Boo Hoo Toby Goodshank

Boo Hoo en Toby Goodshank voelen zich senang in de Toonzaal

Twee solisten die elkaar naadloos aanvullen ondanks hun verschillen

Boo Hoo en Toby Goodshank treden los van elkaar op in de foyer van de Toonzaal en daarom is deze avond van Muziek Op Donderdag op 23 mei in twee sets gedeeld. De band Oliver Oat heeft de show moeten annuleren. Eén van de bandleden liep een hersenschudding op.

Boo Hoo

Boo Hoo
Boo Hoo

Boo Hoo is de artiestennaam van Bernhard Karakoulakis uit Frankfurt / Duitsland. Hij treedt als eerste op. Boo Hoo begeleidt zichzelf op gitaar en is als zodanig als singer songwriter te oormerken. Op een of andere manier voelt dat toch niet zo aan. Komt dat door zijn act of de liedjes die hij zingt?

Die gaan over allerlei soorten zaken, van volksliederen tot beschouwingen van het moderne leven en de absurditeiten daarvan. Je zou zeggen dat is echt typerend voor een singer songwriter. Het lijkt er meer op dat hier in de Toonzaal een ‘uitgeklede’ versie van zijn act wordt getoond. Door het uitvallen van de band Oliver Oat treden hij en Toby Goodshank solo op.

Boo Hoo
Aandachtig publiek in de foyer van de Toonzaal

Boo Hoo is erg onder de indruk van de historische achtergrond van de Willem Twee concertzaal die ooit als synagoge diende. En dat er op de bovenverdieping twee studio’s met analoge elektronische apparatuur zijn gevestigd, maakt het beeld voor hem helemaal compleet in een bijzondere omgeving op te treden. De aandacht van het publiek ervaart hij als prettig: “It’s so quiet.”

Het is de eerste keer dat Boo Hoo in Nederland optreedt. Samen met Toby Goodshank en de band Oliver Oat toert hij nog een paar dagen door Nederland alvorens de tour in Duitsland te vervolgen.

Toby Goodshank

Toby Goodshank
Toby Goodshank

Na een korte break zien we een man met een gitaar voor de microfoon staan. Hij stelt zich voor. “Hello, my name is Toby Goodshank.” Ook hij is onder de indruk van het gebouw en de gehele entourage daarom heen. Goodshank woont in New York. In een ‘shithole’ zegt hij zelf: “But, it is home.” De toon is gezet, hij krijgt de lachers op de hand.

Toby Goodshank
Track One

Tien jaar geleden maakte Toby Goodshank een album zonder titel met tien nummers die eveneens titelloos zijn. Toen hij Boo Hoo leerde kennen, had die net zijn eigen platenlabel Lousy Moon Records opgericht. Dat tien jaar oude album werd opnieuw uitgebracht. Goodshank voert deze avond al die tien titelloze nummers op, beginnend bij Track One en eindigt met Track 10.

Aan alles merk je dat Toby Goodshank een geoefende performer is die gewend is op kleinere podia op te treden. Hij babbelt er lustig op los, reageert moeiteloos op het publiek en vraagt het om mee te zingen, iets waar hij zelf eigenlijk een hekel aan heeft.

Toby Goodshank
Rappen met smartphone

Zijn teksten zijn vol insinuaties en woordspelingen die waarschijnlijk als explicit aangemerkt worden. Van die tien tracks begeleidt Toby Goodshank zichzelf op gitaar behalve twee nummers waar hij gebruikmaakt van een smartphone. Een vriend heeft twee tracks gesampled met onder meer een nummer van Burt Bacharach. Toby Goodshank rapt er niet onverdienstelijk doorheen.

Al met al is het een zeer leuke avond met twee sympathieke rasartiesten. Het enige wat je je kunt afvragen is, hoe zou het zijn geweest als de band Oliver Oat wél had opgetreden?

Trijntje Oosterhuis

Dutch Concert Big Band ft. Trijntje Oosterhuis

Recensie van de afsluiter van Jazz in Duketown 2017

Lekkere Jazz met teugen soul om bij weg te dromen van de Dutch Concert Big Band gecombineerd met de loepzuivere stem van Trijntje Oosterhuis met het vertrouwde hese randje. Een afsluiter waarvan je hoopt dat er nooit een einde aan komt. Het voelt als een geoliede machine. Ieder stukje van de puzzel klopt.

