Zinnig Zuiden

Zonnige sfeer spoken word event Zinnig Zuiden

Improviseren, scanderen, delibereren, protesteren, incrimineren, het gesproken woord krijgt het hoogste woord

Het eerste spoken word event Zinnig Zuiden aan ’t Water in De Bossche Zomer 2021 is een beetje door de harde realiteit ingehaald. Het podium moet provisorisch aangepast worden door de verhoogde waterstand van de Zuid-Willemsvaart. Die is enige decimeters gestegen waardoor het podium onder water is komen te staan. Dat heeft allemaal te maken met de voorbije regenbuien van Bijbelse omvang.

Geen nood, een lage tafel en twee bierkratten brengen uitkomst en zo kan het event van urban platform DUKEBOX met een week vertraging zaterdag 17 juli van start. Het is meer Zinnig Zuiden in ’t Water dan aan ’t Water. Zaterdag 24 juli is de tweede line-up

Zinnig Zuiden line-up 1

Zinnig Zuiden
publiek op de tribune aan de Zuid-Willemsvaart ter hoogte van verpleeghuis en verzorgingshuis Nieuwehagen

Het is sowieso improviseren qua line-up vanwege een afzegging maar dat kan de stemming onmogelijk drukken. De positieve vibes zijn gewoon te sterk.

Zinnig Zuiden
Zinnig Zuiden in ’t Water

De line-up is:

  • Steven de Rooij (STEEV) – presentator
  • Tweede Hans
  • Eef van de Boom aka Evert Vertelt
  • Kelly Verdonk
  • Neef Nelis
  • Brohlin

Na het optreden van Brohlin blijkt er ruimschoots tijd over te zijn. Er wordt omgeroepen of mensen uit het publiek zich geroepen voelen om op het podium te komen staan. Die zijn er zeker. Pepijn, Anton Haverman en Marion Kerkhof aka Bluem schromen niet om hun stem te laten horen. Improviseren in deze sfeer, dan valt alles op zijn plek.

Niets kan de pret drukken, ook niet toen een stel blagen die vanaf de andere kant van het kanaal, de act van Brohlin probeert te verstoren. Brohlin pareert met: “Hey jongen, door mij heen schreeuwen, dat hoeft niet, hè.” Na afloop vertelt hij dat hij het optreden heel erg heeft gemist. “Ook als mensen er door heen schreeuwen,” vroeg ik. “Is niet erg, dat houdt je bij de les,” antwoordt hij.

De acts

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is altijd moeilijk om het spits af te moeten bijten, vooral als je na zo’n lange tijd niet voor publiek hebt gestaan. Tweede Hans komt op en springt op het geïmproviseerde podium. Hij neemt ons mee op reis, een reis zonder doel want het gaat hem meer om de reis zelf. “Je stoute schoenen aantrekken en te stappen in het onbekende.” Soms is hij zijn tekst kwijt en excuseert zich daarvoor. Iedereen is vergevingsgezind en een warm en dankbaar applaus is zijn deel.

Dan Eef van de Boom die we kennen als Eef van de Boom maar nu even niet. Eef heeft zich een alter ego aangemeten en die heet Evert Vertelt. Zij komt met een verhaal dat niet in spoken word is gegoten. Het gaat over een bezoek van een man, haar thuisbegeleider. De man stelt voor om samen te koken – Eef háát koken. Hij wil haar zelfredzaamheid in de keuken bevorderen. Het kokerellen loopt uit op een huishoudelijke ramp. De elektrische oven vat vlam. Het is een komisch verhaal en goed gebracht, comédiennes zijn schaars gezaaid.

Kelly Verdonk is te elfder ure erbij gehaald vanwege een afzegging – waarschijnlijk die van Bobba. Kelly gaat het over sex hebben. “Ik wil dat wij, nachtwachters, de nacht bewaken. Ik wil je daarna in mijn lakens bewaren.” Het is een licht erotische vertelling opgefleurd met allitererende verzinsel woorden.

Deze diashow vereist JavaScript.

De laatste twee uit de Zinnig Zuiden line-up zijn Neef Nelis uit Tilburg en Brohlin uit Roermond. Alle artiesten komen uit het zonnige zuiden, beneden de grote rivieren.

