Jera On Air viert dit jaar haar dertigjarig bestaan, voor mij is het de vijfde keer dat ik afreis naar Ysselsteyn voor drie dagen punk, hardcore, metalcore en alle varianten daar tussen in. Naast grote namen als Bad Religion, Suicidal Tendencies en Dropkick Murphys staan er ook twee Bossche bands geprogrammeerd, No Way en Nephylim.
Jera On Air
Heavy Hangout op Jera On Air
Het is het begin van dag twee, als om 12:00 uur de jonge honden van No Way de Buzzard- tent mogen openen. Het zal voor de meeste festivalgangers toch nog te vroeg zijn, want de tent is niet erg vol. Maar voor het podium wordt er door een aantal jonge bezoekers gemosht, gepogo’ed en ge’windmild’.
No Way
No Way – Buzzard tent Jera On Air
Vernoemd naar een track uit 1981, van Adolescents, speelt No Way harde en snelle punk, vol energie. Te zien aan de zwarte X- en op hun handen zijn ze ‘straight edge’ , een stroming binnen punk die er voor kiest niet te roken, te drinken of drugs te doen.
Er zijn kleine foutjes te horen, maar waar het om gaat is het enthousiasme van deze vierkoppige band. En hun enthousiasme steekt aan; de meesten in de tent staan instemmend op de maat mee, ja te knikken.
Nephylim
Nephylim
Uit een ander vaatje tapt, het eveneens Bossche, Nephylim. Iets later in de middag spelen zij een korte, maar zeer gedegen metalset. De Hawk is behoorlijk vol, en na een nummer of drie heeft Nephylim de tent op hun hand. Na elk nummer wordt de lucht gevuld met de bekende ‘devils horns’- handen, als bewijs dat hun muziek goed gepruimd wordt.
Voorgegaan door een charismatische zanger zie je de mannen van Nephylim duidelijk genieten van hun eigen vorm van metal. En na een zeer vermakelijk, en explosief half uur heb ik het gevoel dat deze band nog best ver kan komen.
Jera On Air is een muziekfestival dat jaarlijks in juni gehouden wordt in Ysselsteyn in Noord-Limburg. Het festival is ontstaan bij jongerencentrum Jera ’70 in Yssselsteyn. De naam ‘Jera’ is afkomstig van de afkorting van het woord jeugdraad en 1970 was het jaar dat de jongerenvereniging werd opgericht (bron: Wikipedia).
Rob van der Ham van Willem Twee Heavy Hangout was ook present. Nephylim zit namelijk in zijn boekingskantoor.
Het Rock Circus festival verstevigt het metal gehalte van de Bossche hardrock- en metalscene. Het is een nieuw rock/metal indoor festival in de Brabanthallen. Organisator Mojo heeft vanwege het succes van de eerste editie al een tweede gepland voor 2024, op dezelfde locatie.
Ook Willem Twee organiseert veel shows met bijvoorbeeld Heavy Hangout onder de bezielende leiding van programmeur Rob van der Ham. Daarnaast zijn er het jaarlijks terugkerende Masters of Hardcore en Mainstage die ook in de Brabanthallen worden gehouden. Wordt Den Bosch dé heavy city van het Zuiden des lands?
Den Bosch kent een levendige metal scene met verschillende bands en lokale evenementen die plaatsvinden in stad en regio. Er zijn verschillende locaties waar metalbands optreden zoals Willem Twee Poppodium, het Skatecenter én de Brabanthallen. Laatste staat nationaal en internationaal bekend om het organiseren van grote rock- en metalshows.
Here To Stay – Ron Coolen
Bossche metalbands zoals Nephylim en Daemorthan worden door de liefhebbers in binnen- en buitenland geprezen om hun technische vaardigheden en dynamische live-optredens. Bosschenaar Ron Coolen heeft onlangs het album Here To Stay uitgebracht samen met Keith St. John.
Een ruim aantal podia zoals Willem Twee, Skatecenter, P79, Bossche Brouwers biedt de mogelijkheid om lokale bands te zien en te ondersteunen. Daarnaast zijn er enkele grotere festivals en evenementen in de regio zoals het bekende Paaspop in Schijndel.
Brabanthallen
De Brabanthallen in Den Bosch is een van de grootste indoor locaties van het land en organiseert tal van evenementen. Het zijn immense hallen. Dat was te merken aan het Rock Circus dat ondanks het groot aantal bezoekers weinig of geen wachtrijen kende.
De Brabanthallen is ook bekend als een populaire locatie voor metalconcerten en -festivals. Veel internationaal bekende metalbands traden er op zoals Iron Maiden, Slayer en Metallica.
Masters of Hardcore en Mainstage
Daarnaast worden er ook jaarlijks verschillende metal- en rockfestivals gehouden, zoals Masters of Hardcore en Mainstage-Brabanthallen. Masters of Hardcore is een jaarlijks terugkerend hardcore-evenement.
Masters of Hardcore is een belangrijk evenement in de Nederlandse en internationale hardcore scene en heeft bijgedragen aan de populariteit en groei van hardcore muziek over de hele wereld.
Binnen haar gevarieerde programmering heeft Mainstage-Brabanthallen de nodige metal staan met in het najaar van 2024 onder meer Arch Enemy.
Heavy Hangout
Heavy Hangout is met de jaren uitgegroeid tot een van de sterkste troeven in de programmering van Willem Twee Poppodium. Programmeur Rob van der Ham zette het Duketown Rebelfestival op in Willem Twee en On the House. Die twee programma’s zijn ter ziele en daar voor in de plaats kwam Heavy Hangout. Rob aka Robbie Rebel runt een eigen boekingskantoor dat door het kwaliteitsaanbod steeds meer bekendheid verwerft.
Rob van der Ham
Bossche metal bands
In het voorjaar van 2023 organiseerde Rock Circus in samenwerking met poppodium Willem Twee een provinciale talentenjacht. De winnaars van de deelnemende provincies kregen een plek om te spelen op het festival.
