Niels Broos

Niels Broos in de Toonzaal met orgel en Moog One

De verwachtingen waren hooggespannen maar de orgel en synthesizer overtuigen helaas niet

De Toonzaal nodigde Niels Broos uit tot het geven van een concert waarin orgel improvisatie op het Toonzaal Orgel samenging met geluiden gemaakt op een Moog One synthesizer en geluiden uit de elektronische muziekstudio.

Niels Broos

Niels Broos
Niels Broos

Toetsenist Niels Broos is niet alleen een exponent van de potpourristische muziektijdgeest, hij is één van de belangrijkste Nederlandse aanstichters van een urgente stroming die het midden vindt van hiphop, elektronica en jazz. Broos was een voornaam lid van het Kyteman Orchestra en vormt een spil in het werk van Binkbeats en Jameszoo met wie hij samenwerkte op diens laatste Brainfeeder plaat.

De eerste synthesizer

Niels Broos
Orgel in de Toonzaal

De eerste voorloper van het moderne orgel werd al rond 250 vChr. in Griekenland gebouwd door Ktesibios uit Alexandrië. Omdat je op moderne orgels klankkleuren kunt wijzigen door het mengen van registers kan je een orgel (met wat goede wil) als een mechanische additieve synthesizer zien. Dus de combinatie van het Toonzaal orgel, met geluiden uit de Toonzaal elektronische studio en het synth geweld die de Moog One (the biggest baddest synth on the market) kan leveren is geen gek idee.

Concert

Niels Broos
Niels Broos Moog One

Mijn verwachtingen waren dan ook hooggespannen toen ik de zaal binnenstapte, waar de opstelling coronaproof was gemaakt door het publiek in twee verspringende cirkels neer te zetten met de juiste tussenruimte.

Alle apparatuur stond bij het orgel op de bovenverdieping opgesteld, zodat dat vanuit de zaal niet te zien was. Het concert begon met langzame tonen en geruis waarbij houten fluit-achtige tonen weerklonken, wat deed denken aan ‘Les flutes en Feu’ van Parmerud. Hier kwam het orgel bij wat resulteerde in langzaam verlopende akkoorden.

Niels broos
Moog One

De beroemde Moog subbas werd toegevoegd en een brutaler wordend orgel. De fluiten kwamen weer terug in het spel waarbij een langzaam bewegend filter enige variatie in klankkleur aanbracht. Er was weinig melodie maar wel een lage herhaling van thematieken die eerder in het hoog waren ingezet. Op enig moment waande ik me bij Vangelis zo rond 1985. Toen zat er vrij lange tijd weinig echte beweging in de klanken die voorbijdreven tot er met behulp van een toevalsgenerator waterdruppel achtige geluiden voorbijkwamen die weer enigszins beweging en ritme terugbrachten. En een mooi applaus volgde toen de laatste klanken waren weggestorven.

Composure

Het was duidelijk dat Niels hard gewerkt had aan het concert, en toch miste er iets. Een zekere meeslependheid, een zekere originaliteit. De klanken klonken te bekend, er zaten te veel stijlen door elkaar heen zodat geen groter geheel ontstond.


Screenshots van diverse video’s van Niels Broos SOLO  at Best Kept Secret Festival /Niels Broos – Moog One demo – Dancefair Utrecht

Holi Fools

Ruud Fieten en Romee Cooler duo Holi Fools

Diepzinnige muziek op warme zomeravond op het Funpark strand van Van Aken in het Werkwarenhuis

Ruud Fieten en Romee Cooler vormen het singer songwriters duo Holi Fools. Zij spelen zaterdagavond 1 augustus in het Funpark van het Werkwarenhuis aan de Tramkade. Een zomers aangekleed terrein vormt de achtergrond van de muziek van de Holi Fools. Het zijn echter geen zomerhits die het duo speelt. Verre van.

Holi Fools on the beach

Holi Fools
Ruud Fieten en Romee Cooler Holi Fools Funpark

Op het strand van het Funpark bij Van Aken in het Werkwarenhuis zit al veel volk aan tafel als Ruud Fieten en Romee Cooler aan komen lopen met muziekinstrumenten; een akoestische gitaar, een luidspreker, een keyboard-synthesizer en een groen kistje met de opdruk COFFEE. Bijna iedereen heeft strandkleding aan en de stemming zit er goed in. De hemel is strakblauw met hier en daar wat sluierbewolking en er staat nauwelijks wind. Perfecte zomeravond.

Holi Fools Ruud Fieten Romee Cooler
Holi Fools – Ruud Fieten & Romee Cooler

Ruud en Romee zetten zelf hun podium op. Het is een buitengebeuren wat helemaal past in deze tijden van corona. Het wordt een podiumpje met een verhoging waarop het duo kan zitten met de speaker achter hen geplaatst. Aan de voeten van Romee staat het groene kistje met daarop wat wijnglazen en een kelkvormige bierglas gevuld met kraanwater. Romee heeft zichzelf tijdens de lockdown die ze met Ruud in Zuid-Frankrijk doorbracht, het spelen van de glasharp aangeleerd.

Romee Cooler: “Ik heb een eigen glazenorgel gemaakt. We waren in Frankrijk tijdens de lockdown en we konden niet naar Nederland. We hadden alleen een gitaar bij ons. Ik speel piano maar had dus mijn toetsen niet bij me. Maar ik wilde wel meespelen, we waren al aan het trommelen op wasteiltjes, dat soort dingen. En toen kwamen we op het idee om een glazenorgel te maken. We hebben mooie klinkende glazen bij elkaar gezocht en op een kistje gezet. Het kistje is eigenlijk een soort klankkast en we kunnen hem ook helemaal uit versterken met een elementje erop. Het is een volwaardig instrument geworden. Nou, daar wordt nog meer op geëxperimenteerd.”

