Holi Fools

Ruud Fieten en Romee Cooler duo Holi Fools

Diepzinnige muziek op warme zomeravond op het Funpark strand van Van Aken in het Werkwarenhuis

Ruud Fieten en Romee Cooler vormen het singer songwriters duo Holi Fools. Zij spelen zaterdagavond 1 augustus in het Funpark van het Werkwarenhuis aan de Tramkade. Een zomers aangekleed terrein vormt de achtergrond van de muziek van de Holi Fools. Het zijn echter geen zomerhits die het duo speelt. Verre van.

Holi Fools on the beach

Holi Fools
Ruud Fieten en Romee Cooler Holi Fools Funpark

Op het strand van het Funpark bij Van Aken in het Werkwarenhuis zit al veel volk aan tafel als Ruud Fieten en Romee Cooler aan komen lopen met muziekinstrumenten; een akoestische gitaar, een luidspreker, een keyboard-synthesizer en een groen kistje met de opdruk COFFEE. Bijna iedereen heeft strandkleding aan en de stemming zit er goed in. De hemel is strakblauw met hier en daar wat sluierbewolking en er staat nauwelijks wind. Perfecte zomeravond.

Holi Fools Ruud Fieten Romee Cooler
Holi Fools – Ruud Fieten & Romee Cooler

Ruud en Romee zetten zelf hun podium op. Het is een buitengebeuren wat helemaal past in deze tijden van corona. Het wordt een podiumpje met een verhoging waarop het duo kan zitten met de speaker achter hen geplaatst. Aan de voeten van Romee staat het groene kistje met daarop wat wijnglazen en een kelkvormige bierglas gevuld met kraanwater. Romee heeft zichzelf tijdens de lockdown die ze met Ruud in Zuid-Frankrijk doorbracht, het spelen van de glasharp aangeleerd.

Deze diashow vereist JavaScript.

Romee Cooler: “Ik heb een eigen glazenorgel gemaakt. We waren in Frankrijk tijdens de lockdown en we konden niet naar Nederland. We hadden alleen een gitaar bij ons. Ik speel piano maar had dus mijn toetsen niet bij me. Maar ik wilde wel meespelen, we waren al aan het trommelen op wasteiltjes, dat soort dingen. En toen kwamen we op het idee om een glazenorgel te maken. We hebben mooie klinkende glazen bij elkaar gezocht en op een kistje gezet. Het kistje is eigenlijk een soort klankkast en we kunnen hem ook helemaal uit versterken met een elementje erop. Het is een volwaardig instrument geworden. Nou, daar wordt nog meer op geëxperimenteerd.”

Ruud Fieten
Ruud Fieten

Singer songwriter Ruud Fieten timmert toch al weer een tijdje aan de weg als muzikant. Zijn eerste EP In Orbit kwam in 2015 uit. Vorig jaar publiceerde hij de EP Mad Dogs in the Sun. Dit jaar verscheen de single The Past Is Yet To Come waar een leuke anekdote achter zit.

Ruud Fieten
The Past Has Yet To Come

Ruud Fieten: “The Past Is Yet To Come is een filosofische hersenkronkel van mij. Ik was aan het nadenken over tijd en hoe er eigenlijk helemaal geen sluitende theorie over is. Van wat het eigenlijk is en dan zou je kunnen zeggen ‘het verleden moet nog komen’. De theorieën over tijd zijn nog niet sluitend. Dus ik dacht, ik speel daar een beetje mee.
Het was toevallig heel grappig, want ik werd een keer gebeld door een radiostation. Zij vroegen naar mijn nieuwe single. Maar ik had op dat moment geen nieuwe single. Ik liep al een tijdje rond met dat zinnetje The past is yet to come. Daar wilde ik al iets mee doen. Dus toen dat radiostation vroeg of ik iets wilde vertellen over mijn nieuwe single, zei Romee ‘misschien moet je vandaag een single schrijven en uitbrengen’. Ik dacht dan is dat zinnetje wel heel geschikt. Omdat zij dachten dat ik al een single had wat niet het geval was. Hij moest nog komen, the past is yet to come.”

