Muziekroute

Afwisseling troef bij Muziekroute November Music 2022

Van feeëriek naar de afvalstort om dan weg te dromen in Venetiaanse melodieën

De Muziekroute van November Music 2022 vraagt de nodige voorbereiding van de liefhebber. Op zondag 6 november is tussen 11:30 en 18:00 uur het aanbod zó groot én divers dat je wel een persoonlijke timetable moet opstellen.

Muziekroute 2022

Chiel Nugter is een productieve componist uit Den Bosch en Bart van Dongen is momenteel De Stadscomponist. Een scheutje chauvinisme is mij niet vreemd. Ik heb hen dan ook op mijn Muziekroute lijst staan. Verder laat ik me graag verrassen en daarom staan Sanne Sanne,  XTRO, Anneleen Boehme en Jo Goes Hunting op mijn lijst.

Muziekroute
Muziekroute – Greener Grass

In de Clubzaal van de Verkadefabriek zou om 12:00 uur Sanne Sanne met Sanne Huijbregts beginnen, maar door ziekte komt dat te vervallen. Greener Grass, een andere band van Sanne Huijbregts neemt de honneurs waar. Dat moest zaterdagavond nog op stel en sprong worden geregeld. Greener Grass balanceert tussen jazz, folk, pop en wereldmuziek. De band opent met het nummer Greener Grass.

De close-harmony van de drie vrouwen is engelachtig waarbij de zware stem van bassist Camiel Jansen een mooie aanvulling is. Het is een kalm begin van mijn Muziekroute, eigenlijk wat te lief voor mij. Ik ben toch meer in voor de rafelranden van de muziek.

Muziekroute
XTRO – a waste of time

Die rafelranden tref ik aan in Huis73 waar het trio van XTRO in een donkere Pleitzaal ieder achter een percussie installatie staat met als decor drie grote schermen. De geprojecteerde beelden zijn onrustbarend. Gigantische afvalstortplaatsen en vervuilde zeeën stromen voorbij. De set draagt heel toepasselijk de naam A Waste of Time, maar tijdsverspilling is het zeker niet.

Een set van 30 minuten blijkt een goede keuze en houdt het publiek scherp. XTRO combineert minimalmusic, electronica, akoestische instrumenten, theater en eigenlijk alles wat los en vast zit. Er is geen limiet, indachtig de woorden van de Amerikaanse componist John Cage dat muziek zich niet beperkt tot piano of viool.

Dat laatste gaat wel op voor het volgende concert van het Ensemble Chiel Nugter dat ook in Huis73 plaatsvindt

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het ensemble speelt Masquerade, een productie uit 2021 van Chiel Nugter waar KLANKGAT aandacht aan heeft besteed. Het is druk in de Hofzaal van Huis73.  Ik zie Bert Palinckx, artistiek leider van November Music in de zaal. De belangstelling voor de muziek van Chiel Nugter is terecht. De liefde voor melodie staat centraal in zijn werk. Met het album Masquerade (2021) worden we ondergedompeld in Mediterrane sferen.

 

 

Anneleen Boehme

Anneleen Boehme die als uitvoerend musicus even imposant is als de omvang van haar instrument. Zo wordt deze Belgische contrabas speler op haar Facebook pagina omschreven. Een waar woord. Maar toen ik de zaal van De Azijnfabriek binnenliep, dacht ik toch dat ik me had vergist. In plaats van een klassieke jazz opstelling, zag ik violisten. Was ik verkeerd? Nee, want die strijkers maken deel uit van Grand Picture Palace waar Anneleen mee toert. Ik had een kort interview met haar. Dat wordt in een apart artikel gepubliceerd.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Anneleen wordt begeleid door het Grand Picture Palace met strijkers, koperwerk en een slagwerker. Het is een bijzondere mix van jazz en klassiek. Krachtig en prachtig van sound en harmonieus wanneer dat nodig is. Een heel bijzonder concert met als beloning een lang applaus. Ik spoed me naar Theater Artemis. Angel City van Bart van Dongen staat daar op het programma van de Muziekroute.

Bart van Dongen
Muziekroute
Bart van Dongen – Angel City

Bart van Dongen is De Stadscomponist van ‘s-Hertogenbosch en dientengevolge een must in deze Muziekroute. Wat op deze muzikale zondagmiddag in Artemis te zien is, heet De Verwachting, het eerste deel van zijn compositie Angel City.

