Thaïti is een vrolijke kickstart van je Rauwkostnacht

Tropische surfrock met synths en glitters

Als ik tijdens de soundcheck van Thaïti in Jong Actief binnenloop is het zo druk dat ik even bang ben dat ik al te laat ben. De sfeer zit er zo halverwege de avond al goed in, de zaal van Jong Actief heeft een tropische glitter make-over gekregen, inclusief schminkruimte waar je zelf ook zo’n make-over kan scoren. Het is me niet helemaal duidelijk of Thaïti er zelf ook langs is geweest of dat ze altijd zo optreden, maar ze passen in ieder geval mooi in het plaatje.

Thaïti
Thaïti – Sam Cuppen

Ook het geluid van Thaïti vult de feestelijke sfeer heerlijk aan. Tropische surfrock met genoeg funky hooks en synthesizers om het dansbaar en onvoorspelbaar te houden. Wat ik dan weer een leuk detail vind is dat ze uit Nijmegen komen, geen stad in Nederland waar je zo ver van een strand verwijderd bent als daar. Alhoewel, aan de Waal lig je in de zomer ook niet verkeerd. Hoe dan ook, de Nijmegenaren zetten een lekkere set neer, met soms de surfgitaren in de hoofdrol, soms de synths en dan weer de percussie, maar altijd een dansbare groove als rode draad.

Thaïti
Thaïti – Florieke Vos

Het enthousiasme en de glitters van de band Thaïti worden mooi weerspiegeld in de zaal. Het publiek staat net zo opeengepakt te feesten als de zes bandleden op het krappe podium. Misschien daarom dat de zanger na een tijdje opeens op de bar verschijnt. De vrolijke chaos maakt een perfecte kickstart van je Rauwkostnacht. Als je om half 12 weer naar buiten loopt ben je even verbaasd dat het kutweer is, dat was je daarbinnen helemaal vergeten. Maar het maakt je ook niet uit, net als dat het je niet meer uitmaakt dat het gisternacht ook al te laat is geworden, en je hebt alleen maar zin om verder de nacht van Rauwkost in te duiken.

Video Thaïti bij Jong Actief in de Rauwkostnacht

45ACIDBABIES

45ACIDBABIES elektropunk met vleugje surf

Blonde dame in rode tracksuit bestuurt de band

45ACIDBABIES uit Utrecht zijn jong, rauw, onaangepast en veel te moeilijk te typeren. La Jungle uit België roept herinneringen op uit lang vervlogen tijden. Die van T.C. Matic.

Rauwkost
Zaterdag 26 januari staat de tweede editie van Rauwkost op de kalender- het festival in Den Bosch voor eigenzinnige bandjes, eigenwijze bandjes, bandjes met een rafelrandje. Een buitenkans om nieuwe muziek live te zien. Van de zaterdagmiddag tot diep in de zondagnacht is er in elke gelegenheid bij of aan de Tramkade iets te beleven.

45ACIDBABIES
La Jungle

La Jungle
Vroeg in de avond aangekomen besluit ik voor een eerste pilsje binnen te lopen bij de Brouwers. Mooi op tijd om de eerste paar nummers van La Jungle mee te pikken, een techno-noiserockduo uit het Belgische Mons. Ik ben nog uit de tijd van T.C. Matic, La Jungle doet me een beetje denken aan hun hoekige en wrange dansbaarheid.

45ACIDBABIES
45ACIDBABIES met Sophia de Geus

45ACIDBABIES
Helaas heb ik de set niet af kunnen zien, redactionele plichten vereisen dat ik op tijd moet zijn voor 45ACIDBABIES, geprogrammeerd in de grote zaal van de Willem Twee. Ik blijk rúim op tijd, ze zitten nog volop in de soundcheck. Wat wel een leuke kans biedt om een beetje achter de schermen te kijken wat een band doet op het podium.
45ACIDBABIES is een Utrechts kwartet bestaande uit één dame, Sophia de Geus, en drie heren. Buiten het gangbare rockinstrumentarium van bas (Daniël Brem), drums (Giorgio Pauqay) en 2 gitaren (Marnix Wolmink en Sophia) maakt de zangeres, naast haar gitaar, gebruik van een synthesizer.

