De Amsterdamse band OATS is een band met een veelvoud aan invloeden en die spreiden ze op niet misverstane wijze tentoon in de Grote Zaal van Willem Twee. En dat allemaal als Popronde Den Bosch op vrijdag 6 oktober aandoet. Het verslag is van KLANKGAST, Maurice Koolen.
OATS
OATS – Popronde Den Bosch
Wat een goeie rockband. Of is het een fusion band? Met herhaaldelijke jazz-wendingen en verrassende funk-akkoorden past OATS in ieder geval niet alleen in het hokje rock. Maar genoeg poging tot duiding.
Daarbij schuwt de band niet om belangrijke maatschappelijke thema’s aan te pakken en die durven te benoemen. Dat komt tot uiting in de recente single Magnolia die in februari 2023 uitkwam.
Laten we het hebben over de performance. Deze vier muzikanten zijn zeer muzikaal en komen in vrijwel elke song met meerdere verrassende wendingen door afwisselingen in tempo, in ritme, en sfeer van de nummers. Om dat te doen en niet in chaos te laten ontaarden, is vaardigheid en strak spel nodig.
vaardigheden in overvloed
Vaardigheden in overvloed bij deze vier heren en strak spelen kunnen ze ook bij OATS. Daarmee laten ze ruimte voor elkaar en blijft het strak en zeer dynamisch. Met een geconcentreerde drummer als basis, komen de gitarist, bassist en zanger er prachtig overeen om een goede rockshow neer te zetten.
Met wat Mars-Volta- en Living-Color-vibes bij mij tot gevolg is het een boeiend optreden van begin tot einde. Soms lijkt het of de zanger wordt ondergesneeuwd door de andere drie muzikanten, maar dat laat hij niet gebeuren. Met zijn beweeglijkheid, zijn stem en spaarzaam gebruik van effecten op zijn microfoon blijft ook hij boeien.
Meer oogcontact
Meer oogcontact met het publiek zou dit nog kunnen versterken. En springt hij even uit de spotlight, dan is daar weer de dynamische bassist of een sterke rif van de gitarist die onmiddellijk de aandacht trekt. Zeer dynamisch, volwassen optreden. Ik hoop dat meer muziekliefhebbers kennis kunnen gaan nemen van OATS.
Ik kwam precies op het moment dat Abel in de foyer op de piano begon te spelen binnengelopen. En het was meteen duidelijk: hier zat iemand met ontzettend veel lol te spelen. En dat sloeg meteen aan. Met zijn schijnbare nonchalance maakte hij de indruk een beetje een amateur te zijn, compleet met een stevige vleug zelfspot.
Maar zijn akkoorden op de piano, en de bij tijd en wijle ingewikkelde akkoordprogressies en diverse ritmes logenstraften dat flink. Hij wist heel goed allerlei stijlen te combineren, ook van minder bekende stromingen. Soms was het bijna klassiek, dan weer hoorde je vleugjes Genesis terug en plots moest ik aan Henry Cow denken.
Zijn teksten waren sterk en doorleefd, waarbij de klanken de betekenis van de woorden perfect ondersteunden. Dat zijn vingers echt wel wisten waar de toetsen zaten wekt minder verbazing als je weet dat hij conservatorium afgestudeerd is. Iets wat hij met zijn laconieke manier van doen prima wist te verbloemen. Naast de piano wist Abel Natürlich ook heel goed waar de snaren van een gitaar voor dienen.
De drie kwartier speeltijd waren heel erg snel voorbij, en ik zat alleen nog maar met de gedachte dat dit een erg leuk en bijzonder optreden was geweest.
Xavier trad na een pauze op in de Toonzaal zelf. Na een studie piano en elektronische muziek aan het conservatorium is hij een geheel eigen muziekstijl aan het ontwikkelen. Het bestaat uit een onderbouwing door synthesizers (in een laptop) en een Behringer PolyD, waar hij live vleugel bij speelt.
Hierin zorgt de achtergrond voor allerlei ritmes en ambient achtige geluiden die heel mooi samen gaan met de melodie die hij op de piano speelt. Hij begon met stukken van Philip Glass, die opnieuw gearrangeerd waren. Naderhand toegevoegde tonen uit de Poly D maakten daarbij een heel aparte atmosfeer. Echt muziek waarin je je in de stemming kan verliezen.
