De 50ste editie (!) van Jazz in Duketown 2024 staat wat mij betreft in het teken van Modern Creative Jazz. Modern Creative is de term de gebruikt wordt voor een moderne jazzstijl die invloeden uit oude jazzmuziek (bop en freejazz) vermengt met eigentijdse muziek (rock, funk, pop).
Jonge muzikanten hebben de jazzgeschiedenis geabsorbeerd, maar zijn ook opgegroeid met rock, hiphop, wereldmuziek en andere popstijlen (bron: muziekweb.nl). De drie bands/artiesten die in dit artikel worden besproken, passen naadloos in bovenstaande omschrijving, uiteraard ieder op eigen wijze.
Modern Creative Jazz
Ik zou graag eerst nog even willen stilstaan bij deze 50ste editie. Het begon allemaal heel bescheiden van opzet met het voormalig jazz-café De Kakatoe in de Kruisstraat als spil in het hele gebeuren. Even dreigde Jazz in Duketown zich te ontwikkelen in een dixieland festijn maar moderne jazz zegevierde. Voor meer informatie over het prille begin en geschiedenis verwijs ik naar indebuurt.nl/de kakatoe.
.multibeat

.multibeat is een band uit Utrecht. De vaste bezetting bestaat uit het trio Boudewijn Pleij (toetsen), Aron Smit (drums), Joel Svedberg (bass). Voor optredens en studio opnames halen ze er geestverwanten bij zoals zangeres GINGE en rapper/zanger vAn.
Aan .multibeat kan met recht het label modern creative gehangen worden. Voor dit optreden op het Kerkplein is gitarist Davy Lourenburg aangetrokken en als gastspeler krijgt hij veel ruimte die hij ten volle benut.
Het is eindelijk gestopt met regenen en er staan al veel mensen voor het podium. De band maakt meteen duidelijk waar het om draait, funk. Ik vroeg Boudewijn Pleij na afloop hoe je de band zou kunnen omschrijven.
“.multibeat heeft zeker iets met funk. Als we live optreden, is het funk. Als we een plaat opnemen is het iets meer instrumentale hip-hop, jazz en een cross-over daartussen, maar live is het leuker om er meer energie, meer funk in te doen.”
Met de vocalisten vAn (Ivan Peroti) en GINGE werkt de band samen in de studio. Het leek hen leuk om die twee zangers voor dit optreden erbij te betrekken. Dat blijkt helemaal geslaagd gezien de reacties van het toegestroomde publiek. Het Kerkplein is en blijft the place to be voor modern creative jazz.
Ernst Glerum & John Dikeman

Hoe anders is de ambiance in het sacrale Toonzaal. Het is een zit-concert en op het podium staan slechts de vaste vleugel van dit podium en een muziekstandaard. Soberheid alom. In de omschrijving van Jazz in Duketown over dit duo lees ik dat saxofonist John Dikeman en pianist Ernst Glerum ‘spirituals spelen op muziek uit de Afro-Amerikaanse kerk, met een sterke invloeden vanuit soul, blues en jazz alsook traditionele hymnes uit Europees christelijke geloofsovertuigingen’.
Het heeft te maken met de achtergrond van beide musici en is de Toonzaal daarom bij uitstek hét podium om hun project Spirituals uit te dragen. Zowel Dikeman als Glerum komen het podium op zonder een woord te zeggen. Er is ook geen enkele stop tussen de nummers die van stevige bop moeiteloos meandert in mellow jazz met harmonieuze patronen en volle klanken.
Door de opzet van hun optreden – alles aan elkaar spelen – leggen de twee musici een zware wissel op het uithoudingsvermogen van het publiek. Het spel is zonder meer technisch voortreffelijk, er zijn vaak momenten van herkenning en toch beklijft het niet. Drie kwartier non-stop is gewoon teveel gevraagd.
Kruidkoek

Terug naar het Kerkplein dat nagenoeg leeg is. De drankkramen hebben weinig te doen tijdens de opbouw pauzes. Het is aan powerband Kruidkoek om deze modern creative trilogie op deze openingsavond af te sluiten.
De band heeft al eerder opgetreden op Jazz in Duketown en in 2020 stonden ze ook in de line-up van het Rauwkost festival. Met andere woorden we weten wat deze gasten kunnen brengen. Ze afficheren zichzelf als Garagejazz en daar is geen woord te veel. Van meet af aan gaat de beuk er in. Vooral drummer Bram Knol neemt hier het voortouw in; hij is duidelijk de gangmaker.
De drie andere bandleden laten zich ook niet onbetuigd. Saxofonist Nick Feenstra houdt ervan om flink veel lucht door zijn instrument te blazen, bassist Reindert Kragt geeft een ‘vette’ bassolo weg en gitarist Tijmen Kooiker lanceert de ene na de andere riff. De band heeft vijf kwartier gekregen van de organisatie en die weten ze tot het einde toe pakkend en dynamisch te houden.
Kruidkoek
