45ACIDBABIES
Sophia de Geus met babydoll

Blikvanger
Met haar blonde haar en rode tracksuit is Sophia onbetwist blikvanger en middelpunt van 45ACIDBABIES. Ze stuurt en bestuurt de rest van de band door de nummers heen. Nummers die vaak een zelfde opbouw kennen: intro met gebruik van de synthesizer, invallen met zang en na een paar maten dikke gitaren erbij om het erna weer klein te maken Saai? Yep, als je het zo leest wel.
Andere blikvangers zijn de babypoppen die aan de microfoon standaarden zijn geknoopt. Beetje creepy gezicht die poppen die doen denken aan een low budget slash movie.

45AcidBabies
45AcidBabies

Elektropunk met vleugje surf
Wat er live gebeurt, beats me, maar het klinkt allemaal lekker. De synth-partijen zijn een mooie basis waar de gitaren op los kunnen gaan. Een vleugje surf klinkt er in door, een snufje metal, en het vult elkaar erg goed aan. Elektropunk heet het te zijn, whatever. Het klinkt als een klokje, een klokje wat uitnodigt om te dansen. En dansen doen ‘de mensen thuis’, de Babies’ benaming voor het publiek. Want zoals gezegd, het klinkt allemaal lekker wat de 45ACIDBABIES voortbrengen.

Lichtshow
En misschien niet helemaal op z’n plek hier, maar een compliment voor de lichtman van de W2. Wat een aanvulling op de dynamische set van 45ACIDBABIES!

Instrumentals van The Akulas surfen door BLVRD-theatertent

Surf sound en gitaarwerk rechtstreeks uit Back to the Sixties

De viermansformatie The Akulas is duidelijk beïnvloed door de instrumentele bands en de surf sound uit het begin van de jaren zestig, nog vóór de komst van The Beatles en Rolling Stones. Het zijn allemaal snelle en korte nummers die niet langer duren dan 3 minuten. En zo hoort dat ook. Elk nummer wordt door het publiek in de BLVRD-theatertent met overduidelijk enthousiasme onthaald.

Catchy instrumental surf

Elk nummer is catchy, zelfs de wat langzamere en als gitarist en frontman Ruben Haerens weer licks uit zijn Fendergitaar tovert, wordt dat begroet met luid gejuich. Het is weer volle bak in de theatertent van Theaterfestival Boulevard. De surfsound van The Akulas is niet van het hardcore type à la Dick Dale – de koning van de surf gitaar – maar stamt duidelijk af van de Europese tak zoals The Shadows en The Dakotas. Wezenskenmerk van de surf is het totaal ontbreken van zang en de zeer dominante rol van de gitaar. De microfoons op het podium dienen louter en alleen om het publiek even te danken voor het applaus of om wat informatie te geven over het volgend nummer.

Deze diashow vereist JavaScript.

Als Ruben en Willem het ritme sterk opvoeren, Benjamin Verschaeve donkere klanken produceert uit de keyboards en zodoende toch een ‘Dick Dale’ atmosfeer en sound ontstaat, reageert het publiek laaiend enthousiast en gaan de vuisten van de mannen omhoog en gillen de vrouwen nog harder. Ruben voert als een echte performer een show op om het publiek nog verder op te zwepen. En dat lukt hem.

De band speelt nummers van het album Rustines maar Ruben vertelt dat de band momenteel bezig is met het opnemen van een nieuw album. Het Bossche publiek krijgt dus ook veel nieuw werk te horen. Van Rustines wordt alles gespeeld: het langzame L’amour chaud (Warme liefde) en de up tempo nummers The Mafista (goede titel!), The Searchers (titel geïnspireerd door een western klassieker?) en Le sang du soleil.

De Franse titels duiden dat The Akulas [wat haaien in het Russisch betekent, red.] hun roots hebben in de Europese tak van het surf-gitaar genre. Ook de inzet van een orgel is natuurlijk een vreemde eend in de bijt voor deze stroming die puur gericht is op de gitaar. Maar zo strikt nemen deze Vlamingen het nou ook weer niet. Muziek is geen dogma en zeker niet de rock van The Akulas.

