Prashant Samlal wint Conservatorium Talent Awards

Veel variatie en hoog niveau 7e CTA

In aanloop naar Jazz in Duketown vond zaterdag 28 april de Conservatorium Talent Awards (CTA) plaats in de Verkadefabriek. Deelnemers aan deze competitie zijn afstuderend conservatoriumtalenten uit het hele land. De prijs: een bedrag van 5000 euro en een podiumplek op Jazz in Duketown. Het is geen publieksprijs, de jonge jazzmusici worden beoordeeld door een vakjury bestaande uit Charlie Crooijmans (VPRO Radio), Coen de Jonge (jazzrecensent), Frank Bolder (programmeur North Sea Jazz), Aad van Nieuwkerk (VPRO Radio) en muzikale duizendpoot Maarten Ornstein.

Conservatorium Talent Awards (CTA)

Gitarist Erik Verberne van het Tilburgse conservatorium mocht de CTA aftrappen. Hij deed dat samen met een drummer en bassist waar hij al vier jaar mee samenspeelt. Na het optreden vertelt hij dat hij eerst nog van plan was een celliste mee te nemen, maar het toch natuurlijker vond spelen als trio. Over de celliste kan ik niet oordelen, maar het trio voelt elkaar op het podium goed aan. De sound van Eriks gitaar wisselt door het optreden heen van wat klassieker jazzy naar meer poppy en, bij het laatste nummer, bijna orgelachtig. Een fris begin van een dag vol jazz door een gitarist die zichzelf “niet per se als jazzgitarist ziet.”

Prashant Samlal
Prashant Samlal - winnaar Conservatorium Talent Awards 2018
Prashant Samlal – winnaar Conservatorium Talent Awards 2018 – foto ©Wim Roelsma

Hierna is Prashant Samlal aan de beurt, een jazzgitarist uit Utrecht. Begeleid door drums, contrabas en piano speelt hij rijke melodieën die een sterke sfeer neerzetten. Vooral bij zijn laatste nummer, “Change of Seasons”, komt dit goed naar voren. De opbouw van het nummer zit ontzettend goed in elkaar waardoor je als luisteraar van begin tot eind meegenomen wordt.

De bands lijken steeds groter te worden: Daniel Clason uit Rotterdam treedt op met een 13-koppig ensemble. Het past maar net op het podium. In tegenstelling tot de eerste twee bands ligt de nadruk op de blazers, Daniel speelt zelf dan ook trompet. Hoogtepunt is het nummer “Floods”, waarin de blazers in golven aanzetten en weer wegebben, afgewisseld door de scherpe trompet van Daniël.

Als derde en laatste gitarist van de dag treedt Tommie Sjef Koenen uit Arnhem op. Hij heeft geen moeite zich te onderscheiden van de anderen: zijn gitaarspel begint gelijk een stuk steviger. Denk aan bluesrockriffs in een jazzritme. De liefhebber herkent hier en daar zelfs Saharablues terug.
Bij het nummer “Ochtend” (“We spelen het nomaliter alleen in de ochtend, maar nu maken we een uitzondering”) laat hij het gas wat meer los en bewijst hij zich een veelzijdig gitarist.

De vijfde artiest van de dag is Wouter Kühne, drummer van het Amsterdams Conservatorium. Zijn nummers zijn geïnspireerd op klassieke preludes, die soepel over moeten gaan in improvisatie. “Zo soepel dat jullie het misschien niet eens doorhadden,” legt hij halverwege het optreden uit. Dat is goed gelukt. De preludes zijn soms bijna abstract, vooral als de pianist overstapt op zijn keyboard en Wouter experimenteel zijn drums gebruikt.

contrabassist en zangeres Nathalie Schaap uit Zwolle - ©Wim Roelsma
Nathalie Schaap

Alle optredens waren tot dusver instrumentaal, maar dat verandert als contrabassist en zangeres Nathalie Schaap uit Zwolle het podium betreedt. Ze heeft eigen arrangementen van bestaande nummers gemaakt waar ze mee wil laten zien dat country en jazz dichter bij elkaar liggen dan menigeen zou denken. Het maakt een swingende combinatie, ook geholpen door de goede gitaristen die Nathalie begeleidden.

Het einde van de CTA komt langzaamaan in zicht als Luka van de Pol uit Den Haag met saxofoon begint te spelen. Begeleidt door een gitarist, drummer en contrabassist speelt hij warme, relaxte jazz. Het luistert heerlijk weg, maar het was waarschijnlijk harder binnengekomen als Luca juist wat meer buiten de lijntjes had gekleurd.

Hiske Oosterwijk met een internationaal combo - foto ©Wim Roelsma
Hiske Oosterwijk met een internationaal combo

En dan als allerlaatste deelnemer: Hiske Oosterwijk, zangeres uit Groningen. Ze heeft een prachtige stem met een enorm bereik, wat vooral in het laatste nummer ontzettend goed naar voren komt. Het heeft een rijke muzikale begeleiding maar ze komt er zo bovenuit. Het is het allerlaatste nummer van de dag, maar gelijk ook een hoogtepunt.

Ik ben blij dat ik het bij dit verslag mag laten en niet, zoals de jury, een keuze hoef te maken. Niet alleen omdat het algehele niveau erg hoog lag, maar ook omdat de variatie zo groot was. Het lijkt me een lastige keuze. Een keuze die uiteindelijk is gevallen op Prashant Samlal. De jury roemde “zijn mooie verhaallijn in de muziek die de luisteraar meeneemt en sterke, heldere melodieën met mooie versieringen.” Prashant zal optreden op de komende editie van Jazz in Duketown, die al over een kleine drie weken van start gaat.

Met dank aan alle vrijwilligers die de Conservatorium Talent Award mogelijk hebben gemaakt:
– Patricia van der Reep
– Gaby Westelaken
– Cindy Goorts
– Marlies de Bruijn
– Frans-jan Lathouwer
– Tekla de Veer
– Rob Pigmans
– Stefan Vugts
– Alex de Groot
– Wim Roelsma
– Evelien Gerrits
– Roos Bertens
– Anne Nicolai
– Quinten Kentie
– Arnold Bertens

Foto’s: Jazz in Duketown – Conservatorium Talent Award, fotograaf Wim Roelsma

Kyle Carey bouwt gestaag aan haar publiek

Een sfeervolle avond vol sensibiliteit

Kyle Carey bouwt gestaag aan haar publiek
Vlnr: altvioliste Nikki Verlinden, Kyle Carey, Erin Martell (zang/gitaar) en Ron Kansen op mandoline

Het is een warme dag deze 17e april in Den Bosch als Kyle Carey uit New Hampshire (USA) om 20.30 uur begint aan haar concert voor de Blue Room Sessions in de Clubzaal van de Verkadefabriek. Het belooft een sfeervolle avond te worden vol gevoelige liedjes in een prachtige ruimte. Naast de gebruikelijke keuze van liederen uit haar albums maakt Kyle er iets speciaals van met a capella voordrachten van oude Keltische oersongs. Vooral de toelichting op haar songs waar deze over gaan en hoe ze zijn ontstaan, maakt dat je ze nog lang daarna kan herinneren. Fijnbesnaarde nummers die je niet licht vergeet.

Overgave

Kyle Carey begint met het prachtige nummer Orange Blossom van haar eerste album, wat ze introduceert als een persoonlijk nummer dat gaat over relaties die ontstaan en dan soms ook weer over gaan. Kyle wordt begeleid door Erin Martell (zang/gitaar), Ron Kansen op mandoline en altvioliste Nikki Verlinden uit Belgie¨.

Haar overgave met hoe ze het lied brengt zet gelijk de toon voor de rest van de avond. Bij bijna ieder nummer sluit ze haar ogen en neemt ons mee naar een wereld die ze zelf in dat moment volledig lijkt te herleven. Ze zingt geconcentreerd en met passie, ieder woord en iedere zin. Het prachtige vioolspel van Verlinden danst vloeiend door ieder nummer heen.

In het lied Northern Lights bouwt Kyle een ladder naar het noorderlicht (poollicht) om het vanuit de hemel te bekijken. Een prachtig en oorspronkelijk beeld dat lang voor je geestesoog blijft zweven. De Amerikaanse laat zich graag inspireren door dichters zoals Elizabeth Bishop* (1911-1979) wier werk gekenmerkt wordt door een hoge mate van sensibiliteit. Eenzelfde gevoeligheid die je ervaart bij dit intieme optreden.

Kyle Carey bouwt gestaag aan haar publiek
Gaelic-Americana van Kyle Carey

Gaelic

De Amerikaanse gospel traditional Down To The River To Pray wordt door Kyle in a capella gezongen in een door haar zelf gefabriceerd Gaelic met als titel Sios Dhan an Abhainn. De Keltische wereld die nog voortleeft in Schotland en Ierland vormt een grote inspiratiebron voor deze Amerikaanse zangeres. En zo zet ze de avond voort, in twee sets, met mooie persoonlijke songs die ze met zorg heeft geschapen en vol overgave uitvoert.

Na de pauze zingt ze traditionele Irish ballads zoals Come Back To Me en het nummer Crossing van Muddy Waters gei¨nspireerd door de zuidelijke staat Louisiana. Verder coverde ze Trouble In The Field van Nancy Griffith. Kyle geeft twee toegiften: Winter Fever (North Star) en daarna een heus Schots slaapliedje, een lullaby, weer in het Gaelic.

De puurheid van haar voordracht maakt haar optreden bijzonder. Het lijkt alsof ze dit alleen kan door voor ieder nummer iets te vertellen waar het vandaan komt of waar het over gaat. Kyle Carey heeft alles in zich om net zo groot te worden als de Ierse zangeres Mary Black. Ze kan een prachtige avond neerzetten en bouwt gestaag aan haar publiek. Vijf jaar geleden was ze ook al te gast bij de Blue Room Sessions en met ieder optreden laat ze een mailinglijst rondgaan om het contact met haar publiek te onderhouden.

Foto’s: Wies Luijtelaar
Met dank aan The Blue Room Sessions

**Het verzameld werk van Elizabeth Bishop is vertaald in het Nederlands en gebundeld in Verliezen is een kunst (2011).

Rauwkost wil vanaf de bodem verbinden

Uitdagend festival maakt ruim baan voor jongeren

De gemeente Den Bosch mist een breed en uitdagend festival speciaal gericht op jonge mensen. Het Rauwkost festival wil en kan die lading geven die jongeren aantrekt. Niet top-down maar bottom-up, vanaf de bodem.

Over Rauwkost

Rauwkost 2020
Rauwkost – ©Monique Nuijten

Rauwkost is een muziek- en kunstenfestival dat zich richt op jonge makers, jonge organisatoren en een jong publiek. Het festival wil een bijdrage leveren aan het muziek- en kunstklimaat in geheel Den Bosch en jongeren de kans geven om zich te laten zien en horen in projecten die voortkomen uit hun eigen belevingswereld en deze te plaatsen in een hoogwaardig professioneel kader, zodat de een de ander kan inspireren.

Het publiek komt in aanraking met zo divers mogelijke vormen van muziek en beeldende kunst in zowel actieve als passieve zin door middel van workshops, showcases, doe ’t zelf activiteiten, concerten, presentaties, feestjes enzovoorts. Zoveel mogelijk kunst en muziek maken, zien en horen, waarbij verrassing, verwondering en verbroedering centraal staan.

Het festival vindt plaats op zaterdag 27 januari 2018 in de nieuwe culturele hotspot aan de kop van de wijk ‘t Zand en duurt van ‘s-morgens 12.00 tot de volgende ochtend 04.00 uur. Voor deze gelegenheid krijgen zowel Jong Actief als Skatehal een ontheffing om tot 04.00 uur door te gaan. De andere locaties hebben al zo’n vergunning.

De Kop van ‘t Zand
Koninkrijk van Muziek

De Kop van ‘t Zand is als gebied heel erg geschikt voor jongerencultuur. Het terrein moet echter nog geladen worden als avontuurlijke culturele hotspot voor jonge cultuurliefhebbers. Het gebied is als dusdanig zeer interessant voor jongeren en studenten.


Een uitdagend festival in het laatste echt rauwe gedeelte van Den Bosch kan die lading aan het gebied geven en bovendien heel veel nieuw en jong publiek kennis laten maken met De Kop van ‘t Zand en zijn aanbod. Daarom wordt bewust heel het gebied erbij betrokken. Ook de rauwe plekken die geen reguliere activiteiten ontplooien.


Zo worden de partijen uit het gebied verbonden en bovendien zijn ze allemaal nodig om tot een mooi geheel te komen. Elke plek heeft haar eigen kwaliteiten en kan tegelijkertijd bijdragen én profiteren van dezelfde paraplu die Rauwkost heet.

Aanvulling op het festival aanbod
Marjoes Corsten van Solos
Marjoes Corsten van Solos

Den Bosch kent veel festivals, al staan we in het rijtje van festivalsteden nog lang niet bovenaan. Of je dat moet willen, is een andere zaak. We hebben in ieder geval genoeg meer elitaire festivals zoals Bosch500, het Vocalisten Concours, November Music en Jazz in Duketown, of juist de wat plattere festiviteiten zoals het festival van het Levenslied, Barbershop festival en Oeteldonk. Er ontbreekt echter een kunstenfestival dat beter aansluit bij jonge mensen. Genres in Urban Arts en popmuziek zijn slecht vertegenwoordigd.

Dr.Meaker
Rauwkost Festival – ©Ellen van Lent

Rauwkost maakt ruim baan voor subculturen, diversiteit, kunst, experiment en samenwerking. Een festival vol verrassingen, experimenten waardoor je soms op het verkeerde been wordt gezet, maar ook waar je je onderdeel voelt van een actuele gemeenschap en je tegelijkertijd bijdraagt aan diezelfde gemeenschap.


Coördinator en initiatiefnemer van Rauwkost is Noël Josemans (zie coverfoto). De foto’s zijn gemaakt tijdens een bijeenkomst van de deelnemende organisaties zoals Willem Twee poppodium, Solos, Van Aken in het Werkwarenhuis, Bossche Brouwers, Koudijs Kafé, Verkadefabriek, Koninkrijk van Muziek, Jong Actief, Duketown Rebel, Skatehal e.a.

Jeroen_Doomernik

Jeroen Doomernik improvisatie ultieme muziek

Jeroen Doomernik is een telg uit een heel muzikale familie

Jazzmusicus Jeroen Doomernik, geboren in Den Bosch, komt uit een heel muzikale familie. “Iedereen doet wel iets met muziek bij ons. Bij ons thuis was alles muziek. Klassiek, jazz, alles. Overal was muziek.”

Jeroen Doomernik

Op jonge leeftijd ging Jeroen Doomernik bij harmonie Glorieux spelen als trompettist. Trompet vond hij het mooiste instrument. “Ik heb daar ontzettend veel geleerd.” Hij leerde liever alle stukken uit zijn hoofd. “Daardoor heb ik leren improviseren.” Na de middelbare school ging Jeroen Doomernik naar het conservatorium.

Jazz speelt een grote rol in de muziekwereld van Den Bosch, zeg maar gerust de hoofdrol. Het grootste en gratis openlucht muziekfestival van Nederland is Jazz in Duketown. Daarnaast is er al een aantal jaren ook jazz geprogrammeerd in het prestigieuze November Music festival.

Verder zijn er diverse podia voor jazz zoals Willem Twee concertzaal en de Azijnfabriek. Helaas ontbreekt nog een equivalent van het BIM-huis uit Amsterdam. In deze jazzscene speelt Jeroen Doomernik een cruciale rol, niet in het minst als oprichter van Jazzwerkplaats.

Jeroen Doomernik
Jeroen Doomernik

KLANKGAT: Jeroen, wat is jouw muzikale achtergrond?
Jeroen Doomernik: Er is veel muziek waar ik niet naar luister en muziek waar ik wel naar luister. En de muziek waar ik wel naar luister, is altijd jazz of jazz gerelateerd. Toen ik zo’n jaar of acht was, draaide mijn vader muziek van Dizzy Gillespie en Stan Getz. Daar is eigenlijk mijn liefde voor de muziek geboren.Naar popmuziek luisterde ik niet zoveel. Ik hield ook meer van zwarte muziek. Blues, soul, gospel, jazz. Miles Davis bijvoorbeeld. Ik heb al zijn elpees nog. Mijn voorkeur ging naar een aantal stromingen in jazz muziek die ik mooi vond. Luisteren naar die muziek en naspelen. Wat mij ontzettend boeide, was improviseren. Het systeem daarachter. Hoe gebeurt het? Hoe kun je nou met je gevoel alle noten spelen die toch goed klinken? Improviseren vind ik de ultieme vorm van muziek.

Is jazz daar het meest geschikte genre voor?
Dat is waar jazz al een eeuw lang over gaat. Het samenspelen, het communiceren van muzikanten in een band en veel buiten de lijnen spelen.

In de jaren ’70 kwam jazzrock op met groepen als Weather Report. Had dat invloed op jou?
Ja. Sowieso alle fusion muziek. Absoluut, ja. Alle mengvormen van muziek hebben mij altijd aangetrokken. Jazz muziek nu is eigenlijk de meest eclectische muziekvorm. Er zitten historische en vernieuwende componenten in.


Eén van jouw projecten is Jazzwerkplaats dat al zo’n 25 jaar bestaat. Wat doet Jazzwerkplaats?
Jazzwerkplaats is een stichting met als doel de promotie van muziek in Den Bosch. Sinds een half jaar zijn wij gevestigd aan De Tramkade. Wij geven workshops en niet alleen in jazz.
Jazzwerkplaats is al jaren veel breder in opzet. De muziek is wel jazz gerelateerd. We geven naast workshops ook concerten, sessies, lezingen en veel masterclasses. Er is een Zangwerkplaats en vier jaar geleden hebben we de Jazz Academy en JuniorAcademy opgericht.

Jazz Academy?
Dat is voor jonge muzikanten die beroepsmusici willen worden. Het zijn jonge mensen tussen de 16 en 21 jaar die een plek krijgen waar ze dingen kunnen uitproberen. Let wel, het is geen school. Het is een groep die bij elkaar komt om te musiceren.

Wat is jouw rol daarin?
Ik ben hun coach en er zijn ook ander coaches overigens. Maar die jongeren moeten in principe alles zelf doen. Het is hún band. Ik ben hun feedback, schrijf muziek. Maar zij moeten zelf de muzikale problemen oplossen én leren samenspelen. Niet in je eentje drummen op je zolderkamer. Elke dag hier muziek maken en dat dat uitvloeit naar de stad.

Staan er nog nieuwe plannen op stapel?
We hebben in Den Bosch beetje een verloren generatie gecreëerd doordat we de muziekschool sloten. Door een overgroot deel van het muzikale veld en de gemeente Den Bosch wordt momenteel een overkoepelende organisatie ingericht. Het doel is om een Muziekschool 3.0 op te gaan zetten. De gesprekken daarover zijn nu verder dan ooit.

Jeroen Doomernik heeft nog meer pijlen op zijn boog. Sinds 2003 doet hij de jazz programmering voor Willem Twee concertzaal voorheen De Toonzaal. Voor Tivoli Vredenburg in Utrecht zette hij een groot talent ontwikkelingsproject op. Jeroen Doomernik is verder bandleider van het Brabants Jazz Orkest.


Jeroen Doomernik
Leren van elkaar, door te doen

De JazzAcademy is een broedplaats voor jonge, getalenteerde Jazzmuzikanten, opgezet door Jeroen Doomernik vanuit de Stichting Jazzwerkplaats Den Bosch. Het is geen school in de traditionele zin. Het is een ontmoetingsplaats en werkplaats voor jonge, ambitieuze muzikanten die echt verder willen in de muziekpraktijk, of dat in ieder geval hier willen onderzoeken. Gedurende minimaal een jaar krijgen deelnemers de kans om kennis te maken met allerlei facetten van de muziektheorie en -praktijk en hun vaardigheden daarin te ontwikkelen. Jeroen Doomernik: ‘Belangrijke motto is daarbij: Leren van elkaar, door te doen!’

De JazzAcademy wordt op structurele basis professioneel gecoacht door Jeroen Doomernik, maar ook vooraanstaande musici als Eric Vloeimans en Paul van Kemenade hebben hun medewerking verleend.

Podiumervaring opdoen en dus het verzorgen van optredens is een wezenlijk belangrijk aspect, vindt Jeroen Doomernik. Hierbij richt de JazzAcademy zich op de stad en de regio en slaat ze nadrukkelijk een brug naar jongeren, scholen, lokale culturele partijen, podia en festivals. Zo wordt samengewerkt met Jazz In Duketown, Verkadefabriek, Willem Twee poppodium en Willem Twee concertzaal.

Kortom, Jeroen Doomernik is van vele markten thuis en natuurlijk staat hij op vele podia in het land te spelen en vooral te improviseren. Jeroen Doomernik is een enthousiaste workshopleider met een ruime ervaring in het organiseren en leiden van jazzworkshops.