Tom Mank

Ingetogen muziek van Tom Mank en Sera Smolen

Gevoelige teksten die verwijzen naar belangrijke historische momenten vallen in goede aarde

Tom Mank (gitaar en vocals) wordt op cello begeleid door zijn echtgenote Sera Smolen. Als gasten zijn verder Rich DePaolo (gitaar en vocals), Kathy Ziegler (keyboards en vocals) en Gait Klein Kromhof, de in Zeeuws Vlaanderen wonende mondharmonica virtuoos, aanwezig. Tom, Sera, Rich en Kathy komen allen uit Ithaca, Upstate New York. Alleen Kathy woont al een aantal jaren in Nederland.

Tom Mank en Sera Smolen

Deze diashow vereist JavaScript.

Het aantal bezoekers is niet zo talrijk als we bij de laatste concerten gewend zijn. De schatting is zo’n dikke 50 bezoekers. De muziek van Tom Mank en Sera Smolen ligt wellicht ook wat minder in het gehoor bij een breed publiek. De bezoekers van dit concert heb ik echter wel zichtbaar (en hoorbaar aan het applaus) zien genieten van de ingetogen muziek van Tom Mank. Het cellospel van Sera is in de begeleiding uiterst subtiel en als ze een solo ten gehore brengt, is haar klassieke achtergrond niet te missen.

Tom Mank en Sera Smolen
klassieke achtergrond
Blue Train Bach

Het intro van de song Blue Train is een regelrechte hint naar de Eerste Cellosuite van Bach. De songs van Tom kenmerken zich door eenvoud, ingetogenheid en de teksten zijn gevoelig en verwijzen vaak naar belangrijke momenten in de historie zoals de Eerste Wereldoorlog. Rich DePaola speelt en zingt solo een nummer uit zijn eigen repertoire en Gait Klein blaast op zijn mondharmonica prachtige intro’s en solo’s. Het is wederom een gedenkwaardige avond in Blue Room Sessions.

Deze diashow vereist JavaScript.

En last but not least: een van onze huisfotografen, Monique Nuijten, verzorgt het fotowerk voor ‘Like a Raindrop on a Feather’, het nieuwe album van Tom en Sera.


Setlist Tom Mank en Sera Smolen:
Harpers Ferry, Surrounded By Strangers, Talk Of The Town, Far Away As The Moon, In This World,Quiet Of The Night, Conspiracy Of Kindness, Off Beat Rhyme, Tweede set: Going To New York, Baltimore The Blues, Sergeant Oliver, Soft Landing, My Thunder And Lightning, In My Life

Nieuwste release Like a Raindrop on a Feather


Tekst Recensie: Ad van der Laan
Fotografie: Monique Nuijten
DJ: Wim Goud

Hans Theesink

Speelplezier Hans Theessink veel songs voor enthousiaste fans

Arm ben je nooit met zo'n talent

Hans Theessink was in the house…en dat hebben we geweten. Meer dan 130 gasten genoten van het optreden van de in Enschede geboren maar in Wenen wonende muzikant. Onlangs werd hij 70 waaraan hij vanavond een aantal keren refereert met name over het feestje wat hij gaf en het daaruit voortkomende album. Zijn show is lang tevoren uitverkocht en de zaal is tot het maximum gevuld. Er kan niemand meer bij.

Hans Theesink
Hans Theesink

Hans Theesink

Het optreden op deze dinsdag 23 april wordt gekenmerkt door een grote schare enthousiaste fans, héél veel songs, fantastisch (slide) gitaarspel, niet ophouden maar doorspelen, een bijna afgedwongen pauze, enorm speelplezier, een eveneens fantastische begeleider en een lange lange tweede set. Pas rond half 12 stopt het duo, ogenschijnlijk nog met tegenzin. Het publiek joelt en roept zelfs dán nog om meer.

Hans Theesink
Gait Klein Kromhof en Hans Theesink

Hans Theessink start met Key To The Highway van zijn grote inspirator Bill Broonzy, ontdekt op radio Luxemburg. Vervolgens neemt hij ons mee naar de beroemde jazzclub Green Mill. Onderweg naar Chicago schreef hij het nummer Big Bill’s Guitar. Het klinkt jazzy en de warme bariton van Theessink lijkt even op die van Lou Rawls. De titelsong van zijn laatste album Wishing Well volgt. Het tokkelende gitaarspel doet denken aan Graham Greene’s film The Third Man. Is het toeval dat die zich ook in Wenen afspeelt?

Champagne Charlie

Hans Theesink
Gait Klein Kromhof

Hans Theessink refereert aan zijn 70e verjaardag, met name het feest waaraan veel muzikanten deelnamen. Een ervan is Gait Klein Kromhof (Champagne Charlie), die nu ten tonele verschijnt. Ik schreef al eens lovend over deze virtuoos op mondharmonica, tijdens het optreden van Tom Mank en Sera Smolen. Gait zet meteen mooi in tijdens Vicksburg Is My Home, van de door Hanns Theessink bewonderde en te vroeg overleden Terry Evans en met wie hij veel heeft samengewerkt.

Hans Theesink
Touren met Johnny en June Cash

Naast een uitstekend zanger en (slide) gitaar speler is Theessink ook een begenadigd verteller. Zo horen we over een gedeelde kleedkamer met het gospels zingende echtpaar Johnny en June Cash en het feit dat Hans Theessink mee mocht zingen. Vandaar de klassieker Wayfaring Stranger. In Austen Texas schreef hij Running Home, tevens de eerste sing a long. Er zullen er vanavond nog meer volgen.