De Verwachting bestaat uit piano en zang, gesitueerd in een Middeleeuws aandoende decor, ja. een tafereel van het Spanje onder Moors bewind. Die associatie ligt misschien voor de hand door een van de zangers die uit Syrië komt.

In een donkere ruimte werpt een draaiende discobol (!) heldere lichtjes rond. Mysterie ten top mede door de uitdossing van de twee zangeressen en zanger. De inhoud ontgaat me maar het maakt wel indruk.

Jo Goes Hunting
Jo Goes Hunting
Jo Goes Hunting – ©Mickey Obo

Dan iets totaal anders. Helemaal nu, westers, rock, pop, jazz & dance in Willem Twee poppodium met Jo Goes Hunting ter afsluiting van deze Muziekroute. Groter contrast met Angel City is haast niet denkbaar en zodoende lijkt deze rockjazz groep uit Rotterdam.haast iets gewoons. Maar dan doe ik hen geen recht. Daar waar je denkt dat het jazzy wordt, komt de rockspirit om de hoek kijken.

Jo Goes Hunting - ©Mickey Obo
Jo Goes Hunting – ©Mickey Obo

Frontman/drummer/zanger Jimmi Jo Hueting haalt zijn inspiratie door op een hoek aan de Kruiskade in R’dam te luisteren naar de muziek die uit de open ramen van voorbij rijdende auto’s schalt. Dat is te merken aan de vele onvoorspelbare breaks. Jammer dat de stem van Jimmi deze middag de kracht ontbeert om deze set echt geslaagd te noemen.

De Muziekroute heeft mij gebracht waar ik op zoek naar was. Variatie, herkenning en onvoorspelbaarheid. Maar wat een overvloed. November Music is een muzikale suikeroom.


Coverfoto Jo Goes Hunting – ©Mickey Obo Photo

reizende muziekfestival

Grootste reizende muziekfestival trekt veel volk aan

Popronde Den Bosch is buitengewoon springlevend en voor ieder wat wils

Het grootste reizende muziekfestival Popronde gaat er vrijdag 7 oktober vol in. In het centrum van Den Bosch en op de Tramkade gebeurt het allemaal. Kapperszaken, horeca, kerken, muziekpodia, ja zelfs een coffeeshop doet dit jaar voor de eerste keer mee. In The Grass Company op het Emmaplein zijn er drie hiphop gigs gepland. Dat zijn Q’n, Gijs en BrooksJourney. Een fiets is wel een must anders kom je niet op tijd.

Grootste reizende muziekfestival
reizende muziekfestival
Popronde bus reizende muziekfestival

Deze bus staat bij de Popronde infostand op de Markt pal naast P79 waar om klokslag 19:20 Baardvader van leer zal trekken. En hoe. Als een langzaam op stoom rakende locomotief dendert de band  met meeslepende rock riffs, hypnotiserende bas en dreunende drumslagen hun show door. De drummer beukt tomeloos op zijn toestel. Het is wonderlijk dat daar na afloop van de gig nog iets van over is. Traag doch onverbiddelijk stort de band zijn energie over de hoofden van het gewillige publiek.

Ondanks het vroege tijdstip komt veel volk opdagen. En dat zal op mijn hele rondgang van dit reizende muziekfestival ook zo blijven. Popronde Den Bosch 2022 trekt meer mensen aan dan gewoonlijk, is mijn indruk.

reizende muziekfestival
Baardvader in P79

Om 20:00 uur staat Charlot op mijn lijstje. Zij speelt in De Azijnfabriek. Collega Johan Kramer heeft over haar optreden een fijne review geschreven. Ga dat lezen, luidt mijn advies. Ook hier blijft een aanhoudende stroom belangstellenden binnenkomen.

Na 20 minuten spoed ik me naar bar De Rooie Haen in de Kerkstraat. Het is een smalle bar dus je kan er beter te vroeg komen anders kan je er niet meer in. De post-punk band Marathon uit de hoofdstad staat geprogrammeerd om 20:30 uur.

reizende muziekfestival
Marathon – De Rooie Haen

Het is druk maar ik kan vlot naar binnen, helemaal naar het einde van de bar waar de band bezig is met de soundcheck. Maar eenmaal klaar met die check gaat het hard, heel hard. Wat de mensen niet belet om even te kijken en de band toe te schreeuwen. Marathon speelt met overgave (h)eerlijke punk. Intussen kan niemand er meer bij in de bar. Het is hutjemutje vol en plakkerig warm. Dé ingrediënten voor een band zoals Marathon.