Toch nam het me nergens echt mee, misschien door een zeker gebrek aan beweging in de muziek, waar het zeker van zou kunnen profiteren. Verdere composities volgden. En zo was het einde van de avond al weer snel daar.
De Nederlandstalige funk & rap band Primaat uit Overijssel lanceert de single Roze Bril bij Popronde Den Bosch op vrijdag 6 oktober. The place to be is Huis73 waar ze twee keer zullen optreden, namelijk om 21:00 en 22:15 uur. De single wordt vervolgd met de gelijknamige debuut EP die in maart 2024 wordt uitgebracht.
Het achtkoppige Primaat is dé opkomende live hiphop/funk sensatie uit het oosten, volgens kenners. De band zal die avond niet alleen optreden tijdens Popronde Den Bosch, maar ze zullen ook gelijktijdig hun allereerste single Roze Bril van hun gelijknamige debuut EP uitbrengen.
Volgens ingewijden dé perfecte manier om de winterdip op afstand te houden en jezelf te verwennen met de nieuwste muziek van deze band, die speciaal naar Den Bosch komt. En wie zich George Clinton en zijn band Parliament nog kan herinneren, herkent dezelfde dynamiek maar dan wel Nederlandstalig.
Voor de EP werkte Primaat samen met Ferdy van der Singel (o.a. Bekend van Bløf en Tommy Ebben) en dit bleek een gouden greep. Ferdy wist de energie die de band tijdens hun live show heeft perfect vast te leggen en om te zetten in een banger van een debuut-EP.
De Melkweg schreef: Ontstaan vanuit de ‘Monkey Jams’ die in Overijssel werden gehouden, is deze band eigenlijk een soort logisch uitvloeisel vanuit de muzikanten community Colored Monkeys. Via deze community wist Primaat dan ook al een aantal live videoclips op te nemen in de zogeheten ‘Monkey HQ’ studio. Aanstekelijke muzikaliteit, gepaard met een soms zelfs theatrale uitstraling werd het resultaat van deze livesessies, en laat dat dan ook precies zijn wat deze band zo charismatisch maakt.
De ritmesectie bestaat uit drums: Noah Ralph, bas: Jonathan Spruyt, percussie: Pascal Schouten. De blazerssectie wordt ingenomen door op sax Richard Wevers en op trompet Jan Arndt. Verder op gitaar Ruben Verkerke en op keys Neal Nieuwenkamp. En last but not least frontman en MC Fabian Schrijver.
Foto’s: Noah Ralph en Ron Rutten
Coverfoto: Richard Wevers
Artwork: Neal Nieuwenkamp
Velocity Made Good – dat zijn Thomas Venema en Wytse Dijkstra – speelt 6 oktober op Popronde Den Bosch in Willem Twee Poppodium. In het weekend van 16 en 17 september maakt het duo opnames met behulp van de unieke analoge apparaten van de Willem Twee studio’s.
Ze hopen de opnames op een later tijdstip uit te brengen maar sowieso krijgt Den Bosch de première van die opnames als ze hier op vrijdag 6 oktober optreden.
Velocity Made Good
Thomas Venema en Wytse Dijkstra
Thomas Venema en Wytse Dijkstra komen uit Leeuwarden, Friesland en ondernamen een zoektocht naar wat ze mooi vinden. Dat leidde tot een zeiltocht van twee weken op de Waddenzee met een scheepslading vol synthesizers en instrumenten.
Op het Wad maakten ze veel geluidsopnames. Van zowel boven als onder water, het geluid van mensen, natuur en machines. Die opnames verwerkten ze tot muziek waarmee ze nu door heel Nederland toeren.
Thomas Venema: Op die manier zijn we met iemand in contact gekomen van de Willem Twee en die zei ‘Willen jullie bij ons langskomen in onze bijzondere Willem Twee studio’s?.
KLANKGAT: Is dat een logische stap om te gaan doen?
Willem Twee studio’s
Wytse Dijkstra: Ja, juist. We zijn in een aantal studio’s geweest en hier staat synth apparatuur uit de jaren ’50 met zoveel diepgang. In die zin lijkt het heel erg op de zoektocht die we op het Wad hadden.
Met een zeilbootje zijn we met z’n tweeën het Wad opgegaan naar de diepgang die daar te vinden is. Alle geluiden die je niet per se in eerste instantie tegenkomt maar wel later als je gaat graven en langere tijd bent. Dan kom je ineens nieuwe geluiden tegen.
