James Carter Elektrik Outlet heeft Jazz in Duketown veel te vertellen

Onverwachts, gelaagd en vooral ontzettend goed

Muziek is een gesprek, was de boodschap van de workshop die James Carter zondagmiddag op De Markt gaf. Die avond was hij zelf aan het woord, met zijn formatie Elektrik Outlet. Het werd een gesprek van hoog niveau.

James Carter Elektrik Outlet heeft Jazz in Duketown veel te vertellen - ©ronald_rijken
James Carter Elektrik Outlet

James Carter begint na opkomst met een uitgebreide introductie van zichzelf, zijn bandleden en de setlist. Hij is een imposante man, groot en met een charismatische uitstraling. Desondanks praat hij na deze introductie niet veel meer en laat hij vooral zijn saxofoon en klarinet spreken. Hij wordt bijgestaan door Gerard Gibbs op toetsen, Ralphe Armstrong op basgitaar en Alex White op drums. Stuk voor stuk zijn het meesterlijke muzikanten die hun instrument tot in de puntjes beheersen.

Zo weet Carter het voor elkaar te krijgen zijn saxofoon soms te laten klinken als een funky basgitaar, om even later te fluisteren door zijn klarinet. Ook de non-verbale communicatie in dit muzikale gesprek is indrukwekkend. Carter speelt met de afstand tussen microfoon en instrument en deint mee op elke noot, alsof hij de lucht uit zijn tenen moet pompen.

Samen met de Elektrik Outlet maakt het een fascinerend geheel. Als je even opgaat in het spel van Carter kan je zo missen dat de drummer een tempowisseling heeft ingezet die de muziek weer een andere kant opneemt. Zo blijft het hele concert onvoorspelbaar, de muziek rolt subtiel in elkaar over en alle muzikanten weten ongelooflijk veel uit hun instrument te halen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Een uitzondering op de gelaagde, instrumentale en experimentele jazz waar het concert grotendeels uit bestaat is het nummer Blue Mashed Potatoes van bassist Ralphe Armstrong. Een bluesnummer waarin Armstrong laat zien niet alleen de bas te beheersen, maar ook een hele goede zanger te zijn. Waar de “blue mashed potatoes” op slaan? Op het gerecht wat een afzichtelijke vrouw altijd voor haar man kookte, waarna hij haar plotseling niet zo afzichtelijk meer vond. Het geheime, blauwe, ingrediënt bleek namelijk viagra te zijn…

Na dit bluesy uitstapje tussen anderhalf uur aan spetterende jazz door is het bijna ongemerkt 1 uur ’s nachts geworden, en is het concert helaas ten einde. Tijdens een goed gesprek vliegt de tijd. Ondanks het late tijdstip komt de band toch nog terug voor een toegift van ruim een kwartier. James Carter Elektrik Outlet was toch nog niet uitgepraat.

 

Foto’s: Ronald Rijken

 

Kerkplein is waar je moet zijn

Spannende programmering Jazz in Duketown

Al een aantal jaren weet de muziekliefhebber die zich graag laat verrassen waar zij/hij moet zijn tijdens Jazz in Duketown: het Kerkplein. Was het vroeger echt een doorgang tussen de Parade en de Markt, nu tref je daar een podium aan die alle dagen van het vierdaags festival de meest spannende programmering kent.

Funk en rap op het Kerkplein

Het Kerkplein, daar moet je zijn voor de vernieuwende jazz, waar musici jazz mixen met andere stijlen, cross-overs en andersoortige experimenten. Het podium is gericht naar de hervormde kerk toe en krijgt daardoor een intieme sfeer. Door de trappen naar de ingang van de kerk lijkt het plein met podium op een halve amfitheater. De grote boom rechts van het podium maakt het plaatje compleet.
Je voelt je daar senang. Vooral als de band lekker funky bezig is zoals vorig jaar toen de hippe boys van Black Flower uit Brussel/Gent op een heel warme vrijdagavond de Bosschenaren – mij trouwens ook –  aan het dansen kreeg op hun ‘Contemporary Booty Shakin’ Groovedelique Ethiopique Musiq’. De band die vóór Black Flower optrad, was de meer macho hiphop band De Nachtdienst uit Amsterdam en hun aanstekelijke rap plaveide de weg voor de Belgische band. De geur van weed was alom en droeg bij aan de high-spirit van deze locatie. Ik zelf kan niet zo goed tegen die geur.

