mei, 2021

The Peterlees zetten Bossche poppodium in vuur en vlam
Online genieten met Popronde want hardcore punk doet Covid even vergeten

The Peterlees zetten Willem Twee poppodium zondag 2 mei in vuur en vlam en doen Covid-19 voor even vergeten. Het is online genieten met de Popronde Livestream Den Bosch.

The Peterlees

Super om het vertrouwde podium in Willem Twee poppodium weer te kunnen aanschouwen, weliswaar achter mijn laptop, maar je wordt daar toch wel blij van. Ik kan niet wachten om weer met een biertje in de zaal te staan.

De camera’s gaan snel net als The Peterlees. Die knallen er gelijk hard in en inderdaad pure fucking energy!

Als de zanger na het eerste nummer praat, hoor ik het wat minder want dat staat vrij zacht. Maar het geluid is tijdens het spelen perfect en de hardcore punk komt goed tot zijn recht.

Drums, guitar en bass zorgen voor een geluidsmuur en ondersteunen de zanger die een beetje tussen screams en grunten inzit. Niet altijd even zuiver maar wel met enorme energie en dat is knap. Zo zonder fysiek publiek je toch helemaal geven, dat doen ze goed.

Na afloop van de live-act werden twee bandleden geïnterviewd door Wouter van Heeswijk van Radio Koudijs. Daar gaven ze aan al meer dan een jaar niet te hebben gespeeld op een podium. “Rust roest,” zei de gitarist. Maar punk is net als zwemmen of fietsen. Je verleert het niet.

Complimenten trouwens aan Wouter van Heeswijk die zijn huiswerk goed heeft gedaan. Uit zijn vragen merk je dat hij zich goed heeft voorbereid op elke artiest, hoe verschillend ze ook zijn. Hij stelt ze allen op hun gemak door zijn goede vragen en de vriendelijke toon van de interviews.

Als de band een “ballade” inzet, is dit wel merkbaar. Wellicht moeten ze er ook weer inkomen, zo na Covid. De ballad is een rock/punk nummer waar zowaar een stonerrock gevoel in te herkennen is als ze naar het einde toe werken. Het nummer duurt ook wat langer dan de anderhalve minuut die de meeste nummers duren. Dat hoort bij punk, kort hard en krachtig. Bam!

Soms hoor ik in de solo(tjes) de Ramones terug, simpel maar passend bij de nummers zoals bij Jezus(?). Snel blijft het daarna met hier en daar een wat rustiger break. In rap tempo gaat de band dan ook door met Luckiest Man Alive van het album PTRLS of is het een EP?

Het gas blijft erop en met een instrumentaal nummer is er aan het einde van de show wat meer variatie te ontdekken met het nummer You Should Know. The Peterlees eindigen na een half uur met Fuck You Up in de traditie van de punk. Hard snel en kort en doet mij verlangen naar de live shows, met een biertje in de zaal. Ga dat zien.

<a href="https://thepeterlees.bandcamp.com/album/are-you-a-beast">Are You a Beast? by The Peterlees</a>

Screenshots The Peterlees Popronde Livestream Den Bosch

mei, 2021

Schemerige sjamanistische elektronica van Zoe Reddy
Wat is de betekenis van het woord stop vormt de rode draad van deze onewoman show

Zoe Reddy kan je een generalist noemen. In een interview met Wouter van Heeswijk van Radio Koudijs na afloop van haar act bij Popronde Livestream Den Bosch zegt ze zelf: “Ik ben OK in veel maar niet per se een pro in één ding. Ik kan een beetje piano, beetje gitaar, ik kan een beetje zingen en ben te ongeduldig om me te concentreren op één ding.”

Het maakt niet uit, de uitkomst van die vele dingen is sterk. Alsof je luistert naar een sjamaan die de geesten bezweert die rondwaren in de schemer van een nagenoeg lege concertzaal.

Zoe Reddy

What is the definition of the word stop? Met deze vraag – en of die wordt beantwoord, is niet echt duidelijk – omringt Zoe Reddy haar zang en elektronica performance. De Popronde presentator omschrijft haar als volgt: “Zoe Reddy heeft een fascinerend geluid, van electronics, avant-garde. Laat je meevoeren in een totaal ander universum, het universum van Zoe Reddy.” Laten we de sprong wagen.

