Hex Girlfriend

Muziek van Hex Girlfriend niet in één genre te vatten

Het is wel een beetje een rommelige show met veel onderbrekingen tussen de nummers

Woensdagavond 10 december speelt de rave rock band Hex Girlfriend in de Kleine Zaal van Willem Twee Poppodium. Zo’n doordeweeks concert breekt de week zo lekker en zorgt voor weekend vibes . Bovendien zijn de verwachtingen hooggespannen, want de zanger is Noah Yorke, jawel, de zoon van Thom. Die van Radiohead dus. Het live dance duo M2K, dat tijdens Popronde bij Kinki Kappers hoge ogen gooide, mag de avond openen. 

M2K

Het is iets over acht uur nog vrij leeg in de zaal en dat geeft de gelegenheid om de podium opstelling goed te bekijken. Wat opvalt zijn twee grote lichtbakken die in de hoek aan de muur hangen. Diepliggende gekleurde lichten gaan van links naar rechts en vice versa. De apparatuur van de hoofdact staat ook al op het niet al te grote podium, dus is het vrij vol. Zeker als er ook nog een onthoofde etalagepop in het midden staat, met een old school tv op de plek waar het hoofd had gezeten.

M2K
stage 4 M2K

Rond 20.30 uur is het nog steeds niet heel druk, maar Marnix Bausch (producer) en Sam Kemner (drummer) van M2K gaan beginnen en besluiten er gewoon een feestje van te maken. Op de beeldbuis zijn verschillende beelden te zien. Soms een vrouw die de teksten van de nummers meezingt en dan weer alleen de teksten. 

Het zijn lekkere dansbare nummers die naadloos aan elkaar gespeeld worden, met soms een vleugje The prodigy en dan weer richting Chemical Brothers. Natuurlijk loopt er één en ander mee vanaf de laptop,  maar er wordt voornamelijk live gespeeld.  Met lekkere swingende drums van Sam en Marnix die live allemaal geluidjes en effecten uit zijn apparaat tovert, door met zijn drumstokjes verschillende pads aan te slaan.

M2K
ekkere dansbare nummers

Daarnaast zijn er nog diverse knoppen om aan te draaien en hij bespeelt ook een klein keyboard. En dan vindt ie zelfs nog de tijd om lekker enthousiast mee te dansen en het publiek aan te moedigen. Maar meer dan goedbedoelde heupwiegen zit er niet in bij de aanwezigen. Toch heeft iedereen het wel naar de zin, zo te zien.

De eerder genoemde referenties nemen niet weg dat het heel eigentijds klinkt en M2K doet me ook denken aan Lander & Adriaan, ook zo’n zelfde bezetting en die waren voor mij één van de hoogtepunten van het Best Kept Secret Festival afgelopen jaar.  Daar zou M2K ook goed passen.

Hex Girlfriend 

In de aankondiging van Hex Girlfriend wordt er gesproken over een duo, maar ze zijn vanavond in ieder geval met zijn drieën. Waaronder Noah Yorke dus, zoals gezegd, de zoon van die best wel bekende zanger. Misschien is het een bewuste keuze, maar als dat vermeld had gestaan op het affiche,  waren er wellicht meer nieuwsgierigen op deze avond afgekomen. Nu is de zaal verre van uitverkocht. Dat is aan het enthousiasme van deze drie jonge mannen trouwens niet te merken, want ze gaan er vol voor,  zo lijkt het. 

Hex Girlfriend
Hex Girlfriend

Tijdens het intro van het eerste nummer staat Noah nog gewoon naast me voor het podium. Alsof hij zich nog even op moet laden. Dan begeeft hij zich richting podium en grijpt zijn microfoon.  De bassist en drummer zorgen samen voor het opzwepende ritme en Noah laat vocaal van zich horen.  Binnen de kortste keren is ie weer van het kleine podium af en beent zich al zingend een weg door het publiek.  

Misschien is het de wens van de gedachte,  maar ik hoor regelmatig de klank van zijn vader in zijn stem, vooral in de hoge noten. Soms zit er wel heel veel galm op de microfoon, maar dat past dan ook bij de muziek.  We horen naast de vocalen vooral bas en drums, maar regelmatig hangt Noah ook zijn gitaar om zijn hals, voor een iets voller en rauwer geluid. 

De maskers en make up die ook bij de omschrijving staan zijn deze avond achterwege gelaten, maar aan energie geen gebrek. Zo klimt Noah tot twee keer toe in de paal op het podium en zoekt hij meerdere keren het publiek op. 

Hex Girlfriend
nineties rave en industrial

De muziek van Hex Girlfriend is niet in één genre te vatten. Het combineert nineties rave en industrial met soms de Madchester sound om dan er dan weer lekker in te knallen met een eigentijds punkrock nummer, die dan ook weer aangekondigd wordt als Rock music. En vooral bij dit nummer valt op dat de zang wat aan de zachte kant staat, die had eigenlijk de hele avond wel wat harder gemogen.  