De Bossche melodic death metalband Nephylim (zie coverfoto) won de Brabantse talentenjacht en staat in 2024 ook op de setlist van Rock Circus.
Daemorthan opgericht in 2016 is een death/thrash metal band De band heeft opgetreden op verschillende lokale festivals en concerten in Nederland en hun benadering van metal slaat aan bij liefhebbers van het genre.
Hardrock
Bosschenaar Ron Coolen is van kinds af aan gegrepen door hardrock. Lees zijn biografie op de website én het interview van KLANKGAT redacteur Edwin Raaijmakers met Ron ten tijde van de eerste lockdown over het album Rise die Ron maakte met George Lynch, Keith St. John, Christopher Amott, Göran Edman e.a.
Deze metalbands uit Den Bosch hebben hun eigen unieke stijl en benadering van metal. Ze hebben lokaal en internationaal opgetreden en hebben een groeiende reputatie in de metal scene.
Kortom, de mogelijkheden die Den Bosch te bieden heeft, zijn veelbelovend. Denk aan de natuurlijke aanwas van nieuwe bands op zo’n vruchtbare grond. En als er opnamestudio’s bijkomen, is het hek helemaal van de dam. Dan wordt Den Bosch echt dé Heavy City en niet alleen van het Zuiden des lands.
Begin november doet er een nieuw indoor-, rock- en metalfestival Den Bosch aan. In de Brabanthallen zal dan The Rock Circus plaatsvinden in drie verschillende area’s. De eerste namen liegen er niet om, onder andere Epica, Cradle Of Filth en het eigenzinnige Electric Callboy zullen dan de podia onveilig maken.
The Rock Circus Talent Tour Noord-Brabant
Maar er is ook ruimte voor nieuw talent uit eigen land. Elke provincie mag een band afvaardigen door middel van een voorronde, genaamd The Rock Circus Talent Tour op initiatief van Willem Twee. Vanavond 26 mei strijden vijf bands uit Noord-Brabant in Willem Twee Poppodium om deze felbegeerde plek op dat festival. De winnaar van vanavond zal gekozen worden door een mix van jury en publiek.
Nephylim
En dat valt nog niet mee. Niet alleen omdat het niveau van de bands hoog is, maar ook omdat de volgorde van het stembiljet niet klopt. Dat wordt later op de avond medegedeeld door Maarten van Hooft die de avond vakkundig aan elkaar praat. Mocht je die informatie dus net hebben gemist, dan zou je zomaar op een andere band dan jouw favoriet kunnen stemmen. Uiteindelijk is Nephylim de overtuigende winnaar.
A Knight Under Maria’s Altar mag precies om 20.00 uur de avond aftrappen en dat is niet perse in hun voordeel, want de zaal is nog maar mager gevuld. Dat betekent dus minder stemmers in de zaal. Dit deathcore/metalcore collectief bestaat uit in totaal wel meer dan twintig leden, waaronder muzikanten uit onder andere Changing Tides, Nephylim en Torn From Oblivion.
Ze beginnen de avond echter met zijn drieën, een drummer, gitarist en zanger. Dat weerhoudt hen niet om een hoop kabaal te maken, al loopt er ook wel regelmatig iets op een bandje mee. De frontman doet zijn best om het publiek in beweging te krijgen, maar daar zit wellicht nog te weinig bier in, al wordt er door twee jonge mannen vooraan wel enthousiast gemosht.
Hij vraagt of er dan tenminste drie mensen kunnen headbangen. Dat lukt. Gaandeweg komen er steeds meer muzikanten de band versterken. Eerst een extra gitarist, geen bassist dus. Daarna een extra vocalist die een lekker grunt laat horen. Later, bij het harde, uiterst trage en logge laatste nummer, komt er nog een andere vocalist bij. Een mooi en bijzonder slot en een prima eerste show van de avond.
(Foto’s zijn respectievelijk van Julia Roszczynialska en Brigitte Mulders waarvoor dank)
Alkahest is de volgende band die mag laten zien wat ze waard zijn. Met een mooi lang muzikaal intro begint het eerste van de slechts drie lange nummers. Ietwat timide, zo lijkt het, treedt zangeres Cheyenne steeds iets verder in de spotlights om de eerste rustige regels tekst te zingen. Helaas staat het geluid van de microfoon niet zo hard en is er dus weinig te horen van wat ze zingt.
Alkahest – frontvrouw Cheyenne
Verderop is ze duidelijk beter te horen, ook omdat ze dan, onverwacht misschien voor de mensen die niet bekend zijn met hun muziek, lekker hard gaat krijsen en grunten. Terwijl de bandleden hun gezicht rood hebben geschminkt, heeft Cheyenne een kort wit broekpakje aan, wat misschien een beetje doet denken aan de verpleegsters outfit die ook te zien is op de hoes van het Blink 182 album Enema Of The State.
Hier staat een jonge, maar ervaren band, dat is duidelijk. Ze hebben niet voor niets op het Roadburn festival gespeeld. Hun doom deathmetal komt goed uit de verf en hebben een goede stage presence. En ondanks dat de zangeres in de cleane zanglijnen niet overal toonvast is, zet Alkahest hier een puike show neer.
Alkahest
Neroth is wederom een band met een frontvrouw, maar dan met een hele andere stem. Floor, geen Jansen maar Vanderbrande, is een klassiek geschoolde zangeres, die met haar prachtige stem een heel eind richting die andere Floor gaat.
Neroth – frontvrouw Floor Vanderbrande
Deze black metal band is ontstaan op de Metal Factory in Eindhoven, een mooie broedplaats voor jonge bands van het stevigere gitaarwerk. En dat stevig gitaargeluid is vanavond zéker te horen. Soms speelt de band heel snel en dan zingt Floor heel rustig haar mooie melodieuze zanglijn eroverheen en verkent dan letterlijk en figuurlijk grote hoogtes met haar stem.
Ook weet ze het publiek voor zich te winnen op momenten dat ze voorbij de microfoon op de rand van het podium staat en met de vuist in de lucht, meerdere malen zonder microfoon “hey, hey, hey, hey” scandeert. En een groot deel van de zaal doet dan mee, waaronder ondergetekende.