Zondagmiddag 2 mei, de tweede set van de livestream in Willem Twee poppodium. Het is een solo optreden van Zoe, met een flink pak aan apparaten. Zoe gebruikt een Ableton waar zij haar opnames, samples en loops in verwerkt. Daaraan gekoppeld zijn onder meer een synthesizer, een mini control card en een vocal effect Dat laatste is voor haar een belangrijk instrument. Zo kan zij met haar stem spelen.

Na een kort, bijna klassiek klinkende intro begint Zoe te zingen. De teksten zijn niet duidelijk te horen, omfloerst en sterk vervormd. Dan komt de enigszins raadselachtige tekst ‘What is the definition of the word stop‘. Die vraag wordt vele keren herhaald en krijgt door die herhalingen het karakter van een bezwering.

Wavelength
De bezwerende woorden stoppen en er volgt een stuk met flink wat percussie. Dat stopt plots en vervolgens klinkt Zoe’s sterk vervormde stem door de donkere ruimte. Een overgang volgt naar een meer melodisch stuk met een dansbare beat en dan weer een overgang.

Dat er geen publiek aanwezig mag zijn, is voor dit optreden eerder een zegen dan een gemis. Voor de andere bands en artiesten die voor deze Popronde livestream staan gepland, is dat niet het geval. Zij missen echt het publiek. Voor Zoe lijkt dat niet op te gaan.

Door het ontbreken van omgevingsgeluiden is de focus op Zoe’s muziek optimaal. Dat zij voor deze livestream visuals en art performance achterwege heeft gelaten, verhoogt de concentratie op de muziek des te meer. De act is minimaal, de muziek is max.

In voorpublicaties is te lezen dat Zoe songs van haar eerste album Wavelength (april 2020) zal uitvoeren bij deze speciale Popronde editie. Het is niet exact te duiden welke nummers uit dat album in welke volgorde uitgevoerd worden. De nummers worden aaneengeregen in een live show van pakweg 30 minuten en eindigt met What is the definition of the word stop?

STOP

Screenshots Zoe Reddy Popronde Livestream Den Bosch

apr, 2021

Jongste loot uit de doos van Toul Music heet Feel Life
Gestaag bouwt producer/writer duo Luuk Bergervoet en Toer Greve aan hun internationale portfolio

Ook deze maand brengt het producer/writer duo Toul Music een nieuwe single uit en die heet Feel Life. Toul Music of kortweg Toul, wil elke maand een nieuwe single uitbrengen. Feel Life is inmiddels al weer de vijfde op rij. Het begint op stoom te raken. Nu nog een hit scoren en het liefst een vette zomerhit die we nog jarenlang kunnen meezingen.

Feel Life

Feel Life kan met gerust hart worden gecategoriseerd als een R&B maar dan een R&B 3.0. Met meer up tempo en waar de nieuwste opnametechnieken op zijn losgelaten, net zoals bij de vorige vier tracks. Deze keer is er geen sprake van een overdrive aan autotune.

Het lied gaat over een persoon die voorheen alleen oog had voor zijn eigen welzijn, maar niet de kloof zag tussen hem en zijn geliefde, met de problemen waar die andere mee worstelt. “I never saw what you’ve been goin’ thru.” Uiteindelijk ziet hij het wel in en voelt zich herboren, I Feel Life.

Ook deze nieuwe release duurt niet langer dan drie minuten en zo’n 15 seconden. Wat dat betreft is Toul zeer consequent, net zoals met de sound, dat typische Toul geluid.

Sebastian Tudor

De vocalen op Feel Life komen voor rekening van Sebastian Tudor die zelf ook op Spotify is te vinden met de single, Lost. Tudor woont in Constanta (Roemenië), een stad aan de Zwarte Zee. De zuivere stem van Sebastian heeft een geschakeerd bereik en hij kan moeiteloos switchen van toonhoogte binnen een regel, ja zelfs binnen een woord.

In elk nummer wordt samengewerkt met een andere vocalist. De speurtocht vindt vaak online plaats en als echte scouts zoeken Luuk en Toer over de hele wereld. Als er een kandidaat is gevonden die echt bij het nummer past, leveren zij de tekst aan plus een door henzelf ingezongen demo.