Thomas en Wytse proberen de tegenstelling te vinden tussen geluiden uit de natuur en die de mens toevoegt. Wat ze nu bereiken in de Willem Twee studio’s heeft dezelfde diepgang als wat ze op het Wad hebben aangetroffen.
Nieuwe geluiden
Velocity Made Good zoekt zowel op het Wad als in de Willem Twee studio’s naar nieuwe geluiden die aan een kant iets vredigs hebben maar tegelijkertijd ook spanning en gevaar in zich hebben, een constante dreiging.
Door die werelden bij elkaar te brengen proberen Thomas en Wytse de muziek te maken die ze uiteindelijk op het podium gaan spelen.
Bestaan er nog wel nieuwe geluiden?
Thomas: Nou, wel nieuwe geluiden voor mij. Ik heb nog niet alles gehoord op de wereld. Ik kan mezelf nog laten verrassen en ja, misschien hebben andere mensen het wel al gehoord. Zou kunnen.
ik heb nog niet alles gehoord
Wytse: Ik kan me iets specifieks voor de geest halen, toen we op het Wad droogvielen, midden op zee. We konden een halve dag geen kant op. Je moet je daar bij neerleggen. We deden een rondje op de zandbank. Je had de wind, de beestjes.
Dan denk je, we hebben alles en loop je terug naar de boot. Toen begon de wind een paar graden te draaien waardoor er een resonantie in de mast ontstond die verschillende klanken in zich had wat zich gedurende een paar uur verder ontwikkelde. Iets wat je niet verwacht, niet kan plannen. We hebben daar alle microfoons op gericht. We konden gewoon wachten.
Krijgen we die mast ook te horen als jullie optreden bij Popronde in Willem Twee?
Thomas: Ja. Wij hebben er al iets van gemaakt en dat spelen we nu dan ook al. Als we in Willem Twee gaan spelen dan gaan we dat nummer ook doen. Je moet wel zoeken om het te horen. Maar als je weet dat het er zit dan…. Dat is ‘m. Den Bosch wordt sowieso de eerste plek waar we het zullen gaan spelen.
Willem Twee krijgt de première bij Popronde Den Bosch van wat Velocity Made Good dit weekend in de studio aan het maken is. Thomas en Wytse vinden het een unieke kans dat ze in deze studio mogen werken. Die kans is mogelijk gemaakt door Arlet Langewender, coördinator bij zowel Popronde Den Bosch als Willem Twee.
Wytse: Zij had gehoord van ons project dat we het Wad op gingen en heeft alle koppelingen gemaakt.
unieke kans voor Velocity Made Good
Arlet schreef: Het idee is dat we de analoge studio’s, welke nu voornamelijk gebruikt worden door musici uit de meer niche hoek van de elektronische muziek, bekender maken binnen de popsector. Dit project met Velocity Made Good is nu nog een experiment. Daarom hebben we subsidie gekregen van de Gemeente ‘s-Hertogenbosch.
Mocht het bevallen dan wil ik dit voor Popronde 2024 weer proberen. Op die manier kunnen we jaarlijks een act uit de popsector in de Willem Twee studio’s laten werken om zo de studio’s bekender te maken binnen de popsector als plek voor nieuwe makers.
Toen ik las dat rapper Q’n gaat optreden in The Grass Company bij Popronde Den Bosch, was de keuze snel gemaakt. Ik ken het werk van deze jonge rapper en vind zijn teksten en muziek een verademing tussen al het gebruikelijke rap spektakel.
Aan het woord is Patrick van Heeswijk die KLANKGAT benaderde met het verzoek om een artikel over Q’n te schrijven. Bij deze.
Coffeeshop The Grass Company doet dit jaar voor de eerste keer mee aan Popronde Den Bosch. Op hun setlist staan de namen Q’n, Gijs en BrooksJourney. Alle drie hiphop boii’s. Koen Hendriks alias Q’n begint als eerste om 20:30 uur.
Aan de deur wordt me gevraagd een ID te tonen, een bewijs dat ik minstens 18+ ben. Alles gaat relaxed, de juiste omgeving voor het verhaal dat Q’n te vertellen heeft. En dat is nogal wat. Deze jongen gaat de diepte in. Hij typeert zichzelf dan ook als ‘Southside Sadboii-shit’. Maar of dat zo blijft, is nog maar de vraag. Met de nieuwste release, Stereo, hoor ik toch wel een andere Q’n. Krachtiger, weerbaarder ondanks dat hij een periode beschrijft dat hij goed in de shit zat en stemmen hoorde.