Op naar de volgende band met drie Haagse ‘babes en een dude’. IvyVox, die om 21:30 in de Knillispoort te zien zijn.

Ivyvox
Ivyvox in de Knillispoort

Er is wat aan de hand met het geluid. Na zo’n tien minuten besluit de band om er voor te gaan. De geluidsinstallatie snerpt er in het begin nog doorheen maar daarna gaat het goed. Gelukkig want Ivyvox maakt zeer aanstekelijke punkpop. De drie vrouwen zijn energiek en waar de bassist in veel bands stoïcijns voor zich uit staart, is deze bassiste volop in beweging.

Over beweging gesproken, een fiets is een absolute must wil je op tijd zijn voor een act. Het recenseren van dit reizende muziekfestival is geen sinecure. Ik haast me dan ook naar café Herman in de Watertoren. Daar komt soulzangeres Bella Luna om 21:30. Ook hier volle bak. Het podium is op de eerste etage en aan de bar staan de mensen geduldig te wachten.

Bella Luna
Bella Luna

Wat dit reizende muziekfestival ook zo leuk maakt, zijn de vele genres. Sommige genres komen natuurlijk meer aan bod zoals punk, electro, rock en hiphop maar dan nog is er genoeg te kiezen. Na al die punk is het prima om naar de mellow soul van Bella Luna te luisteren. Zij wordt begeleid door drie musici. Jammer genoeg kan ik niet haar hele show zien, want de volgende act Jaro dient zich om 22:15 aan bij Kinki Kappers.

Jaro
Jaro – Kinki Kappers

Kinki Kappers is voor dit reizende muziekfestival leeggemaakt. Achterin heeft Jaro zijn synthesizers en keyboards opgesteld. Hij maakt een mix van live en electro wat wel uniek is. Met de dansbaarheid van zijn composities zit het ook wel snor. Jaro start later dan gepland. Na drie nummers moet ik helaas weg. Bumble B. Boy begint om 23:00 in café De Palm. En daar is het altijd ramvol.

Bumble B. Boy
Bumble B. Boy – café De Palm

Het podium is in De Palm altijd helemaal achterin en staat erom berucht dat de verlichting/belichting uiterst minimaal is. Er draait een machine aan het plafond met kleurlichtjes. That’s it. Daar moet ik het mee doen. Het reizende muziekfestival gaat niet over het licht.

Bumble B. Boy begint op tijd. Drie gestaltes komen van de bovenverdieping de bar in. Ze hebben witte pakken aan en witte kappen op met gaas voor het gezicht. Het zijn imker pakken en vandaar de naam Bumble B. – bumble bee. Eerst draait er een tape met een gek stemmetje of iedereen zin heeft in wat fun. En als het publiek JAAA! brult, gaat het los. Wat volgt is een anarchistische punk show zonder weerga. Deze act is uitermate geschikt voor een wild kinderfeestje. Op naar Knife Massage bij de Bossche Brouwers.

Knife Massage
Knife Massage – ©Mickey Obo

De drieman formatie Knife Massage start met een lange lo-fi gitaarintro. De toon is gezet en een volle tent staat in gespannen afwachting. Pas als de drummer drie keer tikt met de drumsticks barst het los om nooit meer tot rust te keren. De voorste rijen van het publiek laten zich meteen meeslepen. Knife Massage is de laatste op mijn lijst. Er is nog een afterparty in de Willem Twee die op het punt van beginnen staat. Ik besluit echter dit reizende muziekfestival te verlaten en huiswaarts te keren.

Charlot

Voorzichtig heupwiegen op duistere electronica van Charlot

Publiek blijft maar binnenstromen tijdens optreden in Azijnfabriek

De muziek van Charlot laat zich omschrijven als alternative electronisch met een bijna sprookjesachtige en loepzuivere hoge zangstem. Inspiratie voor teksten haalt Charlot uit verschillende onderwerpen.

Charlot

Charlot
Charlot – Popronde Den Bosch

Het scheelde niet veel, of ik was op weg naar de Bethaniestraat, maar bedacht me net op tijd, dat Podium Azijnfabriek, zoals het tegenwoordig heet, al weer enige tijd in de Triniteitstraat gevestigd is. Daar waar vroeger Theater Bis zat en later, tot 2012 het Koningstheater. Er is voor de gelegenheid een klein podium gebouwd aan de raamzijde, waar Charlot en twee van haar bandleden, David en Boaz, stipt om 20.00 uur aan hun Popronde Den Bosch show beginnen.