Ruud Fieten
Ruud Fieten

Singer songwriter Ruud Fieten timmert toch al weer een tijdje aan de weg als muzikant. Zijn eerste EP In Orbit kwam in 2015 uit. Vorig jaar publiceerde hij de EP Mad Dogs in the Sun. Dit jaar verscheen de single The Past Is Yet To Come waar een leuke anekdote achter zit.

Ruud Fieten
The Past Has Yet To Come

Ruud Fieten: “The Past Is Yet To Come is een filosofische hersenkronkel van mij. Ik was aan het nadenken over tijd en hoe er eigenlijk helemaal geen sluitende theorie over is. Van wat het eigenlijk is en dan zou je kunnen zeggen ‘het verleden moet nog komen’. De theorieën over tijd zijn nog niet sluitend. Dus ik dacht, ik speel daar een beetje mee.
Het was toevallig heel grappig, want ik werd een keer gebeld door een radiostation. Zij vroegen naar mijn nieuwe single. Maar ik had op dat moment geen nieuwe single. Ik liep al een tijdje rond met dat zinnetje The past is yet to come. Daar wilde ik al iets mee doen. Dus toen dat radiostation vroeg of ik iets wilde vertellen over mijn nieuwe single, zei Romee ‘misschien moet je vandaag een single schrijven en uitbrengen’. Ik dacht dan is dat zinnetje wel heel geschikt. Omdat zij dachten dat ik al een single had wat niet het geval was. Hij moest nog komen, the past is yet to come.”

Nieuwe single
Hoe het ook zij, verleden, toekomst, nú roept het heden en na een soundcheck kunnen de Holi Fools beginnen. Het derde nummer is The Past Is Yet To Come en het is een catchy nummer. Ruud beschikt over een licht hese en heldere stem. Dat biedt hem de mogelijkheid om in welk volume dan ook de teksten duidelijk verstaanbaar te laten klinken. Prettig om naar te luisteren.

Holi Fools
Holi Fools

Van de EP Mad Dogs in the Sun speelt het duo het titelnummer en Repeat After Me. Van de EP In Orbit alleen het nummer Wintercome. Dan speelt Ruud het nummer Addicted To The Slowlane die hij ook bij het lokale tv-programma Poppunt Drenthe liet horen. Het is een nieuw lied en zal waarschijnlijk snel op single worden uitgebracht. In de tweede set wordt het nieuwe lied als afsluiter van deze akoestische sessie nog een keer gespeeld. Dat is niet erg, want het is een sterk nummer.

De Holi Fools komen niet helemaal tot hun recht. Het is moeilijk om goed hoorbaar te spelen gezien de eenvoudige middelen die zij tot hun beschikking hebben. En natuurlijk is er het onvermijdelijke omgevingsgeluid waardoor de context enigszins verloren raakt. Deze maand nog kan je Ruud Fieten en Romee Cooler weer zien in Den Bosch, bij Minitopia.


Mark of Chaos

Mark of Chaos verdient echt veel meer publiek

Hardcore bands en seated concerts zijn geen gelukkige combinatie

Mark of Chaos meemaken vanuit een zitplaats aan een tafeltje met een bloemetje erop. Niet in je wildste dromen kom je d’r op. Als dit de toekomst van kleine rockbandjes gaat zijn, moet ik echt op zoek naar een andere hobby. Juist het fysieke, van dicht op elkaar staan en de energie voelen, wat dit soort concerten zo leuk maakte, is totaal weg. Hardcore bands in combinatie met seated concerts vormen echt geen gelukkig huwelijk.

Mark of Chaos

Mark of Chaos
Mark of Chaos

Vrijdag 24 juli staat, midden in de vakantie- en coronatijd, het Betuwse trio Mark of Chaos geprogrammeerd. Op de aankondiging staat ‘hardcore’; voor mij reden om sinds lang weer een concert te bezoeken.

‘Concert’ leze u in de breedste zin van het woord. De grote zaal van de Willem Twee lijkt veranderd in een ruimte waar, binnen niet al te lange tijd, een bridgedrive kan gaan losbarsten. Verspreid over de zaal staan tafeltjes en stoelen. Elk tafeltje is voorzien van een vaasje met kleurige bloemetjes.

Mark of Chaos
seated concert

Wat langer rondkijken leert me dat er éénpersoons en groepstafeltjes zijn. Er van uitgaande dat het misschien uitverkocht is, een plekje aan een éénpersoonstafeltje uitgezocht. Het volume van de muziek op de achtergrond maakt dat punk onverwacht muzak wordt.

Als na verloop van tijd het volume omhoog gaat, stijgt de verwachting. De trommelvliezen kunnen langzaam warm draaien. Als vervolgens de drie mannen van Mark of Chaos het podium betreden is iedereen klaar voor een lekkere pot live hardcore. En met iedereen bedoel ik alle tien betalende bezoekers…

Het zou geen verbazing wekken zou Mark of Chaos uit Rotterdam komen. Het ‘niet lullen maar poetsen’-credo van de havenstad is ook dit trio op het lijf geschreven. Vol gas en vol enthousiasme jagen ze hun nummers er door. Hemelbestormend is het allemaal niet maar dat boeit nu even niet. Het plezier wat deze drie jonge gasten uitstralen doet veel.