Neef Nelis ziet er cool uit. Strak, kort kapsel, donkere zonnebril van Ray-Ban. Hij vertegenwoordigt de klassieke spoken word artiest die maatschappelijke onderwerpen aansnijdt en bekritiseert, eventueel veroordeelt. “Wereldwijd gaan levens als een nachtkaars uit en ondertussen zitten wij allemaal vast,” incrimineert hij in authentiek Tilburgs.

Brohlin Coumans tapt uit een ander vaatje. De liefde bezingen schuwt hij niet en natuurlijk die eeuwige bron van inspiratie voor een man, de vrouw, la femme. “And a smile so pretty, she could fool the world.”

Brohlin ziet er uit zoals je een rapper zou uittekenen. Baseball petje, ketting om de nek, ruime T-shirt, jeans (geen joggingbroek!) en daaronder vette sneakers. Brohlin is daarnaast musicus en publiceert op Spotify. Het nummer kwijt is zijn laatste release.

Na Brohlin is er nog flink wat tijd over en worden mensen uit het publiek uitgenodigd om naar het podiumpje te komen. Pepijn, Anton Haverman en Marion Kerkhof aka Bluem melden zich en dan is deze eerste en zeer geslaagde spoken word line-up van Zinnig Zuiden aan ’t Water afgelopen.

Zinnig Zuiden
Zinnig Zuiden aan ’t Water

Zinnig Zuiden aan ’t Water is een initiatief van urban platform DUKEBOX en mede mogelijk gemaakt door De Bossche Zomer 2021 en de gemeente ‘s-Hertogenbosch.

Dripping Trees

De langverwachte release van debuutalbum Fuel Of Mankind

Dynamische verschillen, onconventionele structuren en onbeantwoorde vragen van Dripping Trees

Het debuutalbum Fuel Of Mankind van de band Dripping Trees maakt inmiddels al een goede twee maanden deel uit van mijn platencollectie. Op 10 juli was het dan ein-de-lijk zover: de album release show in Willem Twee poppodium. Het is een vrij existentieel conceptalbum met een fijne overvloed aan emoties, vragen, onbegrip, woede, noise en welgemeend emotionele zang, opgenomen met een live gevoel. Precies zoals ik het hebben wil.

Dripping Trees album release show

Stef van der Wielen
Stef van der Wielen

De muziek komt voor mij niet sterk in de buurt van één genre, dat vind ik fijn. Laten we het houden op alternatieve garage art rock. Met een gevoel van punk. De overkoepelende stijlthema’s die de nummers met elkaar verbinden zijn de steeds terugkerende heftige dynamische verschillen en de onconventionele songstructuren. Waar je eerst volledig in beslag bent genomen van een zacht, meer spoken word stuk met dromerig gitaargetokkel, word je in een handomdraai overdonderd door absurd harde, bijna woedende rockpassages. Het toont aan hoe innig de bandleden van Dripping Trees op elkaar ingespeeld zijn en verlegt de nadruk van de intense emotionele uitbarstingen van noise naar de theatrale, verhalende lyrics die inwerken op het voorstellingsvermogen. Voor de beelddenkers onder ons.

Fuel Of Mankind
Dripping Trees – podium opstelling

Wat meteen opvalt is de podium opstelling. De normaalgesproken vier-koppige band heeft twee violisten geworven voor dit optreden en drummer Stijn Luijk heeft zijn drumstel strategisch aan de rechterzijde van het podium geplaatst. De nummers worden thematisch aan elkaar gelijmd door interludes, gesproken door een kunstmatige stem. Dit vormt een fijn contrast tussen onmenselijkheid en authentieke muziek.
Er worden veel partijen geloopt, vooral de baspartijen hebben gedurende de show mijn hart gestolen. Al had ik, naast de aanwezige zang en drums, de gitaren en bas liever wat harder gehad. Wonder boven wonder trapt Stijn niet door zijn kickdrum heen.

