Electric Spark

jun, 2024

Bossch label Electric Spark Records bestaat 3 jaar
Concertzaal Willem Twee toneel van matig bezocht verjaardagsfeest Lightning Strikes

Om eerst maar even te zeiken, dan hebben we dat gehad want waarom is het zo bizar rustig op de dag dat Electric Spark Records haar driejarig bestaan viert? Speelt het langverwachte mooie weer parten? Gooit Graspop Metal Meeting roet in het eten? Zo zonde dat er niet veel meer publiek op het verjaardagsfeest Lightning Strikes is afgekomen, en zo onverdiend voor zowel de bands als het label. Afijn.

Electric Spark Records

Den Bosch en 11 november zijn sinds jaar en dag onlosmakelijk met elkaar verbonden. Immers, op ’11- 11’, ofwel ‘dun elfde van dun elfde’ klinkt het officiële startsein van het carnavalsseizoen.

Daarnaast heeft drie jaar geleden Den Bosch er op die datum een nieuwe pijler bij gekregen: platenlabel Electric Spark Records ziet het levenslicht.

Ik ben te laat om opener Seum te zien. Dit Canades ’doom and bass’ trio bracht tot nu twee platen uit op Electric Spark, waarvan hun eerste ook de ‘first Spark’ is.

Ismena
Als ik de grote zaal van de Willem Twee inloop staat Ismena op het podium. Bij een Spark-labelmiddag bij de Bossche Brouwers speelde de Nederlandse nog solo, met zang en akoestische gitaar, nu wordt ze ondersteund door een driekoppige band, in de klassieke rockbezetting.

De nummers worden hierdoor natuurlijk steviger, maar het zaalgeluid is dusdanig in orde dat Ismena’s stem, die toch vrij iel en dun is, niet verdrinkt tussen de gitaren.

Het zijn vrij statische nummers met een duidelijk begin en eind, maar daar tussen in gebeurt niet veel spannends. Jammer, want de combinatie van muur van rock en hoge stem geeft mogelijkheden.

Johan Broeder is geen onbekende met de muziekwereld: via een baan in een platenzaak en later bij Mojo, en als programmeur in Workum en bij de Willem Twee heeft hij een netwerk van contacten opgebouwd. Maar een verkeersongeluk geeft een andere draai aan zijn leven.

Yantras
Na een korte pauze staat in de kleine zaal Yantras al te schreeuwen als ik binnen kom. Twee stevige metalnummers pakken mijn aandacht. Lekker dit! De zangeres heeft een goede grunt, en de rest van de band staat zich als snel in het zweet te spelen.

Daarna gaat de vaart eruit. Het derde nummer begint met een lang maar boeiend intro tussen drummer en gitarist.

Langzaamaan ontspint zich iets, traag en slepend, waarbij de harde klappen van de drummer je bij de les houden. Man, wat slaat die gast hard. En gelukkig maar; het blijkt de kapstok te zijn waar de rest van de set, ook traag, aan blijft hangen. Er is genoeg variatie tussen zang en schreeuw om te blijven luisteren, met een sympathiek scheutje goth, maar de opwinding van de start van Yantras’ set blijft weg.

Johan Broeder wordt op elf november slachtoffer van een verkeersongeval, waardoor hij enige tijd uitgeschakeld is. Dat, en de corona epidemie, zetten hem aan het denken. Waarom de stoute schoenen niet aangetrokken, en zijn droom waargemaakt? Johan begint zijn eigen platenlabel, Electric Spark Records.

Temple Fang

Electric Spark Records — Temple Fang – ©Mickey Obo

Geen onbekende in de Willem Twee, en oude vrienden van Johan, Temple Fang, begint haar set met wat nieuwe nummers. Of wij dat erg vinden, vraagt de zanger- bassist. Helemaal niet: als Temple Fang ergens goed in is, is het wel het schrijven van muziek.

Haar symphonische stonerrock kenmerkt zich vaak door een heel geleidelijke spanningsopbouw, waar een thema steeds maar steviger en harder wordt aangezet. Dat klinkt eentonig, maar dat is het zeker niet, want op de weg naar het eind van een song doen de vier heren van de band ook nog wat maat- en tempowisselingen aan. Ginne flauwekul dus.