Het is wel een beetje een rommelige show. En dan heb ik het niet over de vele verschillende genres, of de microfoonstandaard van de bassist die van het podium af lazert, maar er wordt bijvoorbeeld ook ruimschoots de tijd genomen om tussen de nummers door de gitaar te stemmen en het effect pedaal anders in te stellen. Dat haalt de vaart er wel wat uit.

Maar de nummers van Hex Girlfriend zijn wel interessant en worden goed gespeeld. Nu is het zaak om er nog een coherent geheel van te maken.  Evengoed wordt er wel om een toegift gevraagd en dat leek ook de bedoeling,  want de lampen bleven gedimd. Nog eentje dan. 


Hex Girlfriend

King Gizzard And The Lizard Wizard

King Gizzard And The Lizard Wizard met compleet orkest

Na een ingetogen begin en kort intermezzo gaat in de tweede set het dak eraf

Vrijdagavond 7 november brengt de Australische band King Gizzard And The Lizard Wizard hun Phantom Island Orchestra Tour naar Mainstage in Den Bosch. Deze onwaarschijnlijk productieve band heeft onlangs hun zevenentwintigste!!! album uitgebracht, Phantom Island dus, en als je zou denken dat de ideeën dan wel zo’n beetje opgedroogd zijn, dan heb je het mis.

King Gizzard And The Lizard Wizard

King Gizzard And The Lizard Wizard
King Gizzard And The Lizard Wizard

King Gizzard And The Lizard Wizard speelt hun laatste album integraal met live orkest.

Dit album is opgenomen met een compleet orkest en dat geeft dan ook een hele andere sfeer, dan wat je van deze mannen gewend bent. Als je deze muziek live ten gehore wil brengen, dan hoort daar dus ook een orkest bij. Voor deze speciale avond hebben ze de hulp ingeschakeld van Sinfonia Rotterdam, onder leiding van dirigent Chad Kelly gekleed in een rode overall. 

King Gizzard And The Lizard Wizard
Sinfonia Rotterdam o.l.v. Chad Kelly

Een dag eerder speelt King Gizzard And The Lizard Wizard nog een rave set in 013 in Tilburg en dus vanavond met een compleet orkest hier in Den Bosch. Onder luid gejoel nemen de leden van het Sinfonia orkest even na half negen hun plek in op het podium. Het is dan nog even wachten voordat de band zich erbij voegt, maar die worden ook met een staande ovatie ontvangen. Zitten kan sowieso alleen op de tribune achter in de zaal, waardoor deze zaal wel wat weg heeft van Afas Live in Amsterdam. 

In het eerste deel van hun ruim twee uur durende show brengen ze integraal hun nieuwe orkestrale album ten gehore en trappen ze dus af met de titeltrack Phantom Island. Het nummer begint rustig en ingetogen waarna het overgaat in een soort van seventies feel good nummer.

Phantom Island Orchestra Tour
Stu Mackenzie

Soms lijkt het alsof ze heel veel korte nummers achter elkaar spelen, maar er zitten gewoon veel verschillende stukken in. Zanger/gitarist Stu Mackenzie neemt de meeste zangpartijen voor zijn rekening, maar toetsenist Ambrose Kenny Smith heeft ook een mooie karakteristieke stem. Zingen kunnen ze bijna allemaal wel, zéker in de harmonieën klinkt het geweldig. 

Mainstage Brabanthallen
Ambrose Kenny Smith

Deze non conformistische band is niet gebonden aan een bepaald genre en zijn dus ook van meerdere markten thuis. Hun laatste album, die dus voor de pauze aan bod komt, is wel vrij rustig, met ruimte voor psychedelische instrumentale stukken, waarbij het orkest een mooie aanvulling is.

Ook speelt Sinfonia regelmatig tussen de nummers door, zodat ze mooi in elkaar overlopen. Na een uurtje is het orkest blijkbaar toe aan een pauze en speelt de band een soort van lange jam, met een hoofdrol voor gitarist Lucas Harwood, die lekker aan het soleren slaat. 

King Gizzard And The Lizard Wizard
Lucas Harwood

Als het orkest weer geïnstalleerd is, gaat het tempo flink omhoog met Evil Death Roll onder andere en je ziet dat de zaal hier meteen op aanslaat. Voor het podium ontstaat meteen een kolkende massa van springende en dansende lichamen. Dit is toch waar de aanwezigen uit diverse windstreken voor zijn gekomen, zo lijkt het.


Zo wordt Mars For The Rich luidkeels meegeschreeuwd en wat dacht je van die bizarre maatwisselingen in Crumbling Castle. Wat een unieke band is King Gizzard And The Lizard Wizard toch. Met zoveel verschillende muziekstijlen er toch een kloppend geheel van weten te maken, dat is klasse! Ook de lichtshow en visuals maken deze avond tot een complete rockshow van formaat.

