Fuensanta Aaron Parks

Fuensanta en Aaron Parks tillen covers naar hoog niveau

Authenticiteit levert unieke en poëtische avond over liefde en vrijheid op

Pianist Aaron Parks en zangeres Fuensanta treden voor de tweede keer op als duo in Willem Twee Toonzaal. Hun eerste optreden was in Los Angeles, zei Arjan Timmermans, jazzprogrammeur van Jazz Factory.

Den Bosch mag zich dus gelukkig prijzen wat ook te zien is aan de grote opkomst op deze 5 december. Het duo speelt geen eigen werk maar brengt wederzijdse favoriete nummers.

De nummers zijn covers van bijvoorbeeld David Bowie, Nick Drake, Lucia Fumero, Juan Gabriel e.a. De avond wordt geopend met Letter To Hermoine van Bowie’s tweede album. Het is een ballade geïnspireerd op zijn relatie met Hermione Farthingale, waarover Bowie op dat moment door liefdesverdriet worstelde. 

Fuensanta en Aaron Parks

Fuensanta
Aaron Parks en Fuensanta

Fuensanta Méndez is een Mexicaanse zangeres (Veracruz), contrabassiste, componiste en multidisciplinair artieste, gevestigd in Amsterdam. Ze staat bekend om haar unieke mix van hedendaagse jazz, electronica en Latijns-Amerikaanse folklore, waarbij poëzie een centrale rol speelt.

Fuensanta
multidisciplinair artieste

Aaron Parks is een Amerikaanse jazzpianist en componist. Zijn lyrische en innovatieve speelstijl worden geroemd. Hij combineert elementen van moderne jazz, indierock, R&B en hiphop.

De samenwerking tussen Aaron Parks en Fuensanta is op een spontane manier tot stand gekomen. Het startte met een onverwacht concert in Los Angeles begin 2023. Vanuit die eerste muzikale ontmoeting, hebben de artiesten het duo-project gedurende meer dan twee jaar langzaam en zorgvuldig ontwikkeld.

Aaron Parks
innovatieve speelstijl

Ze trokken zich elke paar maanden een paar dagen terug om samen te werken, nummers uit te proberen, te praten en de thematiek van hun gedeelde repertoire te verkennen. Dat resulteert deze avond in de Toonzaal tot een aantal nummers die de vele aspecten van de liefde en vrijheid bezingen.

Het nummer El Andariego, oorspronkelijk een bolero geschreven door de Mexicaanse componist Álvaro Carrillo, gaat over een rusteloze zwerver die terugkijkt op zijn vroegere liefdes en levensstijl, en uiteindelijk verlangen toont naar rust en vrede. 

Canción de cuna para un niño vago (Wiegelied voor een dakloze) is een bekend nummer van de Chileense zanger en songwriter Víctor Jara. Het is een krachtig sociaal commentaar waarin hij de aandacht vestigt op de kwetsbaren in de samenleving.

Fuensanta
Canción de cuna para un niño vago

In het beroemde nummer Asi Fue van de Mexicaanse singer-songwriter Juan Gabriel biedt een persoon zijn excuses aan een voormalige geliefde, omdat hij verliefd is geworden op iemand anders en verdergaat met zijn leven. Het nummer Sólo por Miedo van Pedro Burruezo Navarro en Juan Silvestre Ortega gaat over angst en de kansen die mensen in het leven missen als gevolg van die angst.

Time Has Told Me van de Britse singer-songwriter Nick Drake gaat over liefde, zelfontdekking en de invloed van tijd op het leven en relaties. Canção de Embalar is geschreven door de invloedrijke Portugese singer-songwriter José Afonso aka Zeca Afonso en is een wiegelied. Hij schreef het nummer tijdens het fascistische regime in Portugal.


Fuensanta won het Prinses Christina Jazz Concours 2016 en als ik haar nu hoor zingen hier in de Toonzaal, kan die prijs alleen maar terecht zijn. Alleen de menselijke stem raakt ons het diepst en als zij gebruik maakt van haar loopstation beatbox en Yamaha synthesizer is de magie helemaal compleet. De soepele vingers van Aaron Parks op de vleugel van het huis vervolmaken deze wonderbaarlijke avond.

Na afloop van het concert sprak ik even met Aaron Parks en vroeg of hij en Fuensanta van plan zijn een album uit te brengen. Die zijn er zeker, was zijn antwoord maar het moet nog verder worden uitgewerkt.

Fuensanta betekent Heilige Bron.


