Leif de Leeuw en Sem Jansen zijn momenteel druk met hun theatertournee. De show heeft als titel ‘The guitar museum’ en ze brengen hiervoor hun mooiste antieke en vintage exemplaren mee. Het is een imposant gezicht. Een vol podium met van links naar rechts 16 instrumenten met elk een historie die ze graag delen met het publiek. Het wordt een avond vol verhalen met eigen songs o.a. Uncle Sem, My Father’s Mother van Sem Jansen en Fool For Love geschreven door beiden.
Leif de Leeuw en Sem Jansen
Leif de Leeuw
Sem Jansen
Het duo speelt ook covers van hun helden zoals Willin’ van Lowell George, Black Crow van Joni Mitchell, What Do You Want The Girl To Do van Allen Toussaint. Verder zijn beiden enorm fan van de Allman Brothers van wie ze Midnight Rider spelen.
Leif de Leeuw vertelt over zijn passie voor Hawaï. Hij ging er zelfs heen waarna een Hawaïaans instrumentaal stuk volgt waarbij Sem Jansen de ukelele hanteert en Leif het kleine lapsteel gitaartje bekend geworden door de Hawaïan sound van Jerry Byrd.
passie voor Hawaï
Ik ga ze niet allemaal noemen maar wat opviel waren onder meer een 1917 Amerikaanse Harpgitaar, bespeeld door Sem tijdens You’ll Never Leave Harlan Alivevan Darrell Scott. En de ‘Coodercaster’, gekopieerd naar het gelijknamige exemplaar van Ry Cooder. Opvallend goed gitaarspel op twee Gibsons tijdens het laatste nummer River Take Me. Het duo sluit altijd af met dezelfde song, Willy Nelson’s You Were Allways On My Mind.
harpgitaar
We waren getuige van een sterke en uitverkochte show. Om te spreken met Blueroom teamlid Walter; “het was erg genieten. Topmuzikanten met een geweldige chemie en daarnaast ook nog eens zeer prettige jongens met een leuke interactie met het publiek. De aanstaande Allman Brothers Tour is nu al een aanrader! “
geweldige chemie
Eerste set: Last Thing On My Mind, Uncle Sem, What Do You Want The Girl To Do, Frozen Man, Hawai, You’ll Never Leave Harlan Alive, Black Crow. Tweede set: Mainstreet, Midnight Rider, Blue Sky, My Fathers Mother, Willin’, Fool For Love, River Take Me, You Were Allways On My Mind.
Tekst Recensie: Wies Luijtelaar Fotografie: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten
Podium-breed staan twaalf gitaren opgesteld voor de show van Leif de Leeuw en Sem Jansen. Nog nooit was dat aantal zo hoog. Deze indrukwekkende reeks is voor de twee artiesten van vanavond, Leif de Leeuw en Sem Jansen.
Leif de Leeuw is meerdere malen uitgeroepen tot beste blues rock gitarist van de Benelux. Sem Jansen speelt en zingt al heel lang in de Leif de Leeuw band, eerst als Britt maar al een aantal jaren als Sem.
Leif de Leeuw & Sem Jansen
heel veel gitaren
Sinds de pandemie treden ze ook op als duo en bracht Sem zijn soloalbum Uncle Sem uit, opgenomen met zowel zijn stem als Britt als zijn huidige stem met het mooie timbre. Zijn angst om die stem te verliezen bleek geheel ongegrond. Hij zingt prachtig.
Leif de Leeuw
Sem Jansen
Uit deze spannende tijd stamt het gevoelige nummer If Only I. Dit staat op hun eerste duoalbum From a Livingroom. Sinds januari toeren ze hiermee door het land. Dit album is ontstaan in het corona tijdperk waarin ze als ‘kringloopartiesten’ allerlei vintage gitaren scoorden en verder niet veel te doen hadden.
De lijst met favoriete covers werd te lang, maar na veel afstrepen ontstond in de huiskamer van Sem met al die vintage gitaren in acht dagen het nieuwe album. Het bevat zowel eigen nummers als covers, zoals o.a. Charley Pride’s Detroit City, gevonden op een oude LP die Sem ter illustratie omhoog houdt.
voorliefde voor blues en Southern rock
De songs worden ingeleid met verhalen over hun voorliefde voor blues, Southern rock en met een enorme passie voor folkmuziek, country en Americana. Midnight Rider van The Allman Brothers mag daarom niet ontbreken.
Sem’s deelname aan een talentenjacht op TV leidde naar het repertoire van John Denver. Niet geheel zijn eigen keuze maar sindsdien is Top Dogs and Sinners geschikt bevonden voor het album. Sem speelt op een Framus gitaar, maar verder ben ik opgehouden de overige elf merken te noemen. Ze klonken allemaal goed, zowel de elektrische als de akoestische.
Leif vertoont zelfs in deze intieme bezetting een aantal hoogstandjes met en zonder slide en zorgt voor een sterke dynamiek op het podium. De eerste set sluiten ze af met een vlotte uitvoering van David Lindley’s Mercury Blues.