Kerkplein is waar je moet zijn - ©ronald_rijken
Black Flower uit Brussel/Gent editie 2017
Programmering 2018

Het is altijd een beetje tricky om festivals op hun edities te beoordelen. Er spelen altijd factoren mee die je niet in de hand hebt als organisatie. Het weer en de temperatuur bijvoorbeeld. Het zal dit jaar lang niet zo warm worden als vorig jaar toen de weersomstandigheden ideaal waren. Maar wat je wel kan doen als evenement organisatie, is de programmering en die ziet er verrekte veelbelovend uit. Veel funk (is dat weer hip & hot of zo?). Hieronder, zomaar een greep van wat zich zoal aandient op het Kerkplein.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op vrijdagavond is er jazz anno 2018 van Greyheads. Hiphop en elektronische beats gaan in de blender met R&B en jazz bij deze zevenkoppige Rotterdamse band. Na de Greyheads schuift het Rembrandt Frerichs trio ft. de Franse saxofonist Sylvain Rifflet aan. French jazz met hoekige riffs en opzwepende ritmes en zang. Wat-wil-je-nog-meer?

De zaterdag biedt nog meer om vrolijk van te worden met om te beginnen Evil Empire Orchestra uit België. De omschrijving doet je watertanden. Een wilde en ongetemde mix van psychedelische rock, soul jazz en garage funk met frontvrouw Kimberly Dhondt (voorheen Hooverphonic). En wederom uit België, treedt na het Slechte Rijk Orkest het mysterieuze BLOW Trio aan. Wie de drie muzikanten zijn, komen we waarschijnlijk nooit te weten want ze hebben witte maskers op. Wat ze echter niet kunnen maskeren is hun muziek: een dampende mix maakt van dance en jazz.

Dan de zondag, de dag dat het gezin meer aan zijn trekken komt. In de middag speelt het Michiel Stekelenburg Trio, hedendaagse jazz met een stevige dosis rock, waarbij hammondorgel en gitaar elkaar afwisselen en aanvullen, versterkt door het solide drumwerk van toch wel een van de betere drummers van dit moment. Later op deze zondag de psychedelische fusion van Son Swagga met Van spiritual jazz en Afro, tot funk en videogame muziek. Als dit geen cross over is. Als uitsmijter van deze dag komt nog Red Snapper uit de UK met regelrechte funky jazz.

Kerkplein is waar je moet zijn - ©ronald_rijken
Kerkplein publiek

Op maandag Tweede Pinksterdag komen onder meer The Nordanians, een samenwerking tussen violist Oene van Geel, gitarist Mark Tuinstra en tabla speler Niti Ranjan Biswas. Goede, oude tijden uit de hippy jaren ’60 lijken te herleven maar nu met een kleurrijk spectrum van Indiase ragas, Amerikaanse jazzfunk en Europese kamermuziek. Hoe breed wil je het hebben?

De verschillende openlucht locaties van Jazz in Duketown krijgen ieder zo een eigen gezicht en dito programmering. Grofweg is de Parade gereserveerd voor bigbands en celebs. Het relatief nieuwe podium op de Markt is bestemd voor de echt serieuze jazz met dit jaar John Scofield en James Carter als ultieme coryfeeën. Her en der in de Bossche binnenstad (Uijlenburg) staan kleinere podia opgesteld. Maar het zijn de aparte sfeer en de gedurfde programmering op het Kerkplein die maken dat dat dé plek is waar je moet zijn.