Mainstage Brabanthallen
climax

Met de knaller Iron Lung heeft de climax zijn hoogtepunt bereikt en betekent het ook het einde van deze grandioze avond, die weliswaar ingetogen begon, maar iedereen in extase achterlaat. 


Fotografie: Kees Vos Fotografie

Met dank aan MOJO


Grandmaster Flash

Masterclass hip hop door grootmeester Grandmaster Flash 

Hij wil feesten alsof we in de seventies zijn, een feest van herkenning

Wie was er nou als eerste mee begonnen,  DJ Kool Herc, of Grandmaster Flash? Ze deden het in ieder geval allebei, twee dezelfde platen opzetten en dan zo mixen dat de beat eindeloos door kan lopen. Dan nog een goede MC met een goede rap, het liefst ook met wat attitude, en hiphop is geboren. Dat was in The Bronx, New York, tijdens de blockparties in de jaren zeventig, terug naar vandaag.  

Grandmaster Flash

Grandmaster Flash
Grandmaster Flash

Vanavond, vrijdag 10 oktober, brengt Grandmaster Flash de ziel van hiphop naar de Pleinzaal van het Theater Aan De Parade. Het heeft veel weg van een masterclass hiphop en hij neemt ons mee door de tijd, van vroeger tot het recente verleden.  

Zijn tour heet The 4 Elements Of Hiphop en hij benoemt ze één voor één. Al zal dit voor de meeste mensen in de zaal bekend terrein zijn. 

1. Breakdance , de veelal acrobatische dans, waarbij de dansers vaak één voor één de show proberen te stelen en elkaar al dansend de loef af te steken, ook wel dance battle genaamd. De anderen, uitdagers of toeschouwers, staan er in een kring omheen. 

2. Graffity,  het maken van tekeningen of tags (sierlijk geschreven teksten of namen) gespoten met spuitbussen, vaak op openbare plekken als muren, maar ook treinen en metro’s.

3. MC, ofwel de rapper, die zijn lyrics op ritmische wijze over de muziek praatzingt. 

4. The DJ,  de persoon achter de draaitafel, of tegenwoordig vaak achter de knoppen en laptop, die voor de muziek en vooral voor de beats zorgt.

Scratchen, de plaat ritmisch met je vingers heen en weer  bewegen, zodat er een krassend geluid is te horen, is ook één van de dingen die de DJ doet.

Serato
Serato

Vroeger gebeurde dat met echte vinyl platen, hele kisten werden meegesjouwd het podium op. Tegenwoordig wordt er vaak gebruik gemaakt van Serato platen, waarmee je wel dat scratchend geluid kunt produceren, maar waarbij de muziek veelal uit de laptop komt. 

De show begint met een breakdance performance van professionele breakdancers. Er zijn lijnen op de grond getrokken voor het podium en het is de bedoeling dat het publiek daarachter blijft, zodat er ruimte is voor de breakdancers. Dat wordt vanzelfsprekend gerespecteerd. 

Grandmaster Flash
breakdance

“Pay respect to the people on the screen!”, zegt Grandmaster Flash, “En laat je horen als je iemand ziet, die iets voor je betekent.” voegt ie eraan toe. Achter op het grote scherm zien we foto’s van hiphop helden uit het verleden die ons ontvallen zijn, met bijbehorende muziek. Een feest van herkenning voor velen in de zaal, voornamelijk mannen van middelbare leeftijd. Al zijn er ook enkele jonge hiphop fans in de zaal. 

Grandmaster Flash is hier natuurlijk niet alleen om ons een lesje hiphop te geven, hij wil feesten alsof we in de seventies zijn. En richt zich regelmatig tot de zaal en roept, “Let me hear you say ooooh!” , of de variant, “Somebody say ooooh!”.

The 4 Elements Of Hiphop
Tour The 4 Elements Of Hiphop

Als er dan te weinig respons is uit de zaal, legt ie de muziek stil en komt hij achter zijn DJ-booth uit en spreekt de aanwezigen toe. “Is this Den Bosch?” Vraagt ie een paar keer. “I want this to be a 1970’s party. 

Hands up!” Het publiek geeft daar gehoor aan en komt steeds meer los. Als Grandmaster Flash de muziek weer start, klinkt Dr Dre samen met Snoop Dogg uit de speakers met The Next Episode. En in dit volgende hoofdstuk is iedereen warm en staat lekker te dansen, terwijl op het grote scherm een graffity artist aan het werk te zien is. 

Grandmaster Flash
The Message

Dan volgt een klassieker van eigen hand, The Message en ik zie veel mensen de tekst letterlijk mee rappen. En het is niet alleen maar hiphop wat hij draait, overigens draait ie geen enkel nummer in het geheel, The Bee Gees, The Jackson Five en ook Queen passeren ook de revue. Al werd Under Pressure door de dame naast mij verward met Ice Ice Baby van Vanilla Ice. 