Inderdaad, jonge gasten. Dan blijkt, na een set van ongeveer een half uur het tijd is voor de ‘q and a’, ofwel vragen vanuit de zaal, hun leeftijd rond de 21 jaar te liggen. Twee broers, verantwoordelijk voor drums, en bas en zang, blijken van pa, ook aanwezig in de zaal, een gefundeerde punkopvoeding te hebben genoten. UK Subs wist hun ouweheer zich te herinneren. Daar begon hun muzikale vorming mee.

Mark of Chaos
Q and A met Mark of Chaos

Onder leiding van de altijd enthousiaste programmeur Rob van der Ham ontspint zich een ontspannen gesprek tussen band en publiek. Hierin ligt de grote winst van een ‘seated’, klein concert. Het wordt al vrij snel gemoedelijk. Hoewel gemoedelijk al weer rap vergeten is, als Mark of Chaos, na de laatste vragen, met een paar nummers vol gas een dikke punt achter deze avond zet.

Dat Mark of Chaos niet gespeend is van talent, blijkt uit de podiumplek voor Jera On Air die zij verdiend hebben in een bandbattle een paar weken geleden. Hopelijk liggen in 2021 de coronamaatregelen achter ons. Mark of Chaos verdient een concert in een zweterige tent, waar het publiek plakkerig van zweet en bier, zich verdringt voor het podium. Tot die tijd doen we het maar met wat ik afgelopen vrijdag heb gezien.

In tijden van vakantie en corona zullen de zalen niet gevuld raken. Maar een grote pet af voor zowel Mark of Chaos als Willem Twee poppodium, die er toch in geslaagd zijn van iets slechts het beste te maken!


Mark of Chaos on JERA on AIR 2021 op 24, 25 en 26 juni.

Bandleden Mark of Chaos
Tom de Laak – gitaar
Julian Grimm – zang & bas
Benjamin Grimm – drums

Vexed Question

Even geen hete hangijzers in Vexed Question

Wardrobe's nieuwste single is de derde track van het aankomende album Jason

VEXED QUESTION van het latijnse vexata quaestio betekent een kwestie waarover veel wordt gedebatteerd en besproken. Of zoals Johan Verckist frontman van de Antwerpse band Wardrobe het zelf verwoordt: “Het lied gaat een beetje over alle hete hangijzers (vandaar de titel Vexed Question) die onze maatschappij beheersen en dat het leuk zou zijn om gewoon eens te kunnen zeggen: Ik ben ermee weg. Zoek het maar uit!”

Vexed Question

Vexed Question
Vexed Question

Na een paar recente uitstapjes in elektronica luister ik nu naar een onvervalste popsong uit het Indie genre met de intrigerende titel Vexed Question. Maar wat betekent het? Na enig zoeken op internet vond ik al snel een antwoord, maar die was me te cryptisch. De draai die Johan Verckist er aan geeft, brengt meer klaarheid (zie boven).

Het gaat dus om kwesties waar de meningen nogal over verdeeld zijn, hete hangijzers. Hete hangijzers genoeg in deze tijd. Je kan slechts instemmen met die hartekreet van Verckist.
KLANKGAT schreef eerder over Wardrobe. Daarom kwam het bericht van de nieuwe single Vexed Question niet als een verrassing in de chatbox.

Het nummer Vexed Question is inmiddels de derde track van het nieuwe album Jason dat naar verwachting in september uitkomt. De twee eerder verschenen singles zijn Goldilocks en Dead End Kids.

Vexed Question duurt net iets minder dan drie minuten en dat is voor een single een perfectie lengte. De intro duurt 30 seconden en dat is een ietsiepietsie te lang maar ze is wel catchy. De stem van Johan Verckist is herkenbaar. Hij zingt op een vaste lijn met nu en dan een hogere toon en benadrukt daarmee een bepaalde frase. Op dit nummer is zijn stem niet vervormd zoals wel het geval is in die andere single, Goldilocks.

Vexed Question
Johan Verckist in de Toonzaal mei 2019

De kern van de song zit ‘m in het refrein: Who am I to fight the curb, to slice the pearls, the breathing pills? After the world, the minor whirl, I’m out. De zanger verwijst naar protestdemonstraties die uitmonden op straatgevechten en ‘breathing pills’ duidt op de beademing van covid-19 patiënten. Met  ‘After the world, the minor whirl, I’m out’ doelt Verckist waarschijnlijk op de beroemde uitspraak van Lodewijk XIV, de Zonnekoning: “Après moi, le déluge”; Na mij de zondvloed.

Vexed Question is qua inhoud een sterk lied. Ondanks de vrolijke toon van het nummer stemt de strekking van het verhaal dat niet. De overkill aan hete hangijzers eist zijn tol. Mensen zijn het zat. Dat gaat echter niet op voor dit lied dat na een aantal keren luisteren steeds beter klinkt.

Janne Schra

Openluchtconcert Sven Ratze met Janne Schra

Afgelaste Theater Festival Boulevard trekt tijdelijk in bij Citadel 's-Hertogenbosch

Zanger en performer Sven Ratzke is inmiddels een vertrouwd gezicht geworden voor de festivalgangers van Theater Festival Boulevard. Deze avond heeft hij als gasten de charmante zangeres Janne Schra en pianist/componist Christian Pabst in zijn programma opgenomen.

Het trio trad op in een openlucht theater met 140 zitplaatsen in de Citadel van Den Bosch.

