Gaping Moles

Volop leven in de brouwerij met Gaping Moles

Bossche 'drugsbaronnen' zeggen gedag tegen corona met veel gitaarwerk bij de Brouwers van café De Vaart

Langer dan een maand terug, toonden de Bossche Brouwers en Gaping Moles al veel lef. Zij prikten 1 juni als datum voor het evenement dat ‘Bye Bye Corona / Gaping Moles’ luidt op Facebook. Gezien de versoepelingen van de corona-maatregelen, blijkt dit ook echt mogelijk te zijn.

Bye Bye Corona / Gaping Moles

Gaping Moles
Gaping Moles

Wel komt hier natuurlijk het een en ander bij kijken. Het optreden, dat binnen zal plaatsvinden, moet door publiek zittend worden ervaren. Dit is omdat het controleerbaar moet zijn hoeveel mensen er binnen zijn, en dat er anderhalve meter afstand tussen huishoudens is. Bij het online kopen van een kaartje van tien euro kan men aangeven tijdens welke set zij aanschuiven. Gaping Moles speelt namelijk drie sets van een half uur, waarbij het publiek wisselt.

Gaping Moles
Funpark

De sfeerimpressie begint al zodra je de Tramkade oploopt. Van Aken in het Werkwarenhuis heeft het terras ook open, met een heus ‘Fun Park’. Wat in de winter nog een straat was, is nu een een soort strand met terras geworden, met daaromheen sportief vermaak met een voetbaldoel en een tafeltennistafel. Na een paar meter doorlopen blijkt ook het terras van Bossche Brouwers volledig benut te worden, en natuurlijk brandt het vuur in de oude brouwketel van Brand. Veel bekenden komen elkaar tegen, de gezelligheid is terug en er is volop leven in de brouwerij.

Gaping Moles
Zitplaatsen Bye bye corona

Bij binnenkomst wordt er netjes gevraagd of je geen last hebt gehad van klachten, waarna je een tafeltje mag uitzoeken. Door de zaal klinkt het veel ‘Als ik nou hier ga zitten dan, of wacht als jij daar dan.. anderhalve meter, oh ja zo!’

Drugsbaron imago

Gaping Moles
Stonerrock

De band, bestaande uit twee zingende gitaristen, een drummer en bassist, begint met spelen. Het lage tempo met vol en zwaar gitaarspel zorgt voor een soort stonerrock sound. De vieze fuzzy gitaarlicks vliegen je om de oren, terwijl de band strak samenspeelt. Door de goede timing van alle bandleden is het ÈÈn groot geluid dat op je afkomt. De zang is hierdoor nauwelijks te verstaan, maar de sound en overtuiging is op orde.

Gaping Moles
Pablo Escobars

De band is veel bezig met hun imago, wat de act ten goede komt. De drummer en gitarist lijken allebei op Pablo Escobar met langer haar, en de andere gitarist zou zo een Texaanse drugsbaron kunnen zijn. De bassist is op zijn sandalen minder ruig, maar hij compenseert met hoed en zonnebril.
Al snel in de set vraagt de band het publiek om op de tafels te gaan staan en te dansen, waarbij sommigen dat ook doen. Het nummer dat zij vervolgens spelen, is ook helemaal geen nummer om bij te zitten.
De trage rock heeft plaatsgemaakt voor een uptempo swingbaar nummer, dat ook veel van punk wegheeft.

Gaping Moles
Drugsbaron imago

Het volgende nummer wordt aangekondigd met: ‘In 2012 we opened for Ed Sheeran.. and this song was written in jail’ wat bijdraagt aan het drugsbaron imago. Volgepropt met versnellingen, vertragingen en zanglijnen die door elkaar heenlopen, komt dit nummer op albumversie waarschijnlijk beter tot zijn recht, waarbij het beter te verstaan is. ‘It’s really good to be back at the Vaart’ zegt gitarist Escobar met een geforceerd accent. Het sluit bij de act aan, maar als je voor publiek uit eigen stad speelt, zou jezelf zijn ook prima zijn.