Veel publieksparticipatie vanavond en het feestje is nog niet klaar. Grandmaster Flash neemt de microfoon weer ter hand en vraagt dan of er misschien mensen zijn in de zaal die used to, want to, dare to, or maybe not, hun kunsten uit hun jeugd hier durven te vertonen in een dance battle. Iedereen gaat weer achter de lijn staan en de man zelf komt naar beneden en moedigt het publiek nog een keer aan. “And no professionals!” , zegt ie erbij.

breakdance
And no professionals!

Licht aarzelend komen er een aantal mannen van middelbare leeftijd naar het midden en laten zien wat er nog van hun breakdance moves over is, na al die jaren. Licht roestig en wisselend van kwaliteit, maar zonder uitzondering enthousiast grijpen ze hun moment of fame. Het is een bijzonder en bijna vertederend moment in de show. Daarna mag Brainpower nog even zijn kunsten vertonen en kan hij niet verbergen dat ie een beetje starstruck is, wat wel begrijpelijk is natuurlijk. 

We naderen het einde van deze hiphop party, maar niet voordat er nog een paar kneiters van hits langskomen, waaronder van The Beastie Boys, Prince, Sugarhill Gang en Panjabi MC. Ook zijn andere grote hit White Lines horen we nog. Als dan Jump Around van House of Pain nog klinkt, horen we Grandmaster Flash zeggen “I hope you enjoyed it” en zien hem het podium verlaten. Hiermee komt er dan een ietwat abrupt einde aan deze bijzondere avond. Al kan het publiek met een voldaan gevoel nog even bijkomen en nakletsen over deze levende legende. 


Grandmaster Flash – top tracks

Figi

Dansbare acts en meer tijdens Popronde Den Bosch

Als een honingbij op zoek naar het lekkerste bloemetje hop ik van optreden naar optreden

Soms zou ik willen dat ik mezelf tijdelijk kon klonen en op meerdere plekken tegelijkertijd kon zijn. Je zou het ook FOMO (afkorting voor Fear Of Missing Out) kunnen noemen. Want je wilt eigenlijk niks missen van zoveel nieuw talent, dus is het pijnlijke keuzes maken en hopen dat je de juiste krenten uit de spreekwoordelijke pap vist. 

Dansbare acts en meer

Dansbare acts
Helen Jewett – Knillispoort

Traditiegetrouw en toevalligerwijs begint het Popronde avontuur van deze redacteur van dienst bijna altijd bij de Knillispoort, waar zoals gewoonlijk gitaarbands geprogrammeerd staan. Helen Jewett mag hier vanavond het spits afbijten. Lees het hele verslag hier.

Helaas kun je niet alle bands en acts afkijken als je, net als ik, een stuk of tien namen op je wensenlijstje hebt staan voor de avond. Dus is het snel door naar Onder De Moriaan, vroeger bekend als Plein 79. Daar staat Figi op het punt van beginnen.  

Figi
Figi – Onder De Moriaan – ©Mickey Obo Photo

Hij beschrijft zelf zijn muziek als een menging van inspiratie die hij van electro, Detroit style techno, (Italo/Space) Disco en Fusion Jazz kreeg. Hoe dan ook, deze man achter de knoppen zorgt voor lekker dansbare electronische muziek. Al heeft het publiek de dansschoenen thuis gelaten blijkbaar. Iedereen staat stil.

Dansbare acts hadden misschien beter wat later op de avond gepast. Figi zit bij hetzelfde label als, onder andere, De Jeugd Van Tegenwoordig en de muziek is zéker wel dansbaar. Hij speelt live toetsen erbij en zingt af en toe mee, waarbij zijn stem vervormd wordt door een vocorder. 

Dansbare acts
Figi – dansbare acts – Onder De Moriaan

Een mooie bescheiden lichtshow maakt het plaatje compleet. Jammer is wel dat je bij Onder De Moriaan moet betalen voor je toiletbezoek, dat vind ik op zijn zachtst gezegd niet gastvrij. Dus dat doen we maar ergens anders. Op naar Renee Rose in Hotel Central. Lees dat verslag hier.

Dansbare acts
Renee Rose – Hotel Central

Kinki Kappers staat altijd garant voor de betere vaak electronische dansbare acts. Hier hangen ze, net als meestal tijdens Popronde, met de benen buiten. Als je een glimp wilt opvangen van de tweemansformatie M2K achterin, dan moet je je even door de menigte wurmen, maar dat is het wel waard.

Dansbare acts
M2K – Kinki Kappers

Producer Marnix verzorgt de tunes en speelt daar  toetsen bij en door de live drums van Sam krijgt de muziek veel dynamiek. Lekkere underground dance muziek, geïnspireerd door Soulwax en Chemical Brothers en dat hoor je. Freaky weirde geluidjes kenmerken hun sound. Hier wordt wel volop gedanst. Stilstaan is ook bijna onmogelijk. Top act! 

