Camp High Gain in Plein 79 Popronde 2017

Punkrockband Camp High Gain geeft meteen vol gas

Showtime
Het is al half negen geweest als we de klanken horen van Cypres Hill met I Wanna Get High. Dat blijkt het startsein te zijn voor het optreden. De mannen betreden het podium.

Het Plein is al aardig volgestroomd met belangstellenden voor de punkrockband Camp High Gain, waarvan er een aantal al goed bekend zijn met de muziek van deze heren.
Het zijn door de wol geverfde muzikanten die hun sporen verdiend hebben in onder andere de legendarische Bossche Punkband Undeclinable Ambuscade, zanger / gitarist Helmer en drummer Jorg, die ook niet onverdienstelijk tweede stem zingt. Gangmaker en bassist Koen Fu speelde in een vorig leven bij Beef en Gotcha.

Vol gas!

Met No Dead Ends wordt afgetrapt en het is gelijk vol gas! Punkrock zoals het bedoeld is, hard, snel en kort, net onder de 2 minuten.
De tweede stem van drummer Jorg is zeker een toegevoegde waarde waardoor de zang net iets meer body krijgt. De stem van leadzanger en gitarist doet me af en toe denken aan Dexter Holland van The Offspring.

Outro’s
Opvallend zijn de outro’s na een aantal nummers, mede doordat ze door Helmer zelf handmatig aangezet worden via een I-pod of telefoon die op de versterker ligt. Soms horen ze er ook gewoon bij, bij Modern Day Slavery bijvoorbeeld, zoals het ook op het album te horen is. Maar Für Elise van Beethoven als outro zag ik even niet aankomen.

Koen Fu
Goed gemutste bassist Koen schreeuwt af en toe wat de zaal in, zonder microfoon, want die wilde hij niet, dus is het niet allemaal te verstaan. Ach die microfoon zou hem ook alleen maar in de weg staan, want hij zwiert voortdurend met zijn bas alle kanten op. Hij staat zichtbaar te genieten als hij voor zijn verjaardag toegezongen wordt door het publiek.

Het voorlaatste nummer Never Restrain begint relatief rustig en doet me denken aan The Foo Fighters maar knalt er dan weer keihard in. Na het uptempo middenstuk eindigt het weer in het melodieuze halftempo van het begin. Daardoor vind ik dit het meest dynamische nummer van de set. Het optreden wordt in stijl afgesloten met The Alternative, hard, snel en kort!

Camp High Gain in Plein 79 Popronde 2017
Camp High Gain geeft vol gas

Punkrock leeft!
Fans van Undeclinable Ambuscade zullen Camp High Gain ook zeker kunnen waarderen. Maar waar in de Willem Twee wel een flinke moshpit ontstond bleef die hier uit. Terwijl de band zich flink in het zweet werkt en hun muziek er zich wel degelijk voor leent. Misschien heeft er nog te weinig bier gevloeid op dit vroege tijdstip. Maar één ding is zeker, punkrock is nog lang niet dood. Nog niet een beetje.

Was je er niet bij? Dan heb je wat gemist, maar acht en twintig oktober krijg je een herkansing tijdens het Duketown Rebel Fest bij Willem Twee in Den Bosch.

Deliria ingetogen rock met een vleugje gothic metal

Muziekcafé Het Warm Onthaal biedt open podium

Deliria is niet wat je ervan zou verwachten. Deliria, sommigen kennen het misschien als krachtig blond Belgisch biertje, maar die vergelijking gaat alvast niet op. Deze band komt niet uit België, maar uit Schijndel. Blond is de zangeres zéker niet, maar warm rood. En de term “krachtig” is op de muziek ook niet echt van toepassing, ook al staat Deliria te boek als progressieve rock metalband.

Deliria rocks on

Klokslag 16.00 op zondag 3 september zijn de eerste klanken te horen van Deliria in Muziekcafé Het Warm Onthaal. Zonder aankondiging zetten ze het eerste nummer in, terwijl er nog maar weinig publiek binnen is in dit uiterst sympathieke en gezellige cafe. Ik dacht eerst nog aan een soundcheck, maar ze gingen gelijk door met de Muse cover Supermassive Black Hole.

Bij het derde nummer stelt de band zich voor. Deliria dus. Gevolgd door het nummer State of Delirium. Zou daar de bandnaam vandaan komen? Dit nummer viel op door het rustige intermezzo met, verrassend, een stukje mondharmonica.

Ingetogen
Dan hangt de zangeres de akoestische gitaar om en begint ingetogen te zingen. Dit past haar goed. Als je naar de zangeres kijkt, met haar gitzwarte jurk en ladder in haar panty zou je verwachten dat er wat meer gothic invloeden te horen zouden zijn, van bijvoorbeeld After Forever, Delain of Evanescense. Van die laatste band spelen ze Bring Me To Life. Dit genre ligt Jeske, de zangeres, met haar hoge stem wel. Toetsenist Giel neemt hier de tweede stem voor zijn rekening. Maar hij is geen Paul McCoy en mist hier de rauwheid in zijn stem.