Gaping Moles
Muur van geluid

Vervolgens springt het nummer Spider Mouth er bovenuit. Hierin is de balans het fijnst tussen het zware gitaarwerk en het lage tempo, waarbij de stijl van de band goed wordt vertegenwoordigd. Verder hebben de nummers wel veel met elkaar gemeen. Het komt dan ook als een aangename verfrissing als tijdens Looking out The Window de hele band abrupt stopt, waardoor er ruimte is voor een kleine solo op de bas.
Meer daarvan zou zeker niet overbodig zijn. De show eindigt met een langdurige vertraging in het samenspel van de hele band, tot de momenten tussen de noten bijna niet langer kunnen. Dit is goed ingestudeerd, want de gekozen noten blijven toch als verrassingen komen terwijl ze synchroon gespeeld worden.

Gaping Moles
Bye bye corona

Daarna eindigt het toch klassiek in een muur van geluid vol riffs en gedrum tot de eindslag. Na het roepen van ‘we want more’ zit er toch nog een extra nummertje in, waarna het echt is afgelopen. De prijs van tien euro voor een half uurtje live muziek is voor dit optreden aan de hoge kant, maar na een lange tijd te hebben moeten teren op livestreams, is het voor de muziekliefhebber de moeite waard geweest.

Bovendien kan de cultuur het goed gebruiken in deze moeilijke tijd. Daarom ook grote complimenten aan de Bossche Brouwers voor het supporten van live muziek. Laten we hopen dat we langzaamaan van meer moois kunnen gaan genieten.


Lees ook het artikel Bossche podia openen schoorvoetend hun deuren.

Gaping Moles

Dampende thuiswedstrijd Gaping Moles in de kelders van W2

Vuige dubbelvette glamdoom landt op juiste plek in paradiso erotica Clit City

Laat ik beginnen met een klein woord van uitleg. Een aantal maanden geleden mocht ik voor KLANKGAT de cd-presentatie van Gaping Moles bezoeken en vervolgens bespreken. Deze recensie werd me niet onverdeeld in dankbaarheid afgenomen. Maar ik vond wat ik vond.

Gaping Moles
Gaping Moles

Tijdens de Bossche Band Battle, weer wat maandjes later, werd ik aangeschoten door des Gaping Moles’ drummer. Ze zouden  tijdens Rauwkost in de catacomben van de W2 spelen, onder de vlag van Clit City. Of ik niet weer zou willen komen luisteren en kijken. En ja, waarom niet?

Gaping Moles

Gaping Moles
Gaping Moles in Clit City

Dus zaterdag 25 januari bevind ik me in de onderste gewelven van het W2-complex. Hier zwaait vanavond de Clittenband de scepter. Hun zelf uitgeroepen Clit City wordt bevolkt door gelijkgestemden. Artiesten die een randje erotiek niet schuwen.

En Gaping Moles sluit hier perfect bij aan. Uiteindelijk. Want de geplande aanvangstijd wordt ruimschoots overschreden. Met als gevolg dat men een twintig minuten naar een extra repetitie van de band staat te luisteren. Achter een gesloten deur nota bene.

Gaping Moles
Gaping Moles in de rode Darkroom

Als dan toch de deur opengaat, zijn de Gaping Moles er klaar voor. De tijd van lieve woordjes is voor Clit City voorbij. De Gaping Moles nemen de stad in met vuige stonerrock, traag en slepend, dik en bruut.

Glamdoom
De drummer klapt er stevig op, de bassist is van mening dat zijn snaren door midden getrokken moeten worden, wat hem warempel nog lukt ook. De twee gitaristen gooien nog wat extra vette jus over deze basis, met de zang als saus. De glamdoom van de Moles is als een hamburger, twee maten te groot en druipend van het vet voor je neus. Daar ligt-ligt-ie, begin er maar aan. Kleine hapjes? Ha! Niks daarvan. Grote brokken, met veel saus. Smeuig, glibberend, vet. Heel erg vet.

Gaping Moles
Glamdoom vette hap

De Gaping Moles zullen geen originaliteitsprijs krijgen voor hun werk. De ingrediënten zijn daarvoor te bekend. Maar dit compenseren ze met gewoon hard werken, en pret en enthousiasme. Dit zíjn de Gaping Moles, deze vijf mannen zitten met veel plezier in deze band, en dat is duidelijk te zien. En geen betere bodem voor een paar glazen bier, dan een dubbeldikke, dubbelvette, extra grote hamburger. Met veel plezier klaargemaakt, dat proef je.