Hierna houden we de binnenstad voor gezien en is het op naar Tramkade en Willem Twee Poppodium voor de rest van de avond.  Daarover later meer. 


Coverfoto: ©Mickey Obo Photo


Helen Jewett

Helen Jewett tussen shoegaze en postpunk 

Mooie composities die eigenlijk wel wat langer hadden gemogen maar mooi begin van Popronde

De muzikale reis die Popronde heet, begint voor deze redacteur van dienst traditiegetrouw bijna altijd bij Knillispoort. Hier vind je vaak goede gitaarbands. Zo ook nu dus in de gedaante van Helen Jewett.

Helen Jewett

Anders dan de bandnaam doet vermoeden is het een driemansformatie. Geen vrouw in de band dus. De naam Helen Jewett komt van een negentiende eeuwse prostituee, die op gruwelijke wijze is omgebracht door één van haar vaste klanten. Dus dat klinkt alvast niet zo gezellig.  

Helen Jewett
Helen Jewett – ©Mickey Obo Photo

De muziek die de jonge mannen maken is ook niet zo vrolijk en houdt het midden tussen shoegaze en postpunk en soms hoor ik Fontaines DC klanken erin. Het is een mooie balans tussen rustige stukken en harde gitaarpartijen. Het zijn mooie composities die eigenlijk vaak wel wat langer hadden mogen zijn. Dat is een goed teken zou ik zeggen.

Helen Jewett timmert al lekker aan de weg en hebben al shows mogen supporten voor onder andere Personal Trainer en gaan ook op tour met Paceshifters. 

Helen Jewett
bijzondere vibrato

Het is een energiek optreden en vooral de bassist, die ook enkele zangpartijen voor zijn rekening neemt, is lekker beweeglijk. Zanger/gitarist Gijs Stuivenberg heeft een bijzondere vibrato in zijn stem en maakt veelvuldig gebruik van zijn tremolo handle, waardoor de lang uitklinkende gitaargeluiden een extra spannende vibratie krijgen. 

Het is lekker druk in de Knillispoort zo vroeg op de avond en iedereen, jong en oud, staat lekker mee te bewegen op de aanstekelijke klanken van de band. Het is een mooi begin van de Popronde en dat belooft wat voor de rest van de avond. De lat ligt hoog. 


Coverfoto – ©Mickey Obo Photo

Renee Rose

Popronde 2025 met Renee Rose in Hotel Central

Renee is een echte performer en een ster in de dop met stuk voor stuk radiovriendelijke liedjes

Het is nog vroeg in de avond als Renee Rose met haar band in Hotel Central op de Markt haar opwachting maakt. Het is een mooie nieuwe locatie voor de Popronde. Er is geen podium, maar de band is opgesteld bij de ingang voor het raam. Dat maakt het ondanks de grote ruimte toch knus. Het publiek heeft zich in het rond om de band opgesteld op een paar meter afstand. 

Renee Rose

Het is mij een raadsel, waarom deze zangeres nog niet is doorgebroken, want het zijn stuk voor stuk radio vriendelijke liedjes die ze hier ten gehore brengt. 

Renee Rose
Renee Rose in Hotel Central

Grenzeloos en Zomerstorm zing je na één keer horen al mee. Ze vertelt dat ze de afgelopen jaren veel nummers heeft opgenomen en uitgebracht en dat het nu tijd is om die nummers live te spelen. Dat doet ze met een hele strakke band, een drummer en gitarist die ook de toetsen bespeelt. Al zou een bassist erbij een welkome toevoeging zijn.

Het ziet er zeer professioneel uit allemaal met rode staafvormige lampen en geluidsschermen voor het drumstel. Renee Rose is een echte performer en danst lekker vrij. Ze vertelt ook tussen de nummers door waar ze haar inspiratie vandaan haalt voor de teksten. En dat is niet altijd zo vrolijk als de nummers klinken.

Zo heeft ze niet zo’n fijne middelbare school periode beleefd en werd ze in die tijd geslutshamed. Maar dat was dan wel weer goede inspiratie voor haar muziek met teksten zoals de slet van 6 VWO.

Renee Rose
Renee vanaf twee meter afstand

Renee Rose past prima in het rijtje Nederlandstalige zangeressen ergens tussen Bente en Maan met een rocksausje. Ze heeft een mooie stem die, zelfs tijdens het wilde dansen, goed zuiver klinkt. Het is een kwestie van tijd voordat iedereen heeft gehoord van Renee Rose. En dan kunnen degenen die hierbij waren zeggen, “Die Renee Rose heb ik nog gezien tijdens de Popronde in Den Bosch! Vanaf twee meter afstand! En kijk nu eens!”


