Gery Mendes

Publiek mijmert mee met tijdreiziger Gery Mendes

Vanuit drie slaapkamers, een woonkamer en een smalle keuken de wereld met je muziek veroveren

Gery Mendes neemt het publiek mee in zijn tijdreis en opent met een verhaal over zijn ouderlijk huis – drie slaapkamers, een woonkamer en een smalle keuken – en over het stadsdeel waar hij opgroeide, de West-Kruiskade, Rotterdam. Maar eerst laat hij ons horen welke plaat hij 19 jaar geleden opzette en die zijn leven veranderde.

Gery Mendes – TimeTravelin

Gery Mendes
Gery Mendes

Gery en band treden twee keer op in de grote BLVRD-tent van Theaterfestival Boulevard 2021 op de nieuwe locatie het Zuiderpark. Hij opent de avond door te vertellen hoe hij op een regenachtige dag, 19 jaar geleden, een soulvolle plaats opzette. Het gaf me richting en het vertrouwen en de fantasie op een dag de wereld te veroveren. “Welcome to my world.”

Het verhaal achter TimeTravelin giet Gery Mendes in verschillende vormen; in een vertelling of spoken word, soms in rap maar het meest natuurlijk in muziek samen met een vijftal excellente muzikanten. De nummers variëren in genre. Dan jazz, funk, rap, hip hop, dan weer soul of reggae.

Gery vertelt dat veel Kaapverdiaanse vrouwen begonnen in de schoonmaak. Dat zijn moeder graag boodschappen deed bij de Marokkaanse slager waar vaste klanten op krediet kochten. Een relatie gebaseerd op vertrouwen. “Die mensen, die zijn zó vriendelijk,” zei z’n moeder. En over de West-Kruiskade, het Rotterdamse stadsdeel, waar hij opgroeide.

Over een avondwinkel die veel wisselende eigenaren telde, maar als avondwinkel jarenlang bleef bestaan. En de mannen die hij op straat ontmoette, de mannen die net uit de bajes kwamen. Over een bekende die op gewelddadige manier op straat overleed. Zijn armen gespreid over de grond. Met bus 38 naar de begraafplaats in Crooswijk. Of het meisje dat hij van vroeger kent, haar terugziet op straat en nog steeds dezelfde heerlijke geur draagt. “Ik roep haar na.”

Acteur

Aan zijn hele stage-act is te zien dat Gery Mendes naast musicus ook acteur is. Het podium is hét domein waar hij zich meer dan senang voelt. Hij beweegt soepeltjes en neemt bewust bepaalde houdingen aan die stroken met zijn spoken word, rap en/of songteksten.
Mendes zoekt vaak contact op met zijn publiek, houdt een kort praatje en laat de mensen meezingen. Ook zijn gelaatsuitdrukkingen worden niet aan het toeval overgelaten. Het is een spel en hij is de Poppenmaker, ook van zichzelf. Het mooiste is dat het allemaal natuurlijk overkomt: Gery is all natural.

De tijden die Gery Mendes schetst, ademen melancholie uit. De betrekkelijke  eenvoud uit zijn jeugd heeft plaatsgemaakt voor de veelvormige complexiteit waarin we nu leven. Aan het eind van zijn show beschrijft hij nogmaals zijn ouderlijk huis. Drie slaapkamers, een woonkamer en een smalle keuken…

Gerry Mendes
Gerry Mendes solo

Die eenvoud komt prachtig terug in de toegift. De bandleden verlaten het podium en Gery staat alleen. Hij pakt een gitaar, begint te zingen. Van bovenaf schijnen vele toneellichten op de solist, lijken hem gevangen te houden in hun witgele lichtbundels. Frontman en entertainer als hij is, nodigt hij het publiek uit om mee te zingen. Daarop verschijnen de bandleden al klappend weer op het podium. Het publiek klapt mee en dat geklap verandert in een enthousiast en meer dan welverdiend applaus.


Setlist: Johnny, Phase, Back in the Days, Blood, Sweat & Tears, Sunshine, How I Feel, Nomads, Meanwhile, Black Woman, Sunday, Blue Sky, Toegift solo.

Een fusion van warme jazz en exotische klanken

CaboCubaJazz brengt een zitconcert aan het dansen!

Op 21 Januari werd er in een uitverkochte Clubzaal van de Verkadefabriek opgetreden door de band CaboCubaJazz. De zaal die vol stond met zitplaatsen kon helaas niet iedereen een zitplaatsje bieden.

CaboCubaJazz kwam in sextetformatie bestaande uit Nils Fischer, Carlos Matos, Dina Medina, Armando Vidal, Yerman Aponte en Pablo Martinez.

Een fusion van warme jazz en exotische klanken - ©ellen van lent
CaboCubaJazz

In het voorprogramma van de middag draaide de huis-DJ wat plaatjes om alvast de sfeer op gang te brengen. Nadat iedereen binnen was kwam de band het podium op. In het voorprogramma van de middag draaide de huis-DJ wat plaatjes om alvast de sfeer op gang te brengen. Nadat iedereen binnen was kwam de band het podium op.

De middag begon met rustige binnenkomers en wat interessante solo’s tussendoor in typisch jazzformat. In de eerste helft van het concert werd er door het publiek al volop genoten van de muziek. De fijne klanken uit de Kaapverdische, Latijns-Amerikaanse en Caribische winstreken typeert de muziek. Deze zijn in historische zin allemaal aan elkaar verbonden en dat is terug te horen in de muziek. De muziek was eigenlijk te goed om er bij stil te blijven zitten en dat was ook te merken aan reacties uit het publiek. Na een aantal heerlijke liedjes was het tijd voor een pauze.

Een fusion van warme jazz en exotische klanken - ©ellen van lent
Dina Medina

De tweede helft van het concert werd het publiek gevraagd om van de stoelen af te komen. Ondanks dat daar eigenlijk niet de ruimte voor was, lukte het toch om ergens wat vrije ruimtes te creëren. De band begon weer met spelen en al gauw waren er mensen aan het dansen. Dina Medina, de zangeres van de band, verdeelde de zaal in twee delen, de mannen en de vrouwen. Elke helft kreeg de taak om mee te zingen en de band te ondersteunen in één van de liedjes. Daarna volgde een mooie Kaapverdische Morna gezongen door Dina Medina. Morna is de tegenhanger van de Portugese Fado. Aan het slot van het concert werd gevraagd om zoveel mogelijk naar de voorkant van de zaal te komen voor de afsluitend stuk. In het swingende afsluitend stuk kwamen de artiesten allemaal aan bod met interessante solo’s.

Aan het einde van de middag bleek dat er meer dan genoeg ruimte was in de zaal als alle mensen zouden staan. Na het concert trad de huis-DJ weer op met wat lekkere plaatjes en was er ruimte om met de band op de foto te gaan en merchandise te kopen. Al met al was het een fijne ervaring en een zondagmiddag welbesteed!

foto’s: Ellen van Lent