Clint Eastbird dikke EP release in Plein 79

EP Everything in This Neighbourhood

Clint Eastbird release EP ‘Everything In This Neighbourhood’ in Plein, Den Bosch. Genre: Indiepop, Alternatief
Plein 79 stond zaterdag 23 september echt helemaal vol. De band kwam op en er was meteen veel gejuich. Met een dromerige arpeggio op gitaar werd een sfeer geschept. De band bestaat uit een drummer, bassist, gitarist, toetsenist en zanger/frontman Djurre van Dijck. Er stond een gitaar voor hem klaar. Er was nog geen zang in het nummer, maar je zag Djurre opgaan in de muziek. Daarin merkte je gemeendheid en dat zie ik graag terug in muziek.

Muzikaal sterk
Gedurende de eerste nummers valt het me meteen op dat de drummer, Liam Gruijters, onwijs goed is. De drumstijl bevat erg veel fills, variërend van korte supersnelle sneaky tikjes met veel hi-hats tot luidere fills en opbouw met de tonnen, alles continu strak. ‘Thanks jullie zijn nu al fucking master.. nu wij nog.’ Zegt Djurre door de microfoon na een enthousiast applaus te hebben ontvangen.

Clint Eastbird dikke EP release in Plein 79
EP release in Plein 79

Djurre pakt zijn gitaar en neemt de akkoorden over, waardoor de gitarist een lekkere solo kan spelen. De drummer werkt ondertussen aan een opbouw waarin de gitaar meegaat. Het wordt steeds verder opgebouwd en krijgt een soort psychedelische vibe, terwijl het tempo versnelt en met een goeie eindknal komt het nummer ten einde. Het publiek is hier duidelijk enthousiast over, te merken aan het luide applaus en gejuich. Terecht want muzikaal is de band duidelijk sterk.

Stage death
Omstemmen kan wel eens voor een zogenaamde ‘stage death’ zorgen, waarbij een band door een te lange stilte de aandacht van het publiek verliest. Dit wordt goed voorkomen doordat de toetsenist sfeer blijft behouden door rustig wat noten te spelen. Dit getuigt van veel ervaring in optredens en goed voorbereid zijn. Er wordt een kort praatje gehouden, waaruit blijkt dat er hard is toegewerkt naar dit moment.
Tijdens het nummer Long Ago valt het me op hoe strak de gitaar gebruikt wordt. Arpeggio’s in verschillende grepen vullen een groot deel van het nummer. De afwezigheid van de gitaar in delen van het nummer, versterken de momenten met gitaar. Ook tijdens andere nummers weet de gitarist precies wanneer hij welk geluid wil hebben en welke manier van aanslaan hij daarbij gebruikt.

Djurre vertelt dat het volgende nummer Come On hem dierbaar is, waardoor de aandacht van het publiek weer wat intensiever is en enthousiast reageert. Het nummer ‘This Times’ deed me door de zang denken aan een sixties sound, maar de instrumenten gaven er een hedendaagse twist aan. Er volgt een psychedelische, elektronische opbouw en Djurre beweegt op zijn eigen manier over het podium. Het is een interessante twist die aandacht vasthoudt.

Clint Eastbird dikke EP release in Plein 79
Frontman Djurre van Dijck

Toegift
Als hij het podium af springt en zich met vaart door het publiek wurmt, wordt deze aandacht versterkt. Hij verlaat de zaal door een deur achter het podium en de band maakt er een eind aan en verlaat ook de zaal. De zaal joelt om een toegift met de klassieke ‘we want more’. Onder geapplaudisseer komt de band terug. Iedereen wordt bedankt door Djurre, in het bijzonder de mensen die aan de EP hebben meegewerkt.

De laatste twee nummers zijn in mijn ogen de meest feestelijke. Na het eerste nummer volgde weer een vette psychedelische opbouw die overliep in het laatste nummer Ships. Hierbij merkte je dat alle laatste energie eruit werd gegooid, vooral in de expressie van de zang. Gaaf eind.

In de zaal hangt veel liefde, respect en bewondering. Veel mensen gaan langs de merchandise, waar de kersverse EP te koop is, voor elk bedrag dat de fan ervoor wil geven. De bandleden mengen zich tussen het publiek en signeren de EP’s. Ik ben zeer verrast door niet alleen het muzikale niveau van de band, maar ook de professionele aanpak. Het is zeker niet de laatste keer dat ik ze live gezien heb. Van Clint Eastbird ga je nog meer horen.

