Indierock | KLANKGAT

mei, 2022

Tessel en Socks;SportsSocks verschillende Indie bands
Indie is typisch zo'n containerbegrip waar niemand goed raad mee weet maar het gemakshalve gebruikt

Willem Twee programmeert vrijdagavond 27 mei de twee indie-bands TESSEL en Socks;SportsSocks in combinatie met de vaste dansavond Ik Wil Dansen waar veel bekende hits gedraaid worden zoals Never Gonna Give You Up van Rick Astley. Een vreemde combi waar ogenschijnlijk niemand last van heeft.

TESSEL – Socks;SportsSocks

Het muziekgenre indie is typisch zo’n containerbegrip waar niemand goed raad mee weet maar waar iedereen zich in kan vinden als het wordt gebruikt. Deze vrijdagavond staan twee indie-bands op de bühne van de Kleine Zaal in Willem Twee poppodium. Allebei ‘indie’ echter wel met wezenlijke verschillen zowel in muzikale uitvoering en als in performance.

TESSEL, Sports;SocksSports — Djurre van Dyck –

Sports;SocksSports met de in Den Bosch bekende frontman Djurre van Dijck trapt af en doet dat door een gespeelde nonchal- en recalcitrante attitude aan te nemen. Hurkend aan een blikje cola lurken en met elkaar praten terwijl de ARP-synth een suizend geluid door de kleine ruimte slingert. Djurre heeft een dikke jas aan en dat ziet er onaangenaam warm uit (die jas doet ie trouwens al snel uit). De band maakt zeer afwisselende nummers, van synth-pop zoals just killing (time), rock tot toegankelijkere popmuziek. People Get Around bijvoorbeeld, rustige muziek, noemt Djurre dat.

Al met al is Sports;SocksSports wat je noemt echt een indie-band, heel eigen muziek en een onafhankelijke houding, obstinaat soms, wild en onvoorspelbaar. Heel anders maar toch ook eigen is de tweede band, TESSEL.

TESSEL

TESSEL oogt als een klassieke boys band. Vier jongens met gitaren en drums op toernee door het land. Lekker muziek maken en dat doen ze goed. Waar de vorige band zich senang voelt in de donkere oorden van de rock/pop muziek, is het werk van TESSEL bijna lichtvoetig te noemen. Maar laat je niet misleiden door het jongensachtige uiterlijk van deze knapen. Ze spelen een heldere en knap stuk popmuziek met originele uitwerkingen op de gitaar. Geen synthesizer voor deze boys maar play that guitar. Hun songs zijn doordacht en goed uitgewerkt. Het wachten is op een dikke hit.

TESSEL is niet voor niets geëindigd als finalist van de Grote Prijs van Nederland op de Popronde van 2019. Zijn ze een indie-band? Zeker, een van de lichtere soort. Geen pretentieuze poeha maar aan hun performance is nog werk aan de winkel.

okt, 2019

Emotie, interactie en dynamiek vormen oordeel van vakjury
Haastige spoed eerste halve finale Bossche Band Battle in P79

Tim van Baalen, Anne van Damme en Nick van Uden vormen de driekoppige vakjury van de eerste halve finale van de Bossche Band Battle editie 2019. Plaats van handeling is de sfeervolle kelderzaal van Plein79 oftewel P79. De zaken waar deze vakjury zich op richt zijn emotie, interactie en dynamiek.

Bossche Band Battle Halve finale I

jury, Bossche Band Battle — Morning Dawn

P79 is sfeervol aangekleed voor het komende Halloween feest. Er heerst echter ook een gehaaste sfeer want de Battle moet rond 23.00 uur stoppen, want daarna is er een feest gepland. De muziekwedstrijd begint daarom een half uur eerder dan gepland. De zaal is nagenoeg leeg als Morning Dawn aan zijn act begint. De band speelt een mix van nieuwe en oude nummers zoals ze ook in de derde voorronde heeft gedaan. Het wordt drukker en aan het einde van hun show is er flink meer publiek in P79. Morning Dawn maakt een goede en sterke indruk.

Emotie, interactie en dynamiek

jury, P79, Bossche Band Battle — Rick van Osta – Animal Road

De tweede band die het strijdtoneel betreedt, is Animal Road. De vijf mannen maken er een aanstekelijke show van met vlot uitgevoerde rock die binnen de lijnen van het genre blijft. Daar waar je een riff verwacht daar komt-ie ook. En dat klinkt fijn.

