Sarah Cahuasqui | KLANKGAT

jun, 2023

A Fool’s Errand brengt The Art Of Leaving Things Behind uit
Nieuwe EP met vier nummers klinkt als een klok en is een geheide aanrader

Een tijdje terug kreeg ik het laatste wapenfeit The Art Of Leaving Things Behind van A Fool’s Errand in de digitale bus. Een EP met vier nummers waar deze band met Bossche wortels duidelijk veel tijd en aandacht aan heeft geschonken.

The Art Of Leaving Things Behind

De opnames zijn kraakhelder, de diverse instrumenten en zang zijn goed in verhouding tot elkaar. De teksten laten een erg persoonlijk beeld zien van deze band. Ondanks persoonlijke perikelen, coronalockdowns en verloren gewaande opnamen, is het hen gelukt deze plaat aan de wereld te geven.

Opener van The Art Of Leaving Things Behind, Padre Santo, wordt gezongen door Sarah Cahuasqui. Uit de tekst meen ik op te kunnen maken dat het handelt over een verstoorde vader- dochterrelatie. Sarahs zang is gevoelig en ingehouden, bovenop de sprankelende gitaarpartijen. Tot ongeveer de helft van het nummer. De muziek wordt wat steviger, de sfeer wranger. Sarah zingt harder om de boodschap meer kracht te geven.

Ik hoor een paar kleine schoonheidsfoutjes qua engelse uitspraak, maar die worden weggegumd door het prima overall-geluid. Het nummer sluit af met een paar regels van het ‘Onze Vader’, in het Spaans. Dat staat een beetje haaks op het nummer, maar zal een bewuste persoonlijke keuze van de band zijn.

Het instrumentale Cortisol klinkt hoekig, door de stevige bas- en drumpartijen, van respectievelijk Albert Schuurmans en Alwin van der Ven. Het nummer wordt gedragen door de leadgitaar, die zijn tonen langs en door het weerbarstige vlechtwerk van de ritmesectie laat klinken.

Diezelfde hoekige en stevige basis klinken in Modern Men, Modern Music. De tekst is een boze aanklacht tegen een na-mij-de-zondvloed, snel geld verdienen-mentaliteit, zoals die op diverse maatschappelijke vlakken zichtbaar is. Ook binnen de muziekwereld.

Zanger en bassist Alwin van der Ven schreeuwt zijn frustratie de microfoon in, wat het geluid licht vervormt maar dat draagt bij aan de zeggingskracht van dit nummer. De kort aangeslagen gitaarakkoorden hebben een wat jaren ‘80- achtig geluid, wat het nummer een desolate sfeer geeft.

Afsluiter van deze EP, het wederom instrumentale Old Ends, New Beginnings opent met het geluid van spelende kinderen. Een acoustische gitaar en mandoline dragen het nummer, een baby piano zorgt voor heimwee en melancholie. Ik vind dit het minst sterke nummer van de plaat. Het kabbelt wat voort. De halverwege invallende trompet draagt te weinig bij om het nummer naar een hoger plan te tillen.

Mocht ik sterren uitdelen, zou ik The Art Of Leaving Things Behind er vier van de vijf toekennen. Deze plaat is met veel smaak en liefde voor hun muziek door A Fool’s Errand opgenomen. Tel daarbij op de echt glasheldere opnamen, en de goede productie. Hun eerste plaat, Gravitas, ken ik niet, The Art Of Leaving Things Behind kan ik zeker aanraden om te gaan luisteren.

Sarah Cahuasqui – Zang
Willem Schuurmans – Gitaar
Albert Schuurmans – Drums, Banjo, Mandoline
Fabian Voskuil – Gitaar
Alwin van der Ven – Bass, Vocalen, Trompet, Baby Piano

Foto’s: © A Fool’s Errand

jun, 2019

A Fool’s Errand speelt 10 jaar eigenzinnig werk van zich af
Niet-standaard werk van een band die live weet te overtuigen

De Bossche band A Fool’s Errand organiseerde zaterdag 22 juni een release presentatie in P79 van het album Gravitas dat eind maart 2019 uitkwam. Vóór het optreden sprak ik kort met bandleden Alwin Ven en Fabian Voskuil.

Errand, Gravitas — Vlnr: Fabian Voskuil en Alwin Ven

KLANKGAT: Vanavond is de presentatie van jullie album Gravitas, het resultaat van bijna 10 jaar werk. Zijn jullie al bezig nieuw materiaal te schrijven?
Alwin Ven: Ja, zeker. We werken nu aan zo’n stuk of vijf nummers.
Fabian Voskuil: We zitten aan een EP te denken.
Alwin: Onze werkwijze is als vanouds. Herschrijven, omgooien, schrappen, schrijven.