Theater Festival Boulevard in de Citadel

In samenwerking met het eerder afgelaste Theater Festival Boulevard is er door de makers van dit nieuw kleinschalig zomerprogramma ontstaan met de veelzeggende titel “Afzender Boulevard”. Hiervoor is een prachtig podium met 140 zitplaatsen gebouwd in de Bossche Citadel.

Het eerste concert is met Boulevard liefhebber van het eerste uur Sven Ratzke. Hij komt nog vijf keer terug met telkens een andere gast. Op deze prachtige, zonnige vrijdagavond 17 juli start de reeks met Janne Schra.

Janne Schra
Janne en Sven

De andere gasten zijn Carel Kraayenhof (24 juli), Lavinia Meijer (31 juli), Michelle David (7 augustus), Gregory Frateur (14 augustus) en als laatste Claron McFadden op 21 augustus. Alle concerten zijn al tijden uitverkocht. Dat was ruim voor corona het geval.

Sven Ratzke

Sven Ratzke
Vlnr. Christian Pabst, Janne Schra en Sven Ratzke

Sven Ratzke vangt als altijd spitsvondig en op het publiek gericht aan met onder andere enkele David Bowie songs zoals Heroes en Where Are We Now. Daarnaast een aantal andere nummers waaronder een van de door hem zeer bewonderde Hildegard Knef. Dit alles amusant met elkaar verbonden door een groot aantal al dan niet waargebeurde anekdotes.

Janne Schra

Janne Schra
Janne Schra

Janne Schra (Room Eleven, Schradinova) heeft een intrigerende jazzy stem. Vanavond brengt ze een aantal heel verschillende nummers variërend van Diep In Mijn Hart van Tante Leen tot het verfijnde Zachter van het album Vasalis, dat zij samen met het Noordpool Orkest opnam.

Het is een mooie show met Sven en Janne zowel solo als in een duet. Dit alles op indrukwekkende wijze begeleid door Christian Pabst (componist, jazz pianist en componist van filmmuziek) op de vleugel.

Het publiek keert tevreden huiswaarts. Mooi concert, onder de beste weersomstandigheden en op een van de mooiste locaties die je hiervoor kunt bedenken.


Fotografie: Wies Luijtelaar

Letterbekken LIVE

Letterbekken LIVE! heropent met Dicht aan de Vaart

Er kan weer volop gedicht en voorgedragen worden bij Letterbekken in de nieuwe terrastent setting

Letterbekken LIVE! Dicht aan De Vaart kon met de halfopen terrastent als locatie niet beter beginnen. Dit buitenpodium aan de achterzijde van café De Vaart is een gouden greep. Iedereen heeft er zin in, allicht na zoveel maanden dichterlijke onthouding vanwege de lockdown. En over ventilatie hoef je je niet druk te maken. Die is er volop.

Dicht aan de Vaart

Dicht aan de Vaart
Renk van Oyen

Dichter aan het water is niet mogelijk. Het uitzicht op De Dieze en het kolkend wolkendek met afwisselende lichtinvallen is een leuk extraatje bij deze heropening van Letterbekken. Maar de mensen komen toch echt voor de dichters, de poëzie en voor elkaar. Na maanden lockdown zit de stemming er goed in. Letterbekken gaat nog twee edities in deze terrastent houden alvorens café De Vaart weer te betrekken voor zijn dichterlijke avonden.

Doeko L.
Organisator/spreekmeester Renk van Oyen opent Dicht aan de Vaart. Hij is erg blij dat weer live kan worden opgetreden. Streaming is een leuk alternatief maar het blijft een surrogaat. In zijn introductie mijdt Renk het woord corona. Liever gebruikt hij het C-woord.

Na het welkomstwoord komt Doeko L. Stadsdichter van ‘s-Hertogenbosch met nieuw werk. Hij is sinds vier maanden vader geworden van een dochter en het nieuwe werk handelt bijna uitsluitend over die kleine spruit. Het eerste gedicht gaat over de bevalling van zijn dochter, terwijl hij in zijn intro zegt dat ze al bijna het huis gaat verlaten. Dat komt een aantal keren terug.

De dichter doet alsof het vaderschap hem zwaar valt, maar ergens tussen neus en lippen door klinkt zijn onvoorwaardelijke liefde. Hij smelt als hij haar ziet. Erg vermakelijk is het gedicht Je Hebt Je Moeder Kapotgemaakt. Gemaakt boos verwijt hij het kind wat zij haar moeder heeft aangedaan. Maar binnenkort gaat ze het huis uit. Naar de kinderopvang.

Pim Steinmann

Dicht aan de Vaart
Pim Steinmann met de Droomtelefoon

De volgende gast is Pim Steinmann uit Breda. Letterbekken is weliswaar een platform voor de dichtkunst niettemin zijn rap, spoken word en vertellingen welkom. Afwisseling en diversiteit smaken naar meer. Pim is een verhalenverteller. De vergelijking met vertellers uit de Arabische cultuur of het hofleven in de Middeleeuwen dringt zich op, wat Pim in een kort gesprek beaamt.

