Op het nog verlaten en donkere podium in de BLVRD-theatertent staan twee à drie MIDI-controllers of samplers, een petieterig toetsenbordje en een minigitaar op een standaard die net zo groot is als het speelgoed gitaartje van mijn jongste van 4 jaar. Daarachter hangen vijf lange doeken waar – naar straks blijkt – een VJ animaties op projecteert. Ik ben nogal verrast door wat ik zie op het podium. In het programmaboekje van Theaterfestival Boulevard staat het concert van Témé Tan, de artiestennaam van Tanguy Haesevoets, omschreven als African soul met hip hop. Het gangbare verwachtingspatroon is dan een instrumentaria met veel percussie en een forse bezetting aan muzikanten. Niets van dat al dus.
Had ik me beter kunnen voorbereiden – ik werd inderhaast ingeseind om voor KLANKGAT dit concert te bekijken – dan was ik te weten gekomen dat Témé Tan immer solo optreedt. Van de andere kant laat ik me graag verrassen en sta open voor het onbekende. Surprise me, babe. En dat doet hij door een sublieme opkomst in combinatie met een effectieve lichtshow. Wat direct bij Témé opvalt, is zijn fris gezicht en vrolijke krullenbol. Zijn uiterlijk lijkt zich voort en door te zetten in zijn muziek: lichtvoetig bijna dartel, ritmisch en melodieus. West-Afrikaanse sound met Europese dance en soft-techno beats, een melting pot vervat in één persoon. En Franse hip hop die ik altijd aangenaam en melodieuzer vind klinken dan Engelstalige rap.
Het openingsnummer zet in op dansbaarheid die de rode draad is van het gehele concert. Témé vraagt aan zijn publiek om de beroemde Nederlandse halve maan, de lege halve cirkel bij het podium, te vullen. Dat lukt en hij schudt de handen van een aantal mensen, maakt zelfs een praatje met sommige gasten. Erg toegankelijk en geen kapsones. De toon is gezet en het belooft een leuke avond te worden. Dat positief gevoel krijg je meteen.
Témé Tan komt uit Brussel en zingt voornamelijk in het Frans. Hij groeide op in Kinshasa, Congo. Als zoveel Brusselaren is hij tweetalig en spreekt ons tijdens zijn praatjes in het Nederlands toe. Met een Waals accentje uiteraard, très charmant. Een nummer dat hij in Brazilië heeft opgenomen, zingt hij in het Portugees. Ook dat nummer is dansbaar en vrolijk, hoewel ik moet gissen wat Témé zingt, want mijn Portugese woordenschat is op één hand te tellen.
Het lied Tatou Kité brengt de zaal in een nog hogere fase en Témé moedigt aan om mee te zingen. Hij springt nog even in de zaal en danst mee met een groepje mensen. Het publiek vindt het allemaal fantastisch en sommigen zingen zelfs mee. De avond is voornamelijk gevuld met nummers van zijn debuut album Témé Tan zoals Améthys en het heel West-Afrikaanse Ça Va Pas La Tête? Ik geef me over, maak mijn hoofd leeg en ga dansen. Je moet wel, want dat is zijn doel: mensen laten dansen. En als Témé in de toegift nog een keer Tatou Kité speelt dan juich ik mee. Buiten hoor ik de eerste donderslag van het onweer dat komen gaat en een einde maakt aan de hittegolf.