Dus over 10 jaar kunnen we pas het volgende album verwachten?
Fabian (lacht): Nee, zover zal dat niet komen.
Alwin: De drummer (Albert Schuurmans, red.) gaat dadelijk solo spelen op gitaar. Een try-out van zijn eigen werk.
Fabian: We hebben wel moeten reperteren. Het was weer een tijdje geleden dat we de nummers van Gravitas gespeeld hebben.

Dat zal nodig zijn geweest, want het zijn geen standaard nummers van een niet-standaard band. Dat laatste beaamt geluidsman van de avond Frans de Visser van Studio Cube volmondig. Frans leidde de opnames en was verantwoordelijk voor de mix van het album Gravitas.

Try-out Albert Schuurmans

De drummer van A Fool’s Errand, Albert Schuurmans, posteert zich op een stoel, een akoestische gitaar in zijn handen en zijn rechtervoet op een bass drum pedaal. De try-out omvat zo’n vijf (gloed)nieuwe nummers en kenmerken zich zich door een puntige drive mede dankzij die bass drum. Albert wil kijken hoe de nummers overkomen op een podium en voor een publiek. Hij had er graag teksten bij gehad maar vooral de tijd ontbrak daarvoor.
Hij wil daarom met zangeres Sarah Cahuasqui samenwerken. Zij schreef de teksten voor de nummers Make Waves en Icarus op het album Gravitas waar zij de zang voor haar rekening nam. De try-out wordt goed door het publiek ontvangen.

A Fool’s Errand – Gravitas

Na een korte break en zonder enige aankondiging begint A Fool’s Errand aan de presentatie release van Gravitas. De nummers worden gespeeld in volgorde van het album. Het openingsnummer There Will Be No Encore is live zeer indrukwekkend, vooral door het onderwerp. Je hoort de stem van de Chileense president Allende die het volk via de radio op 11 september 1973 toespreekt, terwijl soldaten het presidentieel paleis omsingelen. Allende pleegt zelfmoord om niet levend in handen te vallen van de coupplegers die onder leiding staan van Pinochet. Visuele ondersteuning van dit nummer zou de impact van dit nummer versterken.

Sarah Cahuasqui

Het tweede nummer is Make Waves met tekst en zang van Sarah Cahuasqui. Zij zing nogal onvast, maar het past bij dit nummer dat mij sterk doet denken aan de legendarische New Yorkse band The Velvet Underground met zangeres Nico. Díé kon pas lekker vals zingen. In haar tweede act bij het nummer Icarus zingt Sarah weer onvast en ook dan werkt het. Het bevestigt het beeld dat A Fool’s Errand van zichzelf wil neerzetten, onvoorspelbaar, tegendraads, niet willen behagen.

Hoe het ook zij, de nummers zijn een mengelmoes van rock, jazz, metal, soundscapes. Een goede hard rock nummer is Stoned Ape Theory. En als Alwin Ven de trompet bespeelt zoals op Viego, Anselmo dan roept hij een Spaanse – latino – sfeer op. In het laatste nummer – waar veel leuke delen tijdens de opname dagen werden weggestreept en daarvandaan de titel (Used To Be) Happy – zaagt de band bijna eindeloos door met een repeterende, ritmische riff. Je krijgt de indruk dat A Fool’s Errand af wil van deze nummers en toe is aan nieuw werk. Wat wil je, na 10 jaar wil je wel wat anders.

Bandleden A Fool’s Errand
Alwin Ven – bas en trompet
Albert Schuurmans – drums
Willem Schuurmans – gitaar
Fabian Voskuil – gitaar (met strijkstok)

Sarah Cahuasqui – zang.

apr, 2019

Gravitas debuutalbum van A Fool’s Errand
Postrock band met diepgang legt eindelijk zijn muziek vast

Gravitas, het debuutalbum van A Fool’s Errand, is 29 maart uitgekomen en te beluisteren op bandcamp. Alwin van der Ven en de zijnen willen later dit jaar ook een release op vinyl uitbrengen.

De verwachting is dat dat nog vóór de grote zomervakantie gaat gebeuren.
In 2017 bracht A Fool’s Errand de EP Asfaltpuin / Foxboy uit. En nu, in 2019, het debuutalbum.

De band werd in 2011 opgericht met basgitarist/trompettist Alwin van der Ven en gitarist Willem Schuurmans als kernleden.

A Fool’s Errand kende in de loop der jaren veel wisselingen van de wacht en pas met de komst van drummer Albert Schuurmans – broer van – in 2014 nam de samenstelling vastere contouren aan.

Met gitarist Fabian Voskuil die in 2017 aantrad, klikte het goed en lijkt de band zijn definitieve vorm te hebben gevonden.