Joshua Redman virtuose subtiele bop meestersaxofonist

Recensie en interview van Joshua Redman

Joshua Redman (1969) behoort tot één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de moderne jazz. De Joshua Redman Trio was een topattractie van Jazz in Duketown 2017.
Zijn stijl wordt ook wel neo-bop genoemd dat voorkomt uit de bebop met de jong overleden saxofonist Charlie Parker als grote exponent. Tegelijkertijd hoor je ook de grote jazz traditie in het werk van Joshua Redman.

Onverwachte dingen
Redman vindt spelen op openlucht festivals erg leuk, ondanks dat er volgens hem altijd onverwachte dingen kunnen gebeuren. Het enige onverwachte tijdens dit optreden was het weg dwarrelen van Redmans bladmuziek door een windvlaag. Redman speelde stoïcijns door, terwijl zijn bassist de bladeren opraapte en terugzette op de muziekstandaard.
Het trio speelde zelfverzekerd verder. Een soundcheck vonden deze Amerikanen trouwens ook niet nodig. Er werd meteen gespeeld op het moment dat het drietal het podium op de Bossche Markt betrad.

Het openingsnummer was het aloude Mack The Knife dat zeer energiek werd gespeeld tot aan de laatste blaasstoot. Daarna zochten Redman & co het meer in rustiger vaarwateren met soms hier en daar wat plaagstoten. Het was bebop of neo-bop maar dan subtiel gespeeld. Ik raakte de concentratie na een tijdje kwijt en keek om me heen wat ik beschouw als een slecht teken. Ik verveelde me.


Focus
Uit de gezichten van veel mensen las ik af dat ik misschien de enige was die zijn concentratie niet kon vasthouden. De focus op de muziek was groot en algemeen, maar ik kreeg het gevoel dat Redman nogal op de automatische piloot speelde. Gelukkig maakte het laatste nummer een einde aan deze sombere gedachten. Dat einde, dat was fenomenaal.

Redman blies hard en zacht door zijn saxofoon. Scherpe en donkere tonen snerpten en basten over de Bossche Markt en toen drums en bas inzetten, was ik er weer helemaal bij. Het was een weldadige cocktail van funk, jazz en bebop waar zelfs een James Bond van zou gaan dansen. De toegift bracht het publiek helemaal in extase.

Kort interview
Joshua Redman gaf na afloop slechts een kort interview af van vijf minuten. Hij begon te zeggen dat hij zeer ingenomen was met het publiek in Den Bosch.

Joshua Redman
Joshua Redman

“Ik vond de aandacht van het publiek erg hoog. Dat stelde mij en de band in staat om ons spel heel subtiel neer te zetten. De reikwijdte van ons geluid werd daardoor optimaal gehaald. De focus van het publiek gaf ons energie. We vertrokken vanochtend heel vroeg vanuit een voorstad van Berlijn. Ik was een beetje moe, toen we hier aan het optreden begonnen. Maar die is nu helemaal weg.”

“De rol van de saxofoon in de geschiedenis van de jazz is erg groot. De saxofoon is een zeer krachtig en dominant instrument. Binnen de instrumentele jazz is de saxofoon het meest vocale instrument.” Joshua Redman refereerde hierbij aan een vergissing van de speaker die hem aankondigde als één van de belangrijkste zangers van de moderne jazz.

“Ik speel op een vintage saxofoon uit 1948. De saxofoon die ik van mijn overleden vader [Dewey Redman, red.] heb geërfd, laat ik thuis.”

“Ik leef van mijn optredens en ben blij en dankbaar dat ik zo vaak word uitgenodigd. Eigenlijk maakt het mij niet zoveel uit waar ik speel. Ik houd van spelen op openlucht festivals, maar speel net zo lief in kleine en intieme clubs of elegante concertzalen. Het is mijn broodwinning.”

Joshua Redman trad op met zijn vaste begeleiders: bassist Reuben Rogers en drummer Gregory Hutchinson. Met het Joshua Redman Trio sloot Jazz in Duketown 2017 het jazzfestival op de Markt af. Op de Parade was het definitieve sluitconcert met Trijntje Oosterhuis al begonnen.


UPDATE: Joshua Redman bracht in juni 2018 het nieuwe album Still Dreaming uit in samenwerking met drummer Brian Blade, bassist Scott Colley en trompettist Ron Miles. Still Dreaming is geïnspireerd door de band Old and New Dreams, waarvan de vader van Joshua Redman, Dewey Redman, een integraal onderdeel was.