Van origine Amerikaans maar lang geleden al neergestreken in Amsterdam timmert Jaya The Cat al jarenlang succesvol aan de weg met haar eigen mengeling van ska.
We schrijven zaterdagavond 24 mei. De show wordt afgetrapt door support act The Shakedown 8, die, in tegenstelling tot hun naam, zes man sterk het podium bevolkt.
The Shakedown 8
Het was Tom Waits die zei: een gentleman is iemand die de accordeon kan spelen, maar het niet doet. In het geval van The Shakedown 8 zou dat een groot gemis zijn. Waar bij veel skabands vaak het koper het geluid bepaalt, buiten het ook hier aanwezige orgeltje en slaggitaar, biedt de trekzak deze band juist de ruimte om haar horizon te verbreden.
Want naast ska gooit deze Eight flink wat folk, balkan en nog meer in de mix. Als het maar dansbaar is, en dat is het zeker. Voorgegaan door een boomlange zanger, die met z’n lange benen het skanken goed moet doseren op het volle podium, gooit de band soepel en met veel plezier hun dansmix de zaal in. Knappe jongen die daar bij stil kan blijven staan.
En dat is natuurlijk precies de bedoeling; er dient opgewarmd te worden voor Jaya The Cat.
Jaya The Cat
Het was Ozzy Osbourne die zei: ‘Bubbles!? I’m the prince of f*ing darkness! What’s evil about a buttload of f*ing bubbles!?’ En in het geval van Jaya The Cat klopt dat als een zwerende vinger: niks ‘evils’ te zien hier. En om dat te onderstrepen blaast de band aan het eind van haar show een stevige ‘buttload’ zeepbellen de zaal in.
Niet dat dit nodig is om de feestvreugde naar een hoger plan te tillen. Ondanks dat ze zich ‘rougher’ voelen dan anders, wegens de avond hiervoor te lang doorfeesten, speelt de band een gedegen set.
Van origine Amerikaans, maar lang geleden al neergestreken in Amsterdam, timmert Jaya The Cat al jarenlang succesvol aan de weg met haar eigen mengeling van ska, ook zonder koper en punkrock. En dat werkt aanstekelijk.
Vanuit de behoorlijk gevulde Grote Zaal wordt er luidkeels meegebruld met de zanger met z’n karakteristieke zonnebril, grote zwarte Beanie-muts en lange rechte witte baard.
Voor bij het podium wordt er gedanst, geskank’d, geduwd, terwijl de bassist het publiek nog verder ophitst. Jaya The Cat komt om feest te maken, en stopt niet voordat de laatste druppel zweet uit je lichaam gedanst is.
Als begin van de toegift wordt uit volle borst de jarige drummer toegezongen en de band speelt nog een keer extra het dak eraf. Maar als de laatste zeepbellen op de plastic palmbomen uiteen spatten, is na een paar nummers helaas ook dit feestje afgelopen.
Fotografie: Martijn Frijters Teambeeld