Nieuwe single
Hoe het ook zij, verleden, toekomst, nú roept het heden en na een soundcheck kunnen de Holi Fools beginnen. Het derde nummer is The Past Is Yet To Come en het is een catchy nummer. Ruud beschikt over een licht hese en heldere stem. Dat biedt hem de mogelijkheid om in welk volume dan ook de teksten duidelijk verstaanbaar te laten klinken. Prettig om naar te luisteren.

Holi Fools
Holi Fools

Van de EP Mad Dogs in the Sun speelt het duo het titelnummer en Repeat After Me. Van de EP In Orbit alleen het nummer Wintercome. Dan speelt Ruud het nummer Addicted To The Slowlane die hij ook bij het lokale tv-programma Poppunt Drenthe liet horen. Het is een nieuw lied en zal waarschijnlijk snel op single worden uitgebracht. In de tweede set wordt het nieuwe lied als afsluiter van deze akoestische sessie nog een keer gespeeld. Dat is niet erg, want het is een sterk nummer.

De Holi Fools komen niet helemaal tot hun recht. Het is moeilijk om goed hoorbaar te spelen gezien de eenvoudige middelen die zij tot hun beschikking hebben. En natuurlijk is er het onvermijdelijke omgevingsgeluid waardoor de context enigszins verloren raakt. Deze maand nog kan je Ruud Fieten en Romee Cooler weer zien in Den Bosch, bij Minitopia.


Tumblin' Triad

Tumblin’ Triad release eerste single Black Car

Na een rustig begin en uitreiking van de single krijgt het publiek een vette pop- en rockshow vol overgave

Zo’n anderhalf jaar terug besloten drie leden van de Bossche band Ten11 om een andere weg in te slaan. Koen en Daan van Lierop en Simone Cobben blijven Ten11 wel trouw, maar wilden graag een melodieuze pop/rock kant op en zo werd (na veel wijn) het project Tumblin’ Triad geboren, wat vanavond in Willem Twee groots uitpakt met de release van hun eerste single Black Car die nu op Spotify is te beluisteren.

Tumblin’ Triad

Tumblin' Triad
Koen, Simone, Daan

Voorafgaand heeft het trio van Tumblin’ Triad een berg werk verzet om hier vanavond te staan. In hun korte bestaan zijn ze niet alleen druk geweest met het vele schrijven en repeteren, maar namen ze ook de tijd om met producer Roger Allen Nichols de befaamde Wisseloord Studio te Hilversum in te duiken.

Natuurlijk geen goedkope grap, maar zo een kans als deze moet je grijpen en laten gelden en met deze release party wil Tumblin’ Triad laten zien dat het harde werken heeft geloond.

Anne van Damme – voorprogramma

Tumblin' Triad
Anne van Damme

De zaal begint aardig vol te lopen als de lichten uitgaan en er een prachtige verschijning het podium opkomt. Anne van Damme die het voorprogamma mag verzorgen, is één van de weinige Bossche zangeressen die het vak singer-songwriter meester zijn. In haar kleurrijke verschijning, gewapend met slechts haar gitaar en haar loepzuivere stem begint haar set met haar sterkere eigen nummers.

Tumblin' Triad
Singer-songwriter

De zaal valt even stil en luistert voor een moment volop naar de gevoelige nummers die ver worden gedragen door haar warme stem en fijn gitaarspel. Toch heeft ze na een paar nummers moeite de zaal voor zich te winnen en komt ze ook even niet meer boven het rumoer uit.

Anne laat zich desondanks niet uit het veld slaan en na wat speelse interactie lukt het haar de zaal aan te sporen tot licht meezingen met haar party anthem Shake. Ook met de covers van Ed Sheeran en Jim Croce heeft ze het publiek mee en na een klein half uur oogst ze een luid en welverdiend applaus. Ze heeft misschien niet de stilte van de aanwezigen afgedwongen, maar wel het respect.