Dicht aan de Vaart
daten met de Droomtelefoon

Pim heeft het moeilijk met zijn huidige lichaam, eigenlijk eerder met het geslacht waarin hij is geboren. Al dat haar. Alleen het armhaar dat hij zachtjes streelt, kan ermee door. Daten is ook zoiets. Daar loopt hij tegenaan. Daten op internet is teveel gedoe. De Droomtelefoon, speelgoed uit de jaren ’90 biedt soelaas. Pim haalt een omvangrijke mobiele telefoon uit zijn tas, net zo’n eentje waar Michael Douglas op het strand mee telefoneerde in de blockbuster Wallstreet. Met die Droomtelefoon kan je vrij en onbezorgd bellen en daten. Pim zou graag spaghetti willen zijn die uit een pan met heet water wordt opgelepeld. Dan zou hij zich net zo buigzaam kunnen ontspannen in de armen van een man.

De Bruwelijke

De Bruwelijke aka Remi van Hoof wordt aangekondigd als een vat vol esprit, een meedogenloze dichter met een klein of groot hart – whatever. Dynamisch, levendig, wreed en krachtig. Zeker dat laatste als deze Bossche dichter HELP! schreeuwt in de microfoon. Die noodkreet galmt over De Dieze en de kade. Bonkend en bulderend ratelt De Bruwelijke als een Gatling mitrailleur zijn woorden over de hoofden van zijn toehoorders af.

Dicht aan de Vaart
rapper

Schielijk duik je weg, maar er is geen ontkomen aan zolang hij spreekt. Naast dichter is hij ook rapper. ‘Waar ik eerder kwam, worden mensen vermist’ is zomaar een frase die blijft hangen.

De Bruwelijke slaat hard toe en maakt zijn reputatie weer waar. Maar er is een keerzijde aan deze uit woede ontstane felheid. De dichter is begaan met zijn medemens en maakt daarin geen enkel onderscheid. ‘Wij zijn allemaal van dezelfde energie’ is zijn mantra. De Bruwelijke is humanist.

Marino van Liempt

Dicht aan de Vaart
Marino van Liempt

“Marino van Liempt heeft net de nieuwe bundel Sultans uitgebracht,” zegt Renk van Oyen in zijn introductie van de vierde gast van Dicht aan de Vaart. “Er zitten nog spelfouten in. Die worden er nu weggehaald,” roept Marino vanaf zijn zitplaats. “Dat maakt dit exemplaar een collector’s item.” Hij krijgt de lachers op zijn hand.

Marino loopt naar voren en stelt zich voor. Hij werkt in het onderwijs en heeft als zodanig dagelijks – behalve nu in de vakantie periode – te doen met de Jeugd Van Tegenwoordig. “De jeugd van tegenwoordig heeft het niet over Free Nelson Mandela maar over Free Wifi,” zegt hij meesmuilend. Op zijn werk krijgt hij het regelmatig aan de stok met systeembeheerders en programmeurs, de jongens van de ICT. Die jongens zijn hem te arrogant en die ergernis vervat hij in een gedicht.

Dicht aan de Vaart
Lotus

Marino eindigt met een klassiek sonnet getiteld Een zomer in Zeeland en met een waarschuwing over het opkomend populisme. Engagement genoeg in deze editie van Lekkerbekken.

Marion Kerkhof

Marion valt in voor Evelien Rothuizen die moest afzeggen vanwege ziekte. Marion voelt zich meer spoken word artiest dan dichter. Zij is gewend om op te treden met de microfoon in haar hand en haalt daarom het ding subiet van de standaard.na haar eerste gedicht. Zij komt net als alle andere gasten terug in het tweede gedeelte van Dicht aan de Vaart. In dat tweede deel brengt zij de Moerasprinses in spoken word.

Tweede deel Dicht aan de Vaart – Open Podium

Aan het Open Podium doen twee dichters mee. Dat zijn Stefan met twee gedichten en Friso Woudstra met oud werk zoals De Dood Is Erotisch. Vervolgens doet Renk van Oyen ook een duit in het zakje met onder andere Hulde aan de hengellozen. Marino van Liempt heeft een lied in petto en dicht over Het leven van een pijpkaneel. Marion Kerkhof met Moerasprinses, Pim Steinmann met onder meer een kort verhaal over badmintonnen en de Bruwelijke sluit af met een ode aan het Kung Fu filmgenre.

Het was een zeer geslaagde post-lockdown editie, deze heropening van Letterbekken LIVE!. Het buitenpodium als dichterlijke plek werkt perfect. Er was geen live muziek. maar de gouwe ouwe die Hank Wolfskin draaide deden dat snel vergeten. Nog twee te gaan deze zomer.

Johnny's Adventures

Johnny’s Adventures grote aanwinst Bossche muziekscene

Een kort maar veelzijdig album met creatieve lyrics, sounds en goed verhaal

Wat is het verhaal van Johnny’s Adventures, de gelijknamige naam van de band? Gaat het over opgroeien en het zoeken van een levensdoel? Is het een autobiografisch verhaal van zanger/gitarist Frans de Visser? Zijn vader zei hem altijd ‘wat er ook gebeurt altijd blijven fluiten’.

Johnny’s Adventures

Johnny s Adventures
Johnny s Adventures

Het album begint met het nummer Friend of a Friend, wat voor de luisteraar een fijn welkom is. Een toegankelijk tempo met aangename sound en melodie van de bas laten je rustig binnenkomen in de wereld van Johnny’s Adventures. Johnny is het hoofdpersonage, zoals de naam van de band je al deed vermoeden. Tekstueel herken je al snel alledaagsheid terug met maatschappijkritische vleugjes.