Neroth
Een mooi gevoel van saamhorigheid en heel even denk ik dat hier de winnaar van de avond staat. Hulde. Sowieso.
Enma uit Tilburg is misschien wel de minst harde band van de avond en valt daarom wellicht wel extra op. Begrijp me niet verkeerd, want deze progressieve rockband stuurt wel degelijk een flink salvo aan metal riffs de zaal in.
Enma
Maar er zijn ook rustige passages, zoals het ook in de grunge van de jaren negentig gebruikelijk was. Daar zijn dus wel wat invloeden van te horen, maar ook een aantal flarden Tool geïnspireerde stukken passeren de revue met lekkere tegendraadse ritmes. Het zit muzikaal allemaal heel goed in elkaar, compleet met mooie gitaarsolo’s.
rauwe stem
En dan die zanger. Wat heeft die een lekkere rauwe stem die soms wat aan John Garcia van Kyuss doet denken. En dat alles samen maakt dan weer Enma. Gewoon een hele goeie rockband.
Nephylim mag dan The Rock Circus voorronde afsluiten. Deze Bossche melodische death metal band speelt een thuiswedstrijd vanavond en dat kan uiteraard in hun voordeel zijn als er gestemd gaat worden. Maar dan moeten ze het nog wel eerst even waar maken.
Nephylim – Tijn Bosters
En we mogen ervan uitgaan dat de soms kritische Bosschenaren naar eer en geweten zullen stemmen. Maar zoals deze band hier vanavond staat te spelen, is er bijna geen andere mogelijkheid dan je stem op hen uit te brengen. Wat een show! Compleet met pluimen rook, die vanaf het podium de lucht in schieten.
De band gebruikt het hele podium, niet alleen zanger Tijn Bosters, die naast een heerlijke grunt ook een mooie zangstem heeft trouwens, maar ook de gitaristen zoeken elkaar regelmatig op. En dat zonder een nootje te missen. Het publiek gaat helemaal los en er ontstaat zelfs een Wall Of Death aan het einde.
Nephylim – winner takes it all
Nephylim is klaar voor het grotere werk en dat gaat dus ook gebeuren door het winnen van het felbegeerde ticket voor The Rock Circus in november. Ondanks ‘stevige’ concurrentie zijn deze mannen de terechte winnaar.
Wat leven wij toch in een gaaf land, zei een zeker iemand een paar jaar terug. En daar ben ik het ook volmondig mee eens. Waar anders ter wereld kun je op een zondagmiddag een moddervette metalmatinee meemaken met For I Am King, Reformist en Another Now, drie knalgoede bands van eigen bodem?
For I Am King in Willem Twee Poppodium
Het strijdtoneel vanmiddag is het Willem Twee Poppodium waar de heavy programmeur Rob van der Ham wederom een prachtig affiche heeft geboekt. Top of the Bill staat daar het jubilerende For I Am King. De band bestaat inmiddels tien jaar en heeft als kroon op het werk net hun album uitgebracht met de toepasselijke naam Crown. Als Special Guest op deze tournee nemen ze het Eindhovense Another Now mee dat al eens eerder in 2020 het zittende publiek wakker trilde. Het bal wordt geopend door de jongste van het stel, de band Reformist dat eveneens Brabantse roots heeft.
REFORMIST
Reformist
Reformist
Reformist
Reformist deed nog mee aan Popronde 2022 en heeft zich daar al bewezen een goede live band te zijn. Als ze opkomen ziet het er al snel druk uit op het podium. Omdat het drumstel van de hoofdact er al prominent staat en de band zelf nog twee banners meeheeft waarop hun EP Reform, Rebuild is afgebeeld, blijft er bar weinig bewegingsruimte voor de muzikanten zelf. Dit lijkt in het begin de dynamiek uit het optreden te halen.
Reformist
verwoestend en zwaar
Tel daarbij op dat dit hun eerste show is in pakweg drie maanden en de gitarist een invaller is (Bas van Kampen/Changing Tides) die slechts een maand de tijd had om de set te leren en dan is het niet zo gek dat het even duurt voor de band als een dieselmotor op gang komt en de auditieve aanval inzet. Zo wordt hun nieuwe single Oblivion hartelijk en krachtig ontvangen en klinken de nummers van hun EP even verwoestend en zwaar in hun live uitvoering.
Moeder Aarde
Wat ik wel mis is een stukje context voor de toeschouwers die nog niet bekend zijn met hun Concept EP. Zo brengen de banners de hoes (Een zwangere vrouw wiens buik is beschilderd met de Aarde) groot in beeld. Dit geeft een mooie inleiding voor het verhaal erachter; de apocalyptische zuivering van het menselijke ras door Moeder Aarde zelf en hoe een selecte groep overlevenden een tweede kans krijgt om een nieuw harmonieus bestaan op te bouwen. Dit is natuurlijk perfecte achtergrond informatie dat net wat meer diepgang had kunnen geven aan de korte set en aan afsluiter Rebuild. Desondanks kan de band rekenen op luid applaus na het harde werken.