Fuel Of Mankind
Stijn Luijk

Over dat drumstel gesproken. Ik ben zelden zo verliefd geweest op een drumsound. Stijn is deze avond bijna gestegen van mijn op een na, naar mijn lievelingsdrummer. Het scheelde niet veel. Je kan op een snaredrum slaan, en je kan écht op een snaredrum slaan. Het klinkt hard, en warm, en vol, en kapot, en doods, doortastend en straf. Zelfs als hij op een gegeven moment met brushes begint te spelen haakt de sound niet af. Zoals hij drumt zingt hij ook, met volle overtuiging en evenveel diepe lagen in zijn stem als in de lyrics. Al wil ik na een paar nummers wel dat hij wat vaker zijn ogen opent tijdens het zingen. Ik wil toch wat meer aangekeken worden. Tijdens de seks wissel je dat ook gewoon af, als je teveel opgaat in je eigen wereld mis je de connectie met je publiek.

Fuel Of Mankind
Koen Ruijs

Over afwisselen gesproken, Koen Ruijs en Stijn wisselen de lead vocals af. Ook Koen zingt vertellend, elk woord is te verstaan en hij heeft een fijne rust over zich heen. Gitarist en toetsenist Stef van der Wielen schreeuwt sommige stukken mee. Als een van de bandleden niet zingt, draagt de band alsnog de emotie van de nummers uit, ze staan er echt. Met overtuiging en een serieuze gloed en zonder aangeleerde performance trucs. Al zien Lydia Stiger en Lucien Renette, de violisten, er tijdens het niet-spelen toch wat onwennig uit.

Op de dynamisch hardere stukken staat de viool te zacht in de mix, op de zachtere stukken inclusief viool voegt het warme overkoepelende geluid veel toe. Ze gaan er tijdens het spelen helemaal in op. Geluidsman Richard Janssen wijst me er na afloop op dat dat te wijten valt aan het risico op feedback, het was geen onwil. Hierna zet hij WAP van Cardi B op om het goed te maken. Vergeven en vergeten.

Stijlkeuze Dripping Trees

Stef van der Wielen en Koen krijgen extra punten voor hun stijlkeuze. Ze dragen beide een zwarte broek met wit overhemd. Het staat goed bij hun gitaren. Stijn en Stef Leijten hebben genoeg hun best gedaan om ook te verschijnen in een overhemd, maar hun overhemden hebben nét wat minder overtuigingskracht. Ze missen nét dat beetje flair om hun outfit over de dunne lijn van ‘kleding’ tot ‘artiesten look’ te trekken. Over artiesten looks gesproken, na een paar nummers mis ik een rock uitstraling. Het zou meewerken aan de zeggingskracht als er meer bewogen, gelopen en gesloopt zou worden. Zo klinkt de muziek namelijk wel.

Stef Leijten
Stef Leijten

Dripping Trees speelt lange intro’s en nummers duren soms wel rond de 6 minuten. Ze trekken zich niets aan van de wetenschap dat je de aandacht van een luisteraar moet trekken binnen 4 seconden in het Spotify tijdperk. Zo maken ze nummers die over 20 jaar nog steeds hun kwaliteit behouden. De nummers zijn intelligent en klinken volwassen. Ze doen denken aan Nick Cave in het jaar 2000, even overdacht en slim.

Fuel Of Mankind – Spotify

Aan het einde bedanken ze en binnen 1 seconde zijn ze in de coulisse verdwenen. ‘Ze konden toch nog applaus in ontvangst nemen’, klinkt er vanuit het publiek. Het is even angstvallig stil, verwarring alom. Na een tijdje komen ze terug om nog twee nummers te spelen, verrassing. Ik geloof dat we ‘we want more’ hadden moeten roepen. Ongemakkelijk. De twee nieuwe nummers, waarvan ik de eerste, Sea Of Ants, de hemel op aarde vond, komen ze dan eindelijk arm in arm vooraan het podium staan. Dripping Trees neemt het applaus in ontvangst. De cirkel is rond.

Waarom klappen ze zelf mee? En waarom wordt er meteen na het aflopen een veel te vrolijk pingel muziekje afgespeeld? Velen vragen blijven voor altijd onbeantwoord. Evenals de existentiële vragen gesteld op de LP.

We hebben meer van dit soort eerlijke bands nodig. Of juist niet, want Dripping Trees bestaat.

urban dancers

Improvisatie urban dancers en spoken word artiesten Dukebox

Venijnige woordkunst vol compassie en tricks op Boulevard

Gevoel voor uitdagingen hebben deze urban dancers, muzikanten en spoken word kunstenaars van Dukebox meer dan genoeg. Onder de vlag van dit Bossche productiehuis voor urban & hiphop bieden ze lenige tricks, venijnige woorden en vette muziek aan. En dat allemaal geïmproviseerd voor een nieuwsgierig publiek op het Pleinpodium van Boulevard, lekker buiten in de zon.