Trijntje Oosterhuis

Trijntje Oosterhuis
Trijntje Oosterhuis

Op de Parade kun je deze Tweede Pinksterdag over de hoofden lopen. Je zou denken dat iedereen elkaars warmte zoekt aangezien de hitte van de afgelopen dagen plaatsgemaakt heeft voor bewolking, maar niets is minder waar! De afsluiter van Jazz in Duketown staat namelijk op het punt te beginnen: niemand minder dan Trijntje Oosterhuis, samen met de Dutch Concert Big Band o.l.v. Kevin van den Elzen (oprichter, drummer én dirigent, red.)

Deze diashow vereist JavaScript.

Vroege vogels krijgen een voorproefje in de vorm van een soundcheck, waarna Trijntje van het podium loopt met de belofte “zo terug te zijn”. Eerst is het de beurt aan de Dutch Concert Big Band, welke twee arrangementen speelt zonder de zangeres waaronder een van Bob Mintzer (‘Sing a simple song’ welke is gebaseerd op Sly & The Family Stone, red.) Beiden relaxte Jazznummers met flinke contrabas- en blazerspartijen, waarmee het publiek al aardig opgewarmd wordt.

Opeens klinken de klanken van Burt Bacharah’s Do you know the way to San José, waarna Trijntje het podium betreedt. De Dutch Concert Big Band alleen klonk al fantastisch, maar met de toevoeging van Trijntje wordt een nieuwe dimensie gegeven aan het genre Big Band. De mate van opvoering is haast niet te onderscheiden van de opname zoals deze te vinden is op ‘The look of love’, het album van Trijntje Oosterhuis uit 2006.

Ze vervolgen met We’ve only just begun, geschreven door Benjamin Herman (New Cool Collective, red.) waarna Beautiful morning van John Clayton wordt gespeeld. Van die laatste componist zullen we vanavond meerdere nummers horen. Zowel Trijntje Oosterhuis als de Dutch Concert Big Band halen namelijk veel inspiratie uit zijn muziek.

Voor de geliefden

Trijntje Oosterhuis
Dutch Concert Big Band

Na veel uptempo nummers is het tussendoor ook tijd voor wat rustigers. “Voor de geliefden onder ons”, zegt Trijntje waarna I wish you Love over de Parade begint te klinken. Je voelt dat het nummer impact heeft op het publiek. Na afloop is Trijntje zelf ook zichtbaar geëmotioneerd, vooral door het feit dat ze het heerlijk vindt om met een bezetting als de Dutch Concert Big Band op te mogen treden.

Tijdens het Laren Jazz Festival is Trijntje Oosterhuis de Dutch Concert Big Band tegen het lijf gelopen. Ze hebben direct een klik en spreken af om vaker samen te komen, het repertoire verder uit te breiden en uiteindelijk ook samen op te treden. Vandaag op Jazz in Duketown is de eerste keer dat ze samen spelen, echter is daar niks van te merken. De chemie is top, welke zich mede door de gedeelde passie voor muziek uit in een fantastisch optreden.

Stevie Wonder

Trijntje Oosterhuis
Trijntje Oosterhuis

Dat Trijntje Oosterhuis een groot bewonderaar is van Stevie Wonder mag na dit optreden zeker geen geheim meer zijn, aangezien er meerdere nummers van Stevie gespeeld worden. Naast losse nummers is voor de gelegenheid ook een heuse medley in elkaar gezet bestaande uit My cherie amour, You are the sunshine of my life en Isn’t she lovely. Ondertussen begint – alsof het zo heeft moeten zijn – ook de zon weer lekker te schijnen. Het plaatje is compleet.

Trijntje Oosterhuis
Ademloos luisteren naar Trijntje Oosterhuis

Met een snelle blik op de klok zien we dat het bijna 6 uur is, en het optreden zijn einde nadert. Trijntje roept de hele band naar voren voor een applaus waarna de toegift wordt gespeeld in de vorm van het Caribisch klinkende Last Saturday Night. Daarna is het dan toch écht voorbij. Terwijl het publiek “we want more!” roept verlaten zowel Trijntje Oosterhuis als de Dutch Concert Big Band het podium en wordt Jazz in Duketown afgesloten. Wát een spektakel is het afgelopen anderhalf uur geweest!


Foto’s: Sonny Gillissen