Eerder dit jaar mocht Charlot al shows openen voor Froukje in onder andere Tivoli Utrecht, maar vanavond staan ze hier op eigen kracht. Charlot is dan ook blij verrast, als de foyer lekker gevuld is, “Wat fijn dat jullie allemaal zijn gekomen!”, zegt ze na een paar nummers. Maar ook tijdens het optreden komen er nog steeds mensen bij. Het geluid staat wat aan de zachte kant, waardoor je, als je vooraan staat net als ik, het voetpedaal zelf harder hoort, dan het geluid dat door de speakers klinkt. Verder klinkt de geluidsmix prima.

Begin dit jaar is hun EP, Darker Than The Moon, uitgekomen en uiteraard vormen die nummers de basis van het optreden van vanavond. Onder andere de singles Better When It’s Dark en Cosmic Connections, passeren de revue. Maar er wordt ook al volop gewerkt aan nieuw werk en er zit ook weer een nieuwe EP aan te komen, waarop ze samenwerkt met onder andere Tessa Rose Jackson.

De muziek laat zich omschrijven als alternative electronisch met een bijna sprookjesachtige en loepzuivere hoge zangstem van Lotte, zoals ze in het dagelijks leven word genoemd. Muzikale invloeden zijn er onder andere van Regina Spector, Aurora en Agnes Obel, en die laatste is vooral in de kleinere pianoliedjes terug te horen. Maar de aanvulling van de drumcomputer van Boaz en de duistere synths en kekke geluidjes uit het Korg keyboard van David geven de muziek weer een eigentijds geluid.

Charlot
alternatieve electronica

Inspiratie voor teksten haalt Charlot uit verschillende onderwerpen. Cosmic Connections bijvoorbeeld, gaat over een relatie tussen twee mensen van wiens zielen zo met elkaar verbonden zijn, dat ze als het ware kosmisch geconnecteerd zijn. Het idee van de nieuwste release, het nummer Perfume, kwam na het lezen van het boek Het Parfum, van de favoriete schrijver van Charlot, Patrick Süskind.

Aan het eind van de show gaat het tempo iets omhoog en zie je zelfs hier en daar verschillende mensen voorzichtig met hun heupen wiegen. Hopelijk komen er op de nieuwe EP meer van dit soort dansbare klanken. Al is de afsluiter, hun eerste nummer dat twee jaar geleden al is uitgebracht, Better When It’s Dark. Dat Charlot deze locatie op eigen kracht aankan is wel bewezen, dus de volgende keer dan ook graag op volle kracht, dus met alle vijf de bandleden en een iets grotere zaal, waar de muziek ook wat harder kan. Knap als je dan nog stil kunt staan.

Horn of Plenty - Eric Vloeimans

Horn of Plenty Festival ft. Eric Vloeimans

Een puls van positiviteit vloeit door Den Bosch en nu al uitkijken naar de volgende editie

Afgelopen weekend vond de eerste editie van festival Horn of Plenty plaats. En overvloedig was het. Op initiatief van Theater aan de Parade programmeerde meester trompettist Eric Vloeimans een grote serie optredens met blazers als hoofdmoot.

Horn of Plenty – Eric Vloeimans

Deze slideshow vereist JavaScript.

Van vrijdagavond tot en met zondagavond stond Den Bosch bol van de muziek. Eric Vloeimans is zo bijzonder, niet alleen om het zeldzame niveau van zijn trompetspel, waarbij hij klankkleuren aan het instrument ontlokt die je niet vaak zo zult horen, maar ook omdat hij met zijn sympathieke verhalen, opstandige mildheid en levenswijsheden een heel bijzondere atmosfeer creëert van positiviteit en mogelijkheden zien. Dat straalt af op het hele festival.

Horn of Plenty
Horn of Plenty – Eric Vloeimans

Als recensent kan je je makkelijk afmaken van een concert dat door Vloeimans wordt gegeven, je schrijft gewoon van te voren op dat het wederom geweldig was en klaar ben je. Maar ik ben toch blij dat ik op zondag al om 10 uur in de ochtend bij Podium de Azijnfabriek was voor de aftrap van die dag. Hiervoor dank ik organisator Sharon Dahler, die me ondanks dat ik veel andere dingen te doen had (ik ben bomen aan het planten in mijn eigen bos) met haar enthousiasme wist over te halen om te komen.