Urban dancers
Urban dancers

Urban dance en spoken word

Dat Pleinpodium wordt wel eerst door crewleden van de Boulevard goed schoongemaakt alvorens de vier urban dancers daarop hun breaks en stand up tricks kunnen vertonen. Het is ook hard nodig want de dansvloer is bezaaid met left overs en andere rotzooi.

Deze diashow vereist JavaScript.

Eenmaal geveegd en gedweild staat meteen een dancer startklaar om te beginnen. Hij moet echter wachten, want de muziek moet nog door de soundcheck. Dat duurt toch bijna 5 minuten en zolang staat die urban dancer [Maca Snels, dansdocent, red.] als een standbeeld stokstijf op dat schone podium.

Als de eerste beats klinken, is Maca verlost van die starthouding en draait hij zich langzaam om. Drie andere urban dancers  – Reemz, Len van der Pol en Jeroen Meijer- sluipen steels naar hem toe, zij omarmen elkaar even en dan kan het dansen beginnen.

spoken word
Niek Lathouwers – spoken word met urban dancer Jeroen

Het systeem is kapot
Intussen heet Niek Lathouwers het publiek dat in een soort arena vorm heeft plaatsgenomen, van harte welkom. Hij verklapt dat zij getuige zullen zijn van iets uniek wat nog nooit is vertoond op de wereld. Namelijk een geheel geïmproviseerde dance en spoken word voorstelling.

Niek begint zijn spoken word improvisatie als volgt:
Het systeem is kapot.
Het slot is roestig, de sleutel bot.
Motten in mijn keuken, de muren rot
Opa is allang dood, geen Willy Wonka
Alleen een hond in de pot 
En zo gaat hij verder totdat hij besluit met de conclusie waar hij de act ook mee is begonnen: “Het systeem is kapot.” Niek uit zijn zorgen over de mens (the human condition) en doet dat in felle bewoordingen, echter vol compassie. Een daverend applaus is zijn deel.

Het systeem is kapot

Dance & breaks

Deze diashow vereist JavaScript.

De vier urban dancers geven telkens ieder apart of met zijn tweeën een show weg. Naast mij zitten drie jongens van zo’n 12 à 13 jaar. Hun bewondering voor de dance acts steken ze niet onder stoelen of banken. De woorden cool, gaaf en vet komen het meeste voor in hun reacties als een urban dancer iets bijzonders doet of zijn act afsluit.

spoken word, urban dance
applaus

De show duurt de helft korter dan het programma meldt. Waarschijnlijk vinden de urban dancers en de spoken word kunstenaar het welletjes. De spanningsboog raakt op, zeker bij de allerkleinsten onder het publiek.


Dukebox is een productiehuis voor urban en hip hop. Dukebox is een koepelorganisatie en werkt bijvoorbeeld samen met Bossche urban initiatieven als Newskoolfest en Cypher HQ.

Lees ook Interview met Bart van Velzen van Dukebox en Dukebox presenteert nieuwe werk- en atelierplek

Dukebox productiehuis

Dukebox productiehuis voor Urban en Hip Hop

Interview met Bart van Velzen van Dukebox

Dukebox, productiehuis voor urban & hiphop in 073

Dukebox is een productiehuis voor urban en hip hop. Een koepelorganisatie en werkt bijvoorbeeld samen met Bossche urban initiatieven als Newskoolfest en Cypher HQ. KLANKGAT interviewde aanjager en aanspreekpunt Bart van Velzen, een man met de nodige drive om van Dukebox een succesverhaal te maken. Dukebox een homebase voor iedereen die actief is in de Bossche urbanscene die volop leeft. Uitverkochte hiphopfeesten en festivals, zelfstandige breakdancescholen met meer dan 150 leerlingen, urban professionals die als artiest én docent heel het land doorreizen tot steeds meer legale muren voor street art! Dujebox is trots op deze ontwikkeling en brengt de scene samen om gezamenlijk tot the next level te komen.