Tumblin’ Triad – hoofdact
Iets na half tien doven de lichten opnieuw en onder een luide remix van Moby’s nummer Honey komen de leden van de hoofdact één voor één het podium op. En ze zijn niet alleen. De hulptroepen bestaan dit keer uit een meesterlijk gitarist die het geheel versterkt en een heuse saxofonist en keyboard-speelster die de sound wat meer kleur geven.

Tumblin' Triad
Tumblin’ Triad

Als het intro nummer toe is aan de fade-out, worden de instrumenten klaargestoomd en komt onder luid applaus Simone als laatste het podium op en zet het eerste nummer in.

Tumblin' Triad
Simone Cobben

Tumblin’ Triad kiest voor een rustig begin. De songs walsen er niet op los zoals men eerder ervoer bij Ten11, maar nu lijken ze meer de nadruk te willen leggen op het begeleiden van de zangeres die weer als een dijk staat te zingen en het hele podium gebruikt om de zaal op te zwepen. Maar ik ontkom niet aan de indruk dat Tumblin’ Triad in deze bezetting nog een beetje zoekende zijn en dat mag. Zoveel heeft deze bezetting nog niet op het podium gestaan, maar duidelijk is wel waar ze naartoe willen.

Tumblin' Triad
Wethouder Mike van der Geld (r)

De show verliest een moment zijn vaart wanneer de tijd wordt genomen voor wat officiële gebruiken. De klok wijst elf over tien (toevallig?) als niemand minder dan wethouder van cultuur Mike van der Geld de eerste single uitgereikt krijgt. Na de speeches is het dan zover en zet de groep Black Car dat vandaag op Spotify is gezet.

Vette pop- en rockshow

Tumblin' Triad
vette pop- en rockshow

Het is dan ook het moment dat de rest van Tumblin’ Triad de schroom van zich afgooit en het publiek geeft waarvoor het gekomen is. Een vette pop- en rockshow vol overgave. De muzikanten komen wat meer op stoom en dat hoor je duidelijk in het overtuigende tweede deel van de set waarin ze ook wat meer het contact zoeken met de mensen. Hiermee ontaardt het dan nu eindelijk in het grote feest dat de groep vanavond voor ogen had.

Deze diashow vereist JavaScript.

Hoewel Ten11 nog steeds bestaat, is het een goede beslissing geweest om deze nieuwe activiteiten los te willen koppelen van het oude. De show heeft een andere dynamiek en beleving en opnieuw blijkt het oude gezegde op te gaan, nieuw spijs doet eten.

Na een korte onderbreking volgt er nog de toegift. Tumblin’ Traid bedankt iedereen hartelijk en trakteert op een toetje met hun versie van House of the Rising Sun (incl.Tumblin’ Triad saxofoonsolo) en een tweede maal Black Car om daarna onder enthousiast applaus nogmaals het podium te verlaten.

De avond zit er dan op, maar voor Tumblin’ Triad is dit nog maar een pril begin van hopelijk een lange carrière.

Tumblin' Triad
Tumblin’ Triad

Foto’s met dank aan Peter Lodder Photography

Kris Kras, Studi073

Kris Kras toont wat jongerenplatform doet bij Studi073

Avond cultureel hoppen door de gangen en zalen van Babel

Kris Kras is een onderdeel van iktoon en op deze warme zomeravond van 28 juni laten jongeren in Babel (Muzerije) zien wat zij zoal het afgelopen jaar of jaren geleerd hebben. Dat kan uiteenlopen van ballet, voordracht van gedichten, singer songwriter, bands of solo optreden achter een vleugel. Voor de naam Kris Kras is waarschijnlijk gekozen omdat al die optredens op diverse plekken van Babel plaatsvinden. Bezoekers hoppen kris kras door het gebouw, laten zich meenemen en telkens verrassen.

Kris Kras
Jonge pianiste, solo

Kris Kras – Studi073

Rond een uur of acht speelt de band Jack, Shag & de Vloeitjes in de Pleitzaal. KLANKGAT heeft in het artikel IkBand 2019 al de nodige aandacht gegeven aan deze band. Een hernieuwde kennismaking, hier bij Kris Kras. De band covert nummers op geheel eigen wijze. Prettig anarchistisch. De band kent een frontvrouw en frontman, wat een erg leuke dynamiek geeft.

