Martha Fields

Martha Fields in The Blue Room Sessions

Texas Martha is puur Americana met Franse slag

Martha Fields aka Texas Martha is een Texaanse zangeres uit de country & bluegrass stal, geboren in de Appalachen die momenteel met een uitstekende band op tournee is in Europa. Ze begon al heel jong met het zingen van bluegrass en country (bij moeder op schoot) dus het zit wel een beetje in haar bloed. Ze leerde zich zelf gitaar te spelen en trad tijdens haar carrière onder andere op met Ricky Skaggs en Merle Travis.

Martha Fields
Martha Fields – ©Wies Luijtelaar

Martha Fields speelt niet alleen bluegrass en country maar ook een mix van folk, blues en rock ’n roll. Haar repertoire bestaat grotendeels uit eigen geschreven nummers en daar legt zij haar hart en ziel in. Ze zingt deze met een authentieke en gevoelige stem en is daarmee in staat je mee te nemen op een reis door het zuiden van de Verengde Staten.
Met verschillende prijzen reeds op haar naam, heeft ze al verscheidene tours door Europa achter de rug. Het concert op dinsdag 4 september in The Blue Room Sessions in de Clubzaal van de Verkadefabriek is inmiddels haar vierde optreden in Nederland waaronder o.a. Nijmegen en Schiedam. Haar discografie bestaat inmiddels uit drie CD’s genaamd Dancing Shadows, Southern White Lies en Long Way From Home.

Texas Martha & Band
Laten we eerst haar band voorstellen die volledig uit Fransen bestaat. Martha Fields woont momenteel voor het grootse gedeelte van het jaar in Bordeaux, Frankrijk. Je zou bijna kunnen spreken van The Bordeaux Blues of country met een Franse inslag. Dus, op dobro en mandoline Manu Bertrand; Urbain Lambert op elektrische gitaar en Serge Samyn op staande bas.

Voor een goedgevulde Clubzaal in de Verkade Fabriek opent Martha Fields met een paar nummers van haar laatste CD Dancing Shadows, o.a. Dancing Shadows, Demona en Johanna.
Martha Fields begeleidt zichzelf op gitaar, maar de echte gitaristen staan links en rechts van haar. Deze jongens begeleiden haar tijdens het concert op de dobro die hij bespeelt als een slide gitaar en elektrische gitaar in een mooie balans die het hele concert in balans houdt. De bassplayer is van het soort ‘He never says much, he play the bass’.

Martha wisselt haar concert af met country en bluegrass en ballads. Haar al jaren gevormde stem wisselt moeiteloos tussen deze genres en altijd ligt die verscholen snik op de loer, even haar stem verheffen in een bluegrass als Hardtime of in een mooie ballad als Johanna en die snik die trekt je naar binnen in de Appalachen in de Southern Country States.
Martha Fields zingt eigen geschreven repertoire maar had toch voor haar favoriet Janis Joplin een door haar geschreven nummer in petto, een door drank en leed gelardeerde What Good Can Drinkin Do maar mooi gebracht en weer gestut door de dobro en elektrische gitaar.

De eerste helft van het concert rond ze af met een ballad Where The Red Grass Grows en een heel fraai a capella gezongen Indian Song. En daarna een uptempo song Hilbilly Bop. Het publiek is tot dan toe weinig toeschietelijk in haar verzoeken om mee te klappen, misschien is dat de reden om een whiskey in één teug leeg te drinken.

Martha Fields in The Blue Room Sessions
Martha Fields & Band in The Blue Room Sessions – ©Wies Luijtelaar

Na de pauze vertelt Martha Fields over haar achtergrond die bepaald wordt door haar Cherokee voorouders van moeders kant en dat wordt bezongen in het vrolijke uptempo Maxine. Daarna laat ze zien over een groot repertoire te beschikken en dit goed ten uitvoer kan brengen. Ze neemt ze ons mee in de meeste facetten die ze beheerst. Eerst een early bluegrass nummer Southern White Lies en early countryblues Koko Me Baby en daarna een gospel What Are They Doing In Heaven en een boogiewoogie Born To Boogie en toch weer die gevoelige ballads om te eindigen in een Hillibilly song.

Als toegift na een verdiend applaus speelt Martha Fields en haar band de traditional When The Saints Go Marchin’ In die uitmondt in een polonaise vooropgegaan door Martha herself gevolgd door merendeels vrouwelijke toeschouwers en haar band. Eindelijk levert ook het publiek zijn bijdrage aan dit zeer geslaagde concert. Hulde aan Martha Fields & Band.


Foto’s: Wies Luijtelaar
Met dank aan The Blue Room Sessions

Een fusion van warme jazz en exotische klanken

CaboCubaJazz brengt een zitconcert aan het dansen!

Op 21 Januari werd er in een uitverkochte Clubzaal van de Verkadefabriek opgetreden door de band CaboCubaJazz. De zaal die vol stond met zitplaatsen kon helaas niet iedereen een zitplaatsje bieden.

CaboCubaJazz kwam in sextetformatie bestaande uit Nils Fischer, Carlos Matos, Dina Medina, Armando Vidal, Yerman Aponte en Pablo Martinez.

Een fusion van warme jazz en exotische klanken - ©ellen van lent
CaboCubaJazz

In het voorprogramma van de middag draaide de huis-DJ wat plaatjes om alvast de sfeer op gang te brengen. Nadat iedereen binnen was kwam de band het podium op. In het voorprogramma van de middag draaide de huis-DJ wat plaatjes om alvast de sfeer op gang te brengen. Nadat iedereen binnen was kwam de band het podium op.

De middag begon met rustige binnenkomers en wat interessante solo’s tussendoor in typisch jazzformat. In de eerste helft van het concert werd er door het publiek al volop genoten van de muziek. De fijne klanken uit de Kaapverdische, Latijns-Amerikaanse en Caribische winstreken typeert de muziek. Deze zijn in historische zin allemaal aan elkaar verbonden en dat is terug te horen in de muziek. De muziek was eigenlijk te goed om er bij stil te blijven zitten en dat was ook te merken aan reacties uit het publiek. Na een aantal heerlijke liedjes was het tijd voor een pauze.

Een fusion van warme jazz en exotische klanken - ©ellen van lent
Dina Medina

De tweede helft van het concert werd het publiek gevraagd om van de stoelen af te komen. Ondanks dat daar eigenlijk niet de ruimte voor was, lukte het toch om ergens wat vrije ruimtes te creëren. De band begon weer met spelen en al gauw waren er mensen aan het dansen. Dina Medina, de zangeres van de band, verdeelde de zaal in twee delen, de mannen en de vrouwen. Elke helft kreeg de taak om mee te zingen en de band te ondersteunen in één van de liedjes. Daarna volgde een mooie Kaapverdische Morna gezongen door Dina Medina. Morna is de tegenhanger van de Portugese Fado. Aan het slot van het concert werd gevraagd om zoveel mogelijk naar de voorkant van de zaal te komen voor de afsluitend stuk. In het swingende afsluitend stuk kwamen de artiesten allemaal aan bod met interessante solo’s.

Aan het einde van de middag bleek dat er meer dan genoeg ruimte was in de zaal als alle mensen zouden staan. Na het concert trad de huis-DJ weer op met wat lekkere plaatjes en was er ruimte om met de band op de foto te gaan en merchandise te kopen. Al met al was het een fijne ervaring en een zondagmiddag welbesteed!

foto’s: Ellen van Lent