Jury
De jury van deze halve finale van de Bossche Band Battle let ieder op een ander aspect. Tim van Baalen (MusiCare) gaat af op zijn gevoel: een band moet wat met hem doen. Wordt hij er blij van of misschien wel boos? Of erger, de band laat hem onverschillig. Tim reageert emotioneel, puur uit zichzelf. “Ik kan niet weten wat anderen voelen, ik weet alleen wat ik voel.”

Singer songwriter Anne van Damme let op de interactie. Wat doet een band met het publiek? Dat beperkt zich niet tot praten alleen met mensen in de zaal. Anne kijkt hoe mensen reageren op het spel, hoe ze reageren als een nummer hetzelfde ritme aanhoudt of dat er tempowisselingen zijn aangebracht en hoe mensen dáár weer op reageren. “Vaak kan je beter je wat inhouden om daarna weer uit te halen. Het effect is dan sterker.” Een ander onderdeel van die interactie is hoe bandleden samenspelen. Zijn ze een geheel of losse eilandjes?

Hocus Pocus
De derde band is For Scratch. De drie bandleden willen een andere naam voor de band en roepen middels Hugo Den Hartog, de vaste speaker van Bossche Band Battle, de hulp in van het publiek. Er volgen weinig echte reacties, slechts wat geroep. Zanger/gitarist Tijn van Geel wacht er niet op en begint flink aan zijn gitaar te scheuren, tot ieders genoegen. Keyboardspeler Willem Korsten gooit er stevige jazzrock tegen aan. Drummer Julius Smit speelt vrijuit, onbelemmerde improvisaties knallen de zaal in.

Derde jurylid Nick van Uden vindt dynamiek belangrijk, daar let hij in het bijzonder op. Maar ook hij nuanceert. Dynamiek is niet per se hard de volumeknop open draaien. Dynamiek zit ‘m ook in diversiteit en opbouw van het nummer. Komt een band overtuigend over, is de band echt?

For Scratch eindigt met een gewaagde cover namelijk het beroemde Hocus Pocus van de symfonische rockband Focus. De hoge uithalen van Thijs van Leer in dat nummer zijn legendarisch. Tijn van Geel haalt het niet en de hoogste uithalen worden door zijn gitaar opgevangen c.q. vervangen. Zie video hieronder

View this post on Instagram

A post shared by Klankgat.online (@klankgatonline)

Haastige spoed

P79, Bossche Band Battle — A Fool’s Errand

A Fool’s Errand is de laatste band van deze eerste halve finale van de Bossche Band Battle in P79. De Bossche band is een beetje het slachtoffer van de haastige spoed om de Battle voor 23.00 uur af te ronden. Dat gaat ten koste van de nodige zorgvuldigheid bij de soundcheck. Ook deze halve finalist gaat er meteen flink tegen aan en zet daarmee een van haar sterkste optredens neer. Ook de vaak zwakke zang van Sarah Cahuasqui is nu veel beter en weet zij het publiek mee te krijgen.

Niet unaniem
Na A Fool’s Errand trekt de jury zich terug om tot een beslissing te komen. Een jury is ook maar mensenwerk en het eerste wat Anne zegt na terugkeer in de zaal, is dat de ‘jury niet unaniem is in haar besluit’. Dat voert de spanning alleen maar op. Ervaren jurylid Tim van Baalen doet het voorwoord en laat de uitslagen over aan rookie Nick van Uden.

Nick draalt er niet lang om heen en komt meteen met de namen. For Scratch en Morning Dawn krijgen de ticket om door te gaan naar de finale.

sep, 2019

Rock voert boventoon voorronde twee Bossche Band Battle
Jury is gevoelig voor oorspronkelijkheid en eigenzinnigheid

De tweede voorronde van de Bossche Band Battle editie 2019 strijkt voor de eerste keer neer in Brouwpodium Bossche Brouwers aan de Vaart, kortweg café De Vaart. De Vaart profileert zich graag met alternative punk/garage programmering. Dat komt goed uit gezien de samenstelling van deze tweede voorronde want veel raggende gitaren.