De releases komen (voorlopig) uit als singles, omdat Toul die beschouwt als haar portfolio om samenwerkingen met diverse artiesten aan te gaan.

Feel Life balanceert in de opbouw tussen een ballad en een up tempo R&B. En ook dat is een typische kenmerk van het duo. Toch zit ik te wachten op een nummer dat van begin tot eind danceable is, een nummer waar je helemaal los kan gaan. Misschien volgende maand?

apr, 2021

Sterk debuutalbum Fuel of Mankind van Dripping Trees
Deze Osse band laat explosieve gitaarklanken in perfect evenwicht komen met aangrijpende teksten

De post-punk band Dripping Trees bracht aan het begin van het lenteseizoen het debuutalbum Fuel of Mankind uit. De vierkoppige formatie uit Oss bracht hiervoor pas vijf verschillende singles uit, maar verwent ons nu met een album van ruim vijftig minuten lang.

Dripping Trees – Fuel of Mankind

Het album Fuel of Mankind gaat van start met het nummer ‘Orange Clouds’. De eerste klanken van het aangrijpende gitaar en interessante stemgeluid klinken. Je wordt langzamerhand meegenomen in de wereld van Dripping Trees, waarin de opbouw een interessante rollercoaster is.

Op het moment dat de gitaren en de drums door je boxen klinken, op flink goed volume, kan het niet anders dan dat je meegesleurd wordt in de muziek.

We luisteren verder en komen uit bij het derde nummer op de plaat, genaamd ‘Alba’. Het wordt langzamerhand duidelijk dat de jongens van Dripping Trees niet bang zijn voor een muzikale uitdaging. De afwisselingen tussen bijna fluisterende zang naar welklinkende instrumentale uitbarstingen houden de gekluisterd bij de boxen. De grijpende teksten, waarin de jongens zich volledig blootgeven aan de duisternis van het leven, worden versterkt door het muzikale talent.

De nummers worden afgewisseld met ambient tussenstukken. ‘I Am a Symbol’, ‘We’ve Invented This’, ‘For an All-seeing Eye’, ‘Monstrous Waves Collide’ en ‘To Spread Our Own Imagination’ zorgen hierdoor dus ook voor een extra dimensie in het album. De spoken word toegevoegd aan een selectie van deze tussenstukken, zorgen ervoor dat je volledig wordt opgezogen in de duistere realiteit die de band schetst.

Muzikale uitdaging
Ik kom uiteindelijk aan bij het nummer ‘Sink’. Het knallende gitaar wordt achterwegen gelaten en de rust wordt ten oren gebracht. De stem van de zanger raakt me, de pijn in de vocals is tot in de kern te voelen. De instrumentale sound is magnifiek uitgevoerd. Een combinatie in geluiden die zorgen voor een fantastisch resultaat.

Wanneer ik aan het einde van Fuel of Mankind ben gekomen, ben ik verkocht. De leden van Dripping Trees hebben mij bijna een uur lang op reis genomen door merkwaardige gedachtegangen en aantrekkelijke explosieve gitaarriffs.

Koen Ruijs – Vocals/Guitar

Stef Leijten – Bass
Stef van der Wielen – Guitar/Keys
Stijn Luijk – Vocals/Drums

Foto: Indy van Oss

mrt, 2021

J’Adore vierde synth poppy tune release van Toul
Amerikaanse zangeres Taylor Marshall uit Nashville gevonden op muziekplatform SoundBetter

Toul kwam deze week uit met het nummer J’Adore. Het is de vierde release van deze Bossche formatie en verloopt geheel volgens de planning van Luuk Bergervoet en Toel Greve, het producentenduo. Elke maand willen deze songwriters annex producenten een nieuw nummer uitbrengen. Een goed plan.

J’Adore de vierde van Toul

J’Adore, de laatste release, past naadloos in het genre van de drie nummers die aan J’Adore vooraf zijn gegaan: synth poppy tunes met deze keer flink wat autotune in de chorus aangesterkt met een vocoder. Wat je daar ook van kan vinden, het werkt wel degelijk, vooral in en voor dit genre. Deze sound vráágt gewoon om de inzet van die hard- en software en maakt het geheel compleet. Met andere woorden het klopt als een bus.