Foto’s: ©Johan Kramer


Slaughter The Giant

Nieuw seizoen met Slaughter The Giant en Black Rabbit

370 BPM, twee jeugdige crowdsurfers, een levende windmill en nog veel meer 

De zomer loopt ten einde en met het Belgische Slaughter The Giant en Black Rabbit uit Apeldoorn is het dus weer tijd voor een nieuw seizoen indoor live muziek. Bij Willem Twee Poppodium kun je dan traditiegetrouw vaak terecht voor een avondje stevige gitaarmuziek. Op vrijdag 5 september kun je je hier schrap zetten voor twee death metal bands van het zwaarste kaliber.

Slaughter The Giant

Slaughter The Giant
Slaughter The Giant

De melodic death metal band Slaughter The Giant mag als eerste aantreden na een instrumentale prelude. Ze laten er geen gras over groeien en knallen er meteen in met het waanzinnig harde en snelle nummer Nothingness van zo’n 370 beats per minute, zo lijkt het. De toon is gezet, alleen het melodic gedeelte moet nog komen waarschijnlijk. Bij de eerste twee nummers staat de zang relatief wat zacht in de mix, maar dit komt later goed en dan is brulboei Benny Ubachs duidelijk te horen. En als ie even geen tekst heeft, zwaait hij als een levende windmill met zijn hoofd in het rond. 

Black Rabbit
brulboei Benny Ubachs

Er loopt het een en ander aan synths mee met de muziek en al die apparatuur moet dus ook op het kleine podium in de kleine zaal. Daardoor is bassist Daan gepromoveerd tot een plekje voor het podium, waar hij alle ruimte heeft en neemt. Af en toe krijgt hij gezelschap van Benny, die het publiek opzweept, “Den Bosch, I can’t fucking hear you!”. Er wordt meegeklapt, al blijven de moshpits vooralsnog uit.

Bij Abomination, de titeltrack van hun laatste EP, komt het melodic gedeelte wat meer tot uitdrukking. Relatief rustige melodische stukken gecombineerd met supersnelle drum en gitaarpartijen en dat dan retestrak. En de nummers gaan ook ergens over, al gebied de eerlijkheid te zeggen dat de teksten niet altijd zijn te verstaan.

Black Rabbit
Raging Demons

Voordat Raging Demons wordt ingezet heeft Benny het over het feit dat iedereen wel iemand kent, die hij of zij heeft verloren, al dan niet door eigen toedoen. Maar de band eindigt niet in mineur. “Er is een traditie dat er altijd wordt gestagedived bij onze concerten”, vertelt Benny. Twee lichtgewichte jonge metalfans vooraan, van een jaar of veertien worden aangewezen om het podium op te komen en bovenop het, in niet al te grote aantallen aanwezige, publiek te duiken. Ze krijgen hier waarschijnlijk hun vuurdoop op het gebied van crowdsurfen en komen beiden tot achterin de zaal. Dat was een mooi einde van een strakke show! 

stagedive
lichtgewichte jonge metalfan

Black Rabbit

De aanwezigen hier vanavond zijn al aardig opgewarmd, als Black Rabbit zijn opwachting maakt. En mocht er iemand een beetje zijn ingesukkeld tijdens de pauze, dan is die waarschijnlijk wel weer gelijk bij de les als Black Rabbit meteen vol gas geeft met hun laatste nieuwe release Malevolent Glare van het album Chronolysis. Wat een energie! Zanger Nino 

Black Rabbit
Black Rabbit

Thomas met zijn lekkere grunts en screams is vaak vooraan het podium te vinden, niet zelden op één van de lichtbakken, geflankeerd door de twee sublieme gitaristen Jelle en Hidde die regelmatig van kant wisselen. Dat zorgt voor de nodige dynamiek net als de gevarieerde muziek.

En dan opeens valt er iets op de grond. Gitarist Hidde laat zijn ontvanger van zijn gitaar op de grond vallen, zo lijkt het. Hij rent backstage, maar is vrij snel terug, terwijl de andere bandleden ondertussen gewoon doorspelen. 

Black Rabbit
dynamische muziek

Met hun rauwe energie storten ze hun dynamische muziek de zaal in en word je er helemaal ingezogen. Tijdens een solo mag gitarist Hidde ook even shinen op zo’n coole lichtbak waar hij mooi wordt uitgelicht. En opeens horen we een vrouwenstem, tijdens het nummer Delta Waves als ik me niet vergis. Dat komt uiteraard van een bandje, al doet de bassist een dappere poging om mee te playbacken.

Dat was op zich niet nodig. Het is wel duidelijk dat er ook hier het een en ander meeloopt en dat is ook niet erg, maar geeft de muziek juist een voller geluid. Als het einde nadert verlaat Black Rabbit het podium,  maar je voelt aan alles dat er nog meer gaat komen. En dus volgt er nog een toegift. 