Tweede set
koffiemok merchandise
De tweede set start met Joni Mitchell’s Both Sides Now gevolgd door een ‘commercial break’. Het fraaie Coffee’s Done bracht hen op het idee voor een koffiemok, een succesvol artikel op de merchandise tafel.
Een meer dan indrukwekkende uitvoering van Darrell Scott’s River Take Me wordt ingeleid met een relaas over die keer dat ze in Amerika waren en hoorden dat hun favoriet daar optrad. Resultaat een tocht van 2000 mijl en beiden in tranen. Erg goed samenspel met twee akoestische gitaren.
goed samenspel
Roll Um Easy wordt schertsend gebracht als de country pop-versie van een combi met Little Feat’s Lowell George en Glen Campbell. The Load Out van Jackson Browne is een eerbetoon aan roadies en andere voor een band onmisbare mensen. Gevoelig gezongen door Sem, maar niet voordat hun eigen Arja en Adrie publiekelijk worden bedankt voor alles wat zij al dertien jaar voor hen doen.
De toegift is een klassieker van Willie Nelson’s Allways on My Mind. Getuige het oorverdovend applaus zal dit concert zeker lang naklinken in de mind van het ademloos toehorende publiek
oorverdovend applaus
De intieme show van deze twee rasartiesten en vrienden kan worden toegevoegd aan de reeks hoogtepunten van de Blue Room Sessions.
Setlist: instrumentaal intro, Wise Man, If Only I, Detroit City, Midnight Rider, Mainstreet, Top Dogs And Sinners, Mercury Blues. Tweede set: Both Sides Now, Coffee’s Done, River Take me, Roll Um Easy, Fool For Love, The Load Out. Always On My Mind
Tekst Recensie: Wies Luijtelaar Fotografie: Wies Luijtelaar
Leif de Leeuw en Sem Jansen van de Leif de Leeuw Band zijn zondagmiddag 26 april semi-live te zien geweest vanuit een zonnige Dongevallei bij Heyhoef Backstage Backyard Blues#3 editie. En het klonk als een klok. De opnames werden zaterdag 25 april gemaakt in tuin van John Maes, organisator van Heyhoef-Backstage.
Leif de Leeuw en Sem Jansen in country setting
Sem Jansen en Leif de Leeuw
Gitarist Leif de Leeuw hebben we begin februari nog live gezien in Willem Twee poppodium bij de tribute band ABBA Rocks. Hij speelde daar de sterren van de hemel. In de tuin van John Maes organisator van Heyhoef Backstage speelt hij unplugged samen met Sem Jansen, zanger en gitarist bij de Leif de Leeuw Band. Het hele semi-livestream optreden duurt ongeveer 40 minuten. Leif speelt leadgitaar en Sem doet de vocals en ritme gitaar.
Sem Jansen
Aan alles merk je dat deze twee mannen helemaal op elkaar zijn ingespeeld. Het spelplezier spat er vanaf, want live-optreden is dé ware levenslijn voor en van elke muzikant. Na het lange openingsnummer speelt het duo Running dat op de nieuwe plaat Where I’m Heading staat die vlak vóór de corona uitbraak (11 februari) is verschenen. Running is een klassiek opgebouwde country nummer. Zang met een snik en een traan, verdriet dat door het slide-spel van Leif de Leeuw alleen maar verdiept. Prachtig en de setting versterkt het country gevoel.
fabelachtig gitaarspel
Het derde nummer Playing in a Band staat ook op die nieuwe LP. In zijn introductie vertelt Leif hoe belangrijk live optredens zijn voor hem en de band, voor elke muzikant eigenlijk. Het nummer gaat over hoe het is om in een band te spelen en wat je allemaal kan meemaken op een toer. Het is een echte road song. je ziet het landschap zo voorbij gaan. Het fabelachtig spel van Leif, daar schieten woorden gewoon tekort voor.
Leif de Leeuw
Drive On is ook een road song en gaat over plekken en steden waar je nooit bent geweest. James dat ook op die nieuwe LP staat, is een lekkere blues rock nummer. Benieuwd hoe dit nummer klinkt met elektrische gitaren. Het laatste nummer is een cover van Soulshine van Warren Haynes van The Allman Brothers. Om te eindigen in een feel good mood is de bedoeling en dat is gelukt.
Screenshots: Youtube Backstage Backyard Blues#3 – Leif de Leeuw & Sem Jansen
Complimenten voor beeld en geluid van studio Heyhoef Backstage
ABBA Rocks is ABBA in rock. Zo simpel is het eigenlijk. ABBA Rocks is een waar feest der herkenning maar pakt een ’tikkie anders’ uit. Het publiek vindt het geweldig en zingt uit volle borst mee met de bekendste liedjes. Ring Ring, Voulez-Vous, Waterloo, Dancing Queen en S.O.S. Wie kent ze niet?