Andere vocalist
In elk nummer wordt samengewerkt met een andere vocalist. De speurtocht vindt vaak online plaats. Als er een kandidaat is gevonden die echt bij het nummer past, levert het duo de tekst aan plus een door henzelf ingezongen demo. Op die manier heeft de artiest alles dat hij of zij nodigt heeft: tekst, melodie, harmonie en een instrumental.

Wat opvalt, is de duur van de vier songs die uit de hoed van Toul tevoorschijn zijn gekomen. Tot nu toe duren ze alle vier drie minuten plus 15 à 20 seconden. Niet langer en dat is genoeg. Een popsong moet ook niet te lang duren en die regel gaat zeker op voor dit poppy tune genre.

De nummers die Toul schrijft en produceert, zijn bedoeld om een stevig portfolio op te bouwen. Op die wijze wil het duo musici aantrekken om zich bij hen aan te melden.

De vocalen op J’Adore worden verzorgd door de Amerikaanse zangeres Taylor Marshall uit Nashville (Tennessee), het epicentrum van de country. Toul heeft de leadsinger gevonden op SoundBetter, een platform voor muzikanten.

De nieuwe single is een love ballad met verschillende tempowisselingen en in zangeres Taylor Marshall hebben Luuk en Toer de juiste match gevonden voor deze catchy song.

Foto Taylor Marhall, courtesy soundbetter.com

mrt, 2021

Sven Myren lanceert solo project Punk Angel
Volledig online gerichte electronic dream pop geplaatst op Spotify en Youtube

Sven Myren die al grote bekendheid geniet in Den Bosch en omgeving met zijn rock ’n roll band Sonny Ragg, waarmee hij grote ambities had. Dat vertelde hij in het interview met KLANKGAT in 2019. Onder andere veel optreden was de planning, maar toen zag de wereld er in 2020 ineens heel anders uit dan iemand ooit had kunnen vermoeden.

In de rubriek corona-interviews vertelde Sven al dat hij bezig was met het opzetten van een solo project dat dit jaar wordt opgestart. “Ik ben zelf aan een soloproject begonnen en maak daar veel rustigere muziek voor. Ik heb daar veel tijd in gestopt. Ik doe alles alleen, als producer.” Bij deze dus en de naam van dat project luidt Punk Angel.

Punk Angel

En dan is er nu ineens Punk Angel, het nieuwe alter ego van Sven Myren. De muziek die Sven onder deze naam maakt, heeft echter niks met Punk of Rock ‘n Roll te maken. In zijn thuisstudio heeft hij blijkbaar afgelopen jaar zitten broeden op een hele andere sound. For No One is het eerste kindje dat nu het levenslicht ziet. Het is een modern trippy synthpopnummer – of zoals Sven Myren zelf omschrijft: electronic dream pop – opgebouwd in verschillende lagen muziek en zang.

Diverse inspiratie
De inspiratie voor zijn muziek haalt hij uit de diverse reizen die hij in zijn leven heeft gemaakt in Europa en het Verre Oosten. Soms hoor je ook natuurgeluiden, zoals vogels en de zee, terug op de plaat. Zo nu en dan wordt de beat onderbroken voor een korte soundscape en lijkt er even tijd voor bezinning, al dan niet in een boeddhistisch klooster, waarna de reis in hetzelfde tempo weer wordt vervolgd.

Droomwereld
Sven toont met dit nummer een andere kant van zijn muzikale spectrum en geeft, zo lijkt het, een klein inkijkje in zijn droomwereld met visioenen. Zouden er nog meer van dit soort psychedelische synthpopsongs in de maak zijn? Een glazen bol heb ik niet, maar voorspel toch dat we in de toekomst nog meer van Punk Angel gaan horen.

Angel Records 2021

mrt, 2021

Poppy disco van Toul kan internationaal mee
Producersduo haalt inspiratie uit hedendaagse popartiesten zoals Dua Lipa, Drake tot Zedd

Er is nu een band in Den Bosch opgestaan die met zijn poppy disco tunes een hoog internationaal niveau haalt én lekker dansbare nummers maakt. De naam van die band luidt Toul en wordt gevormd door Toer Greve en Luuk Bergervoet, mannen die de Bossche muziekscene mede vorm geven.