Vlnr: Pascale Paanakker, Arlet Langewender, Pascal Vugts en Hugo Den Hartog

De jury bestaat deze avond uit: W2 On The House programmeur Pascale Paanakker, tekstschrijver Pascal Vugts en Popronde en W2 organisator Arlet Langewender. Speaker is de alom geprezen Hugo Den Hartog.

Kong Foo

voorronde twee Bossche Band Battle — Kong Foo

De eerste band heet Kong Foo en zit in de hoek van de funkadelic en rock. Het eerste nummer is meteen raak en dat geldt eigenlijk voor alle nummers. Het laatste nummer – elke band mag zo’n vier à vijf nummers spelen – is de nieuwe single Problem Child. Dat begint met een lekker klassieke funky plucking intro op bas en gitaar. Jeroen Habraken op de Hammond orgel is goed op dreef. Kong Foo is in 2018 opgericht, maar de bandleden spelen alsof ze al decennia met elkaar optrekken. Het zijn echte pro’s, dat zie en hoor je meteen.

Veli Verbakel – gitaar / zang
Roland Dijkink – bas
Robert Dortmans- drums / zang
Jeroen Habraken – keys / zang

A Fool’s Errand

Deze Bossche post-rock formatie bracht in het voorjaar het debuutalbum Gravitas uit. Daar heeft de band het noeste werk van 10 jaar ingelegd en daarmee die periode afgesloten. Dat blijkt dan ook, omdat de band met geheel nieuw werk komt op deze voorronde. Ook zangeres Sarah Cahuasqui is weer van de partij. Het blijft wennen hoe zij haar stem gebruikt, ze zingt er regelmatig naast. Maar het past binnen het eigenzinnige karakter en muziek van deze band. Komisch is het gedicht dat bassist Alwin Ven voordraagt, gebaseerd op de inauguratie rede van president Donald Trump. Alwin spreekt alleen de klinkers uit van de woorden uit die speech.

Alwin Ven – bas en trompet
Albert Schuurmans – drums
Willem Schuurmans – gitaar
Fabian Voskuil – gitaar
Sarah Cahuasqui – zang

Stitch & The Rag Dolls

Zanger Jack Harrison is ziek en slecht bij stem. Hij dacht er zelfs over om het optreden te annuleren. Dat gebeurde dus niet. Achteraf maakt speaker Hugo Den Hartog daar nog een opmerking over: niemand heeft er iets van gemerkt. Deze band uit Eindhoven mixt rock, indie en pop tot een zeer eigen stijl die je niet vaak hoort. De eerste reactie is van ‘Woow, wat is dit?’. Het is rock maar net een flinke tikkie anders.

Gitaar, zang: Jack Harrison
Bas: Danny Steijvers
Drums: Maarten Leijssen

Animal Road

Animal Road zet naast aanstekelijke countryrock ook een uitstekende show neer. Het is vrolijke entertainment dat elk publiek wel kan waarderen. Zo ook de aanwezigen in De Vaart die meegillen als frontman Rick van Osta daarom vraagt. Dat doet de band met lekkere gitaar riffs waarna het aan het publiek is om die te overstemmen. Een soort van battle yell.

Rick van Osta (zang/toetsen/gitaar)
Ties Jeeninga (gitaar/zang)
Max Klotz (gitaar/zang)
Mathijs Geurts (bas)
Pieter Scheffers (drums)

THE MARCH

Deze band uit Electric City voelt zich op zijn gemak in Den Bosch. Zanger Lody Borgers zegt dat hij het fijn vindt om in Den Bosch op te treden. Wij geloven hem meteen en dat wordt beloont met een portie stevige rock. The March speelde ook bij de eerste editie van Rauwkost in 2018 en maakte toen een goede indruk. Net als vanavond, op de tweede voorronde Bossche Band Battle 2019.

Bram Slaats (drums),
Geert van Rheden (bas en zang),
Lody Borgers (gitaar en zang)

De jury uitspraak
Het is deze keer een moeilijke keuze die de jury moet maken. Dat blijkt ook wel want het duurt nogal tot het drietal terugkeert in het café. Na wat toelichtingen waar niemand op zit te wachten maar die bedoeld zijn om de spanning te verhogen – wat lukt – heeft de jury unaniem voor eigenzinnigheid gekozen althans voor de helft. De bands die doorgaan naar de halve finale zijn Stitch & The Rag Dolls en A Fool’s Errand.