Azijnfabriek
Eric Vloeimans was voor aanvang midden in het publiek en begroette een aantal mensen hartelijk met een knuffel. Vervolgens kwam er een man met een rijdbaar miniatuurorgel binnenlopen, die meteen een heel vrolijke stemming neerzette met zijn orgel, blaasspel, en toverkunsten met fluiten op zijn vingers. Reinier Sijpkens bleek de rest van de dag de rode draad door het aankondigen van alle optredens te zijn.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vloeimans stond even later zelf met pianist Eric Derix op het podium om een paar geïmproviseerde nummers te spelen. Hierin toonde hij zich opnieuw met zijn enorm gevoelige en subtiele spel, die dan weer overging in een bepaalde Caribische wildheid, de grootmeester die hij is. Hier en daar maakte hij wat relativerende opmerkingen: “ik kan ook noten lezen, daar heb ik voor doorgeleerd.”

Hij werd gevolgd door het Dianto Reed Quintet, een groep jonge Spaanse musici die in Amsterdam conservatorium studeerde. Dianto betekent ‘Pioenroos’ in het Esperanto. Symbool voor exotisch en verbinding. Het moest verboden zijn om zoveel talent op een podium te zetten, wat was het mooi. En niet alleen de muziek, ook hun onderlinge dynamiek en choreografie, en muzikale grappen waren een genoegen.
Het volgend optreden moest ik helaas missen omdat ik op tijd in de Brabanthallen wilde zijn voor het programmaonderdeel dat daar aansluitend begon.

Brabanthallen – Horn of Plenty
Horn of Plenty - Eric Vloeimans
Brabanthallen

Omdat het Theater aan de Parade nog niet open is was het vinden van locaties best nog een ding. Los daarvan was de totale organisatie met de onzekerheden rond corona maatregelen lastig om te regelen. De Brabanthallen liggen uit de route van het centrum. Gelukkig was de zaal van het optreden heel sfeervol ingericht en gaf dat je het gevoel dat je toch in het theater zit.

Daar trapte het Amsterdam Brass Quintet de middag af. Zij speelden veel klassieke werken die ze gearrangeerd hadden voor koper. Stukken zoals Pavane pour une infante défunte en het prachtige Le Tombeau de Couperin van Ravel, en Nuages van Debussy kwamen voorbij.

Hal 8 Brabanthallen
Hal 8 Brabanthallen

Volgende op het programma was de Amsterdam Klezmer Band. Als je ze al kent: het was weer het bekende klezmer/balkan/hiphop/rap feest dat je van ze kent, en het stond vanaf de eerste noot weer als een paleis (huis kan je dat niet meer noemen).
Als je ze niet kent: meer dan 20 jaar geleden begonnen als straatmuzikanten mixen ze klezmer en balkan tot een groot dansfeest op de wildste onregelmatige maatsoorten. Fantastisch om eens lekker op uit je dak te gaan.

The Quartet volgde met geweldige jazz, die het publiek soepel meevoerde. Deze muziek maken moet gezond voor je zijn want Han Bennink, de drummer, is vorige week 80 geworden. Ze hadden er met zijn allen dik plezier in en dat sloeg aan bij het publiek.

Eric Vloeimans
verheugen op de volgende editie

Het einde van het weekend werd verzorgd door Gallowstreet. Deze gasten zetten (na een kleine technische storing die snel werd opgelost en waar Reinier met zijn orgel de, overigens prima, stemming goed op peil hield) een woeste show op. Veel zware basklanken op een drijvend ritme, trompet solo’s, alles was ultiem dansbaar. En toen de led verlichting op hun instrumenten ritmisch mee pulseerde stond bijna iedereen te dansen.

Zeven geweldige optredens op rij, wat een dag.

Volgende editie van Horn of Plenty
Het viel op dat hoewel er aardig wat mensen in de Brabanthallen waren het niet zo uitpuilde als dat voor een festival van dit kaliber had gemogen. Moeten de mensen na corona weer wennen? Trekt de locatie minder? Hoe dan ook, ik kijk uit naar de volgende editie van Horn of Plenty en wil speciaal nog al die mensen van de organisatie bedanken die er met zijn allen reteveel werk in hebben gestopt om dit mogelijk te maken.