Instrumentals van The Akulas surfen door BLVRD-theatertent
The Akulas in BLVRD-theatertent

The Akulas zijn:
Udo – Gretsch drums
Willem – Framus Star bass gedreven door een Fender Bassman 100
Benjamin – Nord orgel
Ruben – Fender Jaguar & Jazzmaster aangedreven door een Fender Dual Showman Reverb en een Fender Reverb Tank

Komodo-frontman Gino Bombrini begint altijd met een beat

Onverwachte sound levert plaatcontract op

Het is nooit stil in het hoofd van Gino Bombrini, frontman van de eclectische band Komodo: “Ik luister naar alle muziek en absorbeer om weer nieuwe muziek te maken.”

Platencontract
Komodo heeft een platencontract binnengehaald bij Sony Music. Dat heeft de band te danken aan zijn professionele aanpak en natuurlijk zijn muziek met een unieke en onverwachte sound. Daar zit veel in. Van surfrock, 60’s pop, woestijnblues, hip hop, rumba en Indiase raga, staat op hun Facebook pagina. “We hebben echt mazzel met dit contract, echt geluk,” zei Gino Bombrini vóór het optreden in Den Bosch.

Komodo speelde donderdag 23 november in foyer van de Willem Twee concertzaal. Volgens Gino is zo’n podium de perfecte omgeving om te spelen. De band bestaat pas kort en heeft nog de sterke behoefte om dicht bij elkaar te zijn om zo de directe energie van elkaar te voelen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bengali Crown
De eerste klanken van het openingsnummer Bengali Crown zetten de toon van de avond direct neer. De gitaarlijnen tussen gitarist Tommy Ebben en Gino Bombrini op zijn bouzouki vloeiden ineen, beelden van U2 met Bono stegen meteen op. Komodo zou zomaar een supportact kunnen zijn van die Ierse rockband die niet vrij is van Keltische invloeden.?
Gino Bombrini: “De akkoorden en lange lijnen die wij gebruiken, die hoor je ook bij U2. Wij zoeken andere lijnen, andere soorten tonen en als je die achter elkaar zet, krijg je een bijzondere sfeer.”

Samenwerking
Tommy Ebben (Knalland) en Gino Bombrini (SKIP&DIE) maakten een afspraak dat Tommy naar Heerlen zou afreizen. Gino heeft daar een studio en na een nacht doorhalen hadden ze Bengali Crown geschreven, een nummer waar beiden achter stonden. Bengali Crown wordt in januari 2018 als single uitgebracht. Op een later tijdstip volgt het album. De samenwerking bleek vruchtbaar want er volgden nog meer nummers.

“Onze nummers ontstaan allemaal uit een drum groove. Thuis, in de studio, begin ik met een drum groove te spelen en daarop wordt het nummer gebouwd. Ik zet mijn drumstel op en ga gewoon een drumbeat spelen. Ik begin altijd met een beat. Soms heeft Tommy een gitaarlijn en daar verzin ik een drumbeat bij. Eerst zet ik een hele drumpartij op, geïnspireerd op die gitaarlijn en daarna neem ik het op met de computer. We gaan ermee knutselen en halen er allemaal dingen bij. Als het nummer klaar is, roepen we de andere bandleden op om te repeteren.”

Deze diashow vereist JavaScript.

In de band speelt de jongere broer van Gino, Massimo. Hij doet de percussie en speelt sound samples af die live niet uit de gitaren gehaald kunnen worden. Jody van Rooijen zit aan de drums en Judith Renkema geeft de baslijnen aan. Judith heeft gespeeld met vele artiesten waaronder de Brabantse bluesgigant J.W. Roy.

De muziek van Komodo is niet makkelijk te vatten en elke omschrijving daarom nutteloos en zinloos. Het was het aanwezige publiek in Willem Twee allemaal worst want het kwam voor een leuke uitgaansavond en om te dansen op live muziek. Komodo speelde enkele rustige nummers maar het merendeel was goed dansbaar. Bengali Crown was ook het slotnummer. Het repertoire van Komodo is nog klein en daarom werd het nummer waar alles mee begon, nogmaals gespeeld in een wat langere versie met improvisaties.