ANOTHER NOW
Another Now
Another Now stond in november 2020 al eens eerder in de Willem Twee en gaf toen al een groots visitekaartje af met hun metalcore die zich het best laat omschrijven als een symbiose van verschillende stijlen waarin metal clasht met het elektronische. Terwijl het publiek destijds gedurende beide shows moest blijven zitten, maakte de band zelf dat meer dan goed door voor 100 man te bewegen op het podium. En die level van energie lijken ze vandaag weer aan te gaan tikken.
explosieve mix
Waar Reformist in het begin nog zichtbaar moeite had met de weinige ruimte op het podium, is het minimale aan Another Now wel besteed. Met hun explosieve mix en aanstekelijke sound, die sfeervol wordt aangevuld door de backingtrack is het net of ze hun muziek in een videospel spelen. Getooid met hun headless gitaren, voeren ze meermaals het tempo op, tot er zelfs zo nu een dan een moshpit wil ontstaan.
headless gitaar
De band groep raast met een geweldige heftigheid door de nummers heen, oud en nieuw wisselt elkaar af, maar steeds weer klinkt de balans tussen brutaliteit en schoonheid die elkaar in een perfecte tanden weten te houden. Helaas vallen de clean vocals van de gitaristen soms weg, maar dat lijkt er nauwelijks toe te doen. Another now is op dit moment “ON FIRE” en zet de hele kiet in de hens, zoals we dat in Brabant zeggen. En dat bedoel ik letterlijk, want het publiek, waaronder ik, krijgen het er wel heet van.
moshpit
Van beide voorprogramma’s lijkt Another Now nog het minst gemeen te hebben met For I Am King. Maar tussen de beukende grooves, de arcadische bliepjes en blopjes en de energieke podiumact door, is het wel duidelijk waarom zij hen graag mee wilden hebben om het publiek op te warmen.
FOR I AM KING
Alma Alizadeh
Als de lampen uitgaan voor de show van For I Am King, is het net of er een podiumbrede deken over de zaal wordt gelegd. De spanning stijgt, de leden komen één voor éen op en de Willem Twee wordt ondergedompeld in een beukend gitaargeluid dat door de ritmesectie in razend tempo wordt opgefokt.
Dan wordt er even gas teruggenomen en zien we vanuit de coulissen zangeres Alma Alizadeh zich een weg slalommen naar het midden vooraan het podium. Even valt de hele zaal stil en doet ze haar mond open om met haar kenmerkende expressieve gromzang de aftrap te geven van wat een geweldig optreden gaat worden.
speelt bevrijd
En dat mag ook wel, de nieuwe release van Crown heeft lang op zich laten wachten (vijf jaar) en er heeft heel wat bloed zweet en tranen gekost als we de interviews mogen geloven. Dat zie je er ook wel aan af. For I Am King speelt bevrijd, lijkt dankbaar te zijn dat ze hun nieuwe nummers aan de man mogen brengen en gaat dan ook vol in de metalaanval.
innemende frontvrouw
En dat lukt alleraardigst onder aanvoering van boegbeeld Alma die zich in alles ontpopt tot een adorabele en innemende frontvrouw. Zelfs als ze niet haar strot leeg brult, blijft ze een dynamische podiumverschijning als ze haar wilde haren rondpropelleert en gitaarspel mimiekt op haar microfoon. De enige uitglijder die ze maakt is wanneer ze denkt te kunnen beginnen over patat in plaats van friet in een zaal onder de rivieren. Het is haar vergeven.
Crown
De nieuwe nummers slaan goed aan. Er heerst een sterk anthemische sfeer in het geluid met zwevende solo’s en denderderende riffs waarbij For I Am King (soms met moeite) schakelt tussen de versnellingen, maar wel een kloppend geheel neerzet met een haast mythisch verhalende kwaliteit.
Het levert veel applaus op bij het publiek, maar dat lijkt toch te zwichten voor het oudere werk zodra dat wordt ingezet. Waarschijnlijk omdat het meer gespeeld wordt op routine en daarom de precisie en de ritmische veranderingen niet zo veeleisend is als voor de nieuwe plaat. Maar sowieso geeft het mooi platform aan de band om nogmaals te shinen met de metalcoregrooves die als tumulteuse golven neerslaan op de Willem Twee.
shine
metalcore grooves
For I Am King is een band die zowel Metalcore als Death Metal uitzonderlijk goed uitvoert en live met enorme passie en muzikaliteit optreedt. Onder langdurig applaus wordt het publiek bedankt, een buiging gemaakt en heeft Alma eindelijk haar lesje geleerd als ze aankondigt; Tijd voor Friet!
Na een eerdere incarnatie als Duketown Rebel Festival, staat op zondagmiddag 30 oktober de Duketown Rebel Revival geprogrammeerd in de Willem Twee concertzaal. Duketown Rebel Revival is een dosis metal, punk, garage, speedrock gemixt met een vleugje Halloween.
Duketown Rebel Revival
Zes verschillende bands, uit de hardere hoek, staan te trappelen om te ‘speuluh!’ op Duketown Rebel Revival,. Door omstandigheden heb ik opener Flashblade 7 niet kunnen zien. Opwarmer voor mij is dus Gorage. In klassieke rock- bezetting (twee gitaren, bas en drums) spelen deze vier oud- gedienden feilloos en schijnbaar moeiteloos hun garagerock.
Wat verderop in hun set, als de bassist en zanger/ gitarist van instrument ruilen, wordt pas duidelijk dat de band in deze samenstelling nog niet zo lang samen speelt; er wordt geconcentreerd in het akkoordenboekje gekeken. Maar deze heren draaien al wat langer mee, en hun rock, met vleugjes americana, rockabilly en af en toe een sneller nummer, klinkt ‘af’.
Misschien iets te traag en gezapig binnen de opzet van het festival, blijft het een lauwe opwarmer. De opzet van Duketown Rebel Revival is dezelfde als de vorige keer: afwisselend spelen er bands in zowel de Grote als de Kleine Zaal.
Gorage mocht de Grote Zaal openen, in de goed gevulde Kleine Zaal staat Dead End Generation (D.E.G.)klaar om hun strakke en snoeiharde hardcore te spelen. De met een enorm hoge mohawk getooide zanger spuugt en schreeuwt zijn teksten in de microfoon. Hij wordt aangevuld door een even fel schreeuwende zanger- gitarist. Door beurtelings hun teksten uit te spugen, ontstaat een soort vraag- en- antwoord opzet, wat hun muziek een bijzondere dynamiek geeft. De drummer hakt er strak en feilloos op los. Één van de dingen die opvallen, is de afwezigheid van een bassist; Dead End Generation is drie man sterk.