De setlist van vandaag is wat harder, scherper, hoekiger dan ik ken van andere keren dat ik Temple Fang live zag. En hoewel de iets snellere nummers mij niet zo kunnen boeien als de wat langere, breed uitgesponnen, langzamere songs, is het ook vandaag weer een genot om deze band te zien spelen. Naast nummers schrijven, is die live spelen en het publiek meenemen in goede handen.

Vandaag viert Electric Spark Records haar derde verjaardag; op ‘dun elfde van dun elfde’ 2022 bracht ze een labelsampler uit, de elfde Spark, nu staat de teller op achttien releases als ik goed geteld heb. Hopelijk wordt de catalogus nog veel uitgebreider. Het is Electric Spark gegund: een sympathiek label, gerund door een sympathieke gast met veel, heel veel liefde voor muziek.

Cover foto Temple Fang – ©Mickey Obo
Foto Ismena – ©Erwin Vrensen
Screenshot Yantras: Facebook Yantras

Seum

Ismena

Yantras

Temple Fang

jun, 2023

Electric Spark stelt drie nieuwe artiesten voor
Showcase van Bosch platenlabel staat als een huis op minifestival bij Brouwerscafé

Op deze zondag 11 juni stelt Electric Spark drie nieuwe artiesten voor . En het is warm. Veel mensen zullen de waterkant op hebben gezocht voor verkoeling. Anderen denken daar gelukkig anders over: in brouwcafé de Vaart is er een minifestival, waar drie recent aangeworven acts van platenlabel Electric Spark op zullen treden.

Opener van de middag is Irrelevator. In twee opzichten een buitenbeentje vandaag. Ze zitten niet bij Electric Spark, en ook muzikaal vallen ze iets uit de toon. Irrelevator speelt instrumentale nummers, aangevuld met samples en geluidsfragmenten, vernuftig in elkaar gestoken. Het is niet voor iedereen goed te volgen, de opmerking van de bassist dat ‘er gedanst mag worden’ slaat niet echt aan.

Maar degenen die hun aandacht erbij houden worden getrakteerd op inventieve muziek, een soort mathcore met jazzinvloeden. Ik meen ook een basloop in Iron Maiden- stijl er uit te halen, en kers op de taart is wel de mash- up tussen Britney Spears’ ‘Baby One More Time’ en The Cure’s ‘A Forest’.

De band weet een aantal nummers ook tegelijk te eindigen, iets wat ze zelf met de nodige zelfspot trots verkondigen. Humor en plezier liggen bij Irrelevator steeds op de loer.

Ismena
De tweede artiest van vandaag is Ismena. Een vrouwelijke singer-songwriter die dapper en kwetsbaar met alleen een gitaar en microfoon op het podium staat. Ik ben bang dat haar set door timing en locatie niet goed uit de verf komt. Het contrast met de eerste band is erg groot, en er staan nogal wat mensen in de zaal te praten.

Ismena laat zich hier echter niet uit het veld slaan; schijnbaar onverstoord speelt en zingt ze haar mooie luisterliedjes. Haar stem is prachtig, de composities zijn wat vlak. Mooi, maar generiek. Ik ben wel benieuwd hoe het vanaf plaat zal gaan klinken.

Alternator

Een aantal maanden terug heb ik Alternator al eens mogen zien spelen, op een niet nader te noemen locatie. Toen overtuigden ze me, en dat doen ze vanmiddag weer. Vijf man sterk spelen ze hun variant van stoner.

strakke drum - ©Erwin Vrensen — twee gitaren – ©Erwin Vrensen

Strakke drums, een bas waar het spekvet vanaf druipt, twee gitaren die dan weer tegen elkaar, dan weer samen strijden, en zang die precies de goede lijzigheid heeft die bij hun midtempo nummers past. Hou ze in de gaten.

An Evening With Knives
Ondertussen is het avond geworden, is er nog niet gegeten en staat An Evening With Knives klaar om deze Electric Spark- showcase af te sluiten. Ook hier klinkt stoner, maar de schreeuwzang en hard klappende drums maken de sfeer rauw, poignant, confronterend.