Toul

Inspiratie genoeg zoals van Bronski Beat uit de 80’s of Daft Punk maar wellicht meer invloeden van hedendaagse popartiesten zoals Dua Lipa, Drake tot Zedd. Toul heeft tot nu toe drie singles uitgebracht die op Spotify staan. Dat zijn I Don’t Even Care (2020), Touch en For Once, beiden dit jaar gepubliceerd. De vierde single J’adore komt 14 maart uit.

Wie zitten er in Toul?
Samen met Luuk Bergervoet van Studio Cube vormt gitarist/componist/docent Toer Greve het producersduo Toul en zoals ze zelf zeggen: “We maken popsongs in samenwerking met andere artiesten met als doel zoveel mogelijk mooie nummers te maken en deze uit te brengen.”

Luuk en Toer kennen elkaar van hun samenwerking in de Willem Twee Toonzaal, raakten bevriend en maakten veel muziek samen op vrijblijvende basis, meer voor hun plezier. Hun professionaliteit uit zich in hun werk; Toer als gitarist, componist en docent, Luuk als mediacomponist en zijn werk als producer voor bands in Studio Cube.

Uitdaging
Anderhalve jaar geleden kwam een nieuwe uitdaging namelijk het schrijven en produceren van muziek voor andere artiesten. Het eerste jaar werd voornamelijk besteed aan de opbouw van een repertoire. Pas drie maanden geleden treedt Toul naar buiten door elke maand een nieuw nummer uit te brengen.

De samenwerking van Toul is een wisselwerking van schrijven en produceren waarbij Greve het grootste deel van de compositie op zich neemt en Bergervoet de productie in Studio Cube waar al het materiaal wordt samengebracht en gemixed.

Speurtocht
In elk nummer wordt samengewerkt met een andere vocalist. De speurtocht vindt vaak online plaats of als echte scouts zoeken zij over de hele wereld. Als er een kandidaat is gevonden die echt bij het nummer past, levert het duo de tekst aan plus een door henzelf ingezongen demo. Op die manier heeft de artiest alles dat hij of zij nodigt heeft: tekst, melodie, harmonie en een goed klinkende instrumental. De releases komen (voorlopig) uit als singles, omdat Toul die beschouwt als haar portfolio om samenwerkingen met diverse artiesten aan te gaan.

Releases Toul

De eerste single van Toul, I Don’t Even Care, is opgenomen met Valair (Valère Géron), afgestudeerd jazz-zanger aan het conservatorium van Maastricht. Op het nummer Touch is een gepijnigde Justin Beauchamp te horen en op de meest recente single For Once neemt Mia Bee je mee naar een disco paradijs.

Het producersduo speelt ook slim in op het poppy disco genre door het gebruik van Barbie poppen in hun vormgeving. Het lijkt verdacht veel op een statement: wij maken poppy disco, so what!

I Don’t Even Care ft. Valair

Een love ballad dat balanceert tussen jazz en pop. Jazz-zanger Valair artiestennaam van Valère Géron maakt er een fraai vocaal werk van. De stem van Valair is warm en droog. Een prettig nummer voor een lome zomermiddag. De melodie en het refrein blijven doorklinken in je hoofd wat een goede zaak is voor een lied.

Touch ft. Justin Beauchamp

Een popsong met verschillende tempi dat met een fijne beat begint, in het refrein versnelt en in volume dan ook aanzwelt. Een gekwelde Justin Beauchamp wil een geliefde aanraken, strelen maar aan alles is te horen dat dat niet gaat gebeuren. Het waarom wordt niet specifiek genoemd. Het zou zomaar kunnen dat de anderhalve meter maatregel die vurige wens in de weg staat.

For Once ft. Mia Bee

Zonder meer de enige echte poppy disco van de drie releases met coole vocalen van Mia Bee. De lyrics staan in dienst van de beat en worden bijna op één toon gezongen. Dat is geen straf want Mia Bee heeft dé stem die perfect aansluit op deze song. Hard afspelen in je cabrio.

KLANKGAT is verrast door de professionaliteit van deze drie releases. Alles is tip top verzorgd en de match tussen songs en vocalen, daar is geen speld tussen te krijgen. Toul zou zomaar een schrijversduo kunnen worden van vele hits. Qua logistiek en inhoud zitten Toer en Luuk al goed.

Teksten: Yolanda Brecht, Mathijs van Tongeren, Ronald Rijken

jan, 2021

Ffffreddie Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie
Ballade is een ode aan overleden bassist en basleraar Freddie Cavalli

Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie, een paar apart. In 2019 troffen twee redactieleden van KLANKGAT het duo aan in het stampvolle café De Palm in Den Bosch bij Popronde Nederland.

‘De droogkomische uitstraling van lichtgevende sneakers en een lichtsnoer in de hoodie van de Zingende Roadie en de glitter-plakletters op de bas van Nancy Kleurenblind geven dit duo een kleinkunst-achtige kitsch’. Zo werden ze treffend door redacteur Paul Claassen toentertijd omschreven.

Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie

Een paar weken geleden kwam de ‘kerstsingle’ met videoclip Ffffreddie uit. Het nummer – een ballad – gaat over een zekere Freddie wiens naam licht stotterend als Ffffreddie wordt gezongen. Deze Freddie is Freddie Cavalli, de artiestennaam van Fred van Kampen, oud-bassist bij His Wild Rommance van Herman Brood. Hij was daarnaast docent culturele en kunstzinnige vorming aan het Sweelinck College in Amsterdam. Fred van Kampen overleed in 2008.

De clip
Het is een wat bevreemdende clip en nogal sober, lees Spartaans, opgenomen, namelijk vanuit slechts één camerastandpunt gericht op een vrouw die zittend gitaar speelt zonder dat je haar gezicht te zien krijgt. Haar felroze gelakte nagels springen meteen in het oog.

Op de achtergrond brandt knetterend hout in een vuurkolf en staat een tweede persoon met lichtgevende sneakers die telkens van kleur veranderen. Haar gezicht komt ook niet in beeld. Deze clip past naadloos bij Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie, beetje raar, typisch Nederlandse oubolligheid, low-budget, anarchistisch, trashy, camp. Kortom, de clip herbergt alle kenmerken van dit eigenzinnig duo. Meligheid troef.

Je blijft desondanks kijken want benieuwd of de gezichten van de twee vrouwen alsnog in beeld komen. Dat gebeurt pas deels helemaal aan het eind. Nancy Kleurenblind popt links in beeld heel even op. De Zingende Roadie trommelt onverstoorbaar op haar casio en blust het vuur daarna met water. Einde clip en het nummer is al veel eerder gestopt.

Het nummer, de ballad Ffffreddie
De ik-persoon in het nummer (Nancy of de Roadie?) vertelt dat ze niet meer aanbelt bij Ffffreddie. Want die is dood. Dat wordt niet zo onomwonden gezongen maar op deze wijze: “Zijn huidige locatie is diep onder de grond. ” Of: “Ik zocht je steen maar hij heeft er geen een.” En nog eentje: “Ik voel je om me heen maar ik ben alleen.”

Het is een kort nummer van pakweg 114 seconden. Ffffreddie is luchtig van toon en inhoud en gaat over een man die nu nog steeds wordt gemist. Als geen ander kunnen Nancy Kleurenblind en De Zingende Roadie daar zo’n leuke draai aan geven. En voor je het weet, zet het nummer zicht vast in de muziekkamer van je hersenen. Oehoe, Ffffreddie.

Screenshots uit videoclip fffFreddie.

jan, 2021

Gangbaar biedt positief vooruitzicht met ‘Een Hele Hoop’
Een muzikaal duwtje in de rug van een nieuw muzikaal duo

Gangbaar, een nieuw muzikaal duo gevormd door Björn Colin en Johan van Bommel, zorgt met een nieuw nummer genaamd Een Hele Hoop voor een positief vooruitzicht naar het nieuwe jaar.

Over Gangbaar

Op de foto zit Johan wat te jammen op zijn gitaar en Björn waarschijnlijk te mixen op zijn laptop.

De twee leden van Gangbaar leerden elkaar kennen tijdens het spelen van het spel Pokémon Go. Toeval of niet, maar de twee klikten direct. Al snel werd het muzikale gereedschap naar voren getoverd en raakte de twee geïnspireerd.

Op de sociale media van Gangbaar laten de jongens weten dat ze staan voor een frisse blik op het hedendaagse leven, vormgegeven in een toegankelijk jasje. De genres zullen een constante ontwikkeling door staan en zo zal de luisteraar onder andere rap, funk en rock kunnen verwachten.

Hele Hoop

Het nieuwe jaar was nog maar nét van start, toen het debuut nummer op 2 januari voor het grote publiek te beluisteren was. Het nummer ‘Hele Hoop’ brengt een belangrijke en toepasselijke boodschap over. Na een jaar van ellende, veroorzaakt door het corona virus, kan iedereen wel even een positief duwtje in de rug gebruiken.

Zowel in de tekst, als in de videoclip, wordt deze positieve boodschap kenbaar gemaakt. Zo is te zien hoe de jongens kaartjes vol hoop uitdelen op de straten en parken van ‘s-Hertogenbosch en klinken de woorden ‘ik heb een hele hoop voor jou’.

Deze laatste woorden van het lied komen zeker binnen. Ze worden gezongen door één groot koor van individuen thuis. Verpleegkundigen in de ziekenhuizen, ouderen thuis, jongeren op hun studentenkamer; alles komt in de videoclip terug. Een beeld dat overeenkomt met de belangrijkste zin in deze tijd: ‘Alleen samen, krijgen wij corona onder controle.’

Een Hele Hoop is op Youtube te zien en te beluisteren. Emma de Marterlaere maakte de beelden. Screenshots van videoclip Een Hele Hoop.

dec, 2020

De 12 stappen van Subterranean Street Society
Meeslepende spirituele muziek van band met een boodschap

Subterranean Street Society, een Deens-Nederlandse band die een mix maakt van folk, alternative en grunge heeft afgelopen zaterdagavond een fraai concert gegeven in Willem Twee Poppodium.

Fotograaf Johan Breij was erbij en schreef op verzoek van KLANKGAT het volgend artikel.

Subterranean Street Society

Ook dit keer was er alles aan gedaan om het concert corona-proof te laten verlopen, de zaal was weer voorzien van tafeltjes waaraan twee bezoekers konden plaats nemen. Er was een maximaal aantal bezoekers van 30 gasten mogelijk, alle plekken waren om 19.30 uur bezet.

Even later begon het optreden, Subterranean Street Society speelde het volledige nieuwe album wat zei hebben gemaakt, genaamd Twelve Steps. Dit album gaat over de alcoholverslaving van de vader van Louis Puggard-Müller, de Deense zanger van de band. Het is een zeer persoonlijk verhaal waar de meeste mensen niet snel en graag over zullen praten, voor de band een aanleiding dat juist wel te doen.

Twelve Steps

De naam Twelve Steps is hier ook uit voort gekomen, de twaalf stappen die de AA – de Anonieme Alcoholisten – moeten doorlopen om van hun verslaving af te kunnen komen. Elk nummer met zijn eigen verhaal. Het is spirituele muziek, muziek die je meesleept in het levensverhaal, soms heel somber, maar ook, ik zou bijna willen zeggen levenslustig.

Het is het gevolg van deze twaalf stappen die, zo lijkt het een uitzicht gaan bieden voor de toekomst. Het aanwezige publiek luistert aandachtig en geniet, helaas zonder drankje want ook dit is helaas niet mogelijk in deze coronatijd.

Subterranean Street Society is er in geslaagd een bijzonder album te maken en deze live ten gehore te brengen afgelopen zaterdagavond 12 december op het podium van Willem Twee. Ga er thuis nog eens voor zitten en luister aandachtig naar het album en laat je meeslepen in het zware leven wat een alcoholist heeft maar wat er uiteindelijk iets beter uit te lijkt te gaan zien.
Muzikaal boeiend en meeslepend zijn er wat grunge invloeden te horen, maar het best is deze band te omschrijven als een enigszins alternatieve folk band met een boodschap, zeer zeker het luisteren waard…

Van het album Twelve Steps

Wake Me up Before I Go to Sleep
Only Your Sins Know
The Road Stays Mine
Weapons of Mass Destruction
Russian Roulette
Golden Lady
Forgive
So Sorry
Before the Morning Starts to Hurt
Tick of Time
Nothing to Declare

Tekst en fotografie van gastredacteur Johan Breij