Op het podium van Blue Room Sessions vanavond Dawn Brothers, een Nederlandse band met inmiddels een grote populariteit. Binnen afzienbare tijd liggen AFAS of Ziggo Dôme in het verschiet zo voorspelt programmeur Ad van der Laan tijdens zijn aankondiging.
Dawn Brothers
Dat vinden kennelijk meer liefhebbers want dit concert was al ver van tevoren uitverkocht. Er zijn zelfs 30 extra staanplaatsen gecreëerd, wat zorgt voor een volle en enthousiaste zaal in afwachting van Bas van Holt gitaar en zang, Rafael Schwiddessen drums, Rowan de Vos toetsen en zang en Tammo Deuling bas en zang. Achteraf gezien heeft de band het ruimschoots waargemaakt.
De muziek van Dawn Brothers is een veelzijdige mix van Americana, folk, rock & roll, soul en blues, met een flinke dosis nostalgie uit de 60’s en 70’s. De songs doen denken aan Little Feat en The Band tijdens How Come en 7 Year Itch. Hoewel het ook heel erg als Dawn Brothers klinkt ontkom je er niet aan om af en toe te vergelijken.
Bijvoorbeeld Sheryl Crow heeft een onmiskenbaar Small Faces intro. Tijdens dit sterke optreden valt de kwaliteit van het spel op evenals de indrukwekkende stemmen, zowel solo als driestemmig. Het intro van I Will Never klinkt als een western met een vleugje Twin Peaks. Mooi intro van Van Holt.
De titelsong van het album Alpine Gold wordt bij aanvang ingezet door De Vos met zijn fraaie Hammond geluid. Zijn stem doet mij denken aan de Fleet Foxes. Het aanstekelijke gitaarintro van Van Holt op Vampire zorgt voor enthousiasme in de zaal, net als het opvallende drumspel van Schwiddessen met gebruik van diverse attributen.
De band sluit af met het driestemmig gezongen F Bow met een opvallende baspartij van Deuling. Nadat ze in de kleedkamer verdwijnen wordt er zo hard geapplaudiseerd dat er nog een toegift volgt uit een samenwerking met DeWolff. What A View zou niet hebben misstaan in een oude film.
Over ieder nummer kan ik uitweiden in superlatieven, maar het komt er op neer dat we getuige waren van een professionele, kwalitatief zeer goede band met indrukwekkende songteksten, zang en spel. Een hoogtepunt in de reeks Blue Room Sessions.
Dawn Brothers hebben een nieuw album Cry Alone uitgebracht wat ik hierbij van harte aanbeveel.
Eerste set: 7 Year Inch, How Come, Whippoorwill, It’s So Easy, Live A Little, Alpine Gold, Vampire, Stayin’ Out Late. Tweede set: I’ll Be Your Baby, Sheryl Crow, I Will Never Hold Your Heart Again, Late to The party, I Cry Alone, Birds Of Prey, Let It Bleed, F Bow. Toegift: What A View
Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar | Monique Nuijten