Deze diashow vereist JavaScript.

Na afloop van Jack, Shag & de Vloeitjes stroomt de volle Pleitzaal meteen leeg want elders zou zomaar weer een optreden of act opgevoerd kunnen worden. Dat is dan ook zo. De zwarte vleugel midden op de centrale plek van Babel – in het horeca deel – wordt geopend en een jong meisje van zo’n 12 jaar gaat op de kruk zitten en trakteert de aanwezigen op heerlijke wijze met haar kundig spel.

Studi073
Piano recital

Dans
De laatste klanken van de piano recital zijn nog niet weggestorven of de volgende act van Kris Kras dient zich al weer aan. Ook deze keer wordt gebruikgemaakt van de zwarte vleugel. Een jonge ballerina vlijt zich neer op de vleugel en lijkt in slaap te vallen.

Kris Kras
Pas de deux met vleugel

Als de pianist met een tweede ballerina verschijnt, glijdt de eerste danseres van de vleugel en kan de dans beginnen. Soms elk solo maar de meeste tijd is het een pas de deux, traditioneel een dans van man en vrouw maar nu dus niet. Dat zijn de kleine verrassingen van Kris Kras. De dans verloopt niet altijd gestroomlijnd en soms zijn de bewegingen en draaiingen wat onvast. Het pleit in ieder geval in het voordeel van de ballerina’s dat ze de mogelijkheden die deze ruimte biedt, optimaal gebruiken. (zie foto).

Hofzaal – solisten

Studi073
Milan Brokken

In de Hofzaal heeft Kris Kras de solisten geprogrammeerd, de singer songwriters, de dichters en spoken word. Pal na het ballet begint daar ook het eerste optreden. Mensen spoeden zich de zaal in, niet in de laatste plaats om een zitplaats te bemachtigen. De eerste die het voetlicht betreedt, is de vijftienjarige Milan Brokken. Volgens KLANKGAT-redacteur Johan van Bommel, is Milan zeer talentvol en moeten we hem in de gaten houden. Johan is onder de indruk van de performance van Milan, ondanks dat hij slechts twee nummers vertolkt. Wil je meer weten over Milan? Check zijn Instagram.

Kris Kras
Singer songwriter Milan

Sjaakbonenstaak
Na Milan treedt Eef van den Boom aka Sjaakbonenstaak aan die zich van meet af aan verontschuldigt. Zij heeft niets kunnen voorbereiden, omdat ze invalt voor iemand anders. Eef hoorde dat pas kort van tevoren. Ze leest voor uit aantekeningen die ze op haar smartphone heeft staan. Hoe modern. Het is een gedicht vol geestige woordspelingen zoals spelen met de uitdrukking ‘winst boeken’. Boeken hebben haar echter nooit iets opgebracht, nooit winst opgeleverd. Van dat soort dingen.

Kris Kras
Eef van den Boom aka Sjaakbonenstaak

Spelfout
De band Spelfout sluit deze Kris Kras avond af en het optreden verloopt naar alle tevredenheid. “Het was chill,” zei frontman Johan van Bommel. “De band heeft ook weer nieuwe fans gemaakt.”

Waves

EP Waves betekent coming of age Anne van Damme

Betere songs en het zoeken naar identiteit

De release van Waves vond plaats in Willem Twee Hangop. De Bossche singer/songwriter Anne van Damme wilde de release van haar nieuwe EP daar vieren in het bijzijn van een select gezelschap. Dat bestond zaterdagavond 15 december uit familie, vrienden en speciale gasten. Die intieme sfeer voelde warm en aangenaam aan, hoewel Anne bekende toch wat gespannen te zijn geweest. Die spanning viel pas na het spelen van een aantal nummers van haar af.

Waves & June

Waves
Waves en June

Deze release van Waves was in twee stukken verdeeld. In het voorprogramma stond Sylvia Aimee als support act aangekondigd. Deze 22-jarige singer/songwriter laat zich graag door moderne country coryfeeën als Taylor Swift inspireren. Zelf is zij naar Nashville, Tennessee, getogen om daar de single Cry With Me op te nemen.

