VanWyck

VanWyck intens, persoonlijk met een vleug melancholie

Emotionele mix van zang, beweging en indrukwekkende muziek

Al weer voor de vierde keer staat VanWyck, de band van Christien Oele, op het podium van Blue Room Sessions. De laatste keer speelden ze in de grote zaal, maar qua intimiteit heeft de Clubzaal toch de voorkeur. Nieuw voor ons in deze formatie is Stefan Wolfs op lapsteel en gitaar. Verder zijn daar haar vaste drummer Rowin Tettero, bassist Marco van Os en toetsenist Henk Hulzebosch.

VanWyck

VanWyck
bezielde, krachtige stem

Wat is VanWyck toch een fijne band. De nummers zijn zoals gewoonlijk intens, persoonlijk met een vleug melancholie. De teksten zijn poëtisch en mooi gezongen door Christien, in harmonie met de stemmen van de overige bandleden. Haar handelsmerk is een bezielde, krachtige stem waarmee ze rauwe gevoelens en scherpe teksten tot leven wekt. Daarbij balanceert ze vloeiend tussen krachtige roots-rock en kwetsbare, melancholische ballads.


De begeleiding verdient een 10. Hulzebosch, die door haar als ‘het wonder van Deventer’ wordt aangekondigd, klinkt op Mouthful als Ray Manzarek, de organist van The Doors, maar ook op de piano is hij erg goed. Van Os staat misschien verdekt opgesteld, maar zijn rol is van constante kwaliteit net als die van Tettero op drums. Stefan Wolfs kan fantastisch ‘pedalsteelen’, en rockt soms nostalgisch op zijn Gibson SG. Christien speelt ook goed gitaar. Kortom, hier staat een band van formaat. Maar dat wisten we al.

VanWyck
band van formaat

Het was weer een waar genoegen om ons onder te dompelen in hun performance en zo dacht ook het publiek. Een fan in de zaal kon zijn enthousiasme nauwelijks bedwingen en riep na praktisch elke song “mooi liedje!!”

En daar zijn wij het volledig mee eens!


Setlist: I Was Innocent, Jump In, Flowers In The field, Dust Chaser, Desert Bride, Carolina, Listen ToYour Breathe, Unleash, Mouthful, Drifter, One Stop, Deliverance, Carry Me, My Favorite Tune, Maybe  Maybe Not, To June This Morning, The Smiling Prophet

Tekst Recensies: Wies Luijtelaar
Fotografie Wies Luijtelaar | Monique Nuijten


VanWyck tracks:

VanWyck

VanWyck live met haar nieuwe album Dust Chaser

De magical mystery show van Christien Oele met haar dochter Cosima en band in Blue Room Sessions

Na twee succesvolle vorige shows staat Christien Oele met haar band VanWyck in de Grote Zaal van de Verkadefabriek geprogrammeerd. Dat betekent ruim 250 mensen op een dinsdagavond!

Als extra backing vocaliste staat Christiens dochter Cosima letterlijk achter haar op het grote podium. Deze fraaie appel valt qua beweging en stem niet ver van de boom blijkt achteraf. De overige bandleden zijn Reyer Zwart op gitaar, Rowin Tettero op drums, Henk Hulzebosch op de toetsen en Marco van Os op basgitaar.

VanWyck

VanWyck
Dust Chaser

Er is een nieuw album, alweer het vijfde, Dust Chaser. VanWyck live op het podium is een magische belevenis. Christien heeft een karakteristieke stem vol emotie. Ze is voortdurend in beweging met handen en armen. De eerste song, het psychedelisch klinkende Unravel is eveneens het eerste nummer van het album. Een mooi begin van de avond.


Jump In heeft een stevig tempo en houdt het midden tussen rock en blues. Het intieme The Swell doet zelfs een beetje ‘kerkelijk’ aan. Carry Me wordt mooi vierstemmig gezongen en het orgelspel doet denken aan The Doors. Mooi om te zien hoe dochter Cosima qua zang en beweging op haar moeder lijkt.

Het intiem gezongen Beer Fizz wordt van tevoren door Christien aangekondigd als haar favoriete nummer. Indrukwekkend uitgevoerd door haar en Reyer Zwart.

Tweede set


De tweede set start met Dust Chaser, de titelsong van het album, met Christien op gitaar. My Deliverance wordt schertsend aangekondigd als een uitgestelde verlossing. Vlot nummer met een stevig intro.

Op verzoek volgt Maybe, Maybe Not van het vorige album. Het als gevangenisnummer aangekondigde I Was Innocent wordt fraai vierstemmig gezongen onder de Hammondklanken van Hulzebosch Na een staande ovatie volgt een toegift met The Smiling Prophet, van het vorige album. Mooi begeleid op de vleugel en als allerlaatste een vleugje country met Carolina’s Anatomy.

VanWyck
VanWyck

Dit derde optreden van VanWyck, met bijna 20 nummers en prachtige poëtische teksten, was wederom een belevenis. Alle bandleden speelden stuk voor stuk fenomenaal en de telkens weer verrassende stem van Christien Oele doet soms aan andere zangeressen denken maar blijft toch vooral die van haar authentieke zelf.

Aan het publiek te horen heeft VanWyck ook in de grote zaal, op dat enorme podium, weer een verpletterende indruk achtergelaten. Maybe…volgend seizoen een vierde keer?


Setlist: Unravel. Desert Bride, Burning Of Dawn, Jump in, Flowers In The Fields, The Swell, Carry Me, Beer Fizz, Towards The Sun, Tweede set: Dust Chaser, Unleash, My Deliverance, Maybe, Maybe Not (ET), Pond Floor Dwellers (ET), I Was Innocent(ET), The Smiling Prophet (ET), Listen, Carolina’s Anatomy (MR)

Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar | Monique Nuijten

VanWyck – Dust Chaser (2024)