Foto’s: Aya Dupont

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris

Recensie en interview met gitarist Toer Greve

Een rollercoaster van emoties waarbij je na afloop denkt “wat is me overkomen?” wat vervolgens over gaat in “ik wil nog een keer!” Dat is hoe ‘Dinobird’ van ‘Kasuaris’ te omschrijven is. Als muzak verlies je inhoud en diepte, waarmee je dit album tekort doet. Het beste te beluisteren met een goede koptelefoon op stand tien.

Het is vrijdagmiddag. Nederland maakt zich op voor het weekend, terwijl de spanning in mij stijgt. Wat kun je verwachten bij een interview met een van de bandleden, van een band die zijn naam ontleent aan het meest chagrijnige dier ter wereld, de Kasuaris? Tot mijn genoegen verschijnt de spontane en goedlachse Toer Greve, gitarist van de band, voor mijn neus. ‘Kasuaris’ bestaat naast Toer uit bassist Thom Goosens en drummer Thijs Bastiaans.

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris
Kasuaris

Onder het genot van een koud biertje begint het avontuur met de naam Dinobird. Een album vol jazz-fusion wat het van nature “heftige en moeilijke muziek” maakt voor het niet-getrainde oor. Om die categorie aan te spreken is een slimme manier bedacht in de vorm van een totaalverhaal. Hiermee krijgt niet alleen het album, maar ook de optredens van de band, een toegankelijker karakter en wordt een groter publiek bereikt.

Dinobird is tevens titeltrack welke gekozen is “omdat vogels directe nazaten zijn van dinosauriërs, niet reptielen zoals vaak wordt gedacht”, legt Toer uit. De roots en manier van doen van de Kasuaris zijn vakkundig vastgelegd, waardoor je het idee krijgt op zijn rug mee te liften. Als je boxen aansluit op deze prehistorische vogel is dit wat je hoort.

Met wat achtergrond en de eerste track te hebben gehoord rijst de vraag waarom de Kasuaris gekozen is. Toer lacht “omdat het een rare vogel is! Jazz-fusion is een aparte vorm van muziek maken. We vonden de Kasuaris de belichaming van dit genre.” Toer heeft de Kasuaris ook in levende lijve mogen bewonderen en was meteen gefascineerd.

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris
Songlist Dinobird

De eieren van een Kasuaris zijn net zo bijzonder te noemen. Olijfgroen van kleur en zien er magisch uit. Na het leggen verlaat het vrouwtje het nest. Nu is het aan het mannetje het ei uit te broeden. Dat is waar Fusion Egg over gaat. De band heeft ook een magisch ei gelegd in de vorm van een USB-stick welke speciaal voor ‘Dinobird’ is ontwikkeld. Bestel het album fysiek en je krijgt zo’n groen ei.

Aangezien de band ‘Kasuaris’ heet mag je er van uitgaan dat het gelijknamige beest de inspiratiebron is, maar hoe blijf je daarmee creatief? “Een kasuaris kan in elke situatie geplaatst worden”, vertelt Toer, “het is een karikatuur voor de mensheid.” Hierdoor is het album herkenbaar en tastbaar. Mensen identificeren zich er mee, waardoor het persoonlijk wordt.

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris
Kasuaris live!

Thouroughly Insufficient gaat over verkeersituaties in combinatie met het eeuwige slechte humeur van de kasuaris. Wie heeft daar geen beeld bij? Daarnaast is de humoristische, soms absurdistische, inslag belangrijk om creatief te blijven. Zo wordt bij Computer Song de aanname gedaan dat een kasuaris achter een PC plaatsneemt.

Op het album wordt buiten gecomponeerde stukken ook geïmproviseerd. Dit betekent dat je op een optreden ongetwijfeld verrast zult worden met een andere versie dan je gewend bent. Dit is wat het voor de band spannend maakt om te spelen, waardoor het voor het publiek spannend is om naar te luisteren. “Bij improvisatie, zeker in het genre waarin wij spelen, is communicatie belangrijk”, zegt Toer, “Optreden is altijd spannend en vernieuwend. Zo blijven we scherp, en houden we het leuk.”

Nieuwsgierig hoe ‘Dinobird’ van ‘Kasuaris’ klinkt? Bestel jouw kopie via Facebook (www.facebook.com/kasuarismusic, red.) middels een bericht.