Iris Jean, Gijsjaradijsjaband, Braces, Mikki Wood, Sonic Whip en TAXITAXI staan in het balboekje van redacteur Paul Claassen. De programmering van Popronde is qua timing zeer scherp en qua aanbod overweldigend. Keuzes maken is noodzakelijk en de tijd is niet je vriend.
Vrijdag 11 oktober is Den Bosch weer het toneel van het jaarlijkse muziekfeest, dat Popronde heet. Een keur aan artiesten speelt live in een keur aan zalen, café’s en andere ruimtes. De geslaagde aftrap van vanavond voor mij is Iris Jean, die in kapsalon Salon van Jetje een mooie eigenzinnige set neerzet.
Meer hierover in een duo-recensie van collega- schrijver Johan en mezelf.
Gijsjaradijsjaband
Ik kan het laatste nummer van Iris Jean niet afluisteren, ik wil op tijd bij de Bossche Brouwers Aan De Vaart zijn om de Gijsjaradijsjaband te zien. Zes man sterk speelt de band een ophitsende mix van pretpunk en kleinkunst, met Nederlandse teksten.
Een zanger die synthesizer speelt, een accordeonist die meezingt, een gitarist, een toetsenist die doubleert als bassist en andersom, een drummer en een zanger die doubleert als saxofonist en andersom, ondanks een kapotte sax: het niveau ligt hoog bij Gijsjaradijsjaband.
De vaak melige teksten van Gijsjaradijsjaband worden met name door het jongere publiek luidkeels meegezongen, een wedstrijdje ‘welke kant van de zaal (Den Bosch versus ‘s- Hertogenbosch) het leukste is’ blijft onbeslist. Muzikaal is het allemaal dik in orde, maar ik heb het na een half uurtje wel gezien.
Braces
In de kleine zaal van de Willem Twee staat Braces met hun variant op deathcore, traag, dreigend, beukend. De zanger heeft een goede strot, drummer, bassist en gitarist spelen voluit en hard. De meelopende backingtrack geeft een aantal nummers een extra sausje, wat een verrijking van het geluid geeft.
Een aantal nummers krijgt de zanger hulp van een tweede zanger, opvallend is het effect wat een andere gastmuzikant heeft. Als hij de gitaar overneemt, ontstaat er voor het eerst een klein moshpitje voor het podium, om niet meer terug te keren als de originele gitarist z’n instrument weer overneemt.
Mikki Wood
De volgende band die ik voor KLANKGAT ga zien speelt pas over ruim een uur, dus in het World Skate Center pik ik Mikki Wood mee. Bijna klassiek- Engelse punk van dit trio. Lekker dik basgeluid, tweestemmige zang en een drummer achter een heel laag kitje, het klinkt als een klok. Bij de merchstand een singletje gekocht, leuk voor de verzameling.
Sonic Whip
Vervolgens de Tramkade maar verlaten en de stad in: mijn volgende stop is de Knillispoort, waar Sonic Whip geprogrammeerd staat. Het trio ziet er pico bello uit in hun zwarte jasjes, dito overhemden, zwarte broeken en dito puntschoenen. Een fraai statement.
Er wordt Amerikaans geïnspireerde gitaarrock gespeeld, met een snufje grunge-light, een mespuntje Soundgarden. De gitarist soleert af en toe nét niet de bocht uit, ondersteund door een pompende bas en harde klappen van de drummer, een ander nummer wordt meer ingetogen gespeeld.
Aangevuld met af en toe tweestemmige zang klinkt het in potentie erg lekker; het geluid in de zaal doet helaas geen recht aan de energie en plezier van deze band, wat erg jammer is.
De avond is nog niet om; in de Palm staat TAXITAXI, en er is nog tijd, dus… Deze ‘punk rock boyband’ geeft gas. Hard en pittig, zonder wrang te zijn, daarvoor zijn meezingers als ‘Teamleider’ en ‘VWO’ (‘Wie wil m’n vwo-diploma zien?’) te melig. Erg leuk.
De Popronde blijft een unieke kans om in korte tijd met een hoop bandjes zoals de Gijsjaradijsjaband kennis te maken, en gezien het vele publiek wat ik in de diverse locaties heb gezien, valt het concept bij velen in de smaak. Hopelijk blijft het een lang leven beschoren!
Foto’s van Paul Claassen en Sandra Leijtens
Gijsjaradijsjaband – Gijsjaradijsja (2024)
Braces
Mikki Wood – High On The Moon (2024)
Sonic Whip
TAXITAXI
