1
sep, 2025
Bossche Balladeers

Bossche Balladeers raken feilloos de gevoelige snaar

Stijn en Marcel bewerken de liedjes van andere artiesten met hun eigen arrangementen

De Bossche Balladeers – dat zijn Stijn van Kreij en Marcel van Nistelrooij – vinden het erg leuk om nummers van andere artiesten te zingen maar wel met hun eigen inbreng. Ze zorgen met hun zang en akoestische gitaren voor een prettige zondagmiddag matinee bij de Bossche Brouwers.

Bossche Balladeers

Bossche Balladeers
vlnr: Stijn van Kreij en Marcel van Nistelrooij

Met Hearth Of Gold van Neil Young start de eerste set. Het is de derde keer dat de Bossche Balladeers bij de Brouwers optreden. Deze keer buiten op het terras en dat bevalt iedereen goed, erg relaxte sfeer, perfect voor een vredige zondagmiddag.

Ik sprak kort met Stijn van Kreij en vroeg hem wat voor songs hij en Marcel uitkiezen en waarom.

Stijn: Dat zijn liedjes die wij heel mooi vinden en waarvan we het leuk vinden om ze te bewerken voor twee gitaren en twee zanglijnen om zo een eigen arrangement te maken anders dan door die bands gespeeld wordt.

Bossche Balladeers
twee gitaren en twee zanglijnen

Het tweede nummer is The Scientist van Coldplay, gevolgd door Diamonds van The Boxer Rebellion, Oceans van Johan, Exit Music van Radiohead, Into Temptation van Crowded House, Anna Begins van Counting Crows, het gevoelige Lilac Wine van Jeff Buckley, Just Breathe van Pearl Jam, het aanstekelijke Roadtrippin van Red Hot Chili Peppers, Last Dance With Mary Jane van Tom Petty en het weergaloze Wicked Game van Chris Isaak. Vooral Jeff Buckley valt in goede aarde.

Ik vroeg Stijn of hij en Marcel ook eigen werk maken.

Stijn: Ja, dat maken we alle twee ook maar dat spelen we op andere plekken. Dit is voor ons echt de leukste plek voor de liedjes die wij het leukste vinden. Marcel speelt regelmatig live maar treedt nog niet op met eigen werk. Hij heeft wel dit jaar een EP uitgebracht. Ik speel af en toe in La Jeu (Coffeebar, red.) in de Hinthamerstraat met een mix van eigen liedjes en covers.

Bossche Balladeers
terras Bossche Brouwers

In de tweede set zijn er meer mensen op het terras komen zitten. Zij die er al waren, zijn gebleven wat een goed teken is. De Bossche Balladeers boeien moeiteloos met hun gitaarspel, zang én met de keuze van de ballads. Mijn tafelgenoten proberen te achterhalen welke band de liedjes hebben geschreven, soms lukt het hen, vaker echter niet. De app Shazam biedt geen soelaas. Zo wordt deze middag met de Bossche Balladeers ook een spelletje om je hersens te laten kraken.

Set 1
Heart Of Gold, The Scientist, Diamonds, Oceans, Exit Music, Into Temptation, Anna Begins, Lilac Wine, Just Breathe, Roadtrippin, Last Dance With Mary Jane, Wicked Game

Set 2
Four Seasons, Could’ve Lied, Slow Dancing, Lucky Now, Better Be Home Soon, Trouble, Going To A Town, Losing My Religion, Enjoy The Silence, Cover Me Up, Black, Hallelujah, Other Side

Toegift
Society, While My Guitar Gentle Weeps

In het verleden heeft Stijn onder de naam Tom Musca dit album uitgebracht:

28
jan, 2018

White Elephant is het cadeautje waar je wel op zit te wachten

De vaart zit er in bij De Bossche Brouwers

Op zaterdag 27 januari speelden tijdens het Rauwkostfestival op Tramkade drie bands bij het nieuwe biercafé De Vaart van De Bossche Brouwers . En ondanks het feit dat er nog geen bier uit eigen brouwerij te krijgen is, is de keuze reuze. Niet alleen wat betreft de vele verschillende soorten speciaalbiertjes, maar ook de livemuziek die vandaag op het affiche staat.

Cadeautje
The Ragtime Rumours, swingende muziek met invloeden van blues en gypsy, gespeeld met een rock’n roll attitude. De Bossche poprockband Animal Road en de Osse rockband White Elephant.

De naam van laatstgenoemde band hebben ze aangenomen toen Vincent, de huidige zanger, de plek innam van de vorige zanger die gestopt was. Toen Vincent zich destijds aanmeldde zag de band dat als een cadeautje. In Engeland staat de term “White Elephant” voor een cadeau dat je krijgt maar waar je eigenlijk niet op zit te wachten. Nou, dat gaat niet op voor het optreden van vanavond, want op dít muzikale cadeautje zaten we namelijk wél te wachten.

Ambities
In deze rauwe industriële, maar erg sfeervolle ruimte komt de alternative rock van White Elephant goed tot zijn recht. Deze jonge gasten van begin twintig zijn nu anderhalf jaar bezig en timmeren aardig aan de weg. Ze gooiden al hoge ogen tijdens de Bossche Band Battle waar ze tweede werden. Toen ik drummer Jesper na afloop vroeg naar hun ambities, zei hij dat ze dit jaar graag mee willen doen aan Popronde en daarna hopen ze uitgenodigd te worden voor Eurosonic, hét toonaangevende festival in Groningen waar vaak veel nieuw talent te ontdekken is.


En talent heeft dit viertal uit Oss zéker. Een strakke ritmesectie met bassist Pim en drummer Jesper. De speelse gitaarlijntjes van gitarist Didier met lekker veel galm op zijn gitaar. En dan de jonge charismatische zanger/gitarist Vincent, met zijn hoge stem die soms de herinnering oproept van Jeff Buckley, maar hij doet ook wel denken aan de gekwelde stem van James Walsh van Starsailor. Hij laat zich ook niet gek maken als er in het begin van het optreden een snaar breekt. Hij neemt gewoon een reserve gitaar ter hand die al klaar stond, en ze gaan door waar ze gebleven zijn.

Ah,ah,ah,ah! We want more!
Er zit veel variatie in de set met rustige passages die dan weer mooi opgebouwd worden naar een gitaarexplosie. Maar ook Caraïbische ritmes zijn te horen in Silhouette, het nummer dat op Spotify te horen is. En Happy Hour van The Housemartins dacht ik even te herkennen, maar het bleek it’s Fine te zijn. Een lekker uptempo nummer met een meezingstukje, “ah, ah, ah, ah!” wat door veel mensen luidkeels meegezongen werd. Er werd sowieso goed gereageerd op de muziek en zelfs om een toegift gevraagd waar de band graag aan voldeed.

Er staat nu één nummer op Spotify, maar er gaan er meer volgen na de officiële release party van hun E.P. op vrijdag 23 februari in De Pul in Uden.

Foto’s: Casper Menting

© KLANKGAT