Dat het qua gelúid nauwelijks opvalt dat er geen bassist tussen staat, blijken ze met behulp van moderne technieken heel slim opgelost te hebben. Dead End Generation is een band die het vuur van de snelle snijdende hardcore weer heeft opgestookt. En dat voor een eerste optreden! Petje af.
Een paar maanden geleden stonden de vier mannen van Skroetbalg al eens in Den Bosch, op het Out Of Step punk- en skatefestival. Toen in het kleinere De Vaart, nu moet blijken of ze ook de Grote Zaal van de Willem Twee mee krijgen.
Aan deze vier Drenthen zal het niet liggen. Vakkundig, geroutineerd en met veel plezier spelen ze een strakke set van hun eigen harde snelle nummers. Om het af te doen met ‘dialectpunk’ of ‘Normaal- on- testosteron’, zou deze muzikale bulldozer te kort doen. Daar zijn ze te eigenzinnig en muzikaal voor. Tel daarbij op hun sympathieke uitstraling, is dit zeker een act om in de gaten te blijven houden. Oh, en die zaal? Geen probleem voor Skroetbalg.
Ook de volgende band, Bayline, stond al eens eerder op een Bosch podium. Toen nog net uit de muzikale luiers, was het hun tweede optreden, om als voorprogramma van Wonk Unit te spelen.
De periode tussen toen en nu heeft er voor gezorgd dat Bayline naar mijn idee wat zelfverzekerder op het podium staat. De band klinkt wat hechter, en gesterkt door een clubje trouwe fans zetten de vijf muzikanten een strakke set neer.
Afsluiter van dit Duketown Rebel Revival – feest is Neuk! Opgericht in 1995 heeft Neuk! een stevige live- reputatie opgebouwd. Snelle hardcore, af en toe tegen metal aan. Niet teveel poespas, nummers goed opbouwen om een betonnen tapijt neer te leggen voor de twee rappende frontmannen.
Ondanks dat ze al bijna dertig jaar spelen, spatten het venijn en frustratie nog uit de rhymes van beide frontmannen. Ik krijg het gevoel in een tijdmachine te zijn gestapt. Op de vraag ‘of Den Bosch hier wel klaar voor is’, denk ik dat Neuk! bedoelt, om mee terug te gaan naar de jaren ’90, toen crossover tussen punk/ metal en rap nog vernieuwend was. Het antwoord daarop laat ik in het midden.
Duketown Rebel Revival heeft laten zien dat Den Bosch ruimte heeft voor een punk- en hardcorefeest als dit. Hopelijk zit er geen drie jaar tussen nu en de volgende!
En de naam is: 🔥🔥🔥 Vlamdrift, de drift om te vlammen met het vele talent in de stad Den Bosch. Te gaan vlammen om jongeren aan het juiste netwerk te koppelen, hen bij de juiste mensen onder te brengen om hun projecten en ideeën te verwezenlijken. Vrijdag 22 april presenteerde een team van vijf personen zich in de Kleine Zaal van Willem Twee en werd ook de naam Vlamdrift onthuld.
Het team van Vlamdrift
Vlamdrift team
Op de foto vlnr: Rob van der Ham, Robin Govaart, Arlet Langewender, Indy van Lieshout en Mathijs van Kuijk.
Vlamdrift is een doorstart van wat Rauwkost ooit was. Rauwkost was een muziek- en kunstenfestival dat zich richtte op jonge makers, jonge organisatoren en een jong publiek. Vlamdrift laat die festivalvorm achterwege en zoekt een nauwe en structurele samenwerking met jongeren op.
Robin Govaart richt zich naar de aanwezige jongeren in de Kleine Zaal: “Jullie weten het beste waar de behoeftes liggen. Wij willen weten wat jullie nodig hebben.” Rob van der Ham: “Wij willen in dat brede, culturele vlak een tussenfactor zijn, om jullie bij de juiste mensen onder te brengen, in het juiste netwerk. Maar we willen meer.”
Robin: “Heb je een idee of een plan? Kom naar ons toe, kom met ons praten. We kunnen je helpen op organisatorisch vlak. We kunnen je ook wegzetten bij de juiste organisaties die weer de beste kennis hebben en willen samenwerken.”
Vlamdrift DriftKids
Er zijn steeds meer participatieprojecten voor jongeren die bezig zijn met cultuur zoals Dukebox, Citytraining en Cityboost. Alleen het aanbod is wat versnipperd.
“Jongeren willen graag vette dingen doen. Wij willen helpen om die vette dingen te blijven doen. Om jongeren op de juiste manier te verbinden. Waar je het juiste netwerk kan vinden,” zegt Robin Govaart. Rob Van der Ham wil jongeren dezelfde kansen bieden die hij heeft gehad, toen hij jaren geleden zich aanmeldde met een plan bij Willem Twee. Hij kreeg een kans en greep die aan.
good vibes
Net zoals Rob en Robin begon het derde teamlid Arlet Langewender eerst als vrijwilliger in de videoploeg van Willem Twee. Ze kon doorstromen in een pre-productie functie en ontdekte dat ze graag dingen organiseert. Daarna dook ze in het Rauwkost verhaal en is nu producent bij Willem Twee op 0,44 FTE. Daarnaast is zij freelancer bij theaterproducties en andere creatieve projecten.
Het vierde teamlid is Indy van Lieshout en heeft ook bij Rauwkost gewerkt. Zij is afgestudeerd in communicatie & creatieve industrie en werd gevraagd om aan te sluiten bij Vlamdrift. Voor communicatie, programmering, producties, vrijwilligerscoördinatie en evenementen opzetten moet je bij Indy zijn.
Het vijfde lid is Mathijs van Kuijk. Mathijs is de technicus de man achter de schermen. “Voor vragen over techniek moet je bij mij zijn. Voor andere vragen moet je niet bij mij zijn.”
rapper Adolesence
Robin: “Vlamdrift wil de verbindende factor zijn en het doel is cultuur participatie van jongeren. Wij willen ze helpen om hun ambities waar te maken. Niet alleen voor deze stad maar ook voor hun carrière in de toekomst.”