‘Sitting in a room staring at the wall, avoiding conversation’. ‘New gadgets I don’t care at all. What a fed up nation’, is dan ook één van de zinnen die het nummer goed schetst. Op de small talk met vrienden van vrienden, buren van buren en vage kennissen is Johnny’s antwoord in de bridge te vinden: ‘If you don’t care, just don’t ask. I’m fully aware you’re wearing a mask’.

Johnny's Adventures
het album Johnny’s Adventures

Het nummer bouwt geleidelijk op en wordt steviger en aangenamer en heeft als kers op de taart een spetterende gitaarsolo. Hiervan is zowel de sound en de phrasing tot in de puntjes uitgewerkt.

Opvolgend is het nummer Keep On Whistling dat getypeerd wordt door een fluitmelodie en een soort western sound. Het klinkt wat minder spannend, maar het vertelt veel over Johnny en zijn avontuur. Ook getuigt het van veelzijdigheid, wat een merk wordt voor dit album. Een avontuur bestaat niet alleen uit pieken, maar ook uit dalen. Zo wisselen de sounds, tempo’s en stemmingen elkaar op een fijne manier af gedurende het album.

Na You Left word je weer op gelift door een vrolijk en dansbaar Who Are You dat over het spel Wie Is Het? gaat. Als je goed luistert hoor je in de opname ook de kaartjes van het bekende één tegen één gezelschapsspel omvallen, op de maat. Dit terwijl de de namen geraden worden in het nummer. En wie het is? Dat kan er maar één zijn natuurlijk. Creatief is dit een geweldig gevonden nummer.

In het langzame King Of My Own Town wordt het verhaal van Johnny’s Adventures zowel verteld als gezongen, weer in een western country stijl. Het lijkt te gaan over iemand die zich de koning van zijn stad voelt, erachter komt dat hij het niet is, of eigenlijk toch wel weer.

Johnny s Adventures
livestream Johnny s Adventures ©Jane Duursma

Hierna sluit het album af met Complaining. Hiermee gaat het tempo weer omhoog en krijg je vooral met funky (jazzy/rock and roll) gitaarslagjes en lekkere orgelsolo’s te maken. Los van de aangename sound van het nummer, is het verbeeldend ook vermakelijk.

Vertellende manier
Zo kun je het helemaal voor je zien hoe Johnny zijn spullen kwijt is op het vliegveld, door de vertellende manier van zingen die we vaker horen in het album. Het is een vrolijke afsluiter met een leuk gevonden onderwerp. Samengevat biedt dit kleine album toch het maximale voor haar formaat.

Johnny's Adventures
vlnr: Richard van der Weg, Erik Dera, Gijs Vugts en Frans de Visser


Minpunten zijn er eigenlijk niet. Als je dan écht iets moet noemen kun je het hebben over de Engelse uitspraak in King of My Own Town. Verder kent het album alleen maar pluspunten met Friend of a Friend, Who Are You en Complaining als mijn favoriete hoogtepunten.

De songteksten zijn makkelijk te volgen en toch erg creatief gevonden. Ze blijven, net als bepaalde gitaarlijntjes of basloopjes, lekker hangen. De drums zijn te danken aan Erik Dera, die de vaste lezer kent van Instant Matter. Richard van der Weg zorgt voor de baspartijen en Gijs Vugts kun je achter de toetsen vinden. Frans de Visser is de gitarist, zanger én verteller van Johnny’s Adventures.

Frans heeft de opname en productie verzorgd in Studio Cube, waar zijn collega Arthur Theunissen de mastering van het mini album in handen had. Frans de Visser kennen we ook als organisator van de Bossche Band Battle.  Johnny’s Adventures is een grote aanwinst voor het Bossche muzieklandschap. Laat het avontuur maar komen.


Johnny’s Adventures

Richard van der Weg – bas
Erik Dera – drums
Gijs Vugts – toetsen
Frans de Visser – zang, gitaar en verteller van Johnny’s Adventures

Livestream foto: Made by jane

PYRO

Klassieke rockband Pyro wil echt doorbreken

Seated rockconcert in Willem Twee poppodium met bloemetje op tafel is toch een heel vreemde ervaring

Pyro zet het Willem Twee poppodium in vuur en vlam, doet Covid-19 voor even vergeten en laat de aanwezigen genieten. Zittend aan een tafeltje met bloemetje bij een rockconcert is toch wel een andere ervaring dan je gewend bent. De werkelijkheid overstijgt weer eens de fantasie.

Pyro
Pyro

Pyro

Pyro
Bas Soetens

Pyro is ontstaan nadat de band Monks Avenue stopte en was bedoeld als een soort van therapie voor zanger/leadgitarist Bas Soetens. Na een groot succes met Monks viel hij bijna in het bekende zwarte gat en door middel van het schrijven van toffe songs is dat niet gebeurd en is Pyro ontstaan. En gelukkig maar want vanavond staat Pyro te knallen in de grote zaal van het Willem Twee poppodium.

Pyro in seated concert

Het is voor mij het eerste seated concert na de lockdown en dat is anders, kan ik zeggen. Met pak’m beet 28 personen in de grote zaal, zittend aan een tafeltje met bloemetje erop is het toch wel anders dan ik gewend ben. Een biertje bestel je door een sms te sturen met tafelnummer naar de bar en het wordt keurig bij je gebracht. Ik kan niet anders zeggen dat men de regels goed naleeft en het op een leuke professionele manier wegzet. Chapeau voor Willem Twee poppodium.