Waves
Sylvia Aimee

Sylvia zingt onberispelijk American-English. Meestal treedt zij met een band op. Voor deze gelegenheid deed zij het solo. Sylvia heeft een zuivere en krachtige stem met nèt dat beetje nasale timbre dat van een zangeres een country-zangeres maakt. Zelfs een cover van de hit Baby One More Time van Britney Spears werd geheel ondergedompeld in een country bad.

Na de pauze was het aan onze gastvrouw om haar nieuwe album Waves live te presenteren. Alvorens aan Waves te beginnen zong Anne nummers van haar eerste EP June. Anne vertelde dat haar producent voorstelde om de CD Waves met het nummer Full te openen. Zij liet zich overtuigen. “Full is een klein nummer,” zei Anne. Inderdaad, een sober – bijna kaal – nummer over een vrouw die zegt dat haar hoofd overvol zit en dat er niets meer bij kan: ‘I don’t want you in my head anymore’.
Een ander puik nummer is Shake, zeg maar een akoestisch punk nummer dat vraagt om een live uitvoering met een stevige band. Het titelnummer Waves werd als voorlaatste gezongen en gaat over het vinden van je identiteit, hét thema van deze CD. Na afloop van de live presentatie had ik een kort gesprek met Anne.

Deze diashow vereist JavaScript.

KLANKGAT: Wat is het verschil tussen June en Waves?
Anne van Damme: June was erg veel liefdesliedjes, over relaties van mij met iemand en Waves gaat veel meer over mij, mijn belevingswereld. De zoektocht naar wie ik wil zijn. En los daarvan, van die thematiek, vind ik het ook betere liedjes. Ik zie dat ik beter ben gaan schrijven, beter ben gaan zingen.

Waves ligt dus niet in het verlengde van June, is meer een doorgroei van, een coming of age?
Ja, er zit zeker een stuk van volwassen worden in.

Was je het een beetje beu om liefdesliedjes te schrijven?
Nou, het is meer dat het een stuk minder speelde. Dat komt omdat mijn relatie nu veel stabieler is en ook omdat ik beter snap wie ik ben. Dat is eigenlijk hét thema: Wie ben ik uiteindelijk zelf?

Waves gaat over het vinden van een balans. Zie je dat in psychologische zin of meer in muzikale zin?
Euhm, allebei. Dat kan ik niet los zien. Je moet het zo zien. Toen ik schreef voor June, zat ik nog op school. De nummers voor Waves heb ik het afgelopen jaar geschreven. Ik heb nu ook de discipline om te gaan zitten en te schrijven en aan de nummers te schaven. Het is allebei, psyche en het schrijven van liedjes.

Wat zijn de concrete plannen voor de komende tijd?
Nou, wat er nu zeker gaat komen, is dat ik heel veel wil spelen, mét de nieuwe liedjes omdat ik denk dat ik in mijn live-performance ben gegroeid en dat graag wil laten zien. En een van mijn doelen is, dat mensen voor mijn naam een kaartje gaan kopen.

Wi je spelen in settings zoals Willem Twee Hangop? Vind je dat ideaal, maximaal zo’n zestig man?
Ja, dat je echt kan zien wie er in de zaal zit en dat ze allemaal aandachtig naar je zitten te luisteren.


Ver vooruitlopend op de feiten kan je stellen dat Waves een scharnier album zal blijken te zijn in de carrière van Anne van Damme. Met deze nieuwe EP tekent zich de wasdom van Anne duidelijk af ten opzichte van haar eerste EP, June. En aangezien Anne’s progressie en professionaliteit niet stopt bij Waves, belooft dat veel goeds voor de toekomst. Waves en June zijn te beluisteren op Spotify

Stephen Fearing vult de avond met melancholie

Fearing zingt over Trump en Nelson Mandela

Stephen Fearing gaf 6 november zijn tweede optreden in de Blue Room Sessions in de Verkadefabriek. Vanavond speelt hij zonder zijn vaste begeleidingsband Blackie and the Rodeo Kings. Maar ook als solist gaat het deze Canadees uitstekend af.