Ondanks de warmte is de zaal redelijk gevuld, en reageert enthousiast op wat dit Eindhovense trio laat horen. Hard, meeslepend, spannende akkoordenwisselingen, een drummer die meent dat ‘ie de vellen uit z’n snare moet slaan, ook An Evening With Knives overtuigt.

Naast bands als Temple Fang en ENMA, wat onlangs nog streed voor een plek in het Rock Circus, kan platenbaas Johan Broeder tevreden zijn met deze aanvullingen op zijn Electric Spark.

Fotografie: Erwin Vrensen

sep, 2022

ENMA en Temple Fang brengen Willem Twee in vervoering
Platenlabel Electric Spark deelt een visitekaartje uit

Eindelijk kan het zoeken in mijn mailbox naar concertkaartjes die ik toch zeker, toch, of niet, oh ja toch, lang geleden heb gekocht, maar waarvan het optreden zelf niet doorging, stoppen. Temple Fang is voor mij de laatste in een rij uitgestelde optredens, en één waar ik reikhalzend naar uit heb gekeken. ENMA beleeft zijn vuurdoop met eerste live-optreden.

Een eerste kennismaking, op een festival in de Willem Twee een aantal jaren geleden, smaakte naar meer. In de tussentijd echter werd er van drummer gewisseld, en ook maar gelijk een heel nieuw repertoire op touw gezet. Deze nieuwe nummers belandden op hun eerste plaat voor Electric Spark, en beluistering daarvan deed verlangen naar meer.

ENMA

Opener deze vrijdag is de band ENMA, ook uit de Spark- stal. Ik heb hier helaas niet de hele set van kunnen zien, dus een echt oordeel kan ik er niet over vellen. Wat ik heb gehoord, klinkt nog wat stroef en zoekend, en de zang vind ik niet erg sterk, maar met in je achterhoofd dat dit hun eerste live-optreden is, lijkt me dit een groeibriljantje dat nog maar net z’n koppie boven de aarde uitsteekt. Muzikaal is het afwisselend genoeg, dus met wat meer live-ervaring moet het met ENMA vast goed komen.

Temple Fang

Er liggen natuurlijk een aantal factoren er aan ten grondslag, of een band in een bepaalde zaal geprogrammeerd wordt. Factoren die de leek, waar ik mezelf toe reken, vaak niet kennen. Dit gezegd hebbende, stel ik mij zo voor dat, als de kaartjes niet al ruim anderhalf jaar geleden in de verkoop waren gegaan, Temple Fang misschien niet in de Willem Twee had gestaan. Want na het weer opengaan van de wereld na covid, is de band een ware zegetocht langs zalen en festivals begonnen.

En zeker niet de minste festivals, zoals een Roadburn en Sonic Whip, festivals die bij de kenners van onder andere het stonergenre, en vernieuwende muziek in het algemeen, erg goed bekend staan. De Willem Twee had zomaar eens te klein geweest kunnen zijn…

Maar ‘be that as it may’, Temple Fang stáát er, ruim anderhalf jaar na de eerste aankondiging, en de reputatie die ze in den lande opgebouwd hebben, maken ze meer dan waar!
Met het grootste gemak nemen ze je mee op een reis, waarbij je je vanaf de eerste noten niet verveelt, en als de laatste klanken wegsterven vraag je je af, wat er nu eigenlijk gebeurd is. In elk nummer wordt enorm knap gespeeld met dynamiek, melodieën, akkoorden en solo’s.

De noemer ‘stoner’ voldoet niet voor wat hier wordt neergezet. Ik hoor invloeden uit de progrock, en symphonische invloeden. De twee zanger-gitaristen hebben een prominente rol in het totaalgeluid, maar zonder een goede basis van bas en drums kun je niets bouwen, en dat is hier ook prima in orde!

Als ongeveer halverwege de set een nummer wordt opgedragen aan Johan Broeder, oprichter en ziener van het Electric Spark-label, heb ik het idee dat dit het slechtste nummer van de avond moet zijn. Maar op één of andere manier valt, na een paar maten en een andere klankkleur, alles weer terug op z’n plek en wordt er weer doorgebouwd aan weer een meeslepend nummer, in een ijzersterke set. Wonderbaarlijk, en getuigend van een bijzondere muzikaliteit. Wat een plezier om hier naar Temple Fang geluisterd te hebben!

Fotografie: Mickey Obo