Het is gezellig druk in de coffeeshop. Q’n en een DJ zijn al begonnen. Ik doe mijn oortjes af, heb net de laatste single Stereo beluisterd. De quote ‘gedachten zijn stereo’ (… stemmen in je hoofd …) blijft hangen. Het knappe aan deze rapper vind ik zijn eerlijkheid. Onverbloemd spreekt hij over zijn depressies en verslaving, maakt ze openbaar en stelt zich zo kwetsbaar op. Dat durven echt niet veel mensen. Rap als therapie? Wie weet, misschien bereikt hij mensen die dan hulp gaan zoeken.
Wat ook fijn is dat hij in zijn teksten weinig urban slang verwerkt. Spelen met taal, de Nederlandse taal als tool. Mijn favoriete nummer van dit moment is REVL NU (Sinus 2021), over onoverbrugbare verschillen in karakters en relationele problemen.
Ondanks al die heavy shit heeft de rapper het naar zijn zin, hij is vriendelijk en het publiek luistert aandachtig. Het is een prima show en ik kijk uit naar de releases die dit jaar nog gaan komen
Ieder die ooit eens een festival heeft bezocht kent het probleem: het uitpluizen van het programma, om vervolgens een route uit te stippelen door de line- up. Popronde Den Bosch maakt het je niet gemakkelijk; buiten de gekende concertlocaties als Willem Twee, Brouwcafé de Vaart, Podium Azijnfabriek of Plein 79, staan er in vrijwel elk café en kroeg minimaal twee acts voor deze vrijdagavond geprogrammeerd. Zie daar maar eens een spoorboekje van te maken.
Popronde Den Bosch 2022
Afgaande puur op de omschrijving van artiesten zoals Popronde Den Bosch zelf die aanlevert in hun programma, begin ik mijn roadtripje in het World Skate Center. De geur van vers hout hangt nog in de lucht, ze zijn immers niet zo lang geleden verhuisd naar hun nieuwe locatie in de Kaaihallen, aan de Tramkade.
De muzikale opener daar is vanavond Mountain Eye, een nu-metalband. Op papier (lees: site) bestaand uit vijf leden, in het W.S.C. zijn ze een kwartet. Hun set begint energiek, rauw en hard, maar naarmate de tijd verstrijkt wordt het wat vlakker en klinkt het meer als iets wat ik vaker heb gehoord. Hun geluid wordt later in de set aangevuld met elektronische geluidseffecten, wat Mountain Eye precies dat typische nu- metal geluid geeft. Aan herhaaldelijke verzoeken om als publiek dichter op het ‘podium’ te komen staan wordt uiteindelijk schoorvoetend toegegeven, en staat het daar best vol. Als de zanger voor een zoveelste keer vraagt of iedereen ‘a good time’ heeft ga ik m’n fiets weer opzoeken. Ze gingen lekker van start, maar dat nu- metal is net iets te gelikt naar mijn zin.
Rats and Daggers
Ik weet dat Rats and Daggers in de Palm staat. In de volle vrijdagavondkroeg staat achterin een klein podium, waar het Utrechtse trio net hun soundcheck afrondt. Timing!
Niet ten overvloede staat er een doos gratis oordoppen klaar op de hoek van de bar; in deze íets te kleine ruimte stuitert de energie van Rats and Daggers heen en weer tussen de vier muren. De frontvrouw zingt- schreeuwt haar teksten, zichzelf onderstuwend op bas, voortgejaagd door de drummer en gecomplimenteerd door de gitarist. Niet te ingewikkeld doen, rauwe directe punk. Het schelle geluid is er helaas debet aan dat ik niet de hele set afluister.
IVYVOX – Knillispoort
Op naar de Knillispoort, waar ik collega- recensent Johan én IVYVOX weet. Ik kan nog mooi een paar nummers meepikken van deze enthousiaste, vrolijke en energieke poppunkband.
In de Willem Twee staat vervolgens wat mijn favoriet van de avond blijkt te gaan zijn: Radeloos///Ziedend. Afgaand op de Popronde-omschrijving had ik iets anders voor ogen dan er in de Kleine Zaal op het podium staat, maar ik kan niet zeggen dat het me tegen valt. Vijf man sterk stort Radelood///Ziedend een loodzware bak deathmetal over het publiek, met gedrevenheid en vakmanschap.