Pyro
Steef van Sambeeck

Tweede sessie
Ik ben aanwezig bij de tweede sessie van Pyro die exact om 21:30 begint met Come Back For You. Wat opvalt is de enorme bak echo op de stem van Bas en de LED zuilen op de achtergrond gevuld met vuur. Dat ziet er echt professioneel uit en zo klinkt de band ook. Met twee gitaristen die ook zingen, bas en drums de klassieke setup van een rockband. De mannen gaan er echt voor en knallen al gelijk met dit lekkere rocknummer. Beetje Foo Fighters beetje U2 en een beetje Pyro.

Door middel van een geluidsband loopt het openingsnummer over in het tweede nummer met een lekkere strakke pompende baslijn die dominant aanwezig is. Dan een rustig stuk met wederom veel echo op de gitaren en stem, en het eindigt super strak. De samenzang is zuiver en professioneel en uit alles blijkt dat Pyro er voor gaat en echt door wil breken (ze richten zich ook echt alleen op het muzikant zijn dus dat zegt wel wat).

Voice of Holland

Pyro
Pyro lichtshow

Bij het volgende nummer verteld Bas dat Pyro aan de Voice of Holland heeft meegedaan en daar ook een eigen song hebben gespeeld die voor hem heel persoonlijk is. Het gaat over de mensen die je door een moeilijke perioden helpen. Het nummer is speciaal voor alle aanwezigen en is getiteld Out Of The River. Met een opbouwend refrein en je kunt niet stil blijven zitten en moet wel meezingen. Het aparte van het refrein is toch wel dat het begint met een break, origineel gedaan en het wérkt.

Pyro
seated concert

Need Your Love doet mij, zeker in het begin, wel erg veel aan Kensington denken, maar die band heeft waarschijnlijk dezelfde invloeden als Pyro.
Dan toont de zanger/gitarist dat hij beschikt over een goede instrument beheersing en het rockt en heeft een funky randje. Rook bommen ontploffen en op de LED schermen verschijnen bliksemflitsen en dit nummer is lekker wat zwaarder en rockt tot het eind.

Pyro
stage control

Een jonge dame uit het publiek loopt naar voren en overhandigt Bas een bloemetje. Direct daarna volgt een ballad die geschreven is in de lockdown periode en Bas vraagt om aan het einde te laten weten of de band het in de set moet houden. Daarna gaat het gas er weer op en moeten we ons voorstellen dat we in de wei staan met een glas bier, de geur van gras en helemaal losgaan op de festival weide. De band raakt helemaal op dreef en we zingen allemaal mee. Knap dat de band ons zo meeneemt in deze natuurlijk toch wel intieme zaal. Als Pyro het laatste nummer inzet, gaat alles los en komt na een uur een einde aan dit toffe optreden.

Pyro
enthousiast publiek Pyro

Aan alles is gedacht bij Pyro, goed geluid, indrukwekkende lichtshow en vier enthousiaste muzikanten. Wel een tip voor Bas, volgende keer de houthakkersbloes uit laten en jullie komen er wel.


Pyro:

Pyro
Pyro op diner

Bas Soetens- gitaar/ Lead zang
Steef van Sambeeck- Gitaar Zang
Stein Soetens- Bas
Jules van der Heijden- drums

Fotografie: Sharon van Riel, Francé van der Pol en Edwin Raaijmakers

Dan Tuffy Trio

Dan Tuffy Trio zichtbaar blij op podium

Het eerste live optreden bij Blue Room Sessions na al die maanden van lockdown is succesvol

DAN TUFFI TRIO SUCCESVOL EERSTE LIVE OPTREDEN IN BLUE ROOM SESSIONS NA LANGE TIJD

Op 5 juli hadden we na een maandenlange noodgedwongen stop toch nog een soort seizoenafsluiting van de Blue Room Sessions met het Dan Tuffy Trio. Deze afsluiter was tevens bedoeld als try-out voor de periode vanaf september, waarin we hoogstwaarschijnlijk nog rekening zullen moeten houden met het 1,5 meter-model.

Dan Tuffy Trio
Dan Tuffy Trio

Met de huidige regels kunnen we 41 bezoekers ontvangen in onze Clubzaal, die daar dan speciaal voor ingericht wordt met wat meer tafels dan normaal en de stoelen verder uit elkaar. Verder zijn er wat regels met betrekking tot het binnenkomen en verlaten van de zaal en het gebruik van de bar. Regels zijn meestal minder leuk, maar iedereen zal begrijpen dat ze nodig zijn. In de try-out kozen we voor twee identieke concerten achter elkaar en dat betekent dat we in totaal 82 bezoekers kunnen ontvangen. Dit aantal is uiteraard lager dan we gewend zijn, maar we prijzen ons gelukkig dat we hiermee onze concerten in de meeste gevallen toch nog mogelijk kunnen maken. Afgelopen zondag kregen we uit het publiek veel positieve reacties, ondanks de beperkingen.

Dan Tuffy Trio
Blue Toom Sessions

In september gaan we daarom op deze manier verder en daarmee kunnen we ons publiek toch nog op een verantwoorde manier ontvangen. Het volgende optreden in september is een geweldige Belgische band Dixie Rose. Hierover volgt te zijner tijd meer info.

REVIEW DAN TUFFY TRIO

Dan Tuffy
Dan Tuffy

Dan Tuffy is zichtbaar blij na lange tijd weer live op een podium te staan. Hij wordt begeleid door twee fantastische muzikanten; Madelief van Vlijmen (o.a. MADLIFE Music) en Stefan Wolfs (gitaar en pedal steel o.a. bij Catawba River Fox).