Stephen Fearing solo

Stephen Fearing
Stephen Fearing

Stephen Fearing is een in Vancouver, Canada, geboren singer songwriter. Hij groeide op in Dublin, Ierland, maar keerde in 1984 weer terug naar Canada, eerst naar de Oostkust maar pas geleden verhuisde Fearing naar de Westkust. Daar zingt hij ook over in zijn eerste nummer As The Crow Flies, over dat immens grote land waar de TomTom instructies geeft van ‘over 500 km linksaf’. Ook zijn tweede nummer is een melancholisch lied over landschap en liefde.
Omdat hij pas is verhuisd naar Victoria aan de Westkust, staat zijn huis vol met verhuisdozen, maar om te kunnen schrijven vertrekt hij naar een oud mijnplaatsje, Wells geheten, acht uur rijden van Victoria. Daar kan hij in een cabin (hutje) in alle rust aan zijn laatste album werken, want inmiddels heeft hij al negen albums achter zijn naam staan. The Things We Did is één van die nummers die hij daar in dat hutje schreef.

Tweede optreden
Het is voor Stephen Fearing zijn tweede optreden hier in de Blue Room. Achttien maanden geleden was hij ook al hier en nu voor een bijna uitverkochte zaal. Zijn stijl is een mix van roots folk en pop die hij brengt met een prachtig volle, welluidende stem. Hij begeleidt zichzelf op gitaar en dat doet ie meesterlijk. In 1996 heeft hij met Colin Linden en Tom  Wilson de band Blackie and the Rodeo Kings geformeerd en daar toert hij nog mee. Als Stephen Fearing solo optreedt, moet hij zijn gitaarspel aanpassen en daar heeft hij zoals deze avond zal blijken geen enkele moeite mee.
Deze avond zal hij verdeeld over twee parten zestien nummers spelen en over de meesten ligt een deken van melancholie en liefde voor landschap en zijn naasten.

Titel en tekst

Stephen Fearing
Stephen Fearing

Over de huidige ontwikkelingen in Amerika zingt Stephen Fearing in Blowhard Nation en dat gaat over Donald Trump en zijn strapatsen. Van zijn laatste cd From the Secrets of Climbing speelt hij The Long Walk To Freedom en dat gaat zoals de titel al duidt over Nelson Mandela. Over het schrijven van liedjes zegt hij dat ie eerst een titel wil hebben, dan pas kan hij de tekst schrijven. Het gaat soms over de ongemakken van het ouder worden die hij bezingt in These Golden Days. Het zijn mooie teksten die blijk geven van liefde voor de mensen, landschappen en de dingen in zijn omgeving.

Blackie and the Rodeo Kings
In het tweede gedeelte vertelt Stephen Fearing over zijn eerder genoemde band Blackie and the Rodeo Kings. Waarna hij het prachtige nummer Dog On A Chain brengt. Met direct erachteraan een medley op gitaar  en doet hij ons versteld van zijn virtuositeit. Soms leek het een beetje – zonder te overdrijven – op Django Reinhart.
Daarna speelt Stephen Fearing nog nummers die hij heeft geschreven in die cabin in Wells en vertelt hij over de rook die door de schoorsteen trekt en over de Melkweg die je ziet als je buiten staat en zingt ie over wat we eigenlijk allemaal zijn: ‘every soul is a sailor rollin’ on the deep’.

Stephen Fearing
Stephen Fearing tweede optreden in Blue Room Sessions

Dat hij vaker in Nederland toert, blijkt uit het verhaal dat ie vertelt over Leo Blokhuis (Nederlands journalist op het gebied van popmuziek) die een lijst heeft van niet te missen liedjes –  ‘songs we shouldn’t forget’. Op dat lijstje staan When My Baby Calls My Name en het nummer van de Blackie and the Rodeo Kings I’m Still Loving You op. Terugkijkend was het een avond vol melancholie en herfst gevoel, een prima avond weer voor de vele aanwezigen.


Fotografie: Wies van Luijtelaar