De nummers bieden genoeg variatie tussen log, traag en slepend en snoeihard en snel om het interessant te houden. Ik lees dat R//Z zich druk maakt over zaken die niet kloppen in de wereld; hun teksten zijn niet te verstaan, maar de uitstraling en zeggingskracht van de zanger doen vermoeden dat het hier niet alleen gaat over dood en verderf. Ik ben erg onder de indruk van hun set.
Vrijwel aansluitend maakt Swell hun opwachting. Deze viermans hardcoreband uit Tilburg draait al wat jaren mee in het circuit, en kent het klappen van de zweep. Gedegen zetten zij hun variant op hardcore neer voor het wat afwachtende publiek. Wellicht dat de zang, die wat achterbleef bij de rest van de band qua zeggingskracht, wat sterker had gemogen, maar verder niks mis met deze pot recht- door- zee.
Knife Massage – Mickey Obo
Als dan nog blijkt dat Knife Massage hun best doet om Brouwcafé de Vaart op z’n kop te zetten, mogen we spreken van weer een geslaagde Popronde Den Bosch. Maar niet voordat dit Rupsje Nooitgenoeg toch nog weer even oversteekt naar de Willem Twee voor een set van Kiwi Club; twee d.j.’s die hun set fraai laten aanvullen door een live- meespelende gitarist. Nog héél even dan…
De muziek van Charlot laat zich omschrijven als alternative electronisch met een bijna sprookjesachtige en loepzuivere hoge zangstem. Inspiratie voor teksten haalt Charlot uit verschillende onderwerpen.
Charlot
Charlot – Popronde Den Bosch
Het scheelde niet veel, of ik was op weg naar de Bethaniestraat, maar bedacht me net op tijd, dat Podium Azijnfabriek, zoals het tegenwoordig heet, al weer enige tijd in de Triniteitstraat gevestigd is. Daar waar vroeger Theater Bis zat en later, tot 2012 het Koningstheater. Er is voor de gelegenheid een klein podium gebouwd aan de raamzijde, waar Charlot en twee van haar bandleden, David en Boaz, stipt om 20.00 uur aan hun Popronde Den Bosch show beginnen.
Eerder dit jaar mocht Charlot al shows openen voor Froukje in onder andere Tivoli Utrecht, maar vanavond staan ze hier op eigen kracht. Charlot is dan ook blij verrast, als de foyer lekker gevuld is, “Wat fijn dat jullie allemaal zijn gekomen!”, zegt ze na een paar nummers. Maar ook tijdens het optreden komen er nog steeds mensen bij. Het geluid staat wat aan de zachte kant, waardoor je, als je vooraan staat net als ik, het voetpedaal zelf harder hoort, dan het geluid dat door de speakers klinkt. Verder klinkt de geluidsmix prima.
Begin dit jaar is hun EP, Darker Than The Moon, uitgekomen en uiteraard vormen die nummers de basis van het optreden van vanavond. Onder andere de singles Better When It’s Dark en Cosmic Connections, passeren de revue. Maar er wordt ook al volop gewerkt aan nieuw werk en er zit ook weer een nieuwe EP aan te komen, waarop ze samenwerkt met onder andere Tessa Rose Jackson.
De muziek laat zich omschrijven als alternative electronisch met een bijna sprookjesachtige en loepzuivere hoge zangstem van Lotte, zoals ze in het dagelijks leven word genoemd. Muzikale invloeden zijn er onder andere van Regina Spector, Aurora en Agnes Obel, en die laatste is vooral in de kleinere pianoliedjes terug te horen. Maar de aanvulling van de drumcomputer van Boaz en de duistere synths en kekke geluidjes uit het Korg keyboard van David geven de muziek weer een eigentijds geluid.
alternatieve electronica
Inspiratie voor teksten haalt Charlot uit verschillende onderwerpen. Cosmic Connections bijvoorbeeld, gaat over een relatie tussen twee mensen van wiens zielen zo met elkaar verbonden zijn, dat ze als het ware kosmisch geconnecteerd zijn. Het idee van de nieuwste release, het nummer Perfume, kwam na het lezen van het boek Het Parfum, van de favoriete schrijver van Charlot, Patrick Süskind.