Aftermovie Horn of Plenty

Aftermovie Horn of Plenty Festival 2022 – YouTube


Met dank aan Gerard Monté voor de foto’s. Kijk voor meer foto’s Horn of Plenty


Vijay Iyer Trio

Vijay Iyer Trio is verre van ongemakkelijk

Podium Azijnfabriek is compleet uitverkocht voor een magistrale jazz set van het hoogste niveau

Het Vijay Iyer Trio komt met zwarte mondmaskers op en zal die de gehele set op houden behalve aan het begin en eind als pianist/componist Vijay Iyer het publiek even toespreekt. Eerder speelde de Amerikaan op het November Music festival. Dat was in 2012 met Misha Mengelberg (1935-2017). Podium Azijnfabriek is uitverkocht en het publiek in Den Bosch maakt de Nederlandse première mee van dit jazz trio uit New York.

Vijay Iyer Trio

Vijay Iyer Trio
Vijay Iyer Trio opening

Dit voorjaar verscheen het debuutalbum Uneasy van het nieuwe Vijay Iyer Trio op ECM Records. Het album werd in vele relevante muziekmedia op de hoogst denkbare cijferreeksen onthaald. Vijay Yver op piano, Linda Oh op contrabas en Tyshawn Sorey op drums spelen deze avond nummers uit dat album. De set bestaat uit drie lange stukken plus toegift (ook lang) waarin diverse nummers uit Uneasy zijn verwerkt.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Nummers als het romantische Touba waarmee het trio de avond opent, het afro-beat Drummer’s Song en het watervlugge Configurations  rijgen – niet per se in deze volgorde – deze drie fenomenale musici moeiteloos en onvermoeibaar aaneen of breiden ze bijna oeverloos uit.

Vooral het intensieve basspel van Linda Oh verdient respect en bewondering. Het is zowat topsport die zij aflevert. Linda May Han Oh komt uit Australië en verhuisde in 2008 naar New York waar ze haar masters haalde op de Manhattan School of Music. Zij speelde onder meer met Pat Metheny.

Vijay Iyer Trio
Linda Oh

De drie bandleden krijgen volop de gelegenheid om hun kunde tentoon te spreiden. En die is niet gering, zo getuigen de enthousiaste reacties uit en van het publiek. En wordt net niet gefloten, maar dat had best gekund.

Zoals al gezegd is het Vijay Iyer Trio nieuw in zijn samenstelling. Tyshawn Sorey is zelf al een ster in de jazzwereld en net als Vijay zoekt hij telkens de uiterste grenzen op. Sorey speelde samen met John Zorn, niet een onbekende bij November Music.

Sorey’s slagwerk is imposant in zijn complexiteit, timing en precisie, iets wat hem schijnbaar moeiteloos afgaat. De ene keer puur ondersteunend dan mateloos dominant.

Vijay Iyer Trio
Tyshawn Sorey

Vijay Iyer is de zoon van Indiase immigranten en dat is te horen in zijn composities en pianospel. Eveneens onmiskenbaar is de invloed van de Hongaarse pianist en componist Frans Liszt uit de negentiende eeuw. Vooral het nummer Entrustment doet sterk denken aan het latere werk van Liszt. Melodieus, donker en gedragen.

Het begin van het titelnummer van het album Uneasy is een combi van de Romantiek van Frans Liszt en het vingervlugger ritme op Hindoestaanse tabla’s maar nu op pianotoetsen. Met dit nummer eindigt het trio het officiële deel van deze memorabele jazzavond, waarna gelukkig een toegift volgt.


Het Vijay Iyer Trio is nu op een intensieve toer door Europa. Donderdag 11 november speelt het in Centro Cultural Vila Flor (CCVF), Guimaraes, Portugal; vrijdag 12 november in Alte Feuerwache, Mannheim, Duitsland om zaterdag 13 november terug te keren in Nederland, in Groningen in SPOT/ De Oosterpoort. Daarna gaat de toer nog door naar Londen, Rome, Bielsko (Polen) en Istanbul. In 2022 hervatten ze deze Eurotoer door in Palermo en Antwerpen te spelen.