Samen met het bestuur hebben de teamleden een heel groot netwerk opgebouwd dat ze ter beschikking willen stellen aan jongeren. De bedoeling is om maandelijks een rondreizende meeting op te zetten, telkens op een andere locatie of podium in Den Bosch.
De zestienjarige rapper Adolesence sluit de eerste meeting van Vlamdrift af met een geweldige performance.
101 acts gaan komend najaar op tour met de Popronde 2021, het grootste reizende festival van Nederland. Vanaf zaterdag 11 september trekt de Popronde karavaan het land door, hopelijk als vanouds met optredens in poppodia, theaters, kroegen, kerken, kledingwinkels en kapperszaken. Op vrijdag 8 oktober strijkt de Popronde weer neer in het centrum van Den Bosch.
Popronde 2021 – De lokale scene van Den Bosch is goed vertegenwoordigd
Changing Tides – foto Wies Luijtelaar
In een drie uur durende uitzending van 3voor12 Radio maakte 3FM DJ Sagid Carter de namen van die selectie bekend. Ook Den Bosch is dit jaar weer vertegenwoordigd in de selectie voor de Popronde. De band Changing Tides zijn uit ruim 650 aanmeldingen geselecteerd om mee te toeren dit jaar. Die selectie is gemaakt door 160 sleutelfiguren uit de Nederlandse muzieksector, onder wie Ivo Cooymans & Rob van der Ham, beiden programmeur van Willem Twee poppodium.
In de selectie komen een aantal acts terug die in 2020 ook mee zouden toeren. Doordat de reguliere editie in 2020 niet doorging en ze niet hebben kunnen spelen kreeg de selectie van afgelopen jaar de kans zich weer in te schrijven voor 2021.
Van pop tot rock, hiphop tot dance, songwriters tot metal en alles wat daar tussenin ligt, Popronde biedt een actueel overzicht van wat er gebeurt op livemuziekgebied in Nederland.
Changing Tides – foto Wies Luijtelaar
Popronde toont je dé talenten om in de gaten te houden. Niet voor niets treedt de selectie van 2021 in de voetsporen van o.a. Kensington, De Staat, Jeangu Macrooy, Rondé, My Baby, Chef’Special, Wies, Haevn, EUT en Froukje; zij toerden allemaal mee met Popronde voordat ze doorbraken naar een groter publiek.
De selectie van 2021 bestaat uit:
KEES
Abel, Acoustic Asshole, Alison Jutta, Andy & the Antichrist, ANNNA, atoomclub, Bahghi, Benedict, Casey’s Call, Cashmyra, Changing Tides, Cloudsurfers, DADA, Deveron, didymus & maj rachel, Diogo Carriço, Douwe Doorduin, Een Kasper, Ellij, FOSS, Frontstreet, Géonne Hartman, Ginge, Girlsgirlsgirls, Graeme James, GUYY, Halcyon, Hey Team, Honingbeer, Indigo Pastel, Inferum, Jadi D, JASON WATERFALLS, Jessy Yasmeen, Joey’s Midnight Club, Josephine Odhil, Josimar Gomes, Juan Juan, Kalaallit Nunaat, KEES, kretzschクレツ, KUZKO, Kwame Drews, KY., Le Motat, Leah Rye, Liza Weald, Loupe, LUCAS, Lucky Blue, Luna Morgenstern, M.Lucky, Max Poolman, Mayleaf, MEAU, Melle, Melle Jutte, Micah & Julia, MINKA, Minor Citizen, More Ease, Mt. Atlas, NABER, Nana M. Rose, Neil Hollyn, Nicolaas, Noa Lauryn, Nonchelange, ParHasard, Philippine, POM, Power to the Pipo, Prestcold Molly, puntjudith, Rites, Roos Meijer, Rude Radiation, Sammie Sedano, Show Pony, Signe Dø, Socks;SportsSocks, SOME, Son de Aqui, SØWT, Stella, Sultan., The Ballet Bombs, The Desmonds, The Great Hurricane Escape, Them Dirty Dimes, Throwing Bricks, Thyrza, Tiziana, Total Seclusion, Tres Navy, VULVA, Wowi, yoanne, YoungRubbi, YVES, Zoë Low.
Socks;SportsSocks
Popronde 2021 Den Bosch op vrijdag 8 oktober
Op vrijdag 8 oktober strijkt de Popronde weer neer in het centrum van Den Bosch. De line up wordt pas vijf weken voorafgaand aan het festival bekendgemaakt, maar duidelijk is dat ook dit jaar weer de meest talentvolle acts naar Den Bosch komen, en zo in de voetsporen treden van My Baby, EUT, Rondé, Lucas Hamming en vele anderen die in het verleden op de Popronde in Den Bosch stonden, voor ze doorbraken bij het grote publiek.
Popronde 2021: 42 steden in elf weken
Popronde vindt dit jaar plaats in 42 steden gedurende de periode van 11 september t/m 27 november. Popronde 2021 trapt traditiegetrouw af in ‘thuisstad’ Nijmegen, waar op zaterdag 11 september de gehele binnenstad in het teken van het rondreizende festival staat, en waar het boek ‘25 jaar Popronde’ wordt gepresenteerd.
Na de aftrap reist het festival door, om in totaal 42 steden in elf weken aan te doen. Naast Den Bosch komt Popronde ook langs in Brabantse buursteden; Eindhoven op 1 oktober, Tilburg op 28 oktober & Breda op 18 november. Op 27 november wordt het festival afgesloten met een groots eindfeest in de Melkweg, in Amsterdam.
Popronde en corona
The Desmonds – Popronde Livestream Den Bosch
Vanwege de maatregelen rond het coronavirus kon de 2020 editie van Popronde niet doorgaan zoals bedoeld. Alternatieven werden gevonden in de Popronde Poppodium Pre-Parties (liveconcerten voor publiek binnen de maatregelen), livestreams en testevenementen. In een jaar waarin niets mogelijk leek, organiseerde Popronde nog 123 optredens in 37 popzalen in het land, om Nederlands talent een podium te bieden.
