Na twee succesvolle vorige shows staat Christien Oele met haar band VanWyck in de Grote Zaal van de Verkadefabriek geprogrammeerd. Dat betekent ruim 250 mensen op een dinsdagavond!
Als extra backing vocaliste staat Christiens dochter Cosima letterlijk achter haar op het grote podium. Deze fraaie appel valt qua beweging en stem niet ver van de boom blijkt achteraf. De overige bandleden zijn Reyer Zwart op gitaar, Rowin Tettero op drums, Henk Hulzebosch op de toetsen en Marco van Os op basgitaar.
VanWyck
Er is een nieuw album, alweer het vijfde, Dust Chaser. VanWyck live op het podium is een magische belevenis. Christien heeft een karakteristieke stem vol emotie. Ze is voortdurend in beweging met handen en armen. De eerste song, het psychedelisch klinkende Unravel is eveneens het eerste nummer van het album. Een mooi begin van de avond.
Jump In heeft een stevig tempo en houdt het midden tussen rock en blues. Het intieme The Swell doet zelfs een beetje ‘kerkelijk’ aan. Carry Me wordt mooi vierstemmig gezongen en het orgelspel doet denken aan The Doors. Mooi om te zien hoe dochter Cosima qua zang en beweging op haar moeder lijkt.
Het intiem gezongen Beer Fizz wordt van tevoren door Christien aangekondigd als haar favoriete nummer. Indrukwekkend uitgevoerd door haar en Reyer Zwart.
Tweede set
De tweede set start met Dust Chaser, de titelsong van het album, met Christien op gitaar. My Deliverance wordt schertsend aangekondigd als een uitgestelde verlossing. Vlot nummer met een stevig intro.
Op verzoek volgt Maybe, Maybe Not van het vorige album. Het als gevangenisnummer aangekondigde I Was Innocent wordt fraai vierstemmig gezongen onder de Hammondklanken van Hulzebosch Na een staande ovatie volgt een toegift met The Smiling Prophet, van het vorige album. Mooi begeleid op de vleugel en als allerlaatste een vleugje country met Carolina’s Anatomy.
Dit derde optreden van VanWyck, met bijna 20 nummers en prachtige poëtische teksten, was wederom een belevenis. Alle bandleden speelden stuk voor stuk fenomenaal en de telkens weer verrassende stem van Christien Oele doet soms aan andere zangeressen denken maar blijft toch vooral die van haar authentieke zelf.
Aan het publiek te horen heeft VanWyck ook in de grote zaal, op dat enorme podium, weer een verpletterende indruk achtergelaten. Maybe…volgend seizoen een vierde keer?
Setlist: Unravel. Desert Bride, Burning Of Dawn, Jump in, Flowers In The Fields, The Swell, Carry Me, Beer Fizz, Towards The Sun, Tweede set: Dust Chaser, Unleash, My Deliverance, Maybe, Maybe Not (ET), Pond Floor Dwellers (ET), I Was Innocent(ET), The Smiling Prophet (ET), Listen, Carolina’s Anatomy (MR)
Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar | Monique Nuijten
VanWyck – Dust Chaser (2024)