Black Rabbit
kwam, zag en overwon

Muziek is geen wedstrijd maar Black Rabbit kwam, zag en overwon en laat iedereen hier waarschijnlijk met een voldaan gevoel achter. En dit is nog maar het begin van een nieuw seizoen bands kijken en bier drinken. Een mooi vooruitzicht voor de donkere maanden die gaan komen. 


Fotografie: Marcel Bruinshoofd

Slaughter the Giant

Black Rabbit

Son Mieux

Son Mieux steeds meer een echte stadion-act

De band klinkt sowieso als een klok en Tell Me More is de perfecte opening van de show

Vrijdagavond Paaspop 2025 staat Son Mieux in de gloednieuwe Apollo-tent. En die is giga-groot. Begin dit jaar speelden ze nog twee keer in de Ziggodome, dus hebben ze wel ervaring met een groot publiek. Om half acht spelen kun je wel prime time noemen en de Apollo is ook goed vol.

Paaspop

Son Mieux
giga Apollo – ©Bart Heemskerk

Als Paaspop een afspiegeling zou zijn van onze wereld, dan zou vrede binnen handbereik zijn. Hier zie je mensen met allerlei verschillende smaken muziek, politieke voorkeur en kledingstijl, samen genieten van hun eigen muziek, theater en versnaperingen.

Paaspop 2025
genieten van versnaperingen – ©Bart Heemskerk

Het aanbod is erg divers en voor bijna elk wat wils. Want zeg nou zelf, waar zie je Corrie Konings en Gerard Joling op hetzelfde affiche staan als Dool en The Haunted Youth? Maar eerlijk is eerlijk, bij die eerste twee genoemde artiesten zul je deze redacteur van dienst niet tegenkomen. Bij die andere twee namen wel. 

Het is altijd interessant om nieuw onbekend talent te ontdekken en ook daarvoor kun je op Paaspop goed aan je trekken komen. Al ben ik ook benieuwd wat gevestigde namen doen, die Ziggodome en Afas Live kunnen vullen. Komt het hier net zo goed uit de verf en trekken ze ook veel volk? Een topband als Editors speelde hier vorig jaar voor een halflege Apollo. En die tent is nu nog een stuk groter. 

Son Mieux

Son Mieux
Son Mieux – ©Bart Heemskerk

We nemen op vrijdag de proef op de som bij Son Mieux. Begin dit jaar speelden ze nog twee keer in de Ziggodome, dus hebben ze wel ervaring met een groot publiek. Om half acht spelen kun je wel prime time noemen en de gigantische tent is ook goed vol. Tell Me More is de perfecte opening van de show.

En een show is het! Die live saxofoon doet het ook goed. De band klinkt sowieso als een klok en is terecht een stadion act aan het worden. Soms hoor ik een vleugje E Street Band, door die sax waarschijnlijk, een mespuntje Robbie Williams, Let Me Entertain You, en aan het einde van Nothing dacht ik bijna het einde van Hey Jude te herkennen. Er zijn mindere Goden als referentie te verzinnen lijkt me. 

Apollo
vleugje E Street Band – ©Bart Heemskerk

Het verdient respect dat Son Mieux het aandurft om ook een klein liedje als Have A Little Faith hier te brengen op dat gigantische podium. The Dutch Disease is hier natuurlijk ook nog niet genezen en al dat spraakwater, wat naar alle waarschijnlijkheid is genuttigd, is niet het goede medicijn voor die aandoening. Er wordt namelijk gewoon volop geouwehoerd door dat rustige nummer heen. Gelukkig zijn er ook genoeg fans in de zaal, die lekker meezingen. 

Camiel Meiresonne – ©Bart Heemskerk

Daarna wordt er weer gewoon gefeest met één van de vele hits die Son Mieux inmiddels op zijn naam heeft, Multicolor. En die wordt dan ook uit volle borst meegezongen. This Is The Moment sluit daar perfect op aan, maar dat is dan ook het moment om te gaan, want Dool met Raven van Dorst staat op het punt van beginnen in The Shelter. En die heeft een vette nieuwe plaat uitgebracht afgelopen jaar, dus daar moet ik bij zijn. 


Fotografie: Bart Heemskerk, met dank aan Paaspop



Sef

Karakteristieke rapstijl van Sef is altijd herkenbaar

Hij combineert zijn raps en zang vandaag met twee mannen achter de toetsen en een fantastische drummer

De best wel zonnige zondagmiddag van Paaspop is het moment waarop Sef met zijn band in de Phoenix mag aantreden. Met zijn karakteristieke rapstijl, vaak persoonlijke en soms maatschappijkritische teksten is Sef altijd herkenbaar, maar desondanks niet per se gebonden aan één speciaal muziekgenre.

