadje vervangen worden – kan de stemming niet verpesten. Er wordt effe een geïmproviseerd introotje ingezet waarna het nummer Goodbye James wordt ingezet.

Na dit nummer komt Dennis weer op het podium en zingen hij en Berget het prachtige nummer Let’s Stay Together van The Reverend, Al Green. Lewis vervolgt met een gospelvertolking van het nummer Help van The Beatles dat ook door Tina Turner werd vertolkt. Berget is een groot fan van haar. Een ander icoon is Chaka Kahn en Through The Fire ontbreekt dan ook niet aan haar repertoire.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Meteen hierna een zinnenprikkelende cover van What’s Love Got To Do With It van Tina Turner. Dat nummer is inmiddels grijsgedraaid maar door Berget klinkt het als nieuw, als vers van het mes. De spetterende afsluiting van de show is aan I’m Every Woman van Chaka Kahn. Berget roept alle vrouwen op om voor zichzelf op te komen. Geen beter nummer denkbaar.

Berget Lewis en de Soul Recruits hadden de Bossche binnenstad helemaal op haar kop kunnen zetten. Misschien volgend jaar.

 


Bezetting

  • Berget Lewis (zang)
  • Dennis Kroon (zang)
  • Aron Raams (gitaar)
  • Ferry Lagendijk (toetsen)
  • Sven Happel (bas)
  • Marc Schenk (drums)

Gastredacteur: Mathijs van Tongeren
Screenshots Livestream Berget Lewis en Soul Recruits – Jazz in Duketown 2021

Bekijk de livestream op Youtube: