Recensies | KLANKGAT

apr, 2022

Hans Theessink is een mondiaal blues fenomeen
Blue Room Sessions was weer getuige van indrukwekkend optreden van twee talentvolle muzikanten.

Behalve wereldwijd muzikaal blues fenomeen is Hans Theessink een goede verteller van anekdotes. Hij staat ook altijd garant voor een memorabele avond met veel bekende en ook nieuwe nummers.

Hans Theessink

Dat het druk zou worden was van tevoren bekend. Hans Theessink heeft vele fans. De keren dat hij in Nederland toert (zijn woonplaats is Wenen) speelt hij doorgaans voor volle zalen. Dat was ook zo toen hij in april 2019 bij ons optrad en dat zorgt ook nu weer voor een uitverkochte zaal. Hij wordt begeleid door mondharmonica-virtuoos Gait Klein Kromhof (o.a. Champagne Charlie).

Theessink is een begenadigd liedjesschrijver die met zijn warme donkere bariton stem en indrukwekkend (slide)gitaarspel, afgewisseld met de twaalfsnaar gitaar en resonator, garant staat voor een memorabele avond met veel bekende en ook nieuwe nummers waaronder een aantal meezingers, die de zaal in hoger sferen brengt. Daarnaast is hij een goed verteller van anekdotes. Dat kan ook niet anders als je sinds de 60’s actief de wereld bereist en overal optreedt.

Het eerste nummer is een blues klassieker, o.a. vertolkt door Big Bill Broonzy Key To The Highway, refererend aan The Green Mill, een jazzclub in Chicago waar Al Capone ooit de deuren in de gaten hield in geval hij moest vluchten. Onderweg naar de begrafenis van deze Bill schreef Hans Theessink in het vliegtuig naar Chicago Big Bill’s Guitar.

Wishing Well komt van het soloalbum uit 2013. Hierna volgt de sinds 1858 vaak vertolkte klassieker Wayfaring Stranger, ook van dat album net als Take Your Picture. Deze song is ontstaan nadat een dame tijdens een optreden steeds maar foto’s van hem nam (hopelijk geen hint richting Monique en mij).

Naar aanleiding van zijn onlangs gevierde 74e verjaardag verscheen een dubbelalbum Pay Day, opgenomen met Bluesman Big Daddy Wilson en opgedragen aan de zo door Theessink bewonderde Terry Evans, die hij in ’92 ontmoet en met wie hij een paar albums maakte. Helaas overleed Evans waardoor een gezamenlijk verjaardagsoptreden niet door kon gaan. Ter nagedachtenis aan hem Vicksburg Is My Home.

Pauze
In de pauze een drukbevolkte meet en greet bij de CD-tafel, waarna de tweede set aanvangt.

Virus Blues uit 2020 is geschreven na een noodgedwongen vertrek, midden in een pauze tijdens een optreden in Denemarken, vanwege corona. Meezingen met Payday van het gelijknamige album uit 2021 en officieel van Missisippi John Hurt, is vermakelijk temeer daar een aantal vrouwen achter mij voluit de tweede stem meezongen. Ik vermoed dat het dezelfde twee sopranen zijn die in 2019 ook al furore maakten.

Er wordt overigens veel meegezongen, ook op Old Man Trouble, Slow Train en op Vintage Red Wine, dat hij schreef voor zijn vrouw. Ook de Rolling Stones ontbreken niet, met een eigen versie van Sympathy For The Devil. Een staande ovatie volgt op Slow Train.

Na de toegift, Cab Calloway’s Saint James Infirmery (door Theessink ontdekt op een LP van de Dutch Swing College Band), klinkt een zeer luid applaus. Het publiek, waaronder een grote schare fans, was wederom getuige van een zeer indrukwekkend optreden van twee talentvolle muzikanten.

Setlist: Key To The Highway, Big Bill’s Guitar, Wishing Well, Wayfaring Stranger, 61 Highway, Take Your Picture, Vicksburg Is My Home, Virus Blues, Creole Belle, Payday, Sliding Delta, Prison Blues, Old Man Trouble, Vintage Red Wine, Slow Train, Sympathy For the Devil, Saint James Infirmery.

Foto’s: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

apr, 2022

Entertainer Joost is nu ‘s lands populairste Fries
Wat nog met een paar maffe nummers begon in 2019, werd plotsklaps een heuse JoostMania

De entertainer Joost treedt vrijdag 15 april op in de kleine Roxy bij Paaspop 2022. Dat is een gemiste kans want hij wordt aangemerkt als topact op de hoofdpodia van alle grote meerdaagse Benelux festivals. Het is dringen geblazen met het jonge publiek in de meest energieke set van deze dag.

Joost

Mijn KLANKGAT collega Johan en ik verzamelen rond 22:30u bij de ingang voor de Roxy, maar al snel blijkt dat we veel te laat zijn. Het is dringen geblazen voor het optreden van niemand dan Joost. Sinds het overlijden van Piet Paulusma is hij nu ‘s lands populairste Fries en een uur later weet iedereen die erbij was waarom. Onder de jeugd heerst een duidelijke JoostMania.

Wat nog met een paar maffe nummers begon in 2019, werd plotsklaps een heuse hype. Ondergetekende was getuige van een ‘rustig’ optreden in het begin van het Rauwkost festival in een halfgevulde Willem Twee, maar daar had ik niet kunnen voorzien hoe snel het zou gaan met deze rasentertainer.

Binnen een jaar tijd verkocht hij de ene na de andere grote zaal uit en mocht hij zelfs opdraven op de hoofdpodia van alle grote meerdaagse Benelux festivals. Het verrast me dan ook zeer dat Paaspop heeft gekozen om hem in de veel te kleine Roxy te stoppen.

Alsof ze op een timer stonden, dimmen de licht op klokslag 22:45 en is het net of er een orkaan begint te razen door de zaal. Het jonge publiek raakt meteen opgepompt als de DJ zijn eerste spins draait en Joost een grootse opkomst geeft. Het gejuich en geklap krijgt niet de kans om uit te doven als de eerste tonen van het nummer Ome Robert klinken en gelijk een enorme elektrische lading vanaf het podium ontketent dat meteen overslaat op de hele tent. De energiemeters slaan uit in het rood als de menigte veranderd in één dansende pogo-zee. En als Joost her en der nog wat PAAAAAAAAAAAAASPOOOOPs eruit gooit en om moshpits vraagt is de chaos compleet.

Joost entertaint als geen ander. Hij heeft de complete bühne voor zichzelf en gebruikt al springend en stuiterend elke vierkante centimeter daarvan, terwijl hij zijn hits (Albino, Meeuw, Scandinavian Boy) blijft afvuren op het publiek dat al vanaf het eerste nummer niet meer te temmen is.

Aan dynamiek dus geen gebrek, maar het lijkt zo simpel hoe deze man, die licht begint te geven als hij zijn bovenlijf ontbloot, alle zieltjes lijkt te winnen. Joost is een echte sfeermaker, maar blijft een gimmick en dat weet hijzelf als geen ander. Zijn tracks gaan dan ook nergens over, maar zet er zijn welbekende beats met drum&bass invloeden eronder en iedereen slikt ze voor zoete koek en gaat er wild op tekeer.

En ondanks deze succesvolle show toont Joost zich nederig en dankbaar dat hij na corona hier weer mag staan. Hij lijkt zichtbaar ontroerd als hij het publiek bedankt. De pandemie leek voor hem een kink in de kabel te worden, maar de Albino Fries pikt de draad gewoon weer op waar hij gebleven is. Zoals hijzelf aangeeft op het eind heeft hij geen diploma op zak, maar staat hier wel een stampvolle Roxy los te gaan in zijn naam die met Wordart is neer gekalkt.

De show is veel te vroeg afgelopen. Het was driekwartier lang bijna massahysterie en daarmee zorgde Joost wel voor de meest energieke set van de hele vrijdag. We hebben nog 2 volle dagen te gaan, maar verwacht dat er nog weinig voorbijkomt wat hier aan kan tippen.

Coverfoto: Coen van Tartwijk

apr, 2022

Palm desert temperatuur Eagles of Death Metal
De band doet er alles aan om in de Phoenix tent hun foute looks houding te bevestigen

Eagles of Death Metal wisselt vaak van bezetting. Leider Jesse Hughes is de enige stayer. Hij slaagt er elke keer weer in zich te omringen met geweldige show muzikanten.

Eagles of Death Metal

Paaspop, iets voor zessen. Buiten schijnt de zon volop en hangt er goed zomers festival sfeertje. In de volgestroomde Phoenix gaat het komend uur flink heter worden tot een Palm Desert temperatuur. De reden: Eagles of Death Metal staan op het podium.

Ingewijden kenden de groep al langer, maar in 2015 werd de groep wereldberoemd door de Bataclan aanslag. Het tekende de band en vooral de leider Jesse Hughes, maar voor hetzelfde keerde Eagles of Death Metal met een hervonden strijd terug naar Parijs om de tour te hervatten en ook nu, na de corona pandemie, staat er een dankbare band op het podium, die klaarstaat om te doen waar ze goed in zijn: beuken en het dak eraf spelen.

De band begint direct sterk met I Only Want You en de tent, die al snel veel te klein blijkt, gaat er gelijk in mee. Op aanjager Jesse Hughes na is de bezetting helemaal veranderd, maar iedere keer flikt hij het om geweldige show muzikanten mee te krijgen. Zo blijkt gitarist Josh Jové een excellente solist tijdens het nummer Moonage Daydream (cover van David Bowie) en is nieuwe bassiste Jennie Vee behalve een lust voor het oog, ook nog eens zeer bekwaam op de vier snaren. Dat blijkt als ze tegen het einde nog een stukje Ace of Spades eruit gooit.

Met zulke aanwinsten is het natuurlijk makkelijk om het publiek te vermaken, maar net als in het voetbal kan er maar één de sterspeler zijn die het stadion laat opveren en dat is Jesse Hughes. Als hij een moment pakt om iedereen te bedanken en te vertellen hoe high hij wel niet is, zwelt de hele tent op in luid gejuich. Het plaatje klopt, de band doet er alles aan om hun foute looks houding te bevestigen. De veel te grote zonnebrillen, de druipsnorren, de vele tattoos over de bezwete lijven, zo fout dat het weer leuk wordt.

En het blijft leuk, de set zit propvol goede nummers als Cherry Cola, I Want You So Hard en Whorehopping. EOMD speelt een lieve lust en zoals de frontman betaamt moet er ook even het publiek in worden gedoken om al crowdsurfend gitaar te spelen. Net zo lief, verlaat Jesse ook even kort de bühne om de rest van de band in de spotlight te zetten.

Het uur is om voor je het weet en een uitzinnig applaus klinkt op het einde. Eagles of Death Metal beloofde iedereen in hun woorden “een fuckin’ great time’ te bezorgen en daarin zijn ze meer dan geslaagd.

Coverfoto: Emine Gula

apr, 2022

Shame flinke bak energie in Jack Daniels stage
Vijf jonge gasten uit Londen die lekkere uptempo postpunk gitaarliedjes ten gehore brengen

Tijdens Loud Music Saturday past de band Shame goed in dit thema, ook al is het dan wel geen hardrock of metal. Ik leg iets meer de nadruk op de minder bekende bands. Maar juist die verdienen de extra aandacht bij Paaspop 2022.

Shame

Shame is ook niet het zoveelste gitaarbandje uit Engeland. Al zou je de muziekstijl in de postpunk hoek kunnen zoeken van Fontaines DC en Idles. Het zijn vijf jonge gasten uit Londen, die lekkere uptempo gitaarliedjes ten gehore brengen. Zanger Charlie die er uit ziet als een doorsnee voetbal supporter uit de Premier League, lijkt ons iets te willen vertellen. Hij schreeuwt zijn boodschap met krachtige stem de zaal in.

Tussendoor is er ook ruimte voor enkele rustige instrumentale passages. De muziek zit goed in elkaar. Hoewel de zaal grotendeels gevuld is met mannen, begint Charlie langzaam de knoopjes van zijn overhemd los te maken. Probeert hij indruk op iemand te maken, of heeft ie het gewoon warm? Even later gaat het hele bloesje uit.

Hij kan doen wat ie wil, maar de meeste aandacht weet bassist Josh naar zich toe te trekken met zijn capriolen tijdens de show. Hij rent al spelend op zijn bas van links naar rechts over het podium en daarbij maakt hij ook nog diverse keren een koprol tussendoor. Desondanks heb ik hem niet op een vals nootje weten te betrappen. Knap! Er wordt hier een flinke bak energie de tent in geblazen. Indrukwekkend!

Heerlijke herrie! Het is eigenlijk een schande dat Shame nog niet meer voet aan de grond heeft gekregen hier, want het is echt een zeer getalenteerde band. Het is te hopen dat hun fanschare na vanavond weer iets is uitgebreid. Balen dat je hier niet bij was? Luister anders eens hun debuutalbum Songs of Praise uit 2018, of de nieuwste plaat Drunk Tank Pink als pleister op de wond.

One Rizla en Concrete zijn samen goed voor 12 miljoen streams op Spotify.

apr, 2022

DI-RECT misschien wel de allerbeste band
Voor Paaspop 2022 nam de band een heel bataljon aan blazers mee naar de Apollo tent

In de Apollo laat DI-RECT zien en horen dat deze band tot de absolute top behoort van de Nederlandse muziekscene. Natuurlijk weten we dat ze een andere koers zijn gaan varen, sinds zanger Marcel Veenendaal DI-RECT is komen versterken, maar dat is inmiddels ook weer een flink aantal jaren geleden. De hele band is muzikaal zo gegroeid, het staat als een huis! Spike, Jamie Westland en zijn ritme sectie, de toetsen, het klopt gewoon.

DI-RECT

Vandaag hebben ze voor de gelegenheid ook een bataljon aan blazers meegenomen, die het muzikale geheel komt versterken. Alle bekende hits komen aan bod, van de eerste, Times Are Changing en This Is Who We Are tot de laatste, Through The Looking Glass. Ook voor DI-RECT is dit één van de eerste grote optredens in twee jaar.

Marcel neemt daarom een moment om het publiek toe te spreken. Waar het vaak als een gemurmel klinkt als een zanger een paar woorden wil richten tot het publiek, is Marcel uiterst goed verstaanbaar en spreekt hij met rustige, maar overtuigende stem over de bizarre twee jaar die inmiddels achter ons liggen. Laten we hopen dat het zo blijft.

Maar terwijl de ene ellende op zijn retour is, dient de andere vreselijke gebeurtenis zich alweer aan, in Oekraïne waar de oorlog alweer zo’n vijftig dagen de levens van miljoenen mensen in een hel heeft veranderd.

Dit weekend vieren we feest, natuurlijk, maar we mogen dat niet vergeten en is het goed dat Marcel dat onderwerp ter sprake brengt. Dan is er geen ander nummer mogelijk om te spelen, dan Soldier On. En die komt dan hard binnen kan ik je vertellen. Gelukkig wordt er wat luchtiger geëindigd, met onder andere Wild Hearts .

We zijn hier getuige geweest van misschien wel de allerbeste band die Nederland te bieden heeft. En het einde is nog lang niet in zicht.

Coverfoto: Bart Heemskerk

apr, 2022

Paaspopzaterdag betekent Loud Music Saturday
Paaspop 2022 zaterdag vooravond brengt vooral veel gitaarwerk met heavy distortion

Het belooft weer een mooie muzikale dag te worden deze Paaspopzaterdag, met op het menu van vandaag, veel gitaarwerk met heavy distortion. En ook de drummers mogen flink wat kabaal produceren vandaag. Oordoppen is geen overbodige luxe, want vooral het basgeluid in, met name de Jack Daniels tent, staat met enige regelmaat veel te hard en dat komt het geluid niet ten goede.

Paaspopzaterdag

Over kabaal gesproken, de Cloudsurfers die kunnen er wat van. In het midden vooraan op het podium staat de charmante en tikkeltje timide bassiste Jessica zichtbaar te genieten, geflankeerd door de twee gitaristen, waarvan de rechter, Thom, zingt/schreeuwt. Denk aan grunge in de stijl van Nirvana, gecombineerd met een surf geluid a la Dick Dale. Bijzonder is ook, dat er twee drummers zijn, waardoor ze goed scoren op de herrie meter. Die drummers vullen elkaar trouwens goed aan. Een mooi begin van deze Paaspopzaterdag, waarmee de toon is gezet. Loud Music Saturday.

Davina Michelle

Ach, en nu we er toch zijn, gaan we ook even kijken bij Davina Michelle. De Apollo is inmiddels al weer aardig gevuld en de aanwezigen, zéker niet alleen maar jong grut, laten zich gewillig dirigeren door Davina en zingen alle oh oh oohtjes en ah ah aahtjes uit volle borst mee. Dat ze kan zingen, daar is geen twijfel over, maar ze heeft zich inmiddels ook ontpopt tot een echt podiumbeest en springt en rent als een bezetene over het podium. Mooi om te zien, al zijn de liedjes niet altijd even sterk.

4B2M

Dan ben ik benieuwd wat de vier broertjes met twee verschillende moeders ons gaan brengen. Ofwel 4B2M, met als twee bekendste koppen Cas, voorheen zanger van Go Back To The Zoo en Rocco van De Staat in de gelederen. Maar vlak de andere twee niet uit natuurlijk, want ook die weten van wanten. De show begint met een drumsolo, waarbij alle mogelijke bekkens en trommels in razend tempo geraakt worden door de drumstokjes. Indrukwekkend. Daarna wordt meteen de radiohit This Is Happening ingezet en is iedereen aan het dansen op deze Paaspopzaterdag.

Ze hebben vooral zelf ook veel plezier en ik heb het vermoeden dat vooral Cas al een paar biertjes achter de kiezen heeft. “Nijmegen!”, roept Rocco. Sommige mensen in het publiek keken verbaasd. Zou ie echt niet weten waar die is? Daarna wordt geroepen: “Schijndel! Paaspop! Maaskantje!” Het nummer Nijmegen (Have Some Fun) wordt ingezet. Regelmatig ontaardt de set in een gezellige chaos, maar dat mag de pret niet drukken. Het is vooral weer een fris geluid, met onverwachte wendingen en een lekkere portie elektronica.

Whispering Sons

Van de gezellige georganiseerde meligheid van 4B2M worden we daarna ondergedompeld in de diepe duisternis van Whispering Sons. De donkere postpunk van Belgische bodem krijgt steeds meer voet aan de grond bij hun noorderburen, al weet nog niet iedereen goed raad met de wat rustigere en slepende nummers in het begin en zijn er een aantal die na een paar nummers de tent al verlaten. Muzikaal mag je het zoeken in de hoek van Joy Division met Fenne Kuppens als bijzondere zangeres met haar diepe, lage stem.

Wanneer de band “Alone” inzet, dan zie je ineens herkenning in de gezichten van enkele aanwezigen, die het waarschijnlijk wel eens op StuBru voorbij hebben horen komen. Degenen die wel tot het einde van de show blijven, horen dat de band langzaam naar een climax toe werkt, met veel nieuw werk van hun laatste album Several Others, waaronder het bezwerende en hypnotiserende Flood en het energieke Heat. Whispering Sons heeft hier op deze zonovergoten Paaspopzaterdag een klein beetje duisternis gebracht en daar hebben ze vast wat nieuwe zieltjes mee gewonnen. Maar wel weer je zonnebril op als je de tent uit gaat, want daar wacht de zonnige vrolijke buitenwereld weer op je.

Thhunderbolt – Paaspopzaterdag

Peter van Elderen heeft een druk weekend. Ja, die van Peter Pan Speedrock inderdaad. Die zullen aan het einde van de avond de Jack Daniels tent afsluiten en afbreken, maar daarover later meer. Morgen speelt ie nog met zijn tweemansband Tankzilla in de Thunderbolt, maar nu eerst met Fire Horse in de Thunder Alley. Waar hij bij de andere twee bands zanger gitarist is, stelt hij zich hier in dienst als bassist. Maar ook daar weet hij verrekte goed raad mee. Je ziet Peter zichtbaar genieten en weet hij, showman als ie is, goed de aandacht te trekken. Zonder de drummer Guy Pek en zanger/gitarist Kevin Stunnenberg te kort te doen, want die zijn ook door de wol geverfd.

Het is lekkere stoner met zwaar gitaargeluid, waar we naar luisteren, met aardig wat blues invloeden. Soms doet het denken aan The Black Keys, maar ook aan Queens Of The Stone Age of Kyuss. Zanger Kevin, die je misschien zou kunnen kennen van Birth Of Joy, laat hier horen dat ie een uitstekende zanger is, die goed past bij deze muziek. Regelmatig zoekt ie de hogere regionen van zijn stembereik op en dat doet ie met het volste gemak. En dan tovert ie ook nog tegelijkertijd die fraaie riffs uit zijn Gibson Les Paul gitaar. Niks dan lof over Fire Horse. Nu al zin in de andere twee gigs van Peter. De lat ligt hoog in ieder geval.

Een recensie van Peter Pan Speedrock volgt in het verslag van later op de Paaspopzaterdag.

Coverfoto: Bart Heemskerk

apr, 2022

Johnny’s Adventures raken steeds meer bekend
Huis73 is een goed en laagdrempelig podium voor bands die meer live-concert ervaring willen opdoen

Johnny’s Adventures (2020) is het verhaal van small town hero Johnny, muzikaal omgezet door Richard van der Weg op basgitaar, Erik Dera op drums, Victor van den Heuvel op gitaar en Frans de Visser, zang, gitarist en tevens verteller van Johnny’s Adventures. Zaterdagmiddag 16 april trad de band op in Huis73 aan de Hinthamerstraat.

Johnny’s Adventures

In de grote hal van Huis73 met horeca is in de verste hoek een passend podium geplaatst. Voor matinees is die plek zeer geschikt. Op deze zonnige zaterdagmiddag is de opkomst goed te noemen. Dat heeft waarschijnlijk alles te maken met de oproepen van Frans de Visser op diverse sociale media.

Het verhaal

Johnny’s Adventures gaat over een small town hero, Johnny geheten. Zo’n figuur heeft iedereen wel in zijn vrienden- en kennissenkring. Met grootse verhalen op verjaardagen en ’the king in town, a king without a crown’. Tussen de nummers door vertelt Frans over Johnny’s avonturen. Frans bewondert de stoere Johnny die goed schijnt te liggen bij de vrouwen. Die zo sterk is als een beer. Ja, hij worstelt zelfs met leeuwen.

De band begint met een instrumentele versie van het jazzy You Left, een lekker in het gehoor klinkend nummer met daarop volgend Intro waarin Frans aan zijn verhaal begint wie Johnny is en wat hij doet. De band houdt de volgorde van het album Johnny’s Adventures niet helemaal aan.

Na het intro volgt Friend of a Friend, een popsong met aan het eind stevige gitaarsolo’s. Hierna Mr. J dat niet op het album staat. Dan het rustige nummer Keep on Whistling dat zoals te verwachten, begint met fluiten. Ik ben daar zelf niet zo’n liefhebber van. You Left is een gedragen, sfeervol nummer dat zomaar een track hadden kunnen zijn van een David Lynch film. Bij dit nummer mis ik de keyboards van Gijs Vugts.

Het is me niet duidelijk of Gijs is ingeruild voor de gitarist Victor van den Heuvel of dat het een tijdelijke verandering betreft. Door de komst van Victor is wel de klassieke samenstelling van een popbandje ontstaan; twee gitaristen, bassist en drummer.

Who are You gaat over wie je eigenlijk bent. Frans probeert met het publiek tot een muzikale interactie te komen die niet echt uit de verf komt. Wel een typisch lied dat balanceert tussen jazz en pop. De show nadert zijn einde met het King of My Own Town. De stad van Johnny is in verval en hij besluit om in te grijpen. Luister zelf maar:

Het laatste nummer is Complaining, een klassieke rocknummer waarop je kunt jiven en zo eindigt het verhaal van Johnny. Een mix van muziekstijlen en vertellingen, een live- en audioshow tegelijkertijd. Frans de Visser en zijn crew hebben al verscheidene keren opgetreden en komen steeds beter in hun spel en verhaal.

Met de komst van gitarist Victor van den Heuvel is er meer power bijgekomen. Drummer Erik Dera speelt beheerst, houdt rekening met de entourage van Huis73. Hij wordt gesteund door bassist Richard van der Weg. Samen zijn ze verantwoordelijk voor de beat. En Frans? Frans is de frontman die ervoor moet zorgen dat het verhaal van Johnny’s Adventures meeslepend wordt gebracht.

Deze show heeft raakvlakken met kleinkunst. De vertellingen zijn in het Nederlands, de songteksten in het Engels en dat zou misschien anders kunnen.

apr, 2022

Vrolijke vrijdag vooravond Paaspop 2022
Het is prachtig om zoveel blije mensen bij elkaar te zien en het zonnige weer is een mooi kadootje

Schijndel, Paaspop 2022, veel blije gezichten, mooi weer en veel jeugd. Het kan gewoon niet op en vooral voor de jeugd zijn er veel aantrekkelijke artiesten aangetrokken. Een slimme en wijze zet van de Paaspop leiding.

Paaspop 2022 vrijdag vooravond

Na twee lange jaren geen Paaspop en amper live muziek, is dit voor velen het eerste grote festival waar men weer naar toe kan. Het is dan ook prachtig om zoveel blije mensen bij elkaar te zien. Het zonnige weer is bovendien een mooi kadootje en ook deze editie is er weer een grote diversiteit aan bezoekers, ouwe rockers, ouders met kinderen en ook heel veel jeugd onder 18, die dankzij het Young & Free ticket voordeliger naar binnen kunnen.

Die laatste groep komt ook ruimschoots aan hun trekken met onder andere nieuwe helden Joost en Antoon, die de Roxy uit hun voegen deden barsten, waar kort voor aanvang nog lange rijen bij de ingang stonden. Om die reden heeft deze redacteur van dienst deze optredens aan zich voorbij laten gaan.

Er waren nog voldoende andere opties om te gaan bekijken bij Paaspop 2022, om maar niet te zeggen, teveel moois eigenlijk. Wat dan dankzij de top programmering weer keuzestress veroorzaakt. Welke shows kijk je in zijn geheel en waar ga je even een glimp van opvangen of gewoon even de sfeer proeven.

SONS in de Jack Daniels tent is zo’n band die je in zijn geheel zou moeten zien. Wát een rockshow geven deze Belgische heren. Lees hier het uitgebreidere verslag.

De tent ernaast, de Thunder Alley, is één van de tenten die groter is dan de voorgaande editie. Hier speelt het Amerikaanse Dead Sara een levendige rockshow waar zangeres Emily haar longen uit haar lijf schreeuwt. Het zijn over het algemeen energieke rocknummers, maar ook wordt er af en toe wat gas teruggenomen. Jammer is wel, dat de band wel vrij veel tijd neemt tussen de nummers door om te stemmen, gitaar af en weer om, slokje te drinken. Daardoor slaat de show af en toe wel dood. Veel interactie met het publiek is er niet, maar in plaats van praten kiest Emily ervoor om lekker te schreeuwen en te bewegen. En dat doet ze goed. Leuke frisse jonge band en “very much alive!”

Er is nog even tijd om een glimp van Anouk op te vangen en meer dan dat wordt het dan ook niet, want verder dan halverwege de Apollo kun je bijna niet geraken. Maar bij Anouk weet je wat je krijgt. Een solide rockshow met aardig wat blues invloeden. En natuurlijk die stem die na al die jaren weinig aan kracht heeft ingeboet. Nog steeds een topartiest.

Voor Hang Youth moet je weer bij de Jack Daniels Stage zijn. De jonge Amsterdamse Nederlandstalige hardcore punkers, weten het vuurtje goed op te poken. Voor een iets uitgebreider verslag kun je hier terecht.

Hopelijk hebben de bandleden van Eagles Of Death Metal leren leven met de verschrikkelijke gebeurtenissen die in muziekzaal Bataclan in Parijs hebben plaatsgevonden een aantal jaar geleden. Je kunt alleen maar respect hebben voor deze band, die gelukkig de draad weer heeft kunnen oppikken sindsdien. Je weet niet wat er in hun hoofden omgaat, maar de spelvreugde straalt in ieder geval uit over het publiek.

De lekkere rauwe Amerikaanse rock valt goed hier in de Phoenix. Menigeen is aan het heupwiegen of is tevreden aan het jaknikken op de maat van de muziek. De bezetting van de band, die mede door Josh Homme van Queens Of The Stone Age is opgericht, speelt vaak met een wisselende bezetting. Opvallende verschijning vanavond op het podium is de bassiste, met haar volle rode lippen en peroxide blonde lange krulhaar, die heel sensueel haar bas bespeelt.

Ik wil niet weg gaan, maar ik wil graag nog een stuk meepakken van DI-RECT in de Apollo en dat was een juiste beslissing. Maar daarover later meer in mijn verslag van Paaspop 2022 vrijdag later op de avond.

Coverfoto: Bart Heemskerk

apr, 2022

Paaspop 2022 iedereen uitgelaten, lief en zorgzaam
Vrijdag later op de avond veel jeugd en flinke rijen bij Phoenix en Roxy

Het is mooi om te zien hoe blij iedereen is bij Paaspop 2022, dat twee jaar geleden nog als eerste grote festival de handdoek in de ring moest gooien vanwege corona, maar nu ook als één van de eerste grote festivals, de poorten weer mag openen.

Paaspop 2022 – verbondenheid

Iedereen is uitgelaten, heel lief en ook heel zorgzaam. Of het nu gaat om iemand oprapen in de moshpit, die onderuit is gegaan, iets wat sowieso al een ongeschreven regel is, of gewoon vraagt of het goed met je gaat, als je ergens in je uppie zit, er is een groot gevoel van verbondenheid.

Als redacteur van KLANKGAT loop ik regelmatig alleen ergens rond of een tent naar binnen en het valt me op hoeveel aanspraak ik overal heb. Oké, ik kom veel bekenden tegen, maar ook volstrekt onbekenden maken een praatje met je als je ergens alleen staat. “Wil je een pilske?” hoorde ik een begin twintiger naast me tegen me zeggen. “Nou, dat lust ik wel!” zeg ik. “Heb je die over?” Blijkbaar had ie voor zijn twee biertjes maar één muntjes hoeven geven, dus daar zeg je dan geen nee tegen. De sfeer is geweldig!

EODM — Eagles Of Death Metal – ©Tom Doms

Deze Paaspop vrijdag is al goed begonnen. De vooravond had al verschillende goede en interessante acts in petto, zoals ik hier al beschreven heb, met aansprekende namen, zoals Anouk en Eagles Of Death Metal. Maar ook later op de avond is het smullen. In de Apollo laat DI-RECT zien en horen dat deze band tot de absolute top behoort van de Nederlandse muziekscene. Lees een uitgebreider verslag hier.

In de Jack Daniels tent is inmiddels Blues Pills begonnen. Een Zweedse blues rockband. Regelmatig wordt er teruggegrepen naar psychedelische rock uit de jaren zeventig, maar het is toch vooral rockmuziek die de oorsprong vindt in de blues. De zangeres heeft een lekkere rauwe stem, die wel wat weg heeft van Sass Jordan.

Gelukkig is de zaal goed gevuld, dan valt het niet op dat ik er tussenuit piep. De bedoeling is dat ik nog een stukje Joost mee pak, voordat ik richting Reinier Zonneveld ga, maar het lijkt erop dat de Roxy al helemaal vol is, met nog dikke rijen wachtenden er voor. Dus dan maar meteen richting de op één na grootste tent, de Phoenix.

Dat Reinier Zonneveld een rijzende ster is, blijkt wel aan de opkomst, want ook hier is deze grote tent goed gevuld. Hij wordt aangekondigd als één van de best betaalde Dj’s van Nederland, alsof we aan zijn gage een waarde oordeel moeten hechten. Ik ben vooral getriggerd door het feit dat ie op het podium alles live aan elkaar mixt en dat ie vaak ter plekke bedenkt wat het volgende nummer gaat zijn.

Het resultaat is een heerlijk techno dansfeest, maar Goose speelt om middernacht nog in de Jack Daniels. Op mijn weg daarheen, loop ik nog eenmaal richting Roxy, alwaar Antoon zijn opwachting maakt, maar ook hier hetzelfde liedje, veel jeugd en flinke rijen bij de ingang.

Bij Goose hoor je in het begin veel nieuw werk, waarin ook veel wordt gezongen. En laat dat nou net niet de sterkste kan zijn van frontman Mickael. Later in de set, met het oudere werk, weet de band het publiek wel helemaal in te pakken met nummers als Control en de uitsmijter Synrise.

De aanwezigen waaronder een groot aantal Belgen, zingen de woohoo’s uit volle borst mee. Zelfs als de muziek ermee ophoudt, de laatste minuut van het nummer. Wordt de stekker eruit getrokken, door de organisatie? Gaan ze te lang door? De band leek verrast in ieder geval.

Maar terwijl de bandleden langzaam het podium verlaten, zingt iedereen nog even door, woohoo…….. Het is een mooie eerste dag geweest en er gaat nog veel moois volgen.

Coverfoto: Bart Heemskerk

apr, 2022

Hang Youth jaagt door complete oeuvre heen
Paaspop heeft Hang Youth in de harten gesloten en laat zich graag opjutten door deze Amsterdammers

Voor Hang Youth moet je weer bij de Jack Daniels Stage zijn. Bij deze doerakken uit Amsterdam vind je voornamelijk jonge mensen in het publiek, die lekker hun energie kwijt kunnen bij deze Nederlandstalige hardcore punkliedjes.

Hang Youth

Er is geen enkele band op Paaspop die zo veel nummers speelt als Hang Youth. Ze jagen bijna hun complete oeuvre er in een krap uur doorheen, maar dat kan dan ook, als de meeste nummers ver onder de minuut zijn. Het zorgt wel af en toe voor wat verwarring bij de aanwezigen, want voordat je net goed en wel iedereen om je heen weggeduwd heb in de moshpit, is het al weer klaar.

Zanger Abel houdt wel van een praatje met het publiek en weet ze dan ook wel goed op te jutten. Of het nu gaat om maatschappij kritische issues, met nummers over de Belastingdienst of De Overheid Naait Sekswerkers, dan wel schijtlollige onderwerpen, “Hoezo heb ik een rijbewijs nodig, meneer agent? Je ziet toch godverdomme dat ik kan rije?! Ik kom hier toch aanrije?! Zo kondigt ie het nummer aan dat Hoezo Rijbewijs? Je Ziet Toch Dat Ik Kan Rije heet. Paaspop heeft Hang Youth in ieder geval in de harten gesloten en deze punkers zullen in rap tempo, net als de nummers, een grote schare fans erbij krijgen, dat kan niet anders.

Hang Youth is een Nederlandse punkrockband die in 2015 werd opgericht in Amsterdam. De band vestigde zich in de muziekscene door in dat jaar binnen een maand vier albums uit te brengen. De eerste albums kenmerken zich door titels in kapitalen en nummers die korter dan een minuut duren. Met uitgesproken punchlines legt Hang Youth hun sociale onvrede vast.

Tijdens corona flirt Hang Youth voor het eerst met andere genres. Zo brengen ze een ironische reggae-plaat uit genaamd CULTURAL APPROPRIATION, en verscheen er een politieke country ballad.
(bron: Wikipedia)