Boemeltrein

Hans Theesink
Sliding Delta

Mooi is de het spel van Gait Klein Kromhof die de boemeltrein in Sliding Delta tot leven brengt. Dan volgen nog Blind Willy (mooi slidegitaar spel met twee mondharmonica’s) en twee Lead Belly songs The Bourgeois Blues en het fantastische vertolkte In the Pines, ook bekend geworden door Curt Cobain, met een intro waarbij je je in de ‘swamps’ waant. In Leaving at Daybreak zie je als het ware de comboy op zijn paard. In Rufus Thomas’ Walking The Dog blaft de mondharmonica van Klein Kromhof vrolijk mee.

Hans Theesink
Sing-a-longs

Natuurlijk wordt er weer meegezongen net als met Old Man Trouble. Na de vraag om sopranen zingen twee dames op de eerste rij de hoge partij en niet eens onverdienstelijk. Nadat Ad van der Laan aangeeft dat het pauze-moment reeds lang is gepasseerd, eindigt kort daarop de eerste set.

Tweede set

Hans Theesink
Hans Theesink in Blue Room Sessions

Zoals aangekondigd volgt dan een lange ‘afterbreak’. Het begint met een aantal spontane verzoeknummers (de setlist van Hans Theessink is achteraf niet te volgen). We maken kennis met platenzaak Démoed in Enschede en de verkeerd ingeschatte LP van The Dutch Swing Collegeband waarvan toch nog een nummer is blijven hangen. Gevolgd door Chuck Berry’s grote hit Maybellene en na een supersnel gespeelde boogie woogie op slidegitaar onder luid gejoel van het publiek komt Klein Kromhof weer op en volgt Sugarbabe Blues, opgedragen aan trouwe fans Jackie en Emiel op de eerste rij.

Hans Theesink
Hans Theesink begenadigd verteller

Na Prison Blues, het snelle Build Myself A Home (Album Delta Time, met o.a.Terry Evans en Ry Cooder), Way Down in The Hole, 61 Highway, dan de ‘Braintwister’ Minnibelle, Sidewalk Hobo, een Rolling Stones nummer en als laatste (de sopranen zijn dan al weg) Take Me To The Station met de tekst “Once I was a rich man and Now I am so poor’.

Arm ben je nooit met zo’n talent!


Foto’s: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Modern Folk Blues van Tom Mank en Sera Smolen

Een eclectische muzikale mix van country, folk, jazz en klassieke muziek

Tom Mank en Sera Smolen traden dinsdag 20 november op in Blue Room Sessions in de Verkadefabriek. Mank en Smolen werden begeleid door vier muziekanten. Dat zijn Gait Klein Kromhof op harmonica, Rich DePaolo op gitaar, Julie Last op gitaar en vocals en Amy Merrill op viool. Tom Mank werkt al jaren samen met de celliste Sera Smolen. Samen hebben ze al zeven albums geproduceerd. Hun meest recente album is Unlock the Sky.

Tom Mank en Sera Smolen
Tom Mank

Tom Mank en Sera Smolen verschillen nogal van achtergrond. Singer songwriter Mank is een echte auto-didact, Smolen is klassiek geschoold. Dat levert een nogal a-typische sound op die gemakshalve betiteld kan worden als Modern Folk Blues. De cello van Smolen past niet zo in het gebruikelijke country/folk plaatje, maar wat geeft het als het werkt? In het nummer Crooked Moon komen al de typeringen van Modern Folk Blues bij elkaar: gedragen muziek waarbij de cello van Smolen de basis vormt samen met de raspende stem van Mank.

Tom Mank en Sera Smolen

Tom Mank en Sera Smolen
Sera Smolen

De avond wordt geopend met Baltimore Blues, een duet van Tom Mank met Julie Last, een rustig nummer met Gait Klein Kromhof op de harmonica. Daarna volgen nog Harbour Ferry en Waiting For The Train. Het klinkt allemaal heel gemoedelijk in een jazzy stijltje. Het vierde nummer In The Valley Of It All wordt gezongen door Rich DePaolo. De zang van DePaolo is wat beperkt, maar door zijn gitaarspel en de begeleiding op de harmonica leeft het concert op. Daarna komen nog zes nummers die geschoeid zijn op de leest van die Modern Folk Blues met op het juiste moment een goede solo.

Pauze

Deze diashow vereist JavaScript.

Na de pauze speelt het gezelschap Green Apple. In het vierde en vijfde nummer neemt Rich DePaolo het heft in handen en eerlijk is eerlijk, hij schudt de zaak weer lekker op. Rich begint zelfs te rocken en wat die stem betreft die doet het bij rock meer dan prima. Rich is mijn held van de avond.

Het zijn allemaal heel muzikale artiesten, stuk voor stuk. Ik had echter meer vuur in het spel willen zien, rekende op wat steviger werk. Maar aan die verwachting hoeven Tom Mank en Sera Smolen niet aan te voldoen, want zij kiezen voor een heel eigen en autonome muzikale richting.


Het duo Tom Mank en Sera Smolen trad voor het eerst op in de Blue Room Sessions in april 2014.
Foto’s van Monique Nuijten