Sef

Sef
Sef

Hij combineert zijn raps of zang soms met verschillende muzikale begeleiding. Op Best Kept Secret Festival een paar jaar geleden, stond ie op het podium met Het El Salvador Ensemble bijvoorbeeld, een heel orkest, compleet met achtergrondzangeressen.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over zijn vele collabs met een breed pallet van kleurrijke collega’s, waaronder bijvoorbeeld Willem van The Opposites, Faberyayo van De Jeugd en heeft hij onlangs nog een album opgenomen met Abel van Hang Youth.

Sef
prima begeleiding

Hier en vandaag wordt ie begeleid door twee mannen achter de toetsen en een fantastische drummer. Flarden van teksten zijn te lezen op het scherm achter het podium, niet per se van het nummer wat op dat moment bezig is, maar wel ermee te maken zouden kunnen hebben.

Het relaxte nummer Als Een Boom Valt, past goed bij dit zonnige weer, met passende teksten als, “Ik heb een glas in mijn hand…” Tijdens het nummer Niks Missen is er F.O.M.O. (Fear Of Missing Out) te lezen op het grote scherm, heel toepasselijk. 

Dan wordt het donker op het podium en zien we Sef met een Duitse helm met allemaal kleine spiegeltjes erop als een soort van glitterbol. Het tempo gaat iets omhoog met het nummer Shirt Uit, normaal gesproken een samenwerking met Jungle By Night. Die zijn er nu niet, maar later op de dag wel in de Roxy.

Wie weet mag Sef daar ook wel weer acte de presence geven. Bijna iedereen schijnt dit nummer, met bijbehorend dansje, te kennen. “Shirt uit! Shirt uit! Helikopterpiloot! En zwaai hem boven je hoofd!”, dat is zo’n beetje de tekst van het refrein. Je hebt beeld, kan ik me voorstellen. Simpel maar doeltreffend. 

Paaspop
shirt uit

“Willen jullie meer?” vraagt Sef. Natuurlijk willen we meer. De Leven bijvoorbeeld. En die komt ook. Net als De Machine, normaal gesproken een nummer samen met Abel van Hang Youth, maar je kunt natuurlijk niet al die muzikanten invliegen voor één nummer.

Daarom is ook de afsluiter Voor Alles Bang, die laatste nieuwe samen met Wende, zonder Wende. Maar die heb ik hier vorig jaar al gezien, dus daar kan ik mee leven. En nu tevreden de zon weer opzoeken, dan ga ik zometeen even bij Maan kijken.


The Haunted Youth

Zanger van The Haunted Youth kan lekker schreeuwen

Stiekem hebben deze Belgen al best flink wat singles uitgebracht

The Haunted Youth uit België zou je kunnen omschrijven als een dromerige indie pop/rockband, met een vleugje shoegaze met de opvallende verschijning van Hanne Smets achter de toetsen in de Phoenix stage.

The Haunted Youth

België is al jaren vruchtbare grond voor de betere alternatieve muziek. Wat dacht je van dEUS en Triggerfinger, of wat recenter, Whispering Sons, en Ramkot bijvoorbeeld. The Haunted Youth is een wat meer elektronische band, kort door de bocht, veel synths en galm. Maar dat klinkt oneerbiedig en daar wordt de band te kort mee gedaan.

The Haunted Youth
The Haunted Youth

Je kunt de muziek omschrijven als dromerige indie pop/rock, met een vleugje shoegaze. Muzikaal klinkt het soms als The Cure in een modern jasje en zanger Joachim Liebens zou zo kunnen invallen bij MGMT, mocht dat nodig zijn. Hij kan ook nog eens een aardig potje gitaarspelen, evenals gitarist Tom Stokx. 

Het nummer Broken is een lekkere binnenkomer, gevolgd door het iets meer uptempo In My Head, maar altijd met de stuwende ritmesectie van drummer Nick Caers en bassist Stef Castro. Het nummer wordt steeds opzwepender met een flitsende lichtshow en ontspoort op fantastische wijze en hij kan ook lekker schreeuwen die Joachim. Stilstaan is geen optie. 

The Haunted Youth
 Hanne Smets

Stiekem hebben deze Belgen al best wat singles uitgebracht, wie kent het nummer Teen Rebel bijvoorbeeld niet. De opvallende verschijning Hanne Smets achter de toetsen, is heel bepalend voor het karakteristieke synth geluid van de band en zingt ook regelmatig mee.

Dan volgt een intens mooi, lang instrumentaal stuk met een climax waar langzaam naartoe wordt gewerkt. Dit had niet misstaan op een van zwartgalligste platen van, daar heb je ze weer, The Cure. 

Phoenix
Phoenix – ©Bart Heemskerk

Tijdens het nummer Coming Home is het alweer tijd om te gaan, want Kensington gaat zo beginnen in de Apollo en er is een risico dat je, ondanks die gigantische tent, niet meer binnen kunt als het vol is. Ja, hoe was Kensington eigenlijk? Dat, lieve mensen, is weer een ander verhaal…