Met A Beginning wordt de eerste set afgesloten. Met de lage tonen waar de zang mee begint heeft Jeske wat moeite. Het is een catchy nummer wat een beetje doet denken aan Paramore met tempowisselingen en een opvallende stilte halverwege. Hoort dit zo? Ach ze kijken elkaar aan en Deliria gaat door.

Deliria ingetogen rock met een vleugje gothic metal
Deliria in Muziekcafé Het Warm Onthaal

Deliria Gothic feel
Na de pauze begint Deliria met een stevige driekwartsmaat waarbij Jeske gelijk de hoogte in gaat. Daardoor krijgt het nummer iets meer een gothic feel, maar geen metal. Het tempo zakt terug en gaat geleidelijk over in het volgende nummer waarbij Jeske iets gaat voordragen uit een boek. Is het de bijbel? Een stukje poëzie is waarschijnlijker. En dan? Een schreeuw van Nicky, de gitarist en dan gaat het tempo omhoog. Maar het blijft toch een beetje lief allemaal en ingetogen.

De grote wisseltruc zoals Deliria het zelf noemt, vindt plaats bij de Linkin Park cover Breaking The Habit. Zangeres wordt bassiste, bassist speelt gitaar en gitarist doet dappere poging om Chester na te doen. En dat valt niet mee natuurlijk. Daarmee leg je de lat erg hoog voor jezelf. Ook bij het eigen nummer Unfortunate is Nicky de leadvocalist. De bassist leent dan zijn bas uit aan Giel en dan zijn de bekende klanken van A Forest van The Cure te horen. Alleen wel een tandje sneller dan het origineel.

Ook bij het laatste nummer Timeless Miracle mag de bassist alleen maar toekijken. Hij ziet dan dat gitarist Nicky er aan het eind van het nummer flink op los soleert met zijn finger tapping techniek. Dat ziet er goed uit en klinkt ook lekker. En dan opeens is het klaar.

Dukebox productiehuis

Dukebox productiehuis voor Urban en Hip Hop

Interview met Bart van Velzen van Dukebox

Dukebox, productiehuis voor urban & hiphop in 073

Dukebox is een productiehuis voor urban en hip hop. Een koepelorganisatie en werkt bijvoorbeeld samen met Bossche urban initiatieven als Newskoolfest en Cypher HQ. KLANKGAT interviewde aanjager en aanspreekpunt Bart van Velzen, een man met de nodige drive om van Dukebox een succesverhaal te maken. Dukebox een homebase voor iedereen die actief is in de Bossche urbanscene die volop leeft. Uitverkochte hiphopfeesten en festivals, zelfstandige breakdancescholen met meer dan 150 leerlingen, urban professionals die als artiest én docent heel het land doorreizen tot steeds meer legale muren voor street art! Dujebox is trots op deze ontwikkeling en brengt de scene samen om gezamenlijk tot the next level te komen.

KLANKGAT: Hoe ben je in de hip hop scene beland?
Bart van Velzen: Ik ben nu drie en dertig jaar en op mijn vijftiende begon ik zelf met rappen. Ik heb altijd al een voorkeur gehad voor Nederlandstalig. Toen ik in Den Bosch kwam wonen merkte ik dat er vrij weinig te doen was hier op het gebied van hip hop.
Ik ben toen Flowiezo! gaan programmeren in de Willem Twee, dat waren hip hop avonden. Daar kwam bijvoorbeeld DAC, Jiggy Djé, Opgezwolle, Pete Philly, eigenlijk iedereen die het er toen toe deed.

Dukebox
Bart van Velzen

Dat waren voor mij persoonlijk de hoogtijdagen van de Nederlandse hip hop omdat het muzikaal was met inhoudelijk sterke teksten. Nu mis ik soms wel de muzikaliteit. Waar vroeger chemie was tussen een rapper en een producer wordt het nu vaak overgeproduceerd.

Wat doet Dukebox? En wat is jouw rol hierin?
Dukebox is een productiehuis voor urban en hip hop. Een koepelorganisatie en werkt bijvoorbeeld samen met Bossche urban initiatieven als Newskoolfest en Cypher HQ. Dukebox wil graag alle facetten van hip hop samenbrengen en is vooral op zoek naar vernieuwing en nieuwe invalshoeken en wil daarbij de eigen identiteit van de samenwerkende partijen behouden.

Dukebox gaat nu ook een schrijf-en schetskamp organiseren. Dat doen we in samenwerking met ons provinciale netwerk zoals Koninkrijk van Muziek, To The Max, Zero73.com, Vreemt en Silverman Designs.
Het wordt een soort kamp zoals bij New Wave waar rappers met producers aan de slag gaan. En we hebben ook besloten om er illustratoren aan te koppelen om het multidisciplinair te maken en die gaan dan een weekend inspiratie op doen voor een beeld.