Vijay Iyer (piano), Linda May Han Oh (contrabas), Tyshawn Sorey (slagwerk)

Tweede ronde Bossche Band Battle in Azijnfabriek

De beste band van de avond moet hopen op een wildcard

De Azijnfabriek is zaterdagavond 29 september het decor voor de tweede ronde van De Bossche Band Battle opgezet door Luuk Bergervoet en Frans de Visser, producers van Studio Cube.
Voordat de avond begint is er al een afvaller. Myllie & The Tunes moeten verstek laten gaan in verband met ziekte van de zangeres. En er is nog een wijziging in het programma van vanavond. Het optreden van Lavatory Lazy is verplaatst naar zaterdag 13 oktober in Café Koudijs op Tramkade. Maar hiervoor is een vervanger gevonden, namelijk Fall∼.
Zo’n bandwedstrijd is altijd appels met peren vergelijken en dat is ook vanavond het geval.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Holsaby
De 5 jonge mannen van Holsaby uit Oss mogen het spits van deze voorronde van de Bossche Band Battle afbijten. Met hun vrolijke synthesizerpop proberen ze de mensen uit de zaal mee te krijgen. Aan de oproep om een paar stappen dichterbij te zetten geeft het publiek gewillig gehoor. De muziek doet, misschien door het Korg keyboard, soms wat denken aan de jaren ’80 van Duran Duran, maar ook aan de springerige poprock van Franz Ferdinand, vooral de staccato stukken in de nummers. Het einde van het eerste liedje eindigt in een meerstemmig a capella koor van alle bandleden. In het derde nummer gaat het tempo omlaag. In dit rustige nummer zit ook een stuk waarin gefloten wordt. Fluiten in een liedje, ik heb het nooit begrepen. In het vierde nummer wordt het tempo weer opgeschroefd en is er nog tijd voor een kleine solo van alle bandleden voordat het er alweer op zit.

Bossche Band Battle
Fall~

Fall∼
Maury van Loon met artiestennaam Fall∼ werd afgelopen donderdag gevraagd of ze mee wilde doen met de Bossche Band Battle. Daar zei ze gelukkig geen nee tegen. Fall∼ is alleen met haar twee keyboards op het podium en maakt instrumentale, dromerige, soms hypnotiserende, filmische muziek. De eerste tonen die ze inzette deden me denken aan Tubular Bells van Mike Oldfield. De naam Fall∼ is goed gekozen, want deze sfeervolle klanken doen het goed dit jaargetijde, de herfst. Ze zit lekker in haar eigen wereldje en gaat helemaal op in haar muziek. Soms zie je haar meetellen op de maat of driftig tussen de nummers aan allerlei knopjes draaien of drukken. Met haar blote voeten bedient ze de pedalen op de grond waarmee ze heerlijke bastonen de zaal in stuurt. Helaas bereikt ze niet iedereen in de zaal, want ook hier in de Azijnfabriek heerst The Dutch Disease.

Deze slideshow vereist JavaScript.

An Adverse Copy
Twee mannen op gitaar en bas, met een vrouwelijke drummer. Allen in het zwart gekleed. Je kunt zien dat de bandleden al de nodige podiumervaring hebben opgedaan en zoeken elkaar op het podium dan ook regelmatig op. Ze hebben er zichtbaar plezier in. De invloeden van een als band Triggerfinger zijn merkbaar, maar om de blues nog wat meer te laten rocken mag het geheel wat mij betreft nog wat rauwer. Ook horen we Loek Maas af en toe met een kopstem de hoogte in gaan. Mede dankzij de drummer wordt het een swingend geheel met haar opzwepende drum riffs. En dan, altijd spannend, wordt er opgeroepen tot een sing-a-long. Maar er waren gelukkig toch best wel wat mensen die meededen. Al deden ze later in het nummer waar dat stuk terugkwam niet meer mee.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Nocturnal Waters
Wave Rock is behalve een fraaie rotsformatie in Australië in de vorm van een golf, wat mij betreft ook een nieuw muziekgenre. Nocturnal Waters rockt er zo nu en dan stevig op los, maar doet ook vaak denken aan het betere New Wave werk uit de jaren tachtig van bijvoorbeeld Siouxsie And The Banshees. Het is verstandig geweest om deze band als laatste te programmeren, want de bandnaam doet vermoeden dat ze ’s nachts op hun best zijn. Je ziet zangeres Amanda ook steeds meer los komen gedurende het optreden.