“A Fool’s Errand is een jamband,” zegt Alwin van der Ven in een telefonisch gesprek met KLANKGAT. “Vastleggen van onze muziek vinden wij moeilijk.” Toch leefde er ook een sterke behoefte om nummers die de band mooi vindt, vast te leggen. De knoop werd doorgehakt, de band dook de studio in en ziedaar 8 jaar na de oprichting is het er dan toch van gekomen en zag de eersteling vorige week het levenslicht: Gravitas.

Gravitas is een hooggewaardeerde deugd uit het antieke Rome van iemand met een ernstige en waardige persoonlijkheid die de nodige diepgang bezit. Dat laatste zit zeker en vast in de tien nummers op het debuutalbum van deze opmerkelijke band.

Gravitas van A Fool’s Errand
A Fool’s Errand is een instrumentale postrock band afkomstig uit Den Bosch. Sarah Cahuasqui zingt op twee nummers waar zij ook de teksten voor aandroeg. Dat zijn Make Waves en Icarus. “Onze muziek heeft tot doel een idee uit te drukken of een bepaald gevoel op te roepen,” zegt Van der Ven. De tien nummers op Gravitas beantwoorden in meer of mindere mate aan die uitspraak.

- There Will Be No Encore
  De band zocht een geschikte audiotape voor dit nummer. Die audio vond de band in de laatste radiotoespraak van president Salvador Allende die hij richtte aan het Chileense volk kort voor zijn gewelddadige dood. Een aangrijpend stuk historie en dito nummer met prachtig spel van Alwin van der Ven op trompet.
- Make Waves
  Tekst en zang van Sarah Cahuasqui. Sarah zag A Fool’s Errand spelen in de halve finale van de Bossche Band Battle (BBB) in 2017. Zij benaderde de band die voor dit nummer reeds op zoek was naar een vocalist. In de finale van de BBB trad Sarah op met dit nummer dat van een kalm begin eindigt in een apotheose van scheurend gitaarwerk.
- Newfound Hope
  Een rustig nummer met fijn gitaarwerk van Willem Schuurmans en Fabian Voskuil en Alwin aan de trompet dat toch weer eindigt in een krachtig spel van bonkende drums en meedogenloze gitaren.
- Stoned Ape Theory
  Een opzwepend nummer, flink up tempo met een hoofdrol voor de gitaren. Postrock? Misschien. Gewoon lekkere rock om live flink uit je dak te gaan.
- Headlights
  Sterk afwisselend rock nummer met diverse tempowisselingen.
- Deer
  Een kort nummer met een stevig intro en beukende gitaren. Voer voor hardrock en metal liefhebbers.
- Icarus
  Tekst en zang van Sarah Cahuasqui. Het tweede nummer waar Sarah van de partij is. Het beroemde verhaal van Icarus uit de Griekse mythologie is de leidraad van het verhaal. Het nummer begint vrij sereen maar al vrij snel schakelt de band naar overdrive en haalt Sarah de hoogte en het volume van een ware gothic zangeres.
- Another Day at the Office
  Klare jazz en melodisch, helder gitaarspel. Van jazz naar rock naar weer jazz aan het eind. Kenmerkend zijn weer de vele tempo- en stijlwisselingen. Het nummer doet denken aan de jazzrock uit de seventies met bands zoals Return to Forever van Chick Corea en Mahavishnu Orchestra van John McLaughlin.
- Viejo, Anselmo
  Hoogtepunt van het album. Een jazzy intro met Alwin aan de trompet. Kort daarop volgt een gitaarriff die doet denken aan het nummer Sweet Jane van Lou Reed. Ook hier weer vele tempo- en stijlwisselingen.
- (Used To Be) Happy
  Krachtige hardrock met rustige en melodisch delen gevolgd door noisy punk en jankende gitaren. Of zoals de band het zelf omschrijft: ‘Na lang gedoe over steeds veranderende riffs, melodieën en structuren, hebben we het nummer ontdaan van alle onnodige complexiteiten en dit gevonden; een nummer dat ons blij maakt als we het spelen’.

Gravitas is op het eerste gehoor een ongrijpbaar album van een onvoorspelbare band. Na een paar keer de nummers gehoord te hebben begin je de structuur en de schema’s van de band te begrijpen. Gravitas is een goede weergave van de ontwikkelingen van de afgelopen 8 jaar. Het is veel, heel veel wat de band in dit debuut heeft gestopt. A Fool’s Errand kan nu aan een schone lei beginnen.

A Fool’s Errand: Willem Schuurmans, Alwin van der Ven, Albert Schuurmans, Fabian Voskuil

Met dank aan Frans de Visser van Studio Cube voor het maken van keuzes tijdens de opnames.

Frans de Visser leidde de opnamedagen in Studio Cube en was verantwoordelijk voor de mixage.
Zijn collega Arthur Antoine Theunissen deed de mastering.