Stephen Fearing gaf 6 november zijn tweede optreden in de Blue Room Sessions in de Verkadefabriek. Vanavond speelt hij zonder zijn vaste begeleidingsband Blackie and the Rodeo Kings. Maar ook als solist gaat het deze Canadees uitstekend af.

Stephen Fearing solo

Stephen Fearing is een in Vancouver, Canada, geboren singer songwriter. Hij groeide op in Dublin, Ierland, maar keerde in 1984 weer terug naar Canada, eerst naar de Oostkust maar pas geleden verhuisde Fearing naar de Westkust. Daar zingt hij ook over in zijn eerste nummer As The Crow Flies, over dat immens grote land waar de TomTom instructies geeft van ‘over 500 km linksaf’. Ook zijn tweede nummer is een melancholisch lied over landschap en liefde.
Omdat hij pas is verhuisd naar Victoria aan de Westkust, staat zijn huis vol met verhuisdozen, maar om te kunnen schrijven vertrekt hij naar een oud mijnplaatsje, Wells geheten, acht uur rijden van Victoria. Daar kan hij in een cabin (hutje) in alle rust aan zijn laatste album werken, want inmiddels heeft hij al negen albums achter zijn naam staan. The Things We Did is één van die nummers die hij daar in dat hutje schreef.

Tweede optreden
Het is voor Stephen Fearing zijn tweede optreden hier in de Blue Room. Achttien maanden geleden was hij ook al hier en nu voor een bijna uitverkochte zaal. Zijn stijl is een mix van roots folk en pop die hij brengt met een prachtig volle, welluidende stem. Hij begeleidt zichzelf op gitaar en dat doet ie meesterlijk. In 1996 heeft hij met Colin Linden en Tom  Wilson de band Blackie and the Rodeo Kings geformeerd en daar toert hij nog mee. Als Stephen Fearing solo optreedt, moet hij zijn gitaarspel aanpassen en daar heeft hij zoals deze avond zal blijken geen enkele moeite mee.
Deze avond zal hij verdeeld over twee parten zestien nummers spelen en over de meesten ligt een deken van melancholie en liefde voor landschap en zijn naasten.

Titel en tekst

Over de huidige ontwikkelingen in Amerika zingt Stephen Fearing in Blowhard Nation en dat gaat over Donald Trump en zijn strapatsen. Van zijn laatste cd From the Secrets of Climbing speelt hij The Long Walk To Freedom en dat gaat zoals de titel al duidt over Nelson Mandela. Over het schrijven van liedjes zegt hij dat ie eerst een titel wil hebben, dan pas kan hij de tekst schrijven. Het gaat soms over de ongemakken van het ouder worden die hij bezingt in These Golden Days. Het zijn mooie teksten die blijk geven van liefde voor de mensen, landschappen en de dingen in zijn omgeving.

Blackie and the Rodeo Kings
In het tweede gedeelte vertelt Stephen Fearing over zijn eerder genoemde band Blackie and the Rodeo Kings. Waarna hij het prachtige nummer Dog On A Chain brengt. Met direct erachteraan een medley op gitaar  en doet hij ons versteld van zijn virtuositeit. Soms leek het een beetje – zonder te overdrijven – op Django Reinhart.
Daarna speelt Stephen Fearing nog nummers die hij heeft geschreven in die cabin in Wells en vertelt hij over de rook die door de schoorsteen trekt en over de Melkweg die je ziet als je buiten staat en zingt ie over wat we eigenlijk allemaal zijn: ‘every soul is a sailor rollin’ on the deep’.

Dat hij vaker in Nederland toert, blijkt uit het verhaal dat ie vertelt over Leo Blokhuis (Nederlands journalist op het gebied van popmuziek) die een lijst heeft van niet te missen liedjes –  ‘songs we shouldn’t forget’. Op dat lijstje staan When My Baby Calls My Name en het nummer van de Blackie and the Rodeo Kings I’m Still Loving You op. Terugkijkend was het een avond vol melancholie en herfst gevoel, een prima avond weer voor de vele aanwezigen.

Fotografie: Wies van Luijtelaar