Duketown Rebel Festival

This is the end…6(66) Duketown Rebel Festival final edition

Afwisselend feestje met stonerrock, punkrock, space-rock, deathmetal, metalcore, hardcore

Duketown Rebel Festival final edition met Alternator, Depths of Kronos, The Dead CVLT, Temple Fang en The Smelly Cats & Friends (special show) in de Grote Zaal van Willem Twee poppodium is zacht uitgedrukt een afwisselend feestje. Helaas de laatste Duketown Rebel Festival. Maar misschien gaat dit op een andere manier wel een vervolg krijgen.

Duketown Rebel Festival final edition
Alternator

Duketown Rebel Festival
Alternator

18:00 is vroeg voor de werkende op zaterdag en zodoende kom ik pas de Grote Zaal binnen als Alternator al bezig is en pik nog net een stukje mee van deze Bossche stonerrock belofte met een vleugje floyd. Nu al op het grote podium bij Duketown Rebel Festival en dat gaat de band goed af. Het is nog niet zo druk helaas, maar dat mag de pret niet drukken.

Depths of Kronos

Duketown Rebel Festival
Depths of Kronos

Daarna is het de beurt aan Depths of Kronos. Deze deathmetal band met Zweedse melodieën en wat metalcore invloeden knalt vanaf de eerste minuut (na het intro Void) met Restless uit de startblokken. Wat een geweldige grunt met screams heeft zanger Tijn in huis. De twee gitaristen met hun 7-snarige LTD’s spelen strak.
De ritme sectie met een Gibson Thunderbird en geweldige drummer zorgen voor een stevig fundament. Laat ons hopen dat het laatste nummer I Will Live ook wil zeggen dat ze blijven spelen want de band last een schrijf pauze in. Volgens zanger Tijn omdat de band nog harder, met nog meer death terug wil komen. Afwachten dus, maar deze band verdient het om door te breken. Klasse.

The Dead CVLT

Duketown Rebel Festival
The Dead CVLT

Dan is het tijd voor een band waar al een behoorlijke Buzz omheen hangt namelijk The Dead CVLT, zij spelen een mix van punk/drum&bass/industrial die ook behoorlijk veel van the Prodigy wegheeft. Zij knallen er direct op en ik bespeur toch ook wel een behoorlijk metal randje. De zang heeft veel weg van hardcore. Dat levert een interessante mix op. Als de band de songs nog wat meer uit gaat werken en de stage presentatie perfectioneert, geloof ik direct dat dit wat kan worden.

Temple Fang

Duketown Rebel Festival
Temple Fang

Dan de band waar, gezien de drukte in de Grote Zaal, veel mensen voor zijn gekomen, Temple Fang. Met ex-leden van Death Alley (Dennis en Jevin) voer voor liefhebbers van 70’s rock met spacey sounds. De band gaat van start met veel instrumentaal geweld.

Gelijk is duidelijk dat we hier te doen hebben met rasartiesten. De twee linkshandige gitaristen rocken van meet af aan, spelen geweldige melodieën met veel feedback en galm en het rockt geweldig. De zanger/bassist legt samen met de strakke drummer een goede fundering met zijn Rickenbacker bass. Het word nergens saai en met veel instrumentaal is dat toch wel bijzonder.

Ik zeg, ga dat zien als ze in de buurt spelen. Echt de moeite waard en voor mij de verassing van deze laatste Duketown Rebel Festival avond.

Smelly Cats & Friends

Duketown Rebel Festival
The Smelly Cats & Friends

De laatste keer helaas Duketown Rebel Festival…..maar dat gaat niet zomaar. De afsluiter is een speciale Smelly Cats & Friends tribute to the Misfits show.

De basis word gelegd door Tom,Ton en Johan maar er staat een batterij aan gasten waaronder, Rob van der Ham, Emiel van Dijk, Rob Willemse, Michel Steenbekkers, Alexander Kapteijns, Johan Michels, Jack Koot,Daniel Van Vugt, Jeroen Noteboom, Lazy Luutje en Michel Dickerscheid.

Alle klassiekers passeren de revue. Lasts Caress is een hoogtepunt (mede bekend geworden door Metallica) en deze gig sluit af met Living Hell.

Duketown Rebel Festival
The Smelly Cats

Dit is een waar feestje en een passend einde van deze mooie dag. Geweldig publiek, goede bands en een strakke organisatie. Helaas, het laatste Duketown Rebel Festival, maar volgens mij gaat dit op een andere manier wel een vervolg krijgen. Wie weet?