ABBA Rocks
John Jaycee Cuijpers
Lisette van den Berg
Het is volle bak in de Grote Zaal van Willem Twee poppodium, nog net niet uitverkocht. ABBA Rocks opent met The Visitors van het gelijknamig album. Sterke keuze. Het nummer begint met bezwerende soundscapes. De aanvankelijk op Nordische chant gebaseerde zang gaat vrij snel over naar het bekende ABBA up tempo. John Jaycee Cuijpers neemt hier de leadzang voor zijn rekening, later overgenomen door zangeres Lisette van den Berg.
ABBA Rocks in W2
The Visitors is een nummer dat niet in het collectief geheugen staat opgeslagen. Het tweede nummer Ring Ring daarentegen wel. Hier en daar wordt al gedanst. John maakt daar ook een opmerking over: “Zo, er wordt nu al gedanst, hier in Den Bosch.” Als Summer Night City wordt ingezet, is iedere twijfel (bij mij) weg. Hier staat een band met hele goede muzikanten die niet klakkeloos bekende hits nabootsen.
Richard Zoer
Met dank aan muzikaal leider en bassist Richard Zoer. Nummers van de wereldberoemde Zweden zijn door hem knap gearrangeerd naar de rockversie waarmee ABBA Rocks furore maakt. Knap omdat ondanks het omzetten naar een rock versie de nummers heel herkenbaar blijven. En niet onbelangrijk, ABBA Rocks wil geen look-alike band zijn. Zanger John Cuijpers en Agnetha Fältskog zijn allebei blond, maar daar houdt elke overeenkomst dan ook meteen op.
ABBA Rocks airplay gitaristen
Leif de Leeuw – Menno Gootjes
Gitaristen Leif de Leeuw en Menno Gootjes krijgen veel ruimte tijdens de show. Die airplay pakken de gitaristen letterlijk met beide handen aan. Het hele concert door strooien ze kwistig met solo’s zonder dat het gaat vervelen. De solo’s brengen een ABBA nummer naar een next level. En het zijn ervaren gasten die een show kunnen weggeven. Ze weten hoe ze zich als rock muzikant moeten opstellen. Pijnlijke grimas op het gezicht, de juiste gitaarhouding, de guitar battle, enzovoorts. Alles wat ooit in de gloriejaren van rock ’n roll is vastgelegd.
Menno Gootjes Leif de Leeuw
Menno Gootjes Leif de Leeuw
Hammond orgel
Het warme geluid van een Hammond orgel is ongeëvenaard. Dat ABBA Rocks dat instrument met Sven Figee aan de keys heeft ingebed in haar sound, is gewoonweg magistraal. De ABBA nummers krijgen een enorme diepgang en warmere klankkleur.
Sven Figee aka Sven Hammond
In de eerste set worden nog Hole In Your Soul, Mamma Mia, Knowing Me Knowing You, When I Kissed The Teacher, The Name of The Game,On And On And On, Dancing Queen en Waterloo gespeeld. De zaal was al veel eerder om.
Tweede set
Na een break van 20 minuten begint ABBA Rocks aan het instrumentele nummer Intermezzo no. 1 van het album ABBA. Sven Figee, Menno Gootjes en Leif de Leeuw maken dankbaar gebruik van het door Richard Zoer bewerkte nummer. De band begint hierna met rocky ballads, rustiger in tempo, stevig en stoer uitgevoerd.
Winner Takes It All
In My Love My Life van het album Arrival is een hoofdrol weggelegd voor Lisette van den Berg. Eagle, het oorspronkelijk up tempo Lay All Your Love On Me, The Day Before You Came enThe Winner Takes It All zijn redelijk ‘rustige’ nummers te noemen. Vooral het laatste nummer is prachtig uitgevoerd. Richard Zoer heeft dit lied over echtscheiding perikelen flink uitgesponnen en Lisette toont zich van haar meest dramatische kant. Ongetwijfeld het hoogtepunt van de avond.
Dansfeest en drie toegiften
Feest in W2 met ABBA Rocks
Met Why Did It Have To Have to Be Me geeft ABBA Rocks de tweede set een andere wending. Tijd voor een feest. Gimme, Gimme. Gimme zet de boel helemaal op zijn kop. Het laatste nummer So Long is opgedragen aan de technische crew. Ook dit nummer is een stuk langer dan het origineel. Een echt afscheidsnummer.
Gelukkig hoeft het enthousiaste publiek niet lang te wachten op een toegift. Het worden er zelfs drie: S.O.S., Voulez-Vous en Does Your Mother Know. Een cursus ‘Hoe krijg je een zaal plat?’ wordt hier en nu LIVE weggegeven. ABBA Rocks maakt terecht furore. Dat is onder meer te zien aan de waslijst optredens door het hele land.
Vaste drummer Sjoerd Rutten speelde niet in Den Bosch. Zijn plaats op de drums werd waargenomen door Arno van Nieuwenhuize.