Aan het eind van de show gaat het tempo iets omhoog en zie je zelfs hier en daar verschillende mensen voorzichtig met hun heupen wiegen. Hopelijk komen er op de nieuwe EP meer van dit soort dansbare klanken. Al is de afsluiter, hun eerste nummer dat twee jaar geleden al is uitgebracht, Better When It’s Dark. Dat Charlot deze locatie op eigen kracht aankan is wel bewezen, dus de volgende keer dan ook graag op volle kracht, dus met alle vijf de bandleden en een iets grotere zaal, waar de muziek ook wat harder kan. Knap als je dan nog stil kunt staan.
Deel 1
Onbeperkt genieten van Popronde, heerlijk. De Popronde Den Bosch 2021 is weer bijna als vanouds, al zijn er in verband met corona nog steeds enkele maatregelen waar men zich aan dient te houden. Dat begint met je online aanmelden op de Popronde site, door middel van registratie op het ticket platform Ik Ben Aanwezig. Dat kost je vijf euro en een beetje administratiekosten voor een passe-partout.
polsbandje passe partout
Bij je eerste podium krijg je vervolgens een polsbandje, op vertoon van de juiste QR code en ID, maar dan kun je in principe naar elk gewenst optreden, mits de zaal niet te vol is. Maar dat was gek genoeg nergens. Andere jaren was het toch wel wat drukker. Durven de Bosschenaren zich nog niet zo goed in de drukte te begeven? Is het teveel gedoe, voor de niet gevaccineerden?
onbeperkt genieten van Popronde
Je zou toch zeggen dat men wel weer behoefte heeft aan live muziek. Er was in ieder geval volop keus in uiteenlopende genres. En omdat er zoveel te zien en te beleven valt, moeten er keuzes gemaakt worden. Hier volgt deel 1 van mijn selectie met Jadi D, Frontstreet, Indigo Pastel en Douwe Doorduin.
Jadi D
Onbeperkt genieten van Popronde
De avond begint voor deze KLANKGAT redacteur bij Van Aken in het Werkwarenhuis waar Socks;SportsSocks een verrassend optreden geeft. Hier lees je een uitgebreid verslag. Ze waren wel wat later begonnen en ook dus later klaar, om die reden val ik bij Jadi D halverwege de show in. De Kleine Zaal van Willem Twee Poppodium is lekker gevuld en Jadi D staat al volop te shinen op het podium. Zelfverzekerd en gestoken in een strak roze joggingpak staat ze lekker wulps te dansen en verdienstelijk te rappen op de aanstekelijke deuntjes van de man achter de knoppen. Het publiek, dat voornamelijk uit rock en metal liefhebbers bestaat, want deathmetalband Inferum in de Grote Zaal is net afgelopen, heeft ze gewoon volledig in haar zak.
Jadi D
Jadi D houdt van haar publiek en wil zelfs posters opsturen naar liefhebbers die haar een DM (direct message, red.) sturen. Ze houdt ook van de mensen achter de bar, dus speciaal voor hen zingt ze het half Nederlandstalige/ half Engelstalige Bartender. Misschien is het zelfs wel meer dan houden van, want ze zingt “Ik fok de bartender”. En op het eind van de show loopt ze gewoon het podium af, de deur door richting backstage, om niet meer terug te komen. Geen “dankjewel”, geen “fijne avond nog”, niks. En de man op het podium die de beats en muziek verzorgd? Die gaat gewoon nog een tijdje door als dj. Van Jadi D niks meer gehoord, maar dat gaat nog wel komen, daar ben ik niet bang voor. En anders stuur ik haar wel een DM.
Frontstreet
In de grote zaal is het weer tijd voor zware gitaren. Jammer genoeg voor Frontstreet is de zaal niet zo vol. Maar dat weerhoudt de mannen er niet van om vol overgave een goede performance neer te zetten. Het genre nu metal zoals we dat nog kennen van Korn, Limp Bizkit en Deftones is weer aan een opmars bezig. Dus wie weet kan Frontstreet hiervan profiteren. Ze combineren rap, metal met electronica en dat doen ze zeer verdienstelijk. The happy few die aanwezig zijn hebben het mogen aanschouwen.