Daarnaast werd in samenwerking The Daily Indie, Popronde Daily opgericht, een online blog waarop nieuws, anekdotes, interviews, podcasts, video’s, nieuwe muziek en al het andere dat met Popronde te maken heeft is te vinden.
Popronde 2021 start op 11 september, de organisatie is hoopvol dat de maatregelen betreffende het corona virus tegen die tijd toelaten dat de deuren van horeca, poppodia, kapperszaken, kerken, koffietentjes, musea en galeries weer open zijn voor artiesten en publiek, zodat er gezamenlijk en zonder afstand van livemuziek genoten kan worden. De ontwikkelingen rond het virus worden nauwlettend in de gaten gehouden, de richtlijnen van de overheid en het RIVM worden gevolgd.
Bron: persbericht Popronde 2021 Nederland, met dank aan Popronde Den Bosch – Arlet Langewender
Duketown Rebel Fest is bij verre het hardste festival van de stad. Althans dat lijkt het streven van de organisatie als je het programma erop na leest. Kartrekker van dit alles is Rob van der Ham, programmeur bij Willem Twee poppodium. Zaterdag 27 oktober was de vijfde keer dat Duketown Rebel Fest in het weekend vóór Halloween werd gehouden.
Duketown Rebel Fest
Duketown Rebel Fest – F.I.S.T.
In het verleden kende de Willem Twee al een paar fijne tradities. Jarenlang werd na de zomer afgetrapt met Popwerk op de Markt, op tweede Kerstdag was er steevast Boschkilde en wie herinnert zich nog Her Majesties Hardcore birthday party dat elke 30 april de zaak omtoverde tot één grote moshpit? Nu is er Duketown Rebel Fest.
The Invict
Bitter Grounds
Dead Beats
The Lucifer Principle
Tegenwoordig is de zaterdag op Halloween weekend steevast het decor van Duketown Rebel Fest, het geesteskindje van programmeur Rob van der Ham; hij is het ook die de volle dag mag gaan aftrappen met zijn nieuw gevormde band Hierrr Pak Aan, dat verslag lees je hier.
Lokale scene
Eén van de sterke punten van Rob is dat hij naast de nodige publiekstrekkers ook een visitekaartje wil zijn voor de lokale scene. En die is vandaag bij Duketown Rebel Fest sterk vertegenwoordigd. Zo komen de veteranen van de punkgroep Deadbeats vandaag – zaterdag 27 oktober – bijeen voor een speciale reunie show, gaat het volume op oorverdovend als the Lucifer Principle op de planken hun stomping death metal brengt en wordt het weer teruggedraaid als de punkers van Note to Amy een akoestische set weggeven in de Hangop.
The Lucifer Principle
Note To Amy
Punk-Heavy-Quiz
Mourad Majaiti
Ondergetekende zelf doet ook een duit in het zakje door een speciale Punk Quiz en een Heavy Quiz te hosten.
Dikke Dennis & de Røckers
Klap op de vuurpijl van dit oorverdovend gebeuren en ook afsluiter van het Duketown Rebel Fest is Dikke Dennis & de Røckers. De imposante en rijk getatoeëerde buik van Dennis is een eyecatcher, de sound van de band is die andere publiekstrekker.
Fotografie: Monique Nuijten en Wies van Luijtelaar
Programma Duketown Rebel Fest
17.30 Willem Twee poppodium open
17.45 – 18.15 Bas Zijlmans (Café)
18.00 – 18.30 Hierrr Pak Aan (Kleine Zaal)
18.35 – 19.10 The Invict (Grote Zaal)
19.00 – 19.40 Punk Quiz (Café)
19.15 – 19.45 Tommy Queer (Kleine Zaal)
19.50 – 20.30 Bitter Grounds (Grote Zaal)
20.10 – 21.00 Heavy Quiz (Café)
20.35 – 21.05 The cult of Aggemar (Kleine Zaal)
21.10 – 21.50 Deadbeats (Grote Zaal)
21.50 – 22.30 Note To Amy Acoustic (Café)
21.55 – 22.35 White Boy Wasted (Kleine Zaal)
22.40 – 23.25 The Lucifer Principle (Grote Zaal)
23.30 – 00.10 FIST (Kleine Zaal)
00.05 – 01.05 Dikke Dennis & de Røckers (Grote Zaal)
Onder het motto ‘METAL/HARDROCK/PUNK IS NOT DEAD in Den Bosch!’ opent de band Hierrr Pak Aan zaterdag 27 oktober klokslag 18.00 uur het Duketown Rebel festival in de Kleine Zaal van Willem Twee popodium. Het publiek beleeft ook een soort van première, want het is de eerste keer dat Hierrr Pak Aan optreedt met Rob van der Ham als zanger.
Hierrr Pak Aan
Rob van der Ham-vocals
Jelle Bakker-gitaar
Hans Beilefeld-bas
Toni van Petten-drums
Hierrr Pak Aan zijn: Jelle Bakker op gitaar, zang Rob van der Ham, drums Toni van Petten en op basgitaar Hans Beilefeld. De band omschrijft zichzelf als Nederpunkrock, rauw, direct en confronterend. Maar dan wel met een sociale bevlogenheid die niet bij de grenzen van Nederland stopt.
Doop
Hierrr Pak Aan heeft zelf ook een kleine première in de vorm van een nieuw podium in de Kleine Zaal van Willem Twee. Die is nu schuins diagonaal omgebouwd zodat muzikanten, publiek én fotografen eindelijk niet meer tegen die ijzeren fabriekspaal hoeven aan te kijken, verkondigt Rob van der Ham. Er is nu beter zicht en dat is echt geen moment te laat. Rob stoot vóórdat de set begint, per ongeluk een glas bier om. Let wel, het was geen champagne. Het schuimend vocht druipt van het podium af en dat roept meteen hilarische reacties uit het publiek op: ‘Het is nu ook gedoopt’!