We hebben gisteren een naam bedacht, het gaat “Vuist” heten. Dat staat voor de vijf grote steden in Brabant. Die staan elk voor een vinger en als je die samenbalt dan heb je een vuist. We trekken er vier dagen voor uit met drie disciplines, producing , rap en art. We gaan ook 2 masterclasses geven, gericht op elke discipline.

Dus ik jaag het aan. Ik faciliteer het en zorg voor de financiën en Bing Berendsen van Koninkrijk van Muziek en die jongens zoeken de talenten erbij waar ze mee gaan werken.


Rappers waren vroeger vaak zwarte artiesten, op de Beastie Boys en Eminem na. Hoe is dat nu? En kun je ook iets zeggen van het publiek dat naar hip hop luistert? Hier in Den Bosch bijvoorbeeld?
Toen de Nederlandse hip hop piekte, met rappers als Sticks, Diggy Dex en Extince was het juist weer wat meer blank. Nu zie je dat het juist weer wat diverser wordt en weer wat meer van de straat. Daardoor zie je ook weer wat meer verscheidenheid in publiek, ook wat betreft man vrouw.
Zo zie je dat een festival als het Newskoolfest uit alle hoeken van Den Bosch weer mensen naar het centrum trekt en ook vooral weer meer jongeren die normaal gesproken wat meer in hun wijk zouden blijven. En dat is een positieve en interessante ontwikkeling. Zeker ook voor Dukebox.

Wat zijn de plannen van Dukebox op korte termijn?
Belangrijk om te vertellen is dat Dukebox werkt met drie P’s, namelijk: Platform, Projecten en Plek. Dukebox gaat twee urban performances doen. Daarbij willen we ook andere sectoren buiten de urban scene betrekken, vandaar dat we ook gaan samenwerken met Cello en Werkwarenhuis/Social Label.

Tijdens de Kunstnacht en in de herfstvakantie gaat Dukebox een spoken word evenement lanceren in samenwerking met de bieb en dat heet “Woordlustig”. Hierbij hebben we ook een platform functie waarbij we lokale talenten gaan scholen op het gebied van spoken word.

En we maken ons ook hard voor een plek. We zijn in gesprek met de gemeente om dat productiehuis van en voor Dukebox te verwezenlijken.

BRUUT!

De heerlijk groovende en swingende surf jazz van BRUUT!

Recensie van BRUUT! op Jazz in Duketown 2017

De topmuzikanten van BRUUT! uit Amsterdam stonden vrijdagavond tijdens Jazz in Duketown op de Markt in Den Bosch.

BRUUT!

Het plein is aardig gevuld als de heren om 23.00 het podium betreden. Ze beginnen hun set met een aantal rustige nummers die in een jazzy nachtclub niet zouden misstaan.

BRUUT!
BRUUT!

Het publiek kan hun aandacht er niet echt bij houden en kletst rustig verder. Sommigen zelfs met hun rug naar het podium.
Na het derde nummer is een deel van het publiek helaas al weer verdwenen. Dat is jammer. Voor de band, maar ook voor de mensen die dus de rest van het optreden missen. Want als de mannen van BRUUT! even gas geven dan blijkt waartoe ze in staat zijn.

Groovende en swingende surf jazz.

BRUUT!
 surf jazz van BRUUT!

Met Maarten op sax die de show steelt met zijn virtuoze spel. Niet te vergeten excelleert de solide ritmesectie met Thomas op contrabas en Felix op drums . Maar de echte surfsound wordt gecreëerd door Folkert met zijn Hammond orgel. Dat hoor je vooral in een nummer als Baha van het nieuwe album Superjazz. Daarmee kregen ze een deel van het publiek wel aan het dansen.

Tegen het eind van de set toont Maarten trots hun nieuwe album aan het publiek. Nu nog in beperkte oplage beschikbaar op stijlvol oranje vinyl. De aanwezigen die wel tot het einde blijven worden getrakteerd op twee geweldige uitsmijters waarbij je niet stil kunt blijven staan.

BRUUT!
Hammond forever

Dan wordt nogmaals bevestigd waar BRUUT! toe in staat is. Elkaar en het publiek muzikaal opzwepen met hun sublieme solo’s en stuwende, groovende ritmes, allemaal gelardeerd met die Hammond orgel. Wart een sound is dat toch. Hammond Forever.

Superjazz, niet alleen de titel van hun nieuwe album, maar ook een nieuwe stroming in de jazz, waar deze mannen alleenheerser van zijn. Top optreden.

Review Esquire
is it jazz? Surf? Rock? It doesn’t matter. Just enjoy it!
As Joshua Redman once said about BRUUT!: “Tightly woven tunes with a free, open spirit. Fun wild party vibe. Serious cats!”


BRUUT!

Maarten Hogenhuis – Sax
Folkert Oosterbeek – Hammond
Thomas Rolff – Bass
Felix Schlarmann – Drums