Dan op de fiets naar het centrum, richting Huis 73, waar Indigo Pastel al bezig is. Ze maken lekkere melodieuze indie rock muziek en de zanger is gezegend met een mooie warme stem. De mooie zaal is vrij groot, dus oogt het al snel leeg in de ruimte. Bovendien staan er verschillende tafels voor het podium, dus bijna iedereen zit. Voor een rustig nummer als Juliet, is dat niet zo erg. Alleen wordt er veel gekletst, dus wordt er gevraagd om nu even stil te zijn. Daarna gaat het tempo weer omhoog, dus mag er gedanst worden.
publiek niet danswillig
Maar hoe goed de band ook zijn best doet, de mensen blijven zitten. De zanger zegt zelfs, dat ie het wel jammer vindt dat iedereen blijft zitten en voegt er enthousiast aan toe: “Als je wil dansen, dan is dit je kans!” Hij zingt: “Happy happy, joy joy,” op een deuntje dat wel iets weg heeft van Do You Wanna Hold Me van Bow Wow Wow uit de jaren ’80. Het mag niet baten, er is niemand op de been te krijgen, behalve degenen die bier gaan halen.
Douwe Doorduin
Douwe Doorduin in Willem Twee café
Op de fiets weer richting Willem Twee Poppodium, maar ditmaal in het café, waar Douwe Doorduin net gaat beginnen. In zijn eentje met gitaar. Nee, geen singer songwriter. De band die hij bij zich heeft zit in zijn laptop. Zelf geprogrammeerd. Hij gooit het erop dat er afgelopen anderhalf jaar, vanwege alle beperkingen, niet mogelijk is geweest om een band bij elkaar te krijgen. Dat is uiteindelijk wel de bedoeling. Het zijn lekker in het gehoor liggende popliedjes, met soms wat wave en Britpop invloeden, die met een band erbij waarschijnlijk tot volle wasdom kunnen komen.
geen singer songwriter
Verder vertelt hij nog dat een andere passie van hem, het maken van fietsfilmpjes op zijn YouTube kanaal is. De passie voor wielrennen deelt hij met Blaudzun, waar hij de volgende dag bij in het voorprogramma staat in de Groene Engel in Oss. Dat kan geen toeval zijn. Wat wel toeval is, is dat ik hem daar dus ook zag en na afloop nog even kort gesproken heb. Hij liet me weten dat het de bedoeling is dat de band er volgend jaar gaat komen, maar dat hij nu ook wel geniet van de ongemakkelijke situaties op het podium met die laptop. En eerlijk is eerlijk, hij gaat er ook wel heel ontspannen mee om en heeft iets ontwapenends en een grote gunfactor.
In deel 2 van Onbeperkt genieten van Popronde bespreek ik de bands Deveron en Kalaallit Nunaat, bands die raakvlakken met elkaar hebben en de Popronde op de Tramkade afsluiten.
Bij Van Aken in het Werkwarenhuis staan, deze editie van Popronde Den Bosch, twee bands op het programma, Socks;SportsSocks uit Rotterdam en later op de avond eigenzinnige, Nederlandstalige hiphop van Dada uit Eindhoven.
Socks;SportsSocks
Socks;SportsSocks – lange soundcheck
Op het affiche staat aanvang 19.50 uur en de belangstellenden druppelen vlak van tevoren binnen, waardoor de zaal inmiddels aardig is gevuld. Maar Socks;SportsSocks heeft blijkbaar niet zo’n haast en is nog volop aan het soundchecken. Tussendoor roept zanger/frontman Djurre van Dijck nog met een vrolijke grijns op zijn gezicht: “Hee mensen, geen anderhalve meter!”
geen anderhalve meter
Inderdaad, dat is na het tonen van je corona app vanavond niet per se nodig. En dat zal voor de meesten de eerste keer zijn na een hele lange tijd. Inmiddels wordt het geduld van de aanwezigen wel op de proef gesteld, want uiteindelijk is het ruim na achten voordat het eerste nummer wordt ingezet.
Indie – Ambient – Punk – no moshpit
De heren noemen de muziek die ze maken, Indie – Ambient – Punk. En dat klopt allemaal, al had je dat punk gedeelte niet meteen verwacht in het begin. Daar hoorde ik eerder inspiratie van bands als Arcade Fire, met de wat huilerige stem van de zanger, en ook The War On Drugs is niet ver weg. Langzamerhand komt er wat meer venijn in het spel en ook in de zang.
Maar halverwege de set wordt single Hipster Blues #4 ten gehore gebracht en dat is, zeker in het begin, wel erg rustig. Zo rustig zelfs, dat er zelfs een paar mensen de zaal uit lopen. Of misschien moeten ze wel naar de volgende act van hun schema. Maar dan hebben ze toch wel wat gemist.