Keb Schijt Een van de nummers die Hierrr Pak Aan speelt heet Keb Schijt. Die titel tekent deze band die zichzelf aan de rauwe zijlijnen van de samenleving ziet. ‘Keb schijt aan de wet’, schreeuwt Rob de Kleine Zaal in en meteen schiet het nummer I Fought The Law van Sonny Curtis van The Crickets (†Buddy Holly) door mijn hoofd. Dat nummer werd in 1966 gecoverd door The Bobby Fuller Four en werd een massieve hit. In 1979 deed The Clash het nog ‘ns dunnetjes over. Ook een magistrale cover overigens. Het nummer begint zo: ‘I fought the law and the law won’. De tragiek van een rebel, zogezegd. Keb Schijt is een fel nummer en zoals het betaamt voor een punkband, lekker kort zoals alle andere nummers.
Boten die verdrinken
Het nummer Boten Die Verdrinken gaat over de mensen die verdrinken op hun zeetocht naar Europa. Rob zei vooraf dat wij dat op televisie zien maar er niets aan doen, aan die duizenden die verdrinken. Ook dat is Hierrr Pak Aan: rebels zonder de ogen te sluiten. Het is lang geleden dat ik zo’n dergelijke betrokkenheid heb gehoord bij een band. Andere nummers die uit het gloednieuwe repertoire komen, zijn Hooligan Papa’s en het lijflied Hierrr Pak Aan.
Na dertig minuten is de band klaar met de set. Alle vier zijn door de wol geverfde muzikanten die erg veel lol hebben aan deze band met nu een echte zanger/frontman in de persoon van Rob van der Ham. Meer info op Facebook.
Rob van der Ham is programmeur bij Willem Twee poppodium, onder meer van On The House avonden en ook weer van deze vijfde editie van Duketown Rebel festival.
KLANKGAT: Hoe is het Duketown Rebelfestival ontstaan? Rob van der Ham: Toen we destijds met onze band The Duketown Helldogs begonnen, merkten we dat het sfeertje qua bandjes weer begon aan te trekken. We speelden best veel in die tijd en vrienden en kennissen uit de punkrock-en metalscene zeiden: “Hé, die gasten beginnen een band. Wij kunnen dat ook!” En zo ontstonden uit die groep weer een aantal bevriende bandjes.
We waren vroeger allemaal een beetje fan van Speedfest in Eindhoven, het festival dat georganiseerd werd door Peter Pan Speedrock. Daniël van Vugt, waarmee ik samen in de band zat, en ik zeiden tegen elkaar: ”Dat mis ik in hier Den Bosch!” We wilden hier ons eigen feestje organiseren, met lokale bandjes uit de regio.
Toen Daniël en ik vier jaar geleden dit festival begonnen, hadden we het idee om, net als Peter Pan Speedrock bij Speedfest, zelf met onze band The Duketown Helldogs te headlinen en bevriende bands uit te nodigen om het programma compleet te maken. Dat hebben we die eerste keer ook gedaan. Inmiddels bestaat die band niet meer en zijn we allebei onze eigen muzikale weg gegaan. Ondanks het feit dat ik de laatste jaren de programmering in mijn eentje doe, hebben we nog wel goed contact. Zo is hij deze editie ook weer van de partij met zijn band Jesus Sanseveria.
Wonk Unit
Hoewel de meeste bands die je programmeert voor het Duketown Rebelfestival uit de regio komen, die je vaak uit je persoonlijk netwerk kent, prijkt er dit jaar een band uit Engeland op het affiche, Wonk Unit. Hoe kom je aan die band?
Ik zit zelf best wel in de punkscene en ook in de metalscene via mijn vriendin die in een metalband speelt, Bring On The Bloodshed. Daardoor ben ik bekend met veel bands uit die genres, ook internationaal. En ik heb ook mijn eigen boekingskantoor waardoor ik veel connecties heb in het buitenland.
In maart speelde Wonk Unit op een zondagmiddag hier bij Willem Twee en die hebben mij super verrast! Ik was erg onder de indruk. Deze punkband heeft van de zomer op verschillende festivals gespeeld, onder andere op het Exit festival in Servië en waren headliner op Rebellion Festival in Blackpool, het grootste punkfestival van de wereld. Ik vind dat Den Bosch deze band zouden moeten leren kennen, daarom heb ik ze voor dit jaar geboekt.
Wat doe je nog meer bij Willem Twee?
Ik werk nu zo’n anderhalf jaar in bij Willem Twee, onder andere als stagemanager en daarnaast doen we met vijf jonge programmeurs, met ieder zijn eigen genre, de programmering voor On The House. Ik heb dan één keer in de maand een avond. Willem Twee trakteert dan op een gratis avond met live muziek, van het huis dus.
Je woont nu sinds een tijdje in Amsterdam, omdat je vriendin daar vandaan komt. Is dat goed te combineren met je werk hier?
Ik kom hier al bij sinds mijn vijftiende. Willem Twee zit in mijn hart en ik kan hier doen wat ik leuk vind. Muziek is mijn passie. Ik werk hier in principe twee vrijdagavonden per maand. Afgelopen maand wat meer, dus het kan variëren. Maar het is goed te doen. Ook al heb ik in Amsterdam ook een fulltime baan en ben ik ’s avonds met mijn boekingskantoor bezig.
Lemniscate uit Vught
Welke band mogen we niet missen tijdens het Duketown Rebelfestival?
Het wordt een veelzijdige avond met dit jaar iets meer nadruk op punk en wat leuk is om te zien, is dat er weer een nieuwe generatie muzikanten aan komt. De band Lemniscate uit Vught bijvoorbeeld, bestaat uit vier jonge tieners die je omver blazen met hun trashmetal. En dát is slechts één van de nieuwe bandjes uit de regio. Er is dus hoop voor de toekomst van punkrock en metal.
Wij gebruiken cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en het webverkeer te analyseren. Lees meer over hoe wij cookies gebruiken en hoe jij ze kunt beheren door op "Instellingen" te klikken. Als je akkoord gaat met ons gebruik van cookies, klik je op "Alle cookies toestaan".