KLANKGAT: Hoe ben je in de hip hop scene beland?
Bart van Velzen: Ik ben nu drie en dertig jaar en op mijn vijftiende begon ik zelf met rappen. Ik heb altijd al een voorkeur gehad voor Nederlandstalig. Toen ik in Den Bosch kwam wonen merkte ik dat er vrij weinig te doen was hier op het gebied van hip hop.
Ik ben toen Flowiezo! gaan programmeren in de Willem Twee, dat waren hip hop avonden. Daar kwam bijvoorbeeld DAC, Jiggy Djé, Opgezwolle, Pete Philly, eigenlijk iedereen die het er toen toe deed.

Dukebox productiehuis voor Urban en Hip Hop
Bart van Velzen, Dukebox

Dat waren voor mij persoonlijk de hoogtijdagen van de Nederlandse hip hop omdat het muzikaal was met inhoudelijk sterke teksten. Nu mis ik soms wel de muzikaliteit. Waar vroeger chemie was tussen een rapper en een producer wordt het nu vaak overgeproduceerd.

Wat doet Dukebox? En wat is jouw rol hierin?
Dukebox is een productiehuis voor urban en hip hop. Een koepelorganisatie en werkt bijvoorbeeld samen met Bossche urban initiatieven als Newskoolfest en Cypher HQ. Dukebox wil graag alle facetten van hip hop samenbrengen en is vooral op zoek naar vernieuwing en nieuwe invalshoeken en wil daarbij de eigen identiteit van de samenwerkende partijen behouden.

Dukebox gaat nu ook een schrijf-en schetskamp organiseren. Dat doen we in samenwerking met ons provinciale netwerk zoals Koninkrijk van Muziek, To The Max, Zero73.com, Vreemt en Silverman Designs.
Het wordt een soort kamp zoals bij New Wave waar rappers met producers aan de slag gaan. En we hebben ook besloten om er illustratoren aan te koppelen om het multidisciplinair te maken en die gaan dan een weekend inspiratie op doen voor een beeld.

We hebben gisteren een naam bedacht, het gaat “Vuist” heten. Dat staat voor de vijf grote steden in Brabant. Die staan elk voor een vinger en als je die samenbalt dan heb je een vuist. We trekken er vier dagen voor uit met drie disciplines, producing , rap en art. We gaan ook 2 masterclasses geven, gericht op elke discipline.

Dus ik jaag het aan. Ik faciliteer het en zorg voor de financiën en Bing Berendsen van Koninkrijk van Muziek en die jongens zoeken de talenten erbij waar ze mee gaan werken.

Deze diashow vereist JavaScript.

Rappers waren vroeger vaak zwarte artiesten, op de Beastie Boys en Eminem na. Hoe is dat nu? En kun je ook iets zeggen van het publiek dat naar hip hop luistert? Hier in Den Bosch bijvoorbeeld?
Toen de Nederlandse hip hop piekte, met rappers als Sticks, Diggy Dex en Extince was het juist weer wat meer blank. Nu zie je dat het juist weer wat diverser wordt en weer wat meer van de straat. Daardoor zie je ook weer wat meer verscheidenheid in publiek, ook wat betreft man vrouw.
Zo zie je dat een festival als het Newskoolfest uit alle hoeken van Den Bosch weer mensen naar het centrum trekt en ook vooral weer meer jongeren die normaal gesproken wat meer in hun wijk zouden blijven. En dat is een positieve en interessante ontwikkeling. Zeker ook voor Dukebox.

Wat zijn de plannen van Dukebox op korte termijn?
Belangrijk om te vertellen is dat Dukebox werkt met drie P’s, namelijk: Platform, Projecten en Plek. Dukebox gaat twee urban performances doen. Daarbij willen we ook andere sectoren buiten de urban scene betrekken, vandaar dat we ook gaan samenwerken met Cello en Werkwarenhuis/Social Label.

Tijdens de Kunstnacht en in de herfstvakantie gaat Dukebox een spoken word evenement lanceren in samenwerking met de bieb en dat heet “Woordlustig”. Hierbij hebben we ook een platform functie waarbij we lokale talenten gaan scholen op het gebied van spoken word.

En we maken ons ook hard voor een plek. We zijn in gesprek met de gemeente om dat productiehuis van en voor Dukebox te verwezenlijken.