Djurre van Dijck
Eerst, schijnbaar uit het niets, een oerschreeuw van de zanger, waarna het dus echt wél richting punk gaat, met gierende gitaren, harde drums en een zanger die onverwacht de hele zaal door rent en zijn T-shirt uittrekt. Een moshpit zit er nu nog even niet in, al zou die zanger daar wel in voor zijn waarschijnlijk. Het nummer It’s Not My Problem / Or? begint vervolgens vrij chaotisch, waarna het overgaat in een soort van dronkemans ballade, om te eindigen met, als ik me niet vergis, People Get Around, wat dan muzikaal weer een beetje doet denken aan The War On Drugs.
Al met al een verrassend en gevarieerd optreden dus. Soms geplaagd door een kabel die een beetje stoorde, jammer genoeg gebeurde dat net bij een A capella stukje van de toetsenist achterin, maar dat mag de pret niet drukken. En pret hebben ze wel zo te zien. Houd dat enthousiasme vast mannen. En geniet nog van de Popronde optredens in Utrecht, Heerlen, Arnhem en Zwolle die nog op het programma staan en misschien zien we Socks;SportsSocks ooit nog terug op een groter podium.
Vrijdag 8 oktober heeft Bossche Brouwers een viertal bands voor de liefhebber van vuige rock, punk, noise en garage op het programma staan. Een concentratie van herrie. De bands zijn nog niet helemaal uitgekristalliseerd maar who cares? De binnenstad van Den Bosch en de Tramkade kunnen weer gaan rocken. Dat geeft een heerlijk gevoel wat we lang hebben moeten ontberen.
Popronde bij Bossche Brouwers
Nu zijn de podia al vanaf 25 september al geopend. Geen anderhalve meter meer, maar gezellig staand, in een bijna volle kroeg, kledingwinkel, kapperszaak of poppodium. Willem Twee poppodium is al gestart met een aantal rock- en punkbands zoals The Dust Coda en de tribute band Joy Division Undercover. Vrijdag 8 oktober gaat het centrum uit zijn dak, zeker en vast.
De Bossche Brouwers profileren zich al langer met het binnenhalen van bands met een rauw randje en waren als zodanig een goede partner van het winterfestival Rauwkost.
Rauwkost 2020
Wat hebben de Bossche Brouwers zoal in petto voor de liefhebber van rock, punk noise & garage?
18:50: SULTAN
Sultan
Brutale apocalyptische rock met eigenwijze nummers over het digitale tijdperk. Nadat je headbangend helemaal uit je plaat bent gegaan en mee hebt geschreeuwd dat ook jij genoeg hebt van je telefoon, beland je plotseling in een oosterse disco en wil je dansen maar weet je niet hoe. Het maakt niet uit. Doe maar wat.
20:20 CLOUDSURFERS
CLOUDSURFERS
Een gevaarlijk lekkere mix van zonnige surf en stevige punk. Manische gitaarpassages en grungy vocals worden voortgestuwd door een vlammende ritmesectie. CLOUDSURFERS combineert het onberekenbare van Pulp Fiction met het zweet van Oh Sees en de garagepop van Together Pangea: that’s a pretty fucking good milkshake!
21:50 Cashmyra
Cashmyra
Stampende drums en minimalistische gitaarlijnen. Cashmyra is een Nederlandstalig postpunk duo dat graag vervreemde teksten, vuige herrie en spoken-word met elkaar afwisselt. Altijd een beetje boos om alles en juist daarin zit comfort. Met het fuzzige debuutalbum Moreel Verwerpelijk stond het duo o.a. al op ESNS20, ESNS21 en in Vera.
23:20 Kalaallit Nunaat
Kalaallit Nunaat
Combineer een liefde voor noise, post-punk en krautrock en je krijgt de hypnotiserende wall of sound die Kalaallit Nunaat heet. De Rotterdammers maken muziek die een koude kelder niet misstaat en versnellen elke show tot een oorverdovende waterval van repetitieve beats en melodieën die samen komen tot een heerlijke onenigheid.
Deze vier bands zijn te zien bij de Bossche Brouwers, wat een feest.
Screenshots:
SULTAN. ||| NORTHERN LIGHTS | LIVE FROM THE BASEMENT