Tuffy beschikt over een goede zangstem en is naast een uitstekend gitaarspeler ook een rasverteller. Praktisch elke song wordt ingeleid met een anekdote. Vaak over Melbourne, de stad in Australië waar alles gebeurt. Hij vertelt afwisselend over Aboriginal Joe Guy, over deplorabele nachtclubs en cocktails met namen als Fluffy Ducks en Pink Bitches. Over Chris Wilson, de man die zowat op elke Australische plaat harmonica speelde en in het bezit van 60 leren jacks, waarvan Tuffy er één kreeg en dat hij vervolgens 30 jaar lang heeft gedragen…maar bovenal wordt er uitstekend gespeeld.

Dan Tuffy Trio
Stefan Wolfs

Omdat er van tevoren niet veel is geoefend is Tuffy, maar ook ik, aangenaam verrast door het indringende gitaarspel van Wolfs tijdens Shake It Loose. Dit nummer schreef Tuffy tijdens een vermeende depressie). Ook op de pedal steel valt Wolfs op m.n. tijdens I See You At The Parade.

Dan Tuffy Trio
Madelief van Vlijmen

Madelief van Vlijmen is naast een uitstekend bassiste ook nog eens een begenadigd zangeres. Dat bewijst ze tijdens de solo-song No sleep Until The Work Is Done (met Wolfs die klinkt als Gene Vincent) en I Won’t Let You Down, met een uitstekende Tuffy op de Kalamazoo gitaar.

Al met al is het dubbelconcert door onze gasten beide keren met veel enthousiasme ontvangen.

Dan Tuffy Trio
Dan Tuffy Trio

Het Dan Tuffy Trio speelde niet per se in chronologische volgorde o.a. de volgende nummers: Time Stole My Angel, Todd River Disco, Yellow Van, No Sleep Till The Work Is Done, Big Man, Don’t Go Cryin’ On My Shoulder, Sandy Track. I Won’t let you Down, Shake It Loose, Torooka Trail, Don’t Smoke In Bed, I See You At The Parade, Stony Cold Heart, Ti Tree Song


Fotografie: Monique Nuijten | Wies van Luijtelaar

Rise a Thousand

6:28 tijd om op te staan met Rise a Thousand

Sixtwentyeight (2020) - official video met Den Bosch Metal your girlfriend will approve!

6.28 tijd om op te staan met Rise a Thousand uit Den Bosch. Metal your girlfriend will approve! Rise a thousand laat van zich horen met de nieuwe single Sixtwentyeight (6.28) vergezeld van een nieuwe video clip.

Rise a Thousand


Rise a thousand timmert inmiddels al weer sinds 2006 aan de weg en heeft al bij menige act in het voorprogramma gestaan in de betere zalen van Nederland. Zij genieten dan ook een goede live reputatie en won in 2015 zelfs de Nederlandse Metal battle.

De in 2012 verschenen CD Sunset is volledig gratis te downloaden. De band brengt later nog wat singles uit via het digitale net en wederom voor iedereen gratis toegankelijk. Ook de nieuwe single Sixtwentyeight dus.

Rise a thousand
tijd om op te staan!

Ten tijde van Sunset speelde Rise a Thousand een combinatie van hardcore met death en metal invloeden, screams en grunts werden afgewisseld met cleane zang met melodie, en deden mij persoonlijk denken aan een band zoals At the Drive in met veel breakdowns en veel dubbel basgeweld. Kortom lekkere metalcore met melodie en redelijk origineel. Luister maar eens naar het nummer Helen Keller van deze CD en je hoort precies wat ik bedoel (Helen Keller komt bij mij ook nog geregeld voorbij…)

Rise a Thousand
Rise a Thousand

Nu acht jaar later komt Rise a Thousand toch wel heel anders voor de dag, weg screams en grunts, meer rock dan metal en ik moet denken aan de oude Kinkobra (ken je ze nog, ooit een veelbelovend bandje met airplay op radio 3). Een hoog meezing gehalte met de nodige melodie die we ook terug horen in de gitaar solo’s.

Als je lekker mee wil springen en uit je dak wil gaan, is dit een lekker plaatje. Jammer vind ik dat de originaliteit grotendeels verdwenen is en daarvoor een meer mainstream geluid in de plaats is gekomen. Dat de band kan musiceren is duidelijk. De professionaliteit is duidelijk hoorbaar en ook de productie is professioneel en helder en past er goed bij.

professionele clip

Professionaliteit komt ook terug in de video, beginnend met een wekker die van 6:27 af gaat bij het verspringen naar 6:28 (jawel de titel van de single) en Rise a Thousand er gelijk met vol gas inhaakt. Vergezeld door de drukte die wij ervaren bij het ontwaken, drukke autobaan, druk in de metro, de gehaaste maatschappij. Luister maar eens naar de teksten waarbij deze beelden perfect kloppen, knap gedaan.

Voor mij persoonlijk mag het meer zoals Sunset zijn, maar ik kan mij zomaar voorstellen dat een groter publiek dit zal smaken en als Covid-19 het weer toelaat menig zaal weer op zijn kop zal zetten. Check de clip maar eens.


https://www.youtube.com/watch?v=yTi2H8HVs3c
Screenshots: Rise a Thousand – Sixtwentyeight (2020) – official video
Mixed and Mastered by Tommie Bonajo at Tomster Studios
Facebook

Leden Rise a Thousand

Danny Hermans – gitaar
David Evers – zang
Hans Doomen – gitaar
Pascal Vugts – bas
Yuri Geeraths – drums