Bijzonder ook aan Nocturnal Waters is ook dat er twee bassisten in spelen. Daardoor krijgt het geheel nog meer die wave sound. Bassist Jarno Doggen bespeelt tijdens een nummer een kleine keyboard, maar het klaarzetten van dat apparaat neemt best veel tijd in beslag waardoor het tempo er een beetje uitgehaald wordt. Zangeres Amanda is niet altijd goed te horen en daardoor zijn de meeste teksten aan me voorbij gegaan. Haar klank past wel mooi in het geheel, maar mag in volume misschien iets hoger. Maar deze band is een groeibriljant met veel potentie en originele composities. Als het aan mij had gelegen was deze band zeker doorgegaan. Maar de jury beslist helaas anders en nu is het hopen op één van de twee wildcards.


Lees ook het interview dat KLANKGAT had met Nocturnal Waters’ zangeres Amanda Winnemuller
Holsaby en An Adverse Copy zien we terug in de halve finale 27 oktober in World Skate Center of 10 november in P79.
Foto’s: Casper Menting www.filmingdesigner.nl

Nocturnal Waters wil stijl beter definiëren

Elk optreden is goed voor het opbouwen van een nog betere performance

Nocturnal Waters sloot de tweede voorronde van de Bossche Band Battle 2018 af die zaterdag 29 september in de Azijnfabriek werd gehouden. In januari van dit jaar interviewde KLANKGAT zangeres en tekstschrijver Amanda Winnemuller op het Rauwkostfestival. Toen moest de band uit Den Bosch die nog nooit had opgetreden het festival openen. Nu, na zowat negen maanden, zijn we benieuwd welke ontwikkelingen Nocturnal Waters heeft doorgemaakt.

Nocturnal Waters wil stijl beter definiëren
Nocturnal Waters in de Azijnfabriek

KLANKGAT: We spraken elkaar negen maanden geleden op het Rauwkostfestival. Zijn er veranderingen bij Nocturnal Waters?
Amanda Winnemuller: Ja, er zijn een aantal leuke dingen gebeurd. Nina en Hilde, onze drummer en bassist [Nina Pfeiffer en Hilde van den Hoek, red.] zijn aangenomen bij Rock City. De school is inmiddels begonnen en zij volgen nu een fulltime muziekopleiding. We zijn van een Whatsapp groep waar we mee begonnen, overgegaan naar elke week vaste repetities. We proberen nu onze stijl beter gedefinieerder te krijgen wat best lastig is. We zijn vooral bezig met schrijven en proberen af en toe optredens te doen.

Je vertelde bij het eerste interview dat jullie via Whatsapp stukjes muziek uitwisselden om zo tot een song te komen. Dat hebben jullie nu afgesloten?
We bespreken natuurlijk dingen via de groepsapp, maar we zijn vooral in de repetitieruimtes te vinden. Ik heb de maanden vóór de zomervakantie veel nieuwe teksten geschreven zodat we vanuit de teksten meer kunnen componeren. Iedereen is lekker op vakantie geweest wat goed is voor de verse inspiratie.

Nocturnal Waters
Post new wave van Nocturnal Waters

Zijn er ook personele wijzigingen?
Nee, iedereen is nog steeds bij Nocturnal Waters. We bestaan nu deze maand een jaar.

Dat schrijven, gaat dat resulteren in een EP?
Dat zou heel fijn zijn. We hebben eigenlijk al voor de zomer besproken wat wij precies als doelen stellen. Zo willen wij een EP uitbrengen en een vervolg EP die thematisch op elkaar moeten aansluiten. Wij willen daar een conceptuele EP van maken met vier nummers. Opnemen is wel een ding want opnemen is duur.

Vonden jullie je al sterk genoeg om deel te nemen aan de Bossche Band Battle?
Ik was best onzeker maar kan niet spreken voor de rest van Nocturnal Waters. Maar ik denk dat elke keer als wij optreden, wij dingen leren. We kunnen met elkaar bespreken hoe we eventueel dingen anders moeten doen, wat er niet goed ging, wat er wel goed ging. Elk optreden is goed voor het opbouwen van een betere performance.


Nocturnal Waters
Jurylid Tim van Baalen

Nocturnal Waters gaat jammer genoeg niet door naar de halve finale van de Bossche Band Battle. De bands Holsaby en An Adverse Copy kregen de twee felbegeerde tickets. Misschien komt Nocturnal Waters in aanmerking voor één van de twee wildcards die te vergeven zijn in deze muziekwedstrijd. Jurylid Tim van Baalen (MusiCare) sprak lovend over de band: ‘Nocturnal Waters is een band met veel potentie’.