Richard Bona uit Kameroen is de tweede basgitarist van wereldfaam die op deze bassisten-editie van Jazz in Duketown optreedt. Vrijdag opende Marcus Miller op de Markt dit openlucht jazzfestival met een weergaloze show. Bona zet een andere act op die net zo magistraal en speels is.
Richard Bona Group
Richard Bona, de entertainer
Het is druk op de Parade. De zitplaatsen van de tribune zijn bijna allemaal bezet en voor het podium is het ook ramvol. De organisatie heeft voorzien dat het druk gaat worden en heeft daarom de zitplaatsen vóór het podium weggehaald. Een slimme zet want de muziek van Richard Bona is ritmisch en dansbaar.
Richard Bona
Bona opent met het nummer Please Don’t Stop van het album Tiki uit 2006. Het nummer wordt daar door John Legend gezongen. Live, nu hier in Den Bosch, zingt Bona zelf en niet onverdienstelijk, goed zelfs. Het nummer is behoorlijk opgepimpt en klinkt nu zoals een Al Jarreau dat graag zou zingen.
Souplesse
Richard Bona Group: Dennis Hernandez
Het is een erg classy-jazzy begin en Richard Bona voelt zich zichtbaar erg op zijn gemak. Hij beweegt losjes, vraagt of mensen mee willen klappen en praat veel met het publiek. De sfeer is erg ontspannen, heel ‘laid back’. Maar laten we niet vergeten dat we hier te maken met een uitmuntende bassist. Bona speelt met een natuurlijke souplesse die heerlijk is om naar te kijken en te luisteren.
Highlife
Richard Bona Group: Ciro Manna
Als native van Kameroen verwerkt Bona die typisch lichtvoetige sound van West-Afrikaanse highlife in zijn nummers. Die lichte klanken komen in feite voornamelijk van de gitarist. Het kunnen vaak lang uitgesponnen nummers zijn met zoals gezegd een hoofdrol voor de gitaar. Bona houdt het relatief kort.
jaco Pastorius ballad
Ballad Jaco Pastorius
Net als alle hedendaagse bassisten is ook Richard Bona schatplichtig aan de legendarische bassist Jaco Pastorius die lid is geweest van de jazzrock formatie Weather Report. Bona leidt de hommage aan Pastorius mondeling in en begint vervolgens aan een indrukwekkende ballad met subtiele en zwaar aangezette baslijnen. Geheel in lijn hoe Pastorius het zou doen. Het publiek luistert ademloos toe.
Als de laatste basnoten wegglijden, start een aarzelend applaus dat aanzwelt en de gehele Parade vult. De entertainer die Bona óók is, geeft meteen een andere wending aan de show. “Do you like to rock?!”, yelt hij in de mic. Het publiek schreeuwt het uit. Het is tijd om te gaan dansen.
Richard Bona Group
Drums Ludwig Afonso
Keyboard Mica Lecoq
Trumpet Dennis Hernandez
Guitar Ciro Manna
Bass Vocal Richard Bona
Gravitas, het debuutalbum van A Fool’s Errand, is 29 maart uitgekomen en te beluisteren op bandcamp. Alwin van der Ven en de zijnen willen later dit jaar ook een release op vinyl uitbrengen.
De verwachting is dat dat nog vóór de grote zomervakantie gaat gebeuren. In 2017 bracht A Fool’s Errand de EP Asfaltpuin / Foxboy uit. En nu, in 2019, het debuutalbum.
De band werd in 2011 opgericht met basgitarist/trompettist Alwin van der Ven en gitarist Willem Schuurmans als kernleden.
A Fool’s Errand kende in de loop der jaren veel wisselingen van de wacht en pas met de komst van drummer Albert Schuurmans – broer van – in 2014 nam de samenstelling vastere contouren aan.
Met gitarist Fabian Voskuil die in 2017 aantrad, klikte het goed en lijkt de band zijn definitieve vorm te hebben gevonden.
Alwin van der Ven
“A Fool’s Errand is een jamband,” zegt Alwin van der Ven in een telefonisch gesprek met KLANKGAT. “Vastleggen van onze muziek vinden wij moeilijk.” Toch leefde er ook een sterke behoefte om nummers die de band mooi vindt, vast te leggen. De knoop werd doorgehakt, de band dook de studio in en ziedaar 8 jaar na de oprichting is het er dan toch van gekomen en zag de eersteling vorige week het levenslicht: Gravitas.
Gravitas is een hooggewaardeerde deugd uit het antieke Rome van iemand met een ernstige en waardige persoonlijkheid die de nodige diepgang bezit. Dat laatste zit zeker en vast in de tien nummers op het debuutalbum van deze opmerkelijke band.
In de studio
Gravitas van A Fool’s Errand A Fool’s Errand is een instrumentale postrock band afkomstig uit Den Bosch. Sarah Cahuasqui zingt op twee nummers waar zij ook de teksten voor aandroeg. Dat zijn Make Waves en Icarus. “Onze muziek heeft tot doel een idee uit te drukken of een bepaald gevoel op te roepen,” zegt Van der Ven. De tien nummers op Gravitas beantwoorden in meer of mindere mate aan die uitspraak.
werken aan Gravitas
There Will Be No Encore De band zocht een geschikte audiotape voor dit nummer. Die audio vond de band in de laatste radiotoespraak van president Salvador Allende die hij richtte aan het Chileense volk kort voor zijn gewelddadige dood. Een aangrijpend stuk historie en dito nummer met prachtig spel van Alwin van der Ven op trompet.
Make Waves Tekst en zang van Sarah Cahuasqui. Sarah zag A Fool’s Errand spelen in de halve finale van de Bossche Band Battle (BBB) in 2017. Zij benaderde de band die voor dit nummer reeds op zoek was naar een vocalist. In de finale van de BBB trad Sarah op met dit nummer dat van een kalm begin eindigt in een apotheose van scheurend gitaarwerk.
Newfound Hope Een rustig nummer met fijn gitaarwerk van Willem Schuurmans en Fabian Voskuil en Alwin aan de trompet dat toch weer eindigt in een krachtig spel van bonkende drums en meedogenloze gitaren.
Stoned Ape Theory Een opzwepend nummer, flink up tempo met een hoofdrol voor de gitaren. Postrock? Misschien. Gewoon lekkere rock om live flink uit je dak te gaan.
Headlights Sterk afwisselend rock nummer met diverse tempowisselingen.
Deer Een kort nummer met een stevig intro en beukende gitaren. Voer voor hardrock en metal liefhebbers.
Icarus Tekst en zang van Sarah Cahuasqui. Het tweede nummer waar Sarah van de partij is. Het beroemde verhaal van Icarus uit de Griekse mythologie is de leidraad van het verhaal. Het nummer begint vrij sereen maar al vrij snel schakelt de band naar overdrive en haalt Sarah de hoogte en het volume van een ware gothic zangeres.
Another Day at the Office Klare jazz en melodisch, helder gitaarspel. Van jazz naar rock naar weer jazz aan het eind. Kenmerkend zijn weer de vele tempo- en stijlwisselingen. Het nummer doet denken aan de jazzrock uit de seventies met bands zoals Return to Forever van Chick Corea en Mahavishnu Orchestra van John McLaughlin.
Viejo, Anselmo Hoogtepunt van het album. Een jazzy intro met Alwin aan de trompet. Kort daarop volgt een gitaarriff die doet denken aan het nummer Sweet Jane van Lou Reed. Ook hier weer vele tempo- en stijlwisselingen.
(Used To Be) Happy Krachtige hardrock met rustige en melodisch delen gevolgd door noisy punk en jankende gitaren. Of zoals de band het zelf omschrijft: ‘Na lang gedoe over steeds veranderende riffs, melodieën en structuren, hebben we het nummer ontdaan van alle onnodige complexiteiten en dit gevonden; een nummer dat ons blij maakt als we het spelen’.
Gravitas is op het eerste gehoor een ongrijpbaar album van een onvoorspelbare band. Na een paar keer de nummers gehoord te hebben begin je de structuur en de schema’s van de band te begrijpen. Gravitas is een goede weergave van de ontwikkelingen van de afgelopen 8 jaar. Het is veel, heel veel wat de band in dit debuut heeft gestopt. A Fool’s Errand kan nu aan een schone lei beginnen.
A Fool’s Errand: Willem Schuurmans, Alwin van der Ven, Albert Schuurmans, Fabian Voskuil
Met dank aan Frans de Visser van Studio Cube voor het maken van keuzes tijdens de opnames.
Frans de Visser leidde de opnamedagen in Studio Cube en was verantwoordelijk voor de mixage. Zijn collega Arthur